Interpretacja indywidualna z dnia 19 czerwca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDWP.4011.213.2026.3.ŁZ

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe w części nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

·nieprawidłowe w części dotyczącej możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z ubezpieczeniem samochodu;

·prawidłowe w pozostałym zakresie.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismami z 18 maja 2026 r. i 25 maja 2026 r. – w odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą w branży: Reklama poprzez środki masowego przekazu (73.12.Z). Działalność wykonywana jest osobiście przez Pana – firma nie zatrudnia pracowników.

Specyfika prowadzonej działalności wymaga stałej dyspozycyjności oraz przemieszczania się w celu obsługi procesów biznesowych i sprawnego zarządzania biurem. Obecnie wykorzystuje Pan motocykl oraz samochód typu kombi. Planuje Pan rozszerzyć flotę o trzeci pojazd: mały samochód elektryczny (leasing operacyjny), który ma stać się podstawowym narzędziem transportu lokalnego w celu optymalizacji kosztów (niskie koszty ładowania, brak opłat za parkowanie).

Docelowo zamierza Pan wykorzystywać jednocześnie trzy środki transportu: motocykl (oszczędność czasu w korkach miejskich), mały samochód elektryczny (ekonomia w mieście) oraz posiadany już samochód spalinowy typu kombi. Ten ostatni ma pełnić funkcję pojazdu zabezpieczającego, gwarantującego mobilność w trasach dalekobieżnych, których pojazd elektryczny nie jest w stanie obsłużyć ze względu na ograniczenia technologiczne akumulatora. Wszystkie pojazdy będą wykorzystywane w sposób mieszany.

Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego

Przychody z prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej opodatkowuje Pan podatkiem liniowym (zgodnie z art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Pojazdy dotychczas używane w działalności gospodarczej są wykorzystywane na następujących podstawach:

1. Samochód osobowy typu kombi jest użytkowany na podstawie umowy leasingu operacyjnego.
2. Motocykl stanowi środek trwały przedsiębiorstwa (został wprowadzony do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych).

Oba wyżej wymienione pojazdy są wykorzystywane w sposób mieszany, tj. zarówno do celów działalności gospodarczej, jak i do celów prywatnych.

W związku z jednoczesnym użytkowaniem trzech pojazdów opisanych we wniosku, będzie ponosił Pan następujące wydatki:

1. Dla samochodu typu kombi (leasing): raty leasingowe, koszty zakupu paliwa (benzyna), ubezpieczenie komunikacyjne (OC/AC/NNW), koszty serwisu, napraw, części zamiennych oraz zakupu i wymiany opon.
2. Dla planowanego samochodu elektrycznego (leasing): opłata wstępna oraz miesięczne raty leasingowe, koszty zakupu energii elektrycznej (ładowanie pojazdu), ubezpieczenie komunikacyjne, koszty eksploatacyjne i serwisowe.
3. Dla motocykla (środek trwały): koszty zakupu paliwa (benzyna), ubezpieczenie komunikacyjne, koszty okresowych przeglądów, napraw i części zamiennych.

Wspólne koszty opłat drogowych: opłaty za przejazdy autostradami, opłaty za parkowanie w strefach płatnych (z wyłączeniem stref bezpłatnego parkowania dla pojazdów elektrycznych).

Wszystkie ponoszone wydatki spełniają kryteria art. 22 ust. 1 ustawy o PIT – są racjonalne i ukierunkowane na osiągnięcie przychodów oraz zabezpieczenie ich źródła. Każdy z trzech pojazdów pełni w strukturze firmy (branża: Reklama poprzez środki masowego przekazu, PKD 73.12.Z) odmienną, komplementarną funkcję:

1. Samochód elektryczny: Będzie podstawowym narzędziem do codziennej, intensywnej jazdy miejskiej w aglomeracji (...). Pozwala na drastyczne obniżenie kosztów stałych firmy dzięki bardzo niskim kosztom energii oraz zwolnieniu z opłat za parkowanie w miastach.
2. Samochód osobowy typu kombi: Pełni rolę w zakresie zabezpieczenia ciągłości operacyjnej oraz mobilności przedsiębiorstwa. Z uwagi na technologiczne ograniczenia zasięgu oraz czasochłonność ładowania baterii pojazdu elektrycznego w trasie, samochód typu kombi jest niezbędny do sprawnej i bezproblemowej realizacji długodystansowych podróży służbowych na terenie kraju. Ponadto pojazd ten stanowi kluczowe zabezpieczenie mobilności firmy jako alternatywny środek transportu w sytuacjach awaryjnych lub przy jednoczesnym spiętrzeniu zadań biznesowych, gwarantując stałą dyspozycyjność i elastyczność logistyczną jednoosobowej działalności.
3. Motocykl: Jest wykorzystywany sezonowo w warunkach silnego natężenia ruchu miejskiego. Umożliwia Panu terminowe docieranie na spotkania z kontrahentami, co w branży reklamowej bezpośrednio decyduje o pozyskaniu kontraktów.

Łączna suma wydatków i rat leasingowych jest proporcjonalna do uzyskiwanych przychodów i służy zabezpieczeniu ciągłości operacyjnej firmy prowadzonej osobiście przez Pana.

Samochód osobowy typu kombi, o którym mowa we wniosku, stanowi samochód osobowy w rozumieniu art. 5a pkt 19a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Pojazd ten nie spełnia kryteriów do uznania go za samochód ciężarowy ani pojazd specjalny w świetle wyłączeń zawartych w art. 5a pkt 19a lit. a-d wspomnianej ustawy.

Wartość auta elektrycznego po przeliczeniu dla celów podatkowych wynosi 72.429,68 zł (64.959,35 zł netto + 50% nieodliczonego VAT), co jest kwotą znacznie niższą od limitu 225.000 zł.

Oba pojazdy posiadają tradycyjne silniki spalinowe o emisji przekraczającej 50 g/km. Wartość żadnego z pojazdów nie przekracza 150.000 zł. Emisja przekracza 50 g/km.

Wartość podatkowa auta spalinowego kombi wynosi 98 672,97 zł (netto 88.495,93 zł + 50% nieodliczonego VAT) – nie przekracza 100.000 zł.

Motocykl (wartość początkowa 8.865,61 zł) został zamortyzowany jednorazowo – nie przekracza 100.000 zł.

Wszystkie zawarte umowy leasingu spełniają warunki art. 23b ustawy o PIT, stanowiąc umowy leasingu operacyjnego.

Opłaty dokumentowane będą fakturami VAT. Płatności realizowane będą z Pana firmowego rachunku bankowego. Zgodność wpłat z harmonogramem będzie dodatkowo weryfikowalna poprzez dokumentację księgową leasingodawcy (wyciągi z konta rozliczeniowego/potwierdzenia sald), które potwierdzają zaksięgowanie wpłat na poczet konkretnych faktur.

Opłaca Pan dla samochodu osobowego typu kombi i motocykla pakiety OC, AC, NNW oraz Assistance (gwarantujące pomoc drogową, naprawę na miejscu i holowanie). W przypadku planowanego auta elektrycznego, ubezpieczenie OC, AC, Assistance jest wymagane przez leasingodawcę.

Wartość rynkowa żadnego z pojazdów przyjęta do ubezpieczenia nie przekracza 150.000 zł.

Pytanie

Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym będzie Pan miał prawo do zaliczenia w koszty uzyskania przychodów (w limitach przewidzianych dla wykorzystywania mieszanego) wydatków związanych z jednoczesnym wykorzystywaniem w działalności gospodarczej trzech pojazdów (motocykl, samochód typu kombi, samochód elektryczny)?

Pana stanowisko w sprawie

Ma Pan prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów (KUP) wydatki związane z trzema pojazdami, z uwzględnieniem następującego podziału:

Raty leasingowe (art. 23 ust. 1 pkt 47a ustawy o PIT): Ponieważ żaden z pojazdów nie przekracza ustawowego limitu wartości (150.000 zł dla aut spalinowych, 225.000 zł dla elektrycznych), raty leasingowe podlegają zaliczeniu do KUP w pełnej wysokości.

Koszty eksploatacyjne (art. 23 ust. 1 pkt 46a ustawy o PIT): Wydatki takie jak paliwo, energia elektryczna, naprawy, części, przeglądy oraz ubezpieczenia (OC, AC, NNW, ubezpieczenie pomocy drogowej) podlegają zaliczeniu do KUP w wysokości 75% poniesionych nakładów, z uwagi na wykorzystywanie pojazdów w sposób mieszany.

Posiadanie zróżnicowanej floty (auto elektryczne do obsługi zleceń w mieście, kombi jako wsparcie techniczne w trasach, motocykl do sprawnej komunikacji w korkach) jest uzasadnione ekonomicznie. Wydatki te służą zachowaniu źródła przychodów (art. 22 ust. 1 ustawy o PIT).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 23a pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592):

Z kolei pkt 2 tego artykułu stanowi, że:

W świetle art. 23b ust. 1 ww. ustawy:

Przepis art. 23b ust. 2 wskazanej ustawy określa, że:

Wobec tego, jeżeli zawarta umowa leasingu spełnia określone w art. 23b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych warunki oraz finansujący w dniu jej zawarcia nie korzysta ze zwolnień wymienionych w art. 23b ust. 2 cytowanej ustawy, to korzystający może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wszelkie poniesione wydatki związane z przedmiotem umowy leasingu.

Definicja samochodu osobowego

Zgodnie z art. 5a pkt 19a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Definiując samochód osobowy na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawodawca posłużył się zatem odesłaniem do pojęcia pojazdu samochodowego, o którym mowa w ustawie z 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1251 ze zm.).

Z art. 2 pkt 32, 33 i 45 tej ustawy (Prawo o ruchu drogowym), wynika, że:

Tym samym, w świetle ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych motocykl mieści się w definicji samochodu osobowego. Z przytoczonych uprzednio regulacji wynika bowiem, że „pojazd samochodowy”, do którego odsyła art. 5a pkt 19a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obejmuje również motocykle.

Koszty Uzyskania Przychodu

W myśl z art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami. Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

Aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą zostać spełnione następujące warunki, tzn. dany wydatek:

·został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

·jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

·pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

·poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

·został właściwie udokumentowany,

·nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 wskazanej ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Kosztami uzyskania przychodów prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z tą działalnością, których celem jest osiągnięcie przychodów, bądź też zabezpieczenie lub zachowanie tego źródła przychodów, o ile w myśl przepisów wskazanej ustawy nie podlegają wyłączeniu z tych kosztów. Przy czym związek przyczynowy między poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodu bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu, bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.

W kontekście powyższego wyjaśniam, że decydującym czynnikiem pozwalającym zaliczyć dany wydatek do kosztów uzyskania przychodów jest poniesienie go w celu osiągnięcia przychodów, przy czym każdy wydatek, poza wyraźnie wskazanym w ustawie, wymaga indywidualnej oceny pod kątem adekwatnego związku z przychodami i racjonalności działania dla osiągnięcia przychodów. Przy kwalifikowaniu poniesionych wydatków należy wziąć pod uwagę ich celowość oraz potencjalną możliwość przyczynienia się wydatku do osiągniecia przychodów, a także racjonalność wydatków, to znaczy ich adekwatność do rzeczywistych potrzeb i zakresu prowadzonej działalności oraz konieczność ich poniesienia dla osiągniecia przychodów.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie ograniczają możliwości wykorzystywania na potrzeby działalności gospodarczej różnych środków transportu, w tym także samochodów osobowych czy motocykli oraz ilości zakupionych środków transportu.

Warunkiem koniecznym dla uznania wydatków poniesionych na określone składniki majątku, w tym przypadku dwóch samochodów osobowych (Samochodu elektrycznego, Samochodu typu kombi) i motocykla, za koszty uzyskania przychodów jest ich wykorzystywanie na potrzeby i w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Podkreślam, że wykazanie związku przyczynowo-skutkowego między wykorzystywaniem opisanych w zdarzeniu pojazdów a osiągniętym przychodem spoczywa na Panu. To Pan będzie osiągać korzyści polegające na możliwości zaliczenia wydatków poniesionych w związku z opłatami dotyczącymi dwóch samochodowców osobowych i motocykla do kosztów uzyskania przychodów i tym samym obniżeniu podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym. Brak jest przeszkód prawnych, aby w prowadzonej działalności gospodarczej wykorzystywał Pan więcej niż jeden pojazd, o ile jest to uzasadnione rodzajem prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej. Jeżeli zatem charakter prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej (np. jej rozmiar, sposób wykonywania usług) uzasadnia wykorzystywanie w tej działalności gospodarczej trzech środków transportu (dwóch samochodów osobowych i motocykla), to (co do zasady) wydatki związane z tymi pojazdami – w ustawowych granicach – mogą stanowić koszty uzyskania przychodów tej działalności.

Zgodnie natomiast z art. 23 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi natomiast, że:

Dyspozycja art. 23 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje wprost na samochód „stanowiący własność podatnika prowadzącego działalność gospodarczą” i wykorzystywanie tego samochodu „również do celów związanych z działalnością gospodarczą prowadzoną przez podatnika”, dotyczy też sytuacji, gdy samochód jest wykorzystywany do celów prywatnych, jak i do celów działalności gospodarczej.

Stosownie natomiast do art. 23 ust. 1 pkt 46a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zatem wszelkie wydatki związane z korzystaniem z samochodów osobowych innych niż określone w art. 23 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych służących podatnikowi – tak jak w sytuacji przedstawionej przez Pana we wniosku – także do innych celów niż działalność gospodarcza podlegać będą zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów w wysokości 75% tych wydatków.

Możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów 100% wydatków z tytułu używania samochodów osobowych dotyczy zatem wykorzystywania samochodów osobowych wyłącznie w prowadzonej działalności gospodarczej, przy czym podatnik jest zobowiązany prowadzić ewidencję, o której mowa w art. 86a ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług, potwierdzającą wykorzystywanie samochodów osobowych wyłącznie do działalności gospodarczej.

W przypadku nieprowadzenia przez podatnika tej ewidencji, uznaje się, że samochody osobowe są wykorzystywane również do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą podatnika. Zasady tej jednak nie stosuje się, jeżeli podatnik na podstawie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług nie jest zobowiązany do prowadzenia takiej ewidencji, z wyjątkiem przypadku, gdy brak tego obowiązku wynika z art. 86a ust. 5 pkt 2 lit. a) ustawy o podatku od towarów i usług.

W myśl art. 23 ust. 1 pkt 47a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2026 r.:

Stosownie do art. 23 ust. 5a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z art. 23 ust. 5c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Artykuł 23 ust. 1 pkt 47a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych rozciąga limit rozliczania wydatków na korzystanie z samochodu osobowego na umowy leasingu operacyjnego, umowy najmu, dzierżawy lub inne umowy o podobnym charakterze. Limit ten odnosi się do wartości samochodu, który jest przedmiotem takiej umowy. Wydatki (np. raty leasingowe) można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu tylko proporcjonalnie, czyli limit odnosi się do kwoty wskazanej w art. 23 ust. 1 pkt 4 lit. b lub c, czyli:

a)225 000 zł (dla samochodów z napędem elektrycznym i napędem wodorowym)

b)150 000 zł (dla samochodów z napędem spalinowym, jeśli emisja CO₂ silnika spalinowego samochodu osobowego wynosi mniej niż 50 g na kilometr)

c)100 000 zł (dla samochodów z napędem spalinowym, jeśli emisja CO₂ silnika spalinowego samochodu osobowego jest równa lub wyższa niż 50 g na kilometr).

Limit ten ma zastosowanie do tej części opłaty, która stanowi spłatę wartości samochodu osobowego – części kapitałowej raty leasingowej.

Z przepisu tego wynika więc, że nie stanowią kosztów uzyskania przychodów dotyczące samochodu osobowego opłaty wynikające z umowy leasingu, o której mowa w art. 23a pkt 1, umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze, w wysokości przekraczającej ich część ustaloną w takiej proporcji, w jakiej kwoty wynikające:

·z art. 23 ust. 1 pkt 47a ustawy pozostają do wartości samochodu osobowego, który jest przedmiotem tej umowy.

Należy przy tym podkreślić, że część odsetkowa raty leasingu operacyjnego jest to koszt jaki podatnik ponosi w związku z użytkowaniem przedmiotu leasingu. Odsetki nie mają związku z wartością pojazdu ani nie są kosztem związanym z jego eksploatacją, a co za tym idzie część odsetkowa leasingu operacyjnego będzie kosztem działalności a nie kosztem pojazdu. Oznacza to, że nie należy ograniczać/limitować tej części leasingu.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą w branży „reklama poprzez środki masowego przekazu”. Specyfika prowadzonej działalności wymaga stałej dyspozycyjności oraz przemieszczania się w celu obsługi procesów biznesowych i sprawnego zarządzania biurem. Obecnie wykorzystuje Pan motocykl oraz samochód typu kombi. Planuje Pan rozszerzyć flotę o trzeci pojazd mały samochód elektryczny (leasing operacyjny), który ma stać się podstawowym narzędziem transportu lokalnego w celu optymalizacji kosztów (niskie koszty ładowania, brak opłat za parkowanie).

Pojazdy dotychczas używane w działalności gospodarczej są wykorzystywane na następujących podstawach:

Samochód osobowy typu kombi jest użytkowany na podstawie umowy leasingu operacyjnego.

Motocykl stanowi środek trwały przedsiębiorstwa (został wprowadzony do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych).

Wartość auta elektrycznego po przeliczeniu dla celów podatkowych wynosi 72.429,68 zł (64.959,35 zł netto + 50% nieodliczonego VAT), co jest kwotą znacznie niższą od limitu 225.000 zł. Oba pojazdy posiadają tradycyjne silniki spalinowe o emisji przekraczającej 50 g/km. Wartość żadnego z pojazdów nie przekracza 150.000 zł. Emisja przekracza 50 g/km. Wartość podatkowa auta spalinowego kombi wynosi 98 672,97 zł (netto 88.495,93 zł + 50% nieodliczonego VAT) – nie przekracza 100.000 zł. Wszystkie pojazdy będą wykorzystywane w sposób mieszany.

Wskazał Pan, że wszystkie ponoszone wydatki spełniają kryteria art. 22 ust. 1 ustawy o PIT – są racjonalne i ukierunkowane na osiągnięcie przychodów oraz zabezpieczenie ich źródła. Samochód elektryczny będzie podstawowym narzędziem do codziennej, intensywnej jazdy miejskiej w aglomeracji warszawskiej. Pozwala na drastyczne obniżenie kosztów stałych firmy dzięki bardzo niskim kosztom energii oraz zwolnieniu z opłat za parkowanie w miastach. Samochód osobowy typu kombi pełni rolę w zakresie zabezpieczenia ciągłości operacyjnej oraz mobilności przedsiębiorstwa. Z uwagi na technologiczne ograniczenia zasięgu oraz czasochłonność ładowania baterii pojazdu elektrycznego w trasie, samochód typu kombi jest niezbędny do sprawnej i bezproblemowej realizacji długodystansowych podróży służbowych na terenie kraju. Ponadto pojazd ten stanowi kluczowe zabezpieczenie mobilności firmy jako alternatywny środek transportu w sytuacjach awaryjnych lub przy jednoczesnym spiętrzeniu zadań biznesowych, gwarantując stałą dyspozycyjność i elastyczność logistyczną jednoosobowej działalności. Motocykl jest wykorzystywany sezonowo w warunkach silnego natężenia ruchu miejskiego. Umożliwia Wnioskodawcy terminowe docieranie na spotkania z kontrahentami, co w branży reklamowej bezpośrednio decyduje o pozyskaniu kontraktów.

W związku z przedstawionym opisem sprawy i powołanymi wyżej przepisami prawa:

·będzie Pan uprawniony do zaliczania do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z użytkowaniem wszystkich trzech pojazdów (wymienionych w opisie zdarzenia), zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych;

·będzie Pan uprawniony do zaliczenia wydatków związanych z eksploatacją trzech pojazdów do kosztów uzyskania przychodów w wysokości 75% ich wartości, zgodnie z ograniczeniem, o którym mowa w art. 23 ust. 1 pkt 46a ustawy o PIT;

·będzie Pan uprawniony do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów – w pełnej wysokości – opłat stanowiących czynsz finansowy za pojazdy, które są przez Pana użytkowane na podstawie umowy leasingu operacyjnego i których wartość dla celów podatkowych nie przekracza limitów określonych w art. 23 ust. 1 pkt 47a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wobec tego Pana stanowisko w tym zakresie jest prawidłowe.

Pana wątpliwości budzi także kwestia możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów opłat poniesionych na ubezpieczenie OC, AC, NNW, ubezpieczenie pomocy drogowej.

Zgodnie z treści art. 23 ust. 1 pkt 47 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika:

Przewidziane w art. 23 ust. 1 pkt 47 ograniczenie wysokości składek na ubezpieczenie samochodu osobowego, które mogą zostać zaliczone go kosztów uzyskania przychodów dotyczy wyłącznie składek, których wysokość jest bezpośrednio uzależniona od wartości samochodu (AC). Nie dotyczy to zatem składek OC, NNW oraz Assistance.

Zauważyć jednak należy, że jak wskazał Pan we wniosku wartość żadnego pojazdów wskazanych we wniosku przyjęta do ubezpieczenia nie przekracza 150 000 zł.

Biorąc pod uwagę powyższe do kosztów uzyskania przychodów może Pan zaliczyć poniesione:

• koszty ubezpieczenia OC, NNW, Assistance – (w pełnej wysokości);
• koszty ubezpieczenia AC – (również w pełnej wysokości, gdyż w Pana przypadku limit, o którym mowa w art. 23 ust. 1 pkt 47 nie ma zastosowania z uwagi na fakt, że wartość samochodów przyjęta do celów ubezpieczenia nie przekroczy kwoty 150 000 zł).

W tym zakresie Pana stanowisko jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Końcowo zaznaczam, że:

• przedstawiany przez Pana zakres żądania (zadane pytanie) zakreśla granice w jakich mogę wydać interpretację indywidualną. Przedmiotowe rozstrzygnięcie dotyczy więc tylko wyznaczonego przez Pana przedmiotu wniosku - zakresu Pana pytania,
• procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla wyżej wskazanych trybów postępowań. Nie prowadzę również postępowania dowodowego. Z wyżej wskazanych powodów, niniejszej odpowiedzi udzieliłem wyłącznie w oparciu o informacje podane we wniosku.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622).

Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).

Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.

Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.