tematy:

Interpretacja indywidualna z dnia 2 lipca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP3-1.4011.532.2026.1.MZ

Dokonanie wzajemnych darowizn nieruchomości, zawartych w jednym akcie notarialnym, które nie mają charakteru odpłatnego, nie powoduje powstania obowiązku podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych, pod warunkiem że czynności te podlegają przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 maja 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

W 1999 r., po śmierci ojca, Wnioskodawczyni wraz z matką i siostrą nabyły w drodze spadku: – udziały w nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym, stanowiącej majątek osobisty ojca, – udziały w nieruchomości gruntowej (działce budowlanej), stanowiącej majątek wspólny rodziców. W 2021 r. w rodzinie dokonano nieodpłatnych przesunięć majątkowych, w wyniku których: – siostra stała się jedynym właścicielem nieruchomości gruntowej, – Wnioskodawczyni stała się jedynym właścicielem nieruchomości zabudowanej.

Obecnie, z uwagi na zmianę sytuacji życiowej i rodzinnej stron, planowane jest dokonanie w przyszłości dwóch czynności prawnych w postaci umów darowizny, które zostaną zawarte w jednym akcie notarialnym, tj.: 1. darowizny nieruchomości zabudowanej przez Wnioskodawczynię na rzecz siostry, 2. darowizny nieruchomości gruntowej przez siostrę na rzecz Wnioskodawczyni. Każda z powyższych darowizn: – będzie miała charakter nieodpłatny, – zostanie dokonana w formie odrębnego oświadczenia woli, – nie będzie wiązała się z jakimikolwiek rozliczeniami pieniężnymi ani niepieniężnymi pomiędzy stronami, w szczególności ze spłatami, dopłatami ani innymi świadczeniami towarzyszącymi przeniesieniu własności nieruchomości. Zawarcie obu umów darowizny w jednym akcie notarialnym wynika wyłącznie z przyczyn organizacyjnych i technicznych i nie wpływa na charakter prawny każdej z czynności.

Pytanie

Czy dokonanie w jednym akcie notarialnym dwóch odrębnych umów darowizny: – darowizny nieruchomości zabudowanej przez Wnioskodawczynię na rzecz siostry oraz – darowizny nieruchomości gruntowej przez siostrę na rzecz Wnioskodawczyni spowoduje po stronie Wnioskodawczyni powstanie obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych?

Pani stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawczyni planowane dokonanie dwóch umów darowizny, opisanych w zdarzeniu przyszłym, nie spowoduje po jej stronie powstania obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych.

Darowizna ma charakter nieodpłatny i nie powoduje powstania po stronie Wnioskodawczyni przysporzenia majątkowego. Jednoczesne zawarcie dwóch umów darowizny w jednym akcie notarialnym nie zmienia charakteru prawnego tych czynności ani nie skutkuje powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz.592):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 3 tej ustawy:

Przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów podlegających przepisom o podatku od spadków i darowizn.

Stosownie zaś do art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 478):

Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem darowizny, polecenia darczyńcy.

Z powyżej przytoczonych przepisów wynika, że co do zasady, darowizna dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlega przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn, co wyklucza możliwość jej opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Według art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie natomiast z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

c) prawa wieczystego użytkowania gruntów

d) innych rzeczy,

‒ jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Odpłatne zbycie nieruchomości rozumiane jest jako sprzedaż, zamiana i inne odpłatne (tzn. za wynagrodzeniem) rozporządzenie nieruchomością lub prawem majątkowym przenoszące własność na drugi podmiot (np. w drodze umowy odpłatnego zniesienia współwłasności).

Jeżeli zatem odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw majątkowych następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie i nie zostaje dokonane w wykonaniu działalności gospodarczej stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795):

Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Z zacytowanego przepisu wynika, że podstawową cechą umowy darowizny jest bezpłatne świadczenie darczyńcy na rzecz obdarowanego kosztem jego majątku.

W myśl art. 890 § 1 Kodeksu cywilnego:

Oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli przyrzeczone świadczenie zostało spełnione.

Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego (świadczenie musi wzbogacić obdarowanego) i zobowiązanie darczyńcy musi być zamierzone jako nieodpłatne. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za otrzymane świadczenie.

Istotą darowizny – jako czynności nieodpłatnej – jest więc brak po drugiej stronie ekwiwalentu w postaci świadczenia wzajemnego.

Zgodnie z prawem cywilnym darowizna dochodzi do skutku w drodze umowy jednostronnie zobowiązującej, której treścią jest zarówno zobowiązanie darczyńcy do spełnienia świadczenia pod tytułem darmym na rzecz obdarowanego, czyli do dokonania rozporządzenia i wydania przedmiotu darowizny, jak i oświadczenie obdarowanego o przyjęciu darowizny.

Jeżeli przedmiotem darowizny jest nieruchomość, to umowa darowizny pod rygorem nieważności, powinna mieć formę aktu notarialnego. Tym samym zawarcie umowy darowizny nieruchomości powoduje przejście jej własności na obdarowanego z chwilą zawarcia aktu notarialnego, w którym darczyńca daruje tę nieruchomość obdarowanemu, a obdarowany darowiznę przyjmuje.

Z opisanego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że w 1999 r. po śmierci ojca, Wnioskodawczyni wraz z matką i siostrą nabyły w drodze spadku: – udziały w nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym, stanowiącej majątek osobisty ojca, – udziały w nieruchomości gruntowej (działce budowlanej), stanowiącej majątek wspólny rodziców. W 2021 r. w rodzinie dokonano nieodpłatnych przesunięć majątkowych, w wyniku których: – siostra stała się jedynym właścicielem nieruchomości gruntowej, – Wnioskodawczyni stała się jedynym właścicielem nieruchomości zabudowanej. Planowane jest dokonanie w przyszłości dwóch czynności prawnych w postaci umów darowizny, które zostaną zawarte w jednym akcie notarialnym, tj.: 1. darowizny nieruchomości zabudowanej przez Wnioskodawczynię na rzecz siostry, 2. darowizny nieruchomości gruntowej przez siostrę na rzecz Wnioskodawczyni.

Jak zatem wynika z opisu sprawy, zbycie to (darowizna nieruchomości) w związku z dokonaniem tej czynności w formie darowizny, a więc nieodpłatnie, nie będzie ona źródłem przychodu oraz ewentualnego dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Podsumowując – w związku z planowanym przekazaniem tytułem darowizny nieruchomości (tj. nieruchomości) na rzecz siostry, nie będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.

Nabycie przez Panią umową darowizny wskazanej we wniosku nieruchomości gruntowej niewątpliwe wiązać się będzie z przysporzeniem w Pani majątku. Ponieważ, jak wskazano we wniosku, do nabycia tego dojdzie w drodze darowizny, będzie się ono wiązało z powstaniem obowiązku podatkowego w podatku od spadków i darowizn.

Skoro nabycie ww. majątku przez Panią podlega przepisom ustawy od spadków i darowizn, to powyższe wyklucza, zgodnie z treścią cyt. art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, możliwość zastosowania do tej czynności przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem, nabycie przez Panią nieruchomości w drodze darowizny nie spowoduje po Pani stronie powstania przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Pani stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (zdarzeniem przyszłym) podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 146; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.

Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Zobacz także