Interpretacja indywidualna z dnia 25 czerwca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB2-1.4010.220.2026.3.AG

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych.

Uzupełnili go Państwo - na wezwanie Organu - pismem z 27 maja 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest zakup nieruchomości, w szczególności lokali mieszkalnych, ich remont oraz dalsza odsprzedaż z zyskiem (tzw. działalność typu „flip nieruchomościami”). W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca nabywa lokale mieszkalne na rynku wtórnym, które wymagają przeprowadzenia różnego rodzaju prac remontowych lub modernizacyjnych. Nieruchomości te stanowią dla Wnioskodawcy towar handlowy przeznaczony do dalszej odsprzedaży, a nie środki trwałe wykorzystywane w działalności.

Po nabyciu lokali Wnioskodawca ponosi wydatki związane z ich przygotowaniem do sprzedaży. W szczególności obejmują one:

- zakup materiałów budowlanych i wykończeniowych,

- zakup elementów wyposażenia,

- koszty usług remontowych realizowanych przez podmioty trzecie.

Wydatki te są dokumentowane fakturami VAT wystawianymi na Wnioskodawcę. W niektórych przypadkach zakres prac obejmuje wyłącznie odtworzenie pierwotnego stanu technicznego lokalu (np. odświeżenie ścian, wymiana zużytych instalacji, wymiana podłóg), natomiast w innych przypadkach Wnioskodawca dokonuje zmian w układzie funkcjonalnym lokalu, w szczególności poprzez zmianę przeznaczenia pomieszczeń, np. przeniesienie kuchni do innego pomieszczenia, co wiąże się z koniecznością wykonania nowych przyłączy instalacyjnych oraz przebudowy układu lokalu. Dodatkowo Wnioskodawca dokonuje zakupu sprzętu AGD (np. lodówki, piekarniki, płyty grzewcze), który następnie jest instalowany w lokalu i sprzedawany wraz z nieruchomością jako element jej wyposażenia.

W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że:

 1) Nieruchomości wskazane we wniosku będą nabywane wyłącznie w celu ich przygotowania do sprzedaży i dalszej odsprzedaży w ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawcy polegającej na obrocie nieruchomościami.

 2) Przewidywany okres posiadania nieruchomości może być zarówno krótszy, jak i dłuższy niż 1 rok, jednak okres ten wynika wyłącznie z procesu przygotowania nieruchomości do sprzedaży oraz warunków rynkowych. Sam fakt posiadania nieruchomości przez okres przekraczający 1 rok nie zmienia ich charakteru jako towarów handlowych przeznaczonych do sprzedaży i nie oznacza wykorzystywania ich jako środków trwałych.

 3) Wydatki ponoszone na remonty i modernizacje nieruchomości będą dokumentowane w szczególności poprzez: faktury VAT, rachunki, umowy z wykonawcami, potwierdzenia przelewów, protokoły odbioru prac, dokumentację księgową prowadzoną zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości oraz ustawy o CIT. Dodatkowo Wnioskodawca może sporządzać dokumentację fotograficzną nieruchomości przed i po wykonaniu prac remontowych, jednak przepisy podatkowe nie nakładają obowiązku sporządzania takiej dokumentacji.

Pytania sformułowane ostatecznie w uzupełnieniu wniosku

1) Czy w przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca, prowadząc działalność polegającą na zakupie, remoncie i sprzedaży nieruchomości, jest zobowiązany do sporządzania dokumentacji fotograficznej przedstawiającej stan nieruchomości przed rozpoczęciem prac remontowych oraz po ich zakończeniu, w celu prawidłowego udokumentowania ponoszonych wydatków oraz zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów?

2) Czy w przedstawionym stanie faktycznym wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę na zakup materiałów budowlanych, wykończeniowych oraz usług remontowych związanych z nieruchomościami stanowiącymi towar handlowy przeznaczonych do sprzedaży powinny być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów w pełnej wysokości wynikającej z faktur, bez zastosowania ograniczeń dotyczących ulepszenia środków trwałych (w tym progu 30%)?

3) Czy prace polegające na zmianie układu funkcjonalnego lokalu mieszkalnego, w szczególności przeniesienie kuchni do innego pomieszczenia, w przypadku gdy nieruchomość stanowi towar handlowy przeznaczony do sprzedaży, należy traktować jako element przygotowania towaru do sprzedaży, a nie jako ulepszenie środka trwałego?

4) Czy wydatki na zakup sprzętu AGD, który jest instalowany w lokalu i sprzedawany wraz z nieruchomością, mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów jako element kosztu wytworzenia(przygotowania) towaru handlowego, czy też powinny być traktowane jako odrębne składniki majątkowe (ruchomości)?

Państwa stanowisko sformułowane ostatecznie w uzupełnieniu wniosku

Ad 1

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym nie istnieje obowiązek sporządzania dokumentacji fotograficznej nieruchomości przed i po przeprowadzeniu prac remontowych w celu zaliczenia poniesionych wydatków do kosztów uzyskania przychodów.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów albo zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem wydatków wskazanych w art. 16 ust. 1 tej ustawy. Warunkiem zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów jest ich faktyczne poniesienie oraz właściwe udokumentowanie.

Przepisy ustawy o CIT nie nakładają jednak obowiązku sporządzania dokumentacji fotograficznej nieruchomości. W praktyce gospodarczej podstawowym sposobem dokumentowania kosztów są dowody księgowe, w szczególności faktury VAT, rachunki, umowy, protokoły odbioru prac oraz potwierdzenia płatności. Dokumenty te stanowią podstawę do ujęcia wydatków w księgach rachunkowych oraz ich rozliczenia podatkowego. Dokumentacja fotograficzna może stanowić dodatkowy materiał dowodowy, jednak jej brak nie pozbawia Wnioskodawcy prawa do zaliczenia poniesionych wydatków do kosztów uzyskania przychodów, o ile wydatki te zostały prawidłowo udokumentowane innymi dowodami księgowymi.

W konsekwencji sporządzanie dokumentacji fotograficznej ma charakter fakultatywny i nie stanowi warunku koniecznego dla prawidłowego rozliczenia podatkowego prowadzonej działalności.

Ad 2

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki ponoszone na zakup materiałów budowlanych, wykończeniowych oraz usług remontowych związanych z nieruchomościami stanowiącymi towary handlowe przeznaczone do sprzedaży, stanowią koszty uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT i powinny być rozliczane w pełnej wysokości wynikającej z dokumentów księgowych.

Nieruchomości będące przedmiotem działalności Wnioskodawcy nie stanowią środków trwałych, lecz towary handlowe przeznaczone do dalszej odsprzedaży. W konsekwencji do ponoszonych wydatków nie znajdują zastosowania przepisy dotyczące ulepszenia środków trwałych, w tym ograniczenia odnoszące się do wzrostu wartości użytkowej środka trwałego lub tzw. progu 30%. Wydatki te stanowią element kosztu przygotowania towaru handlowego do sprzedaży i pozostają w bezpośrednim związku z osiąganiem przychodów z działalności gospodarczej Wnioskodawcy.

Ad 3

Zdaniem Wnioskodawcy, prace polegające na zmianie układu funkcjonalnego lokalu mieszkalnego, w tym przeniesienie kuchni do innego pomieszczenia, nie stanowią ulepszenia środka trwałego, lecz są elementem przygotowania towaru handlowego do sprzedaży. Pojęcie ulepszenia odnosi się wyłącznie do składników majątku stanowiących środki trwałe.

W analizowanym przypadku nieruchomości nie są wprowadzane do ewidencji środków trwałych, lecz od momentu nabycia przeznaczone są do dalszej odsprzedaży. W konsekwencji wszelkie prace dotyczące zmiany układu funkcjonalnego lokalu stanowią działania mające na celu zwiększenie atrakcyjności nieruchomości oraz uzyskanie wyższej ceny sprzedaży, a wydatki z nimi związane stanowią koszty uzyskania przychodów związane z przygotowaniem towaru handlowego do sprzedaży.

Ad 4

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki na zakup sprzętu AGD montowanego w lokalu i sprzedawanego wraz z nieruchomością stanowią element kosztu przygotowania towaru handlowego do sprzedaży i mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Sprzęt AGD nie jest nabywany w celu jego odrębnego użytkowania w działalności gospodarczej Wnioskodawcy, lecz stanowi element wyposażenia nieruchomości wpływający na jej wartość rynkową i atrakcyjność dla potencjalnych nabywców.

W konsekwencji wydatki na zakup sprzętu AGD nie powinny być traktowane jako wydatki na odrębne środki trwałe lub samodzielne ruchomości podlegające odrębnemu rozliczeniu podatkowemu, lecz jako element kosztu przygotowania towaru handlowego przeznaczonego do sprzedaży.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554, dalej: „ustawa o CIT”):

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków, pod tym warunkiem, że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

- został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

- jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

- pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

- poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

- został właściwie udokumentowany,

- nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, które nie są wymienione w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. Koszty ponoszone przez podatnika należy oceniać pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodów, między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku musi mieć wpływ na powstanie, zwiększenie lub zabezpieczenie tego przychodu. Jednocześnie, wydatki te nie mogą znajdować się w katalogu wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

A zatem, jednym z warunków zaliczenia poniesionego przez podatnika wydatku do kosztów uzyskania przychodu, jest jego właściwe udokumentowanie.

Ad 1

Odnosząc się do Państwa wątpliwości sformułowanych w pytaniu oznaczonym we wniosku Nr 1 wskazać należy art. 9 ust. 1 ustawy o CIT:

Przepisy regulujące dokumentowanie zapisów w księgach przy pomocy dowodów księgowych zawiera ustawa z 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 552 ze zm.).

Stosownie do art. 20 ust. 2 ww. ustawy:

Podstawą zapisów w księgach rachunkowych są dowody księgowe stwierdzające dokonanie operacji gospodarczej, zwane dalej "dowodami źródłowymi":

1) zewnętrzne obce - otrzymane od kontrahentów;

2) zewnętrzne własne - przekazywane w oryginale kontrahentom;

3) wewnętrzne - dotyczące operacji wewnątrz jednostki.

Z przepisu art. 20 ust. 2 pkt 1 cyt. ustawy wynika, że każdy wykazany w księgach rachunkowych wydatek powinien być udokumentowany odpowiednim dowodem. Podstawowymi dowodami zewnętrznymi obcymi są faktury VAT. Z przepisów UOR nie wynika konieczność sporządzania dokumentacji fotograficznej, potwierdzającej poniesienie wydatku.

Obowiązkiem podatników, jako odnoszących ewentualną korzyść z faktu zaliczenia określonych wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodów, jest wykazanie, na podstawie zgromadzonych dowodów, związku między poniesieniem kosztu a uzyskaniem przychodu (w tym zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów), zgodnie z dyspozycją powołanego art. 15 ust. 1 ww. ustawy. Należy zaznaczyć, że to organ podatkowy dokonuje analizy zakwalifikowanych przez podatnika do kosztów uzyskania przychodów wydatków, na podstawie zgromadzonego przez tychże podatników materiału dowodowego. Dowody powinny potwierdzać wystąpienie związku przyczynowo-skutkowego między kosztami a przychodami podatnika.

Jak wynika z uzupełnienia wniosku, wydatki ponoszone na remonty i modernizacje nieruchomości będą dokumentowane w szczególności poprzez: faktury VAT, rachunki, umowy z wykonawcami, potwierdzenia przelewów, protokoły odbioru prac, dokumentację księgową prowadzoną zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości oraz ustawy o CIT, a zatem Państwa stanowisko zgodnie z którym, nie istnieje obowiązek sporządzania dokumentacji fotograficznej nieruchomości przed i po przeprowadzeniu prac remontowych w celu zaliczenia poniesionych wydatków do kosztów uzyskania przychodów, należało uznać za prawidłowe.

Jednocześnie zauważyć należy, że przepisy prawa podatkowego, nie stoją na przeszkodzie aby posiadali Państwo, dla celów dowodowych, stosowną dokumentację fotograficzną dokumentującą zakres prac przeprowadzonych w lokalach mieszkalnych przeznaczonych do sprzedaży.

Ad 2-4

Aby prawidłowo określić charakter poniesionych wydatków, w pierwszej kolejności należy wskazać, że w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych brak jest definicji pojęcia remontu. Posiłkując się definicją zawartą w art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 524 ze zm.) poprzez remont należy rozumieć wykonanie w istniejącym obiekcie robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a nie stanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów innych niż ujęto w stanie pierwotnym. Istotą remontu są więc czynności związane z przywróceniem pierwotnego stanu technicznego i użytkowego środka trwałego wraz z wymianą zużytych składników technicznych (części zamienne), nie zmieniające jego charakteru i funkcji, następujące w trakcie eksploatacji środka trwałego i wynikające z tej eksploatacji , a więc będą to wszystkie zmiany przywracające pierwotny poziom techniczny danego środka trwałego, pierwotną zdolność użytkową utraconą na skutek upływu czasu i eksploatacji, przy czym pojęcie to nie obejmuje zwykłych zabiegów konserwacyjnych.

Wydatki mające charakter remontowy co do zasady zaliczane są w całości bezpośrednio w koszty uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia, bez względu na wysokość tych wydatków. Jeżeli wydatki te dotyczą z kolei okresu przekraczającego rok podatkowy to stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą (art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).

Wskazać należy również, że w myśl art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 16g ust. 13 powiększają wartość środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych(…). Wydatki te w momencie ich poniesienia nie stanowią bezpośrednio kosztów uzyskania przychodów. Jednakże zgodnie z treścią art. 15 ust. 6 ww. ustawy, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne), dokonane zgodnie z przepisami art. 16a-16m, z uwzględnieniem art. 16.

Stosownie do postanowień art. 16g ust. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jeżeli środki trwałe uległy ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, wartość początkową tych środków, ustaloną zgodnie z ust. 1 i 3-11, powiększa się o sumę wydatków na ich ulepszenie, w tym także o wydatki na nabycie części składowych lub peryferyjnych, których jednostkowa cena nabycia przekracza 3.500 zł. Środki trwałe uważa się za ulepszone, gdy suma wydatków poniesionych na ich przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku podatkowym przekracza 3.500 zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji. W takim wypadku przedmiotowe wydatki, jako nie stanowiące remontu środka trwałego, nie mogą być zaliczone bezpośrednio w koszty uzyskania przychodów, tylko rozliczane są poprzez odpisy amortyzacyjne.

Przed zakwalifikowaniem określonych wydatków do inwestycji lub remontów należy każdorazowo w stosunku do konkretnego środka trwałego szczegółowo przeanalizować zakres rzeczowy wykonywanych robót, porównując je do stanu istniejącego na podstawie dokumentacji technicznej, a w przypadku wątpliwości co do prawidłowej kwalifikacji poniesionych wydatków oprzeć się na opinii biegłego do spraw budowlanych, który w oparciu o stosowną dokumentację i oględziny wypowie się co do charakteru poniesionych nakładów.

Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika jednak, że nabywane przez Państwa lokale będą nabywane wyłącznie w celu ich dalszej odsprzedaży (po dokonaniu odpowiedniego ich przygotowania). Lokale te nie będą wykorzystywane w ramach prowadzonej przez Państwa działalności gospodarczej i nie będą stanowiły środków trwałych w Państwa działalności.

Wobec powyższego, wskazanych we wniosku wydatków dotyczących lokali mieszkalnych przeznaczonych wyłącznie do sprzedaży, nie można uznać za wydatki ponoszone na przystosowanie środka trwałego do użytkowania, czy też za wydatki na ich ulepszenie.

Wydatki te jednak niewątpliwie są związane z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą, a ponieważ wypełniają dyspozycję art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, stanowią koszty uzyskania przychodów.

Wydatki ponoszone przez Spółkę związane z remontem oraz wyposażeniem mieszkań nabywanych na rynku wtórnym, jak również mające na cele podniesienie ich standardu i użyteczności, niewątpliwie ułatwią ich sprzedaż i mogą wpłynąć na zwiększenie zainteresowania ich zakupem. Wydatki jakie Spółka ponosi - jak sama wskazuje - stanowią element kosztu przygotowania towaru handlowego do sprzedaży i pozostają w bezpośrednim związku z osiąganiem przychodów z prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej.

Wydatki te mają bezpośredni wpływ na sprzedaż mieszkań, związane są więc bezpośrednio z prowadzoną przez Spółkę działalnością w tym zakresie. Wydatki te można przypisać do konkretnego przychodu, a tym samym dokonać identyfikacji i konkretyzacji przychodu uzyskanego w następstwie poniesienia tego rodzaju wydatków.

Biorąc zatem pod uwagę powyższe uznać należy, że wskazane we wniosku wydatki stanowią koszty uzyskania przychodów, które ze względu na bezpośrednie pozostawanie w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskiwanymi przychodami ze sprzedaży przedmiotowych lokali będą kosztami „bezpośrednimi” i jako takie powinny być uwzględnione w kosztach działalności Spółki.

A zatem Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.