Interpretacja indywidualna z dnia 24 czerwca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.405.2026.2.RG
Sprzedaż lokalu mieszkalnego wykorzystywanego do najmu krótkoterminowego stanowi czynność opodatkowaną VAT, lecz może korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, jeśli nastąpi po upływie 2 lat od pierwszego zasiedlenia i bez znaczących ulepszeń.
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
24 kwietnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 24 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podlegania opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług oraz zwolnienia z podatku VAT sprzedaży lokalu mieszkalnego, wykorzystywanego do najmu krótkoterminowego.
Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 22 maja 2026 r. (data wpływu 22 maja 2026 r.).
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą i jest czynnym podatnikiem VAT. Niezależnie od działalności gospodarczej Wnioskodawca nabył lokal mieszkalny do majątku prywatnego. Lokal nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych działalności gospodarczej i nie stanowi składnika majątku przedsiębiorstwa. Przy zakupie lokalu Wnioskodawca nie odliczył podatku VAT. Lokal jest wykorzystywany do najmu krótkoterminowego za pośrednictwem platform rezerwacyjnych (np. …), a przychody z tego tytułu są rozliczane jako najem prywatny. Usługi najmu krótkoterminowego są dokumentowane fakturami VAT i Wnioskodawca odprowadza z tego tytułu należny podatek VAT. W związku z prowadzonym najmem Wnioskodawca może odliczać podatek VAT od wydatków związanych z lokalem, w tym wydatków bieżących, odtworzeniowych oraz remontowych. W przyszłości Wnioskodawca planuje sprzedaż lokalu po upływie 5 lat od końca roku jego nabycia.
Na pytania Organu:
1)Kiedy nabył Pan lokal mieszkalny, będący przedmiotem wniosku?
2)W ramach jakich czynności nabył Pan lokal mieszkalny, tj. czynności:
- opodatkowanych podatkiem od towarów i usług,
- zwolnionych z opodatkowania tym podatkiem,
- czy niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT?
3)Czy transakcja nabycia lokalu mieszkalnego była udokumentowana fakturą z wykazaną kwotą podatku VAT?
4)Czy przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia lokalu mieszkalnego?
5)Czy lokal mieszkalny od momentu nabycia do momentu sprzedaży wykorzystywany był/będzie przez Pana wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT?
6)Kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie, w myśl art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i usług, lokalu mieszkalnego będącego przedmiotem złożonego wniosku?
7)Czy pomiędzy pierwszym zasiedleniem ww. lokalu mieszkalnego – a jego dostawą – upłynie okres dłuższy niż 2 lata?
8)Czy do momentu sprzedaży, w odniesieniu do lokalu mieszkalnego ponosił/będzie Pan ponosił wydatki na ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiące co najmniej 30% jego wartości początkowej? Jeśli tak, to proszę wskazać:
a)kiedy wydatki te zostały/zostaną poniesione?
b)czy od wydatków na ulepszenie przysługiwało/będzie Panu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego?
c)czy lokal po ulepszeniach był/będzie oddany do używania? Jeśli tak, kiedy to nastąpiło/nastąpi (należy wskazać datę)?
d)kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie, w myśl art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i usług, lokalu mieszkalnego po ulepszeniu?
e)czy między pierwszym zasiedleniem ulepszonego lokalu mieszkalnego a jego dostawą, upłynie okres dłuższy niż 2 lata ?
f)w jaki sposób/do jakich czynności był/będzie wykorzystywany lokal mieszkalny po ulepszeniu, tj. do czynności:
- opodatkowanych podatkiem od towarów i usług,
- zwolnionych z opodatkowania tym podatkiem,
- czy niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT?
odpowiedział Pan:
Lokal mieszkalny będący przedmiotem wniosku został nabyty w 2026 roku do majątku prywatnego Wnioskodawcy.
Nabycie lokalu mieszkalnego nastąpiło na rynku wtórnym od osoby prywatnej, w ramach czynności niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, natomiast transakcja podlegała podatkowi od czynności cywilnoprawnych (PCC).
Transakcja nabycia lokalu mieszkalnego nie została udokumentowana fakturą VAT z wykazaną kwotą podatku VAT.
Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia lokalu mieszkalnego.
Lokal mieszkalny od momentu nabycia nie był i nie będzie wykorzystywany wyłącznie do czynności zwolnionych z podatku VAT.
Lokal będzie wykorzystywany do świadczenia usług krótkotrwałego zakwaterowania opodatkowanych podatkiem VAT.
Pierwsze zasiedlenie lokalu w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i usług nastąpi po nabyciu lokalu i rozpoczęciu jego użytkowania.
Lokal przed planowaną sprzedażą będzie użytkowany, w tym również w ramach świadczenia usług krótkotrwałego zakwaterowania, a pomiędzy jego pierwszym zasiedleniem a planowaną sprzedażą upłynie okres dłuższy niż 2 lata.
Do momentu sprzedaży mogą być ponoszone wydatki związane z bieżącym utrzymaniem, odświeżeniem oraz wyposażeniem lokalu.
Na moment składania niniejszego uzupełnienia Wnioskodawca nie przewiduje ponoszenia wydatków na ulepszenie lokalu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, przekraczających 30% wartości początkowej lokalu.
Wydatki związane z lokalem będą dotyczyły przede wszystkim bieżącego utrzymania lokalu, jego wyposażenia oraz wydatków związanych z wykorzystywaniem lokalu do świadczenia usług krótkotrwałego zakwaterowania.
Wnioskodawca zamierza dokonywać odliczenia podatku VAT od wydatków związanych z lokalem w zakresie, w jakim wydatki te będą związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
Lokal będzie wykorzystywany do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
Pytanie
Czy sprzedaż lokalu będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, w sytuacji, gdy: lokal został nabyty do majątku prywatnego, przy zakupie nie został odliczony podatek VAT, lokal nie został wprowadzony do majątku przedsiębiorstwa, lokal był wykorzystywany do najmu krótkoterminowego opodatkowanego VAT, Wnioskodawca odliczał VAT od wydatków związanych z funkcjonowaniem lokalu?
Pana stanowisko w sprawie (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku)
W ocenie Wnioskodawcy, sprzedaż lokalu nie powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT, ponieważ:
1.lokal został nabyty do majątku prywatnego,
2.przy zakupie lokalu nie został odliczony podatek VAT,
3.lokal nie został wprowadzony do działalności gospodarczej jako środek trwały,
4.samo wykorzystywanie lokalu do najmu krótkoterminowego opodatkowanego VAT nie powinno automatycznie powodować uznania sprzedaży za czynność opodatkowaną VAT,
5.samo odliczanie VAT od wydatków związanych z funkcjonowaniem lokalu nie powinno automatycznie powodować obowiązku naliczenia VAT przy sprzedaży lokalu.
W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że planowana sprzedaż lokalu mieszkalnego będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług, ponieważ pomiędzy pierwszym zasiedleniem lokalu a jego planowaną sprzedażą upłynie okres dłuższy niż 2 lata.
Zdaniem Wnioskodawcy samo odliczanie podatku VAT od wydatków związanych z bieżącym utrzymaniem lokalu, jego wyposażeniem oraz wydatków związanych z wykorzystywaniem lokalu do czynności opodatkowanych podatkiem VAT nie powinno powodować utraty prawa do zastosowania zwolnienia od podatku VAT przy sprzedaży lokalu mieszkalnego.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
W świetle przedstawionych powyżej przepisów, zarówno grunty, jak i budynki i budowle lub ich części - a więc np. lokale - spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
Ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do tej ustawy nie zawierają definicji lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego, należy posiłkować się w tym zakresie przepisami ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 232), zwanej dalej „ustawą o własności lokali”.
Zgodnie z art. 2 ust. 1 ww. ustawy o własności lokali:
Samodzielny lokal mieszkalny, a także lokal o innym przeznaczeniu, zwane dalej „lokalami”, mogą stanowić odrębne nieruchomości.
Nie każda czynność, która stanowi dostawę towarów lub świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Określona czynność jest opodatkowana podatkiem VAT, jeśli zostanie wykonana przez podatnika.
Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Według art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
W konsekwencji, wykorzystywanie majątku należącego do danej osoby stanowi również działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży nieruchomości jest ustalenie, czy działanie to można uznać za wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów zarobkowych, czy majątek został nabyty i był faktycznie wykorzystany na potrzeby własne, czy też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ustawy.
W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.
Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
Jak wynika z art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):
Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.
Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną. Odpowiednikiem świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Z powyższego wynika, że umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie lokalu przez jego najemcę. Należy wskazać, że umowa najmu jest umową cywilnoprawną, nakładającą na strony – zarówno wynajmującego, jak i najemcę – określone przepisami obowiązki.
Zatem, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, umowa najmu wypełnia definicję świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, gdyż w wyniku zawartej umowy powstaje bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy świadczoną usługą, a otrzymanym świadczeniem wzajemnym.
Trzeba tu zaznaczyć, że w podatku VAT nie występuje pojęcie „najmu prywatnego” i „najmu w ramach działalności gospodarczej”. W świetle przepisów ustawy działalnością gospodarczą jest każda czynność najmu niezależnie od tego, czy wynajmujący działalność tę zarejestrował czy nie i niezależnie od tego, czy przedmiot najmu stanowi w jego działalności środek trwały.
W analizowanej sprawie, lokal mieszkalny będący przedmiotem wniosku został nabyty przez Pana w 2026 roku do majątku prywatnego. Lokal będzie wykorzystywany do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Lokal nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych działalności gospodarczej i nie stanowi składnika majątku przedsiębiorstwa. Lokal jest wykorzystywany do najmu, a przychody z tego tytułu są rozliczane jako najem prywatny. Usługi najmu krótkoterminowego są dokumentowane fakturami VAT i Wnioskodawca odprowadza z tego tytułu należny podatek VAT.
W konsekwencji, odpłatny najem krótkoterminowy lokalu mieszkalnego stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Najem wypełnia bowiem określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej, bez względu na to, czy jest prowadzony w ramach działalności gospodarczej, czy jako odrębne źródło przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zatem, odpłatny najem przez Pana lokalu mieszkalnego będzie stanowił odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Tym samym, sprzedaż przez Pana lokalu mieszkalnego wykorzystywanego do najmu krótkoterminowego stanowić będzie czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
Podkreślić należy, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług może być opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku. Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
W art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku VAT dla dostawy budynków, budowli lub ich części spełniających określone w tych przepisach warunki.
Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
1) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części (np. lokali) jest – co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.
Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu – rozumie się przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
a) wybudowaniu lub
b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie budynku, budowli lub ich części do użytkowania. Zatem aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do zajęcia budynku, budowli lub ich części, ich używania, w tym na potrzeby własne. Pierwsze zasiedlenie budynku, budowli lub ich części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynek, budowlę lub ich część oddano w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku, budowli lub ich części na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika czy też potrzeby własne osoby fizycznej – bowiem w obydwu przypadkach dochodzi do korzystania z budynku, budowli lub ich części.
Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków lub budowli, jeżeli w stosunku do nich doszło do pierwszego zasiedlenia, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili dostawy nie minęły co najmniej 2 lata.
W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku budynków, budowli lub ich części niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:
a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
Jak wynika z powyższego, prawo do zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, przysługuje wówczas, gdy w stosunku do obiektów, będących przedmiotem dostawy, nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
Tak więc, aby dostawa budynków, budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, muszą być spełnione łącznie dwa warunki występujące w tym artykule.
W tym miejscu należy również nadmienić, że dla dostawy nieruchomości, które nie spełniają przesłanek do objęcia ich zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub 10a ustawy ustawodawca przewidział możliwość zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni, miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:
- towary muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
- przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie może przysługiwać dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
Z analizy powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy oraz art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy stanie się bezzasadne.
Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do konkluzji, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z kilku podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie ww. obiektów. Zauważyć bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie podatnik uprawniony będzie do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter świadczonych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.
Jak wynika z opisu sprawy, w przyszłości planuje Pan sprzedaż lokalu po upływie 5 lat od końca roku jego nabycia. Pierwsze zasiedlenie lokalu w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i usług nastąpi po nabyciu lokalu i rozpoczęciu jego użytkowania. Lokal przed planowaną sprzedażą będzie użytkowany, w ramach świadczenia usług krótkotrwałego zakwaterowania, a pomiędzy jego pierwszym zasiedleniem a planowaną sprzedażą upłynie okres dłuższy niż 2 lata. Na moment składania niniejszego uzupełnienia nie przewiduje Pan ponoszenia wydatków na ulepszenie lokalu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, przekraczających 30% wartości początkowej lokalu.
Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że sprzedaż ww. lokalu mieszkalnego będącego przedmiotem wniosku nie będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia.
W związku z tym, przy sprzedaży ww. lokalu mieszkalnego spełnione zostaną warunki do zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, bowiem sprzedaż lokalu nie będzie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia oraz od daty pierwszego zasiedlenia lokalu minie okres dłuższy niż 2 lata oraz nie będzie dokonywał Pan ulepszeń przedmiotowego lokalu mieszkalnego, które przekraczałyby 30% jego wartości początkowej.
W związku z tym, że dostawa ww. lokalu mieszkalnego będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, dalsza analiza zwolnień ww. czynności – wynikająca z art. 43 ust. 1 pkt 10a i art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy – jest bezzasadna.
Podsumowując stwierdzam, że sprzedaż ww. lokalu mieszkalnego, który przed planowaną sprzedażą będzie użytkowany do najmu krótkoterminowego, będzie podlegała zwolnieniu z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
Jednakże, z uwagi na fakt, że aby dostawa ww. lokalu mieszkalnego mogła korzystać ze zwolnienia z podatku VAT, musi podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, oceniając całościowo Pana stanowisko, uznałem je za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Zaznaczam, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Niniejsza interpretacja została wydana przy założeniu, że nie będzie Pan ponosił wydatków na ulepszenie lokalu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, przekraczających 30% wartości początkowej tego lokalu. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.
Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1)z zastosowaniem art. 119a;
2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.


