tematy:

Interpretacja indywidualna z dnia 24 czerwca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT2-3.4011.292.2026.2.KKA

Organ podatkowy stwierdził, że Miasto X powinno pobrać zaliczkę na podatek dochodowy od zasądzonej należności z praw majątkowych, natomiast odsetki stanowią przychód z innych źródeł, niewymagający zaliczki. Zwrot kosztów procesu i odsetki są wolne od opodatkowania, co znosi obowiązek sporządzenia PIT-11.

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części nieprawidłowe i w części prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych:

·w zakresie obowiązków płatnika w zakresie obliczenia, poboru zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych w odniesieniu do zasądzonej i wypłaconej kwoty należności wraz z odsetkami oraz uznania, że ww. należność wraz z odsetkami powinna być zakwalifikowana do źródła przychodów podatnika z pozarolniczej działalności gospodarczej – jest nieprawidłowe;

· w zakresie obowiązku wystawienia i dostarczenia informacji PIT-11 w odniesieniu do zasądzonej i wypłaconej kwoty należności wraz z odsetkami – jest nieprawidłowe;

·w pozostałym zakresie – jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W dniu 15 października 2014 r. Miasto X (zamawiający) [zwane dalej także jako: Miasto lub Wnioskodawca] i A (wykonawca) zawarli umowę nr …., której przedmiotem była realizacja inwestycji polegającej na remoncie budynku kamienicy z przebudową lokali mieszkalnych i usługowych.

W dniu 5 listopada 2014 r. A prowadzący działalność gospodarczą pod firmą „A” (wykonawca) i B – przedstawiciel Sp. z o.o. z siedzibą w ….(podwykonawca) zawarli umowę o roboty budowlane.

W marcu 2013 r. B. założył spółkę Sp. z o.o., której został jedynym wspólnikiem (posiadał 100% udziałów).

Sp. z o.o. została 5 listopada 2014 r. podwykonawcą robót budowlanych ww. firmy A - w czasie realizacji zlecenia B pozostawał jedynym wspólnikiem w Sp. z o.o. do 21 października 2016 r.

Do 21 października 2016 r. B był wspólnikiem jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością.

W dniu 6 września 2018 r. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w … oraz B zawarli umowę przeniesienia wierzytelności (dalej: Umowa Przeniesienia Wierzytelności), na podstawie której Sp. z o.o. przeniosła na B wszelkie wierzytelności przysługujące Sp. z o.o. wobec Miasta, a wynikające m.in. z umowy z dnia 5 listopada 2014 r. zawartej pomiędzy Sp. z o.o. a C.

Zgodnie z treścią par. 1 ust. 2 Umowy Przeniesienia Wierzytelności - wszelkie roboty budowlane realizowane były w czasie, kiedy B był wspólnikiem Sp. z o.o.

Strony Umowy Przeniesienia Wierzytelności ustaliły, iż wszelkie należności wynikające z umów, o których mowa w przedmiotowym porozumieniu należne są w całości B z uwagi na to, że wszelkie roboty budowlane, realizowane były w czasie, kiedy B był wspólnikiem Sp. z o.o. i realizował je własnym staraniem i przy zaangażowaniu środków w ramach prowadzonej wówczas przez niego spółki Sp. z o.o. z siedzibą w ….

W dniu 17 października 2024 r. Sąd Okręgowy w … Wydział Gospodarczy zasądził (sygn. akt. ….) od Miasta … na rzecz B kwotę … zł wraz z odsetkami ustawowymi oraz zwrot kosztów procesu i zastępstwa procesowego wraz z ustawowymi odsetkami.

Jak wynika z treści ww. wyroku sygn. akt …., zasądzono na rzecz powoda:

wartość wynagrodzenia za wykonane prace na podstawie art. 647¹ § 1 i 5 Kodeksu cywilnego (dotyczącego solidarnej odpowiedzialności inwestora i wykonawcy za wynagrodzenie należne podwykonawcy z tytułu umowy o roboty budowlane),
odsetki od zasądzonej kwoty na podstawie art. 481 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego (odsetki za opóźnienie).

Z wyroku wynika także, że zasądzony zwrot kosztów odnosi się do kosztów faktycznie poniesionych przez powoda.

Zasądzone kwoty wraz z odsetkami zostały zapłacone przez Miasto na rzecz B.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego

W dniu podpisania umowy przeniesienia wierzytelności, tj. 6 września 2018 r. Pan B nie posiadał powiązań prawnych ze Sp. z o.o., umowę podpisywał jako osoba prywatna.

Nie wiemy jakie posiadał powiązania gospodarcze, poza tym, że jako wspólnik Sp. z o.o. w 2014 r. realizował roboty budowlane dla Miasta w ramach podwykonawstwa.

W dniu 21.10.2016 r. Pan B został wykreślony z Krajowego Rejestru Sądowego Spółki, w którym figurował do tego dnia jako wspólnik Sp. z o.o.

Miasto nie posiada danych co do prowadzenia przez Pana B działalności gospodarczej w ówczesnym czasie.

Z informacji dostępnych w Krajowym Rejestrze Sądowym oraz Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej wynika, że w dniu zawierania umowy przeniesienia wierzytelności nie był wpisany do ww. rejestru oraz ewidencji.

Zgodnie z posiadaną kopią dokumentu - Umowa przeniesienia wierzytelności zawarta była z Panem B jako osobą fizyczną (tj. osobę prywatną posługującą się numerem PESEL).

Pozwem z dnia 30 grudnia 2021 roku Pan B wniósł o zasądzenie od Miasta kwoty … zł wraz z ustawowymi odsetkami od kwoty …. zł liczonymi od dnia 2 kwietnia 2015 roku do dnia 31 grudnia 2015 roku oraz odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 1 stycznia 2016 roku do dnia zapłaty, ustawowymi odsetkami za opóźnienie od kwoty …. zł od dnia 13 lipca 2018 roku do dnia zapłaty oraz kosztami procesu według norm przepisanych. Powód wniósł o wydanie nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym.

W uzasadnieniu pozwu B wskazał, iż Miasto jako inwestor w dniu 15 października 2014 roku podpisało z C jako wykonawcą umowę nr …., której przedmiotem była realizacja inwestycji polegająca na remoncie kamienicy przy ….. Następnie C zawarł z Sp. z o.o. z siedzibą w ... jako podwykonawcą (jedynym udziałowcem spółki był w tamtym czasie Pan B) umowy o roboty budowlane z dnia 5 listopada 2014 roku i 23 lutego 2015 roku, których przedmiotem było wykonanie części robót budowlanych związanych z realizacją inwestycji. Miasto …miało świadomość realizowania przez … Sp. z o.o. z siedzibą w …umowy podwykonawczej i nie zgłosiło sprzeciwu. Wartość zrealizowanych robót wynosi łącznie ….zł brutto, która to kwota nie została uregulowana z powodu śmierci wykonawcy. Na mocy umowy przelewu wierzytelności z dnia 6 września 2018 roku zawartej między Sp. z o.o. a B wszelkie roszczenia objęte przedmiotowym powództwem przeszły na B.

Sąd Okręgowy rozpatrywał sprawę z powództwa B przeciwko Miastu.

Kwoty wraz z odsetkami zasądzone ww. wyrokiem zostały wypłacone w następujących terminach:

…zł - należność główna, zapłacona 14.02.2025 r.,
…zł - odsetki ustawowe, zapłacone 14.02.2025 r.,
….zł - koszty procesu, zapłacone 14.02.2025 r.,
….zł - zwrot kosztów opinii biegłego na rzecz Skarbu Państwa, zapłacony 14.02.2025 r. oraz
…zł - odsetki ustawowe za opóźnienie od kosztów procesu od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty, zapłacone 24.03.2025 r.

Pytania

1.Czy w związku z zasądzoną i wypłaconą kwotą należności wraz z odsetkami na Mieście ciążą obowiązki płatnika w zakresie obliczenia, poboru zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych?

2.Czy w związku z zasądzoną i wypłaconą kwotą kosztów procesu oraz kosztów zastępstwa procesowego wraz z odsetkami na Mieście ciążą obowiązki płatnika w zakresie obliczenia, poboru zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych?

3.Czy na Mieście ciąży obowiązek w postaci wystawienia i dostarczenia informacji PIT-11 na rzecz B obejmującej zasądzoną kwotę należności z odsetkami i zasądzoną kwotę kosztów procesu oraz kosztów zastępstwa procesowego z odsetkami?

Państwa stanowisko w sprawie

Ad 1

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z zasądzoną i wypłaconą kwotą należności wraz z odsetkami na Mieście nie ciążą obowiązki płatnika w zakresie obliczenia, poboru zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Wypłacona, zasądzona należność wraz z odsetkami powinna być zakwalifikowana do źródła przychodów podatnika (tj. B): pozarolnicza działalność gospodarcza. B w okresie realizacji robót budowlanych pozostawał bowiem wspólnikiem jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością.

Ad 2

Zdaniem Wnioskodawcy, zasądzone koszty procesu oraz koszty zastępstwa procesowego nie podlegają opodatkowaniu, ponieważ stanowią zwrot poniesionych wydatków. Odsetki od zwrotu kosztów procesu i zastępstwa procesowego są zwolnione od podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.; dalej: ustawa o PIT).

Konsekwentnie, zdaniem Wnioskodawcy, w związku z zasądzoną i wypłaconą kwotą kosztów procesu oraz kosztów zastępstwa procesowego wraz z odsetkami na Mieście nie ciążą obowiązki płatnika w zakresie obliczenia, poboru zaliczki na podatek PIT.

Ad 3

Zdaniem Wnioskodawcy, na Mieście nie ciąży obowiązek w postaci wystawienia i dostarczenia informacji PIT-11 na rzecz B obejmującej zasądzoną kwotę należności z odsetkami i zasądzoną kwotę kosztów procesu oraz kosztów zastępstwa procesowego z odsetkami.

Uzasadnienie stanowiska

Ad 1

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych :

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:

Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Wśród źródeł przychodów, na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT wyróżnia się m.in. źródło przychodów: pozarolnicza działalność gospodarcza.

Jak wynika z treści ww. wyroku sygn. akt…., zasądzono na rzecz powoda:

wartość wynagrodzenia za wykonane prace na podstawie art. 6471 § 1 i 5 Kodeksu cywilnego (dotyczącego solidarnej odpowiedzialności inwestora i wykonawcy za wynagrodzenie należne podwykonawcy z tytułu umowy o roboty budowlane),
odsetki od zasądzonej kwoty na podstawie art. 481 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego (odsetki za opóźnienie).

Zgodnie z uzasadnieniem wyroku: wszelkie roboty budowlane, których dotyczą należności były realizowane przez Sp. z o.o. na podstawie umów o roboty budowlane zawarte pomiędzy tą spółką a C (tj. wykonawcą inwestycji) w czasie, kiedy B był wspólnikiem Sp. z o.o. i realizował je własnym staraniem i przy zaangażowaniu środków w ramach prowadzonej wówczas przez niego Sp. z o.o.

Dla ustalenia właściwego źródła przychodów kluczowe znaczenie ma, z jakiego tytułu (w związku z jakimi czynnościami) podatnik uzyskał dane świadczenie (wynagrodzenie), a nie moment jego wypłaty.

Zatem, świadczenia uzyskane w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, nawet jeżeli ich otrzymanie następuje po likwidacji tej działalności gospodarczej, stanowią przychód z działalności gospodarczej.

W prawie oraz orzeczeniach wspólnik jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością jest traktowany jak osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą np. w świetle ustawy o Systemie Ubezpieczeń Społecznych za osobę prowadzącą pozarolniczą działalność gospodarczą uważa się również wspólnika jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, a to oznacza, że podlega on pod obowiązkowe składki społeczne.

W tym miejscu wskazać należy, że stosownie do treści art. 44 ust. 1 pkt 1 ustawy o PIT:

Podatnicy osiągający dochody z działalności gospodarczej, o której mowa w art. 14, - są obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek dochodowy według zasad określonych w ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 3f-3h.

Podatnicy uzyskujący przychody ze źródła jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza sami opodatkowują te przychody. Żaden z przepisów ustawy o PIT nie nakłada na podmiot wypłacający należność obowiązków płatnika, jeśli podatnicy uzyskują od niego wypłaty stanowiące dla podatnika przychody z prowadzonej przez tych podatników działalności gospodarczej.

Zgodnie ze stanowiskiem wyrażanym przez Dyrektora KIS w interpretacjach indywidualnych, przychodem należącym do źródła pozarolnicza działalność gospodarcza jest również przychód mający swoje źródło w prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej, ale uzyskany już po likwidacji działalności (tak np. interpretacja indywidualna z 18 lipca 2025 r. nr 0112-KDWL.4011.57.2025.1.DK).

Zdaniem Wnioskodawcy, do tego samego źródła przychodów (tj. źródła jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza) należą zasądzone odsetki za opóźnienie od kwoty głównej należności.

Ad 2

Zgodnie z art. 98 § 1 ustawy z 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1568 z późn. zm.):

Strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu).

Stosownie do art. 98 § 2 cytowanej ustawy:

Do niezbędnych kosztów procesu prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem, radcą prawnym lub rzecznikiem patentowym, zalicza się poniesione przez nią koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub jej pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie. Suma kosztów przejazdów i równowartość utraconego zarobku nie może przekraczać wynagrodzenia jednego adwokata wykonującego zawód w siedzibie sądu procesowego.

Z kolei w myśl art. 98 § 3 tej ustawy:

Do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.

Zgodnie z art. 98 § 4 Kodeksu postępowania cywilnego:

Wysokość kosztów sądowych, zasady zwrotu utraconego zarobku lub dochodu oraz kosztów stawiennictwa strony w sądzie, a także wynagrodzenie adwokata, radcy prawnego i rzecznika patentowego regulują odrębne przepisy.

Jak wynika z powyższych przepisów, koszty procesu (w tym zastępstwa) mają charakter zwrotu wydatków poniesionych przez powoda. Zwrot ten nie rodzi, więc obowiązku podatkowego w świetle przepisów ustawy o PIT, o ile kwota zasądzona tytułem zwrotu kosztów postępowania nie przewyższała faktycznie poniesionych przez powoda wydatków. Kwota zasądzona stanowi jedynie zwrot poniesionych wcześniej wydatków - nie są więc dochodem podlegającym opodatkowaniu. Dla celów podatkowych otrzymane kwoty tytułem kosztów procesu i zastępstwa procesowego są obojętne podatkowo.

Takie podejście znajduje potwierdzenie w wydawanych interpretacjach indywidualnych, np. interpretacja indywidualna Dyrektora KIS nr 0114-KDIP3-2.4011.178.2025.1.MN z 17 kwietnia 2025 r.

W odniesieniu do zasądzonych wyrokiem Sądu odsetek od kosztów procesu (sądowych) oraz odsetek od kosztów zastępstwa procesowego, należy stwierdzić, że skoro - jak już wyżej wspomniano - zwrócone ww. koszty nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, to wypłacone z tego tytułu odsetki również nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na mocy zwolnienia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o PIT.

Co również znajduje potwierdzenie w praktyce interpretacyjnej Dyrektora KIS (np.: interpretacja indywidualna Dyrektora KIS nr 0114-KDIP3-2.4011.200.2025.2.BM z 26 maja 2025 r.).

Ad 3

Formularz PIT-11, to informacja od płatnika podatku dochodowego, na podstawie której podatnik rozlicza roczny podatek dochodowy od osób fizycznych.

Argumentując, jeśli w świetle powyższego po stronie Miasta nie powstał obowiązek obliczenia i poboru zaliczki na podatek od osób fizycznych, to nie powstał również obowiązek wystawienia informacji PIT-11.

Stanowisko takie znajduje potwierdzenie w praktyce interpretacyjnej Dyrektora KIS (tak m.in. interpretacja indywidualna nr 0113-KDIPT2-3.4011.922.2025.2.KKA z 23 stycznia 2026 r.).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części nieprawidłowe i w części prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasady dotyczące opodatkowania

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z jego treścią:

Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z ww. przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych, zawartym w ww. ustawie, bądź od których zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika. Wskazać również należy, że dla celów podatkowych przyjmuje się - co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie - że pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

Źródła przychodów – przychód z działalności gospodarczej, prawa majątkowe oraz inne źródła

Źródła przychodów zostały określone przez ustawodawcę w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Działalność gospodarcza

I tak, w myśl, art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Źródłami przychodów są pozarolnicza działalność gospodarcza.

Z kolei, w świetle art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Stosownie natomiast do art. 14 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy:

Przychodem z działalności gospodarczej są również dotacje, subwencje, dopłaty, z zastrzeżeniem ust. 3 pkt 13 i ust. 9, i inne nieodpłatne świadczenia otrzymane na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków, z wyjątkiem gdy przychody te są związane z otrzymaniem, zakupem albo wytworzeniem we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, od których, zgodnie z art. 22a-22o, dokonuje się odpisów amortyzacyjnych.

Jak wynika z art. 14 ust. 2 pkt 8 omawianej ustawy:

Przychodem z działalności gospodarczej są również wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, obliczonych zgodnie z art. 11 ust. 2-2b, z zastrzeżeniem ust. 2g i art. 21 ust. 1 pkt 125 i 125a.

Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przychodem z działalności gospodarczej są również otrzymane odszkodowania za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą lub z prowadzeniem działów specjalnych produkcji rolnej.

Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 17 ww. ustawy:

Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku:

a) pozostałych na dzień likwidacji działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej, prowadzonych samodzielnie,

b) otrzymanych w związku z likwidacją spółki niebędącej osobą prawną, wystąpieniem wspólnika z takiej spółki lub zmniejszeniem udziału kapitałowego w takiej spółce, z wyjątkiem składników majątku stanowiących udziały (akcje), papiery wartościowe, tytuły uczestnictwa w funduszach kapitałowych, pochodne instrumenty finansowe oraz składników majątku, w wyniku otrzymania których Rzeczpospolita Polska traci prawo do opodatkowania dochodów z ich odpłatnego zbycia.

Co do zasady więc wszelkie otrzymywane przez podatnika świadczenia związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą stanowią przychód z tej działalności (z wyjątkiem przychodów wymienionych w art. 14 ust. 3 omawianej ustawy).

Prawa majątkowe

Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnymi źródłami przychodów są m.in. określone w art. 10 ust. 1 pkt 7:

Kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c.

Natomiast art. 18 ww. ustawy stanowi, że:

Za przychód z praw majątkowych uważa się w szczególności przychody z praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, praw do projektów wynalazczych, praw do topografii układów scalonych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również z odpłatnego zbycia tych praw.

Zawarte w tym przepisie wyliczenie praw majątkowych ma charakter otwarty, o czym świadczy użyte przez ustawodawcę sformułowanie "w szczególności". Jednocześnie treść tego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają zarówno przychody z wykonania (wykorzystania) tych praw jak również z ich zbycia.

Inne źródła

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Źródłami przychodów są inne źródła.

Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:

Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z tym każde świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww. ustawy, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.

Umowa przeniesienia wierzytelności

W tym miejscu wskazać należy, że wierzytelność jest prawem podmiotowym, które w stosunku zobowiązaniowym przysługuje wierzycielowi. Przy podziale praw na majątkowe i niemajątkowe podstawę będzie stanowił interes, jaki one realizują. Prawa majątkowe związane są z interesem ekonomicznym danego podmiotu. Będą to więc także wierzytelności, wynikające ze stosunków zobowiązaniowych, w wysokości wartości świadczeń majątkowych.

Instytucja przelewu wierzytelności została uregulowana w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.), zaś podstawą do dokonania cesji wierzytelności jest art. 509 ustawy - Kodeks cywilny.

Zgodnie z treścią art. 509 § 1 ustawy Kodeks cywilny:

Wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania.

Wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki - art. 509 § 2 ww. ustawy.

Stosownie do art. 510 § 1 ustawy - Kodeks cywilny:

Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia wierzytelności przenosi wierzytelność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.

Przez przelew wierzytelności w prawie cywilnym rozumie się przeniesienie wierzytelności przez wierzyciela na osobę trzecią, czyli przejście wierzytelności na nowego wierzyciela na podstawie umowy między dawnym a nowym wierzycielem. Istotą przelewu wierzytelności jest zatem umowa zawierana przez wierzyciela z osobą trzecią, na mocy której osoba ta nabywa od wierzyciela przysługującą mu wierzytelność. W wyniku przelewu wierzytelności prawa przysługujące dotychczasowemu wierzycielowi przechodzą na nabywcę wierzytelności, przy czym sam stosunek zobowiązaniowy nie ulega zmianie. Nabywca nabywa wierzytelność takiej treści, jaka przysługiwała zbywcy. Na podstawie umowy przelewu wierzytelności, cesjonariusz może dochodzić spełnienia określonego świadczenia od dłużnika, przysługuje mu również uprawnienie do rozporządzania wierzytelnością poprzez jej dalszą odsprzedaż, zamianę, darowiznę, zapis w testamencie lub zastaw. W zamian za nabywaną wierzytelność cesjonariusz (nabywca) zobowiązuje się do spełnienia określonego świadczenia na rzecz cedenta. Spełnienie świadczenia, wynikającego z umowy przelewu nastąpi, gdy cedent przeniesie wierzytelność na cesjonariusza, a on zapłaci mu cenę za cedowaną wierzytelność.

Obowiązki płatnika w zakresie obliczenia, poboru zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz obowiązki informacyjne płatnika

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Zgodnie z art. 42 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jednakże w przypadku gdy podatek został pobrany zgodnie z art. 30a ust. 2a, płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego podatku na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.

Ponadto, na podstawie art. 42 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani przesłać podatnikom, o których mowa w art. 3 ust. 1, oraz urzędom skarbowym przy pomocy których naczelnicy urzędów skarbowych właściwi według miejsca zamieszkania podatnika wykonują swoje zadania - imienne informacje o wysokości dochodu, o którym mowa w art. 41 ust. 1, sporządzone według ustalonego wzoru.

Na podstawie art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.

Z kolei, jak wynika z art. 42g ust. 1 ww. ustawy:

Płatnicy oraz podmioty, o których mowa w art. 42a, przesyłają roczne obliczenie podatku, o którym mowa w art. 34 ust. 7, oraz informacje, o których mowa w art. 34 ust. 8, art. 35 ust. 6, art. 39 ust. 1 i 3, art. 42 ust. 2 pkt 1, art. 42a ust. 1 oraz art. 42e ust. 6:

1) urzędowi skarbowemu - w terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym;

2) podatnikowi - w terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym.

Skutki podatkowe wypłaty odsetek

Instytucję prawną odsetek za zwłokę reguluje art. 481 § 1 i § 2 ustawy Kodeks cywilny, zgodnie z którym:

Jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi.

Jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była oznaczona, należą się odsetki ustawowe za opóźnienie w wysokości równej sumie stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego i 5,5 punktów procentowych. Jednakże gdy wierzytelność jest oprocentowana według stopy wyższej, wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie według tej wyższej stopy.

W myśl art. 482 § 1 Kodeksu cywilnego:

Od zaległych odsetek można żądać odsetek za opóźnienie dopiero od chwili wytoczenia o nie powództwa, chyba że po powstaniu zaległości strony zgodziły się na doliczenie zaległych odsetek do dłużnej sumy.

Skutki podatkowe wypłaty kosztów procesu

Zgodnie z art. 98 § 1 ustawy z 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1568 ze zm.):

Strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu).

Stosownie do art. 98 § 2 cytowanej ustawy:

Z kolei w myśl art. 98 § 3 tej ustawy:

Zgodnie z art. 98 § 4 Kodeksu postępowania cywilnego:

W myśl art. 104 ustawy - Kodeks postępowania cywilnego:

Koszty procesu, w którym zawarto ugodę, znosi się wzajemnie, jeżeli strony nie postanowiły inaczej.

Jak wynika z powyższych przepisów, koszty procesu (w tym zastępstwa procesowego, opłaty od wniesienia pozwu) mają charakter zwrotu wydatków poniesionych przez powoda.

Zwrot ten nie stanowi przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile kwota zasądzona tytułem zwrotu kosztów postępowania nie przewyższała faktycznie poniesionych przez powoda wydatków.

Zwolnienie a podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych

Nie każde odsetki otrzymane przez osoby fizyczne podlegają opodatkowaniu. Ustawodawca przewidział w niektórych sytuacjach, w odniesieniu do odsetek, możliwość zwolnienia od podatku dochodowego. Takie zwolnienie przysługuje wyłącznie wówczas, gdy przepis omawianej ustawy zawiera w tym przedmiocie wyraźne postanowienie.

Ustawą z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wprowadzono art. 21 ust. 1 pkt 95b, który ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2021 r.

Zgodnie z ww. przepisem:

Wolne od podatku dochodowego są: odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty należności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym, wolnych od podatku dochodowego lub od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Przepis art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zwalnia z opodatkowania wszelkie odsetki za opóźnienie wypłacone w związku ze świadczeniami, które nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Ocena Państwa stanowiska w zakresie pytania nr 1 w odniesieniu do wypłaconej i zasądzonej należności

Mając na uwadze okoliczności sprawy, a w szczególności fakt, że B realizował nabytą wcześniej od Sp. z o.o. wierzytelność, którą przejął jako osoba fizyczna (były wspólnik Sp. z o.o.) oraz powołane przeze mnie przepisy prawa uznaję, że zasądzoną i wypłaconą kwotę należności na rzecz B – wbrew Państwa stanowisku – należy zakwalifikować zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako przychód z praw majątkowych.

W konsekwencji, od zasądzonej i wypłaconej należności mają Państwo obowiązek obliczenia, poboru zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W tym zakresie Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.

Ocena Państwa stanowiska w zakresie pytania nr 1 w odniesieniu do odsetek od zasądzonej i wypłaconej kwoty należności

Mając na uwadze przepisy regulujące systematykę źródeł przychodów, należy zaprzeczyć, jakoby odsetki od zasądzonej i wypłaconej kwoty stanowiły przychód z działalności gospodarczej. Wyjaśniam, że przy ocenie źródła przychodu z odsetek należy uwzględniać fakt, że odsetki mają charakter uboczny i podlegają niezależnej kwalifikacji u źródła. Pomimo, że – w przedmiotowej sprawie – wynikają one z opóźnienia w wypłacie należności z praw majątkowych, na gruncie podatkowym stanowią odrębne źródło przychodu. Właściwym źródłem przychodu, do którego należy je zakwalifikować, są zatem inne źródła wymienione w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji, w stosunku do odsetek za opóźnienie nie ciążą na Państwu obowiązki płatnika określone w art. 41 ust. 1 ww. ustawy.

O ile odsetki od zasądzonej i wypłaconej kwoty, nie stanowią przychodu z działalności gospodarczej, lecz przychód z innych źródeł, o tyle końcowa konkluzja o braku obowiązku poboru zaliczki na podatek jest w pełni trafna. Niemniej, w myśl zasady, że wadliwa argumentacja prawna Wnioskodawcy, przy prawidłowo wywiedzionym skutku prawnym, winna skutkować uznaniem stanowiska podatnika za nieprawidłowe, Państwa stanowisko w tym zakresie również uznałem za nieprawidłowe.

Ocena Państwa stanowiska w zakresie pytania nr 2

Jak wcześniej wyjaśniłem, koszty procesu (w tym zastępstwa procesowego) mają charakter zwrotu wydatków poniesionych przez powoda, a zatem zwrot ten nie rodzi obowiązku podatkowego w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile kwota zasądzona tytułem zwrotu kosztów postępowania nie przewyższała faktycznie poniesionych przez powoda wydatków.

Mając na uwadze okoliczności sprawy oraz powołane przeze mnie przepisy prawa uznaję, że zasądzone na rzecz Pana B koszty procesu oraz koszty zastępstwa procesowego (odnoszące się do kosztów faktycznie poniesionych przez powoda) nie podlegają opodatkowaniu. Słusznie Państwo także ocenili, że odsetki od zwrotu kosztów procesu zastępstwa procesowego są zwolnione od podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji, z ww. tytułu nie ciążą na Państwu obowiązki płatnika związane z obliczeniem, pobraniem zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Tym samym, Państwa stanowisko uznałem za prawidłowe.

Ocena Państwa stanowiska w zakresie pytania nr 3 w odniesieniu do zasądzonej i wypłaconej kwoty należności wraz z odsetkami

W świetle przytoczonych okoliczności faktycznych i prawnych, skoro jak już wcześniej wskazałem, ciąży na Państwu obowiązek obliczenia oraz poboru zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych od zasądzonej i wypłaconej na rzecz Pana B kwoty należności, to po Państwa stronie powstanie również obowiązek wystawienia ww. podatnikowi informacji PIT-11, na podstawie art. 42 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W odniesieniu natomiast do odsetek od zasądzonej i wypłaconej kwoty należności, Państwa rola ogranicza się wyłącznie do obowiązków informacyjnych, o których mowa w art. 42a ust. 1 w zw. z art. 42g ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wiąże się z koniecznością sporządzenia i przekazania Panu B po zakończeniu roku informacji PIT-11.

Tym samym, Państwa stanowisko w ww. zakresie uznałem za nieprawidłowe.

Ocena Państwa stanowiska w zakresie pytania nr 3 w odniesieniu do zasądzonej kwoty kosztów procesu, kosztów zastępstwa procesowego z odsetkami

Konsekwentnie, z uwagi na fakt, iż zwrot kosztów procesu oraz kosztów zastępstwa procesowego nie stanowi dla Pana B przychodu podlegającego opodatkowaniu, natomiast odsetki od tych kwot są objęte zwolnieniem przedmiotowym na mocy art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uznaję, że w związku ze zwrotem Panu B kosztów procesu oraz kosztów zastępstwa procesowego nie mają Państwo obowiązku sporządzenia i przesłania informacji PIT-11 określonej w art. 42a ust. 1 powołanej ustawy.

W tej części uznałem Państwa stanowisko za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

W odniesieniu do powołanych przez Państwa interpretacji informuję, że interpretacje te są rozstrzygnięciami w indywidualnych sprawach, osadzonych w określonych stanach faktycznych i tylko do nich się zawężają. Zatem wskazane we wniosku interpretacje nie mają wpływu na podjęte w niniejszej interpretacji rozstrzygnięcie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Zobacz także