Interpretacja indywidualna z dnia 30 czerwca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB2-1.4010.288.2026.1.ED

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 maja 2026 r. za pośrednictwem Poczty Polskiej wpłynął Państwa wniosek z 25 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków z faktur, które pierwotnie zostały omyłkowo opłacone na prywatny rachunek kontrahenta nieujęty w wykazie podatników VAT, jeżeli następnie dokonano zapłaty na prawidłowy rachunek firmowy kontrahenta znajdujący się na białej liście, a środki z rachunku nieprawidłowego zostały zwrócone.

Treść wniosku jest następująca:

Opisstanu faktycznego

Wnioskodawca, X Sp. z o.o. z siedzibą w (…), jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. W 2024 r. Wnioskodawca korzystał z usług świadczonych przez kontrahenta: Pani Y, NIP (…).

Usługi były rzeczywiście wykonane, pozostawały w związku z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy i zostały udokumentowane fakturami. Płatności dotyczyły w szczególności następujących faktur (…).

Płatności za powyższe faktury zostały pierwotnie, w wyniku niezamierzonej pomyłki techniczno-ludzkiej, wykonane na prywatny rachunek bankowy kontrahenta, tj. Pani Y o numerze: (…).

Rachunek ten nie był rachunkiem firmowym kontrahenta ujawnionym w wykazie podatników VAT, tzw. białej liście.

Prawidłowym rachunkiem firmowym kontrahenta, znajdującym się w wykazie podatników VAT, był rachunek o numerze: (…).

Pomyłka dotyczyła wyłącznie numeru rachunku bankowego, na który zostały pierwotnie skierowane płatności. Płatności zostały dokonane na rachunek należący do tej samej osoby, tj. Pani Y, która była kontrahentem Wnioskodawcy i wystawiła faktury. Nie doszło do zapłaty na rzecz innego podmiotu ani do transakcji pozornej.

Po ujawnieniu pomyłki Wnioskodawca podjął działania naprawcze. 15 maja 2026 r. zostały dokonane odpowiednie przelewy na prawidłowy rachunek firmowy kontrahenta znajdujący się w wykazie podatników VAT, tj. rachunek nr (…). Jednocześnie dokonano zwrotów środków z rachunku nieprawidłowego, tj. z rachunku prywatnego nr (…).

W wyniku dokonanych czynności naprawczych kontrahent nie uzyskał podwójnej zapłaty. Środki przekazane pierwotnie na rachunek prywatny zostały zwrócone, a ostateczne rozliczenie nastąpiło poprzez rachunek firmowy ujawniony w wykazie podatników VAT.

Wnioskodawca nie działał w celu obejścia przepisów podatkowych, ukrycia transakcji ani uszczuplenia należności publicznoprawnych. Błąd miał charakter techniczno-ludzki i został naprawiony po jego wykryciu.

Pytanie

Czy Wnioskodawca ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki z faktur, które pierwotnie zostały omyłkowo opłacone na prywatny rachunek kontrahenta nieujęty w wykazie podatników VAT, jeżeli następnie dokonano zapłaty na prawidłowy rachunek firmowy kontrahenta znajdujący się na białej liście oraz zwrócono środki z rachunku nieprawidłowego?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w podatku dochodowym od osób prawnych wydatki wynikające z faktur wystawionych przez kontrahenta Panią Y, NIP (...).

W ocenie Wnioskodawcy, pierwotne dokonanie płatności na prywatny rachunek bankowy kontrahenta nr (...) było wynikiem oczywistej i niezamierzonej pomyłki techniczno-ludzkiej. Płatności nie zostały dokonane na rzecz innego podmiotu, lecz na rachunek należący do tej samej osoby, która wystawiła faktury i wykonała usługi.

Po stwierdzeniu pomyłki Wnioskodawca podjął działania naprawcze. 15 maja 2026 r. dokonano odpowiednich przelewów na prawidłowy rachunek firmowy kontrahenta nr (...), znajdujący się w wykazie podatników VAT, tzw. białej liście, oraz dokonano zwrotów środków z rachunku nieprawidłowego (załączniki szt. 12 dołączone do wniosku). W wyniku tych czynności kontrahent nie uzyskał podwójnej zapłaty, a ostateczne rozliczenie nastąpiło poprzez rachunek firmowy ujawniony w wykazie podatników VAT.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że skoro transakcje były rzeczywiste, usługi zostały faktycznie wykonane, faktury zostały prawidłowo wystawione, a poniesione wydatki pozostawały w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, to wydatki te spełniają przesłanki uznania ich za koszty uzyskania przychodów.

Pomyłka dotycząca rachunku bankowego nie miała na celu obejścia przepisów podatkowych, ukrycia transakcji ani uszczuplenia należności publicznoprawnych. Błąd został naprawiony poprzez dokonanie płatności na właściwy rachunek firmowy znajdujący się na białej liście oraz zwrot środków z rachunku prywatnego.

W związku z powyższym Wnioskodawca uważa, że opisane wydatki nie powinny zostać wyłączone z kosztów uzyskania przychodów i mogą zostać zaliczone do kosztów podatkowych za 2024 r.

Podstawową przesłanką zaliczenia wydatku do kosztów uzyskania przychodów jest jego związek z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz z osiągnięciem, zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów. W przedstawionym stanie faktycznym przesłanka ta została spełniona, ponieważ wydatki dotyczyły usług faktycznie wykonanych na rzecz Wnioskodawcy i udokumentowanych fakturami.

Wnioskodawca ma świadomość, że przepisy dotyczące płatności na rachunki znajdujące się w wykazie podatników VAT przewidują negatywne konsekwencje w przypadku dokonania płatności na rachunek spoza wykazu. W niniejszej sprawie istotne jest jednak to, że pierwotna płatność na rachunek prywatny była wynikiem niezamierzonej pomyłki, a następnie została skorygowana poprzez zwrot środków z rachunku prywatnego i dokonanie zapłaty na prawidłowy rachunek firmowy widniejący w wykazie podatników VAT.

Ostatecznie ciężar ekonomiczny zapłaty został poniesiony przez Wnioskodawcę w związku z rzeczywistą usługą, a rozliczenie zostało doprowadzone do stanu odpowiadającego wymogowi zapłaty na rachunek firmowy ujawniony w wykazie podatników VAT. Nie doszło do zapłaty na rzecz innego podmiotu, nie doszło do transakcji pozornej, a kontrahent nie otrzymał podwójnego świadczenia.

Wnioskodawca działał w dobrej wierze. Celem Wnioskodawcy było uregulowanie należności wynikających z faktur za rzeczywiście wykonane usługi. Po ujawnieniu błędu Wnioskodawca niezwłocznie podjął działania zmierzające do usunięcia skutków pomyłki i prawidłowego rozliczenia płatności.

W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, opisane wydatki mogą stanowić koszty uzyskania przychodów.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

-został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

-jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

-pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

-poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

-został właściwie udokumentowany,

-nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów. Aby zatem wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów należy oceniać jego związek z prowadzoną działalnością gospodarczą. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczyniać się do osiągnięcia przychodu, bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów – w okresie ponoszenia kosztów lub w przyszłości.

Należy jednak mieć na uwadze zamknięty katalog wydatków zawarty w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, które nie podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, pomimo, że pozostają w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością i zostały przez niego poniesione w celu uzyskania przychodu.

W myśl art. 15d ust. 1 ustawy o CIT:

Stosownie do art. 15d ust. 2 ustawy o CIT:

Zgodnie z art. 19 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1480 ze zm.):

Analiza ww. przepisów prowadzi do wniosku, że w przypadku każdej transakcji o wartości przekraczającej 15 000 zł istnieje obowiązek dokonywania płatności za pośrednictwem rachunku płatniczego, przy czym naruszenie tego obowiązku, a więc dokonanie płatności w całości lub w części z pominięciem takiego rachunku oznacza brak możliwości zaliczenia kosztu do kosztów uzyskania przychodów w tej części, w jakiej płatność dotycząca tej transakcji została dokonana z pominięciem rachunku płatniczego.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy mają Państwo prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki z faktur, które pierwotnie zostały omyłkowo opłacone na prywatny rachunek kontrahenta nieujęty w wykazie podatników VAT, jeżeli następnie dokonali Państwo zapłaty na prawidłowy rachunek firmowy kontrahenta znajdujący się na białej liście, a środki z rachunku nieprawidłowego zostały Państwu zwrócone.

Z opisu stanu faktycznego wynika, że w 2024 r. korzystali Państwo z usług świadczonych przez kontrahenta: Panią Y, NIP (…). Usługi były rzeczywiście wykonane, pozostawały w związku z Państwa działalnością gospodarczą i zostały udokumentowane fakturami. Płatności dotyczyły w szczególności następujących faktur (…).

Płatności za powyższe faktury zostały pierwotnie, w wyniku niezamierzonej pomyłki techniczno-ludzkiej, wykonane na prywatny rachunek bankowy kontrahenta, tj. Pani Y o numerze: (…). Rachunek ten nie był rachunkiem firmowym kontrahenta ujawnionym w wykazie podatników VAT, tzw. białej liście. Prawidłowym rachunkiem firmowym kontrahenta, znajdującym się w wykazie podatników VAT, był rachunek o numerze: (…). Pomyłka dotyczyła wyłącznie numeru rachunku bankowego, na który zostały pierwotnie skierowane płatności. Płatności zostały dokonane na rachunek należący do tej samej osoby, tj. Pani Y, która była Państwa kontrahentem i wystawiła faktury. Nie doszło do zapłaty na rzecz innego podmiotu ani do transakcji pozornej. Po ujawnieniu pomyłki podjęli Państwo działania naprawcze, w wyniku czego 15 maja 2026 r. zostały dokonane odpowiednie przelewy na prawidłowy rachunek firmowy kontrahenta znajdujący się w wykazie podatników VAT, tj. rachunek nr (…). Jednocześnie dokonano zwrotów środków z rachunku nieprawidłowego, tj. z rachunku prywatnego nr (…). W wyniku dokonanych czynności naprawczych kontrahent nie uzyskał podwójnej zapłaty. Środki przekazane pierwotnie na rachunek prywatny zostały zwrócone, a ostateczne rozliczenie nastąpiło poprzez rachunek firmowy ujawniony w wykazie podatników VAT.

Przedstawiony w opisie sprawy schemat działania wobec kontrahenta stanowi swoistą „korektę” pierwotnych, błędnych płatności zrealizowanych z pominięciem rachunku firmowego kontrahenta znajdującego się w wykazie, o którym mowa w art. 96b ust. 1 Ustawy o VAT, tzw. „białej liście podatników VAT”. Tym samym, ponowne uregulowanie należności z zachowaniem zasad określonych w art. 15d ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, skutkuje nabyciem prawa do uznania wydatków z tak przeprowadzonych transakcji za koszty uzyskania przychodu. Nie ziszczą się bowiem warunki określone w ww. przepisie, które nie pozwalałyby na zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów kosztów objętych ww. fakturami.

Zatem, biorąc pod uwagę powyższe wskazać należy, że skoro pierwotne transakcje zapłaty zostały anulowane, zarówno po Państwa stronie jak i po stronie kontrahenta, a następnie ponownie uregulowali Państwo należności z zachowaniem zasad określonych w art. 15d ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, to działania te skutkują zachowaniem prawa do uznania wydatków z tak przeprowadzonych transakcji jako koszty uzyskania przychodu w Państwa działalności.

Tym samym Państwa stanowisko, w myśl którego mają Państwo prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w podatku dochodowym od osób prawnych wydatki wynikające z faktur wystawionych przez kontrahenta - Panią Y – należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa we wniosku i stanu prawnego, który obowiązuje w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Końcowo wskazać należy, że do wniosku dołączyli Państwo kserokopie dokumentów (potwierdzeń przelewów). Należy jednak zauważyć, że wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do ich oceny (weryfikacji); jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez Państwa i Państwa stanowiskiem. Zatem dołączone do wniosku dokumenty pozostały bez wpływu na załatwienie sprawy.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1)z zastosowaniem art. 119a;

2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.