Interpretacja indywidualna z dnia 6 lipca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB1-1.4010.282.2026.3.BS

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia, o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

A sp. z o.o. (dalej: „A”, „Spółka”) jest spółką prawa handlowego, polskim rezydentem podatkowym, opodatkowanym od całości swoich dochodów na terytorium Polski. A jest czynnym podatnikiem VAT zarejestrowanym dla potrzeb transakcji wewnątrzunijnych.

A prowadzi produkcję okien drewnianych i drzwi. Wyprodukowane w fabryce w (…) okna i drzwi są, prawie w całości, sprzedawane do odbiorcy z siedzibą w (…). Odbiorcą produktów A jest firma B, z siedzibą w (…).

W przyszłości istnieje możliwość, że produkty A będą sprzedawane również do innych odbiorców. Sposób dostawy, dokumentowania oraz rozliczania tych transakcji będzie taki sam jak w przypadku dostaw do B.

Organizacja transportu sprzedawanych produktów należy do A. A zawarł umowę z zewnętrzną firmą spedycyjną, która odpowiedzialna jest za większość transportów produktów z fabryki A do magazynu (…) odbiorcy lub miejsc wskazanych przez zamawiającego. Ponadto, część transportów realizowanych przez mniejsze firmy transportowe odbywa się na zasadzie zleceń, bez zawarcia pisemnej umowy o świadczenie usług transportowych.

A w transakcjach sprzedaży stosuje zasady dostawy Incoterms – DAP. Zasada dostawy DAP oznacza, że cena za produkt obejmuje koszty dostawy do wskazanego miejsca. W takiej sytuacji cena którą otrzymuje A za sprzedawane produkty obejmuj również koszt dostawy towarów do miejsca wskazanego w zamówieniu. Oznacza to, że koszty transportu, w tym przypadku faktury od zewnętrznych firm spedycyjnych, ponosi A.

A jest odpowiedzialny za załadunek produktów na samochody zewnętrznych firm spedycyjnych. Po załadowaniu A nie ponosi już ryzyka utraty produktów, które przechodzi na firmę spedycyjną. A wskazuje w dokumentach transportowych CMR miejsce dostawy. Po momencie w którym samochód opuszcza teren fabryki Spółki, A nie ma już wpływu na wybór trasy transportu. A określa jedynie miejsce docelowe gdzie transport ma się zakończyć.

(…) odbiorca przejmuje fizyczne władztwo nad produktami w momencie ich dostawy do miejsca wskazanego w zamówieniu. A traci natomiast fizyczne władztwo nad produktami w momencie ich załadunku na samochody firm spedycyjnych w siedzibie firmy w (…). Od momentu załadunku produktów na samochody to firma spedycyjna decyduje o trasie transportu do miejsca dostawy wskazanego w zamówieniu. A nie zawarł z (…) odbiorcą pisemnej umowy na dostawy produktów. Ustalenia dotyczące warunków dostawy, tj. przedmiotu dostawy, ceny, terminu i miejsca dostawy zawarte są w zamówieniach składanych w formie korespondencji mailowej.

A otrzymuje zapłatę za sprzedawane produkty po dokonaniu dostawy do (…) odbiorcy.

A przyjmuje, że do dostawy produktów, czyli przeniesienia praw do ich dysponowania jak właściciel, dochodzi w momencie wydania produktów spedytorowi, który przejmuje odpowiedzialność za ich utratę. W momencie dokonania dostawy, czyli załadunku i wyjazdu produktów z fabryki, A wystawia fakturę sprzedaży na (…) odbiorcę. W tym momencie, tj. w momencie wystawienia faktury dochodzi do powstania obowiązku podatkowego w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów (dalej: „WDT”).

W tym samym momencie A rozpoznaje przychód dla celów podatku dochodowego.

Pytanie

Czy moment wydania produktów który jest również momentem wystawienia faktury jest, w świetle przepisów art. 12 ust. 3a ustawy o CIT, momentem rozpoznania przychodu dla celów podatku dochodowego od osób prawnych?

(pytanie drugie we wniosku)

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, (…) A prawidłowo rozpoznaje przychód dla celów podatku dochodowego od osób prawnych.

Zgodnie z przepisami art. 13 ust. 3a (winno być: „art. 12 ust. 3a”) ustawy o CIT za datę powstania przychodu, uważa się, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień: (1) wystawienia faktury albo (2) uregulowania należności.

A w dniu wydania produktów, czyli załadunku produktów i ich wydania spedytorowi wystawia fakturę sprzedaży. W momencie wystawienia faktury A rozpoznaje przychód dla celów podatku dochodowego.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych jest prawidłowe.

Uzasadnienie

Pojęcie przychodu podatkowego, z którego dochód podlega opodatkowaniu, określa art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”). Przepisy tego artykułu nie określają ścisłej definicji przychodów, zawierają jedynie wykaz zdarzeń, które zostały uznane przez ustawodawcę za przychody w rozumieniu ustawy o CIT, przy czym wymienione w ww. przepisie rodzaje przychodów poprzedzone zostały wyrazem „w szczególności”, co oznacza, że katalog tam zawarty nie jest katalogiem zamkniętym. Należy zaznaczyć, że przychodem są wszelkie przysporzenia majątkowe o charakterze trwałym, bezzwrotnym, definitywnym, których rzeczywiste otrzymanie powoduje obowiązek zapłaty podatku dochodowego.

Stosownie do art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT:

Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

Zgodnie z art. 12 ust. 3 ustawy o CIT:

Za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Regulacja ta pozwala ujmować dla celów podatkowych przychody, które jeszcze nie zostały otrzymane przez podatnika, ale są mu należne, tj. stanowią przedmiot wymagalnych świadczeń. Świadczenie należne podatnikowi musi być przy tym skonkretyzowane i wynikać z treści zobowiązania, którego jest on stroną. O jego wymagalności można natomiast mówić od momentu, gdy podatnik jako wierzyciel ma prawo dochodzenia spełnienia tego świadczenia, a dłużnik obowiązek jego realizacji. Ponadto jako przychody należne – na podstawie art. 12 ust. 3 ustawy o CIT – mogą być ujmowane wyłącznie przychody związane z działalnością gospodarczą prowadzoną przez podatnika i z działami specjalnymi produkcji rolnej.

Przepis art. 12 ust. 3a ustawy o CIT stanowi, że:

Za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 3c-3g oraz 3j-3m, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

1)wystawienia faktury albo

2)uregulowania należności.

Jak wynika z powołanego przepisu, dla rozpoznania przychodu osiąganego przez podatnika w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą istotne pozostają daty zaistnienia następujących zdarzeń:

-w zależności od przedmiotu tej działalności – wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi;

-wystawienia faktury;

-uregulowania należności.

Przychód osiągany przez podatnika co do zasady powstaje w dacie zajścia najwcześniejszej z ww. okoliczności.

Wyżej powołany przepis art. 12 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wskazuje jako jeden z momentów, z którego wystąpieniem ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych wiąże powstanie przychodu podatkowego, okoliczność „wydania rzeczy”.

Ustawa o CIT nie definiuje przy tym pojęć: „wydanie rzeczy”, „zbycie prawa majątkowego”, „wykonanie usługi” oraz „częściowe wykonanie usługi” użytych w art. 12 ust. 3a ustawy o CIT. Analizując te pojęcia, w pierwszej kolejności należy odnieść się do ich znaczenia funkcjonującego w języku powszechnym.

W analizowanym zdarzeniu przyszłym dochodzi do sprzedaży towarów. Dla ustalenia momentu powstania przychodów należnych z tej sprzedaży istotne pozostaje więc znaczenie pojęcia „wydanie rzeczy”. I tak, „rzecz” to „materialny element otaczającego świata; przedmiot będący czyjąś własnością; przedmiot materialny, przedmiot”, a „wydać” oznacza „dać, przydzielić, wydzielić komuś, oddać, zwrócić coś, przekazać, rozdysponować, rozdzielić” (http://sjp.pwn.pl; Słownik języka polskiego, Tom I-III, pod red. M. Szymczaka, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1981 r.; A. Dąbrówka, E. Geller, R. Turczyn, Słownik synonimów, Warszawa 2001). Wobec powyższego, można stwierdzić, że „wydanie rzeczy” oznacza rozdysponowanie przedmiotem materialnym poprzez jego przeniesienie na kontrahenta (klienta).

Należy jednocześnie pamiętać, że wydanie rzeczy, zbycie prawa majątkowego, wykonanie albo częściowe wykonanie usługi, o których mowa w art. 12 ust. 3a ustawy o CIT są wykonywane odpłatnie – w zamian za określoną należność – w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Czynności te stanowią realizację świadczenia bądź element realizacji świadczenia w ramach stosunku prawnego istniejącego pomiędzy podatnikiem a jego kontrahentem. W konsekwencji, ustalenie momentu powstania przychodu należnego z danej transakcji gospodarczej wymaga uwzględnienia indywidualnych cech stosunku prawnego będącego podstawą tej transakcji (indywidualnych cech czynności realizowanych w ramach tego stosunku prawnego).

Ustalenie daty powstania przychodu jest istotne nie tylko w kontekście ujęcia tego przychodu w rozliczeniach podatkowych odpowiedniego okresu (roku podatkowego; miesiąca albo kwartału, za który jest ustalana zaliczka na podatek dochodowy), ale również służy prawidłowej realizacji innych obowiązków wynikających z przepisów ustawy. Data (dzień) uzyskania przychodu jest bowiem momentem, do którego odnoszą się inne regulacje omawianej ustawy.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że w ramach swojej działalności gospodarczej Spółka dokonuje sprzedaży swoich produktów na rzecz odbiorcy z siedzibą w (…), tj. firmą B. W przyszłości istnieje możliwość, że produkty A będą sprzedawane również do innych odbiorców. Sposób dostawy, dokumentowania oraz rozliczania tych transakcji będzie taki sam jak w przypadku dostaw do B.

A w transakcjach sprzedaży stosuje zasady dostawy Incoterms – DAP. Zasada dostawy DAP oznacza, że cena za produkt obejmuje koszty dostawy do wskazanego miejsca. W takiej sytuacji cena którą otrzymuje A za sprzedawane produkty obejmuj również koszt dostawy towarów do miejsca wskazanego w zamówieniu. Oznacza to, że koszty transportu, w tym przypadku faktury od zewnętrznych firm spedycyjnych, ponosi A.

A jest odpowiedzialny za załadunek produktów na samochody zewnętrznych firm spedycyjnych. Po załadowaniu A nie ponosi już ryzyka utraty produktów, które przechodzi na firmę spedycyjną. Po momencie w którym samochód opuszcza teren fabryki Spółki, A nie ma już wpływu na wybór trasy transportu. A określa jedynie miejsce docelowe gdzie transport ma się zakończyć. (…) odbiorca przejmuje fizyczne władztwo nad produktami w momencie ich dostawy do miejsca wskazanego w zamówieniu. A traci natomiast fizyczne władztwo nad produktami w momencie ich załadunku na samochody firm spedycyjnych w siedzibie firmy w (…). Od momentu załadunku produktów na samochody to firma spedycyjna decyduje o trasie transportu do miejsca dostawy wskazanego w zamówieniu. A nie zawarł z (…) odbiorcą pisemnej umowy na dostawy produktów. Ustalenia dotyczące warunków dostawy, tj. przedmiotu dostawy, ceny, terminu i miejsca dostawy zawarte są w zamówieniach składanych w formie korespondencji mailowej.

A przyjmuje, że do dostawy produktów, czyli przeniesienia praw do ich dysponowania jak właściciel, dochodzi w momencie wydania produktów spedytorowi, który przejmuje odpowiedzialność za ich utratę. W momencie dokonania dostawy, czyli załadunku i wyjazdu produktów z fabryki, A wystawia fakturę sprzedaży na (…) odbiorcę.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia czy moment wydania produktów który jest również momentem wystawienia faktury jest, w świetle przepisów art. 12 ust. 3a ustawy o CIT, momentem rozpoznania przychodu dla celów podatku dochodowego od osób prawnych.

Przenosząc przytoczone wyżej rozważania prawne na grunt przedstawionego zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, że dla ustalenia momentu powstania przychodu podatkowego istotne jest to, kiedy towary zostaną nabywcy wydane. Jak bowiem wcześniej wykazano to właśnie wydanie rzeczy (towaru) ma zasadnicze znaczenie dla momentu powstania przychodu, zakładając, że przed dniem wydania rzeczy nie dochodzi do wystawienia faktury dokumentującej sprzedaż towarów ani do uregulowania należności za sprzedany towar.

W analizowanym przypadku wydanie rzeczy w rozumieniu art. 12 ust. 3a ustawy o CIT ma miejsce w momencie załadunku towaru i wydania go spedytorowi. Wynika to z faktu, że realizują Państwo dostawy swoich towarów w oparciu o warunki dostawy Incoterms – DAP. Po załadowaniu towaru na samochody firm spedycyjnych Państwa Spółka nie ponosi już ryzyka utraty produktów, które przechodzi na firmę spedycyjną. (…) odbiorca przejmuje fizyczne władztwo nad produktami w momencie ich dostawy do miejsca wskazanego w zamówieniu. A traci natomiast fizyczne władztwo nad produktami w momencie ich załadunku na samochody firm spedycyjnych w siedzibie firmy. A przyjmuje, że do dostawy produktów, czyli przeniesienia praw do ich dysponowania jak właściciel, dochodzi w momencie wydania produktów spedytorowi, który przejmuje odpowiedzialność za ich utratę. W momencie dokonania dostawy, czyli załadunku i wyjazdu produktów z fabryki, A wystawia fakturę sprzedaży na (…) odbiorcę.

Zatem w przedmiotowej sprawie przychód podatkowy powstaje w momencie wydania towaru spedytorowi, który jest tożsamy z momentem wystawienia faktury. Tym samym należy zgodzić się z Państwa stanowiskiem sprowadzającym się do twierdzenia, że A w dniu wydania produktów, czyli załadunku produktów i ich wydania spedytorowi wystawia fakturę sprzedaży. W momencie wystawienia faktury A rozpoznaje przychód dla celów podatku dochodowego.

W świetle powyższego Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

W zakresie podatku od towarów i usług wydane zostało/zostanie odrębne rozstrzygnięcie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1)z zastosowaniem art. 119a;

2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-  w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.