Interpretacja indywidualna z dnia 2 lipca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDWP.4011.223.2026.3.MG
Wydatki na warsztaty terapeutyczne, które nie są uznawane za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne w rozumieniu art. 26 ust. 7a pkt 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie mogą być odliczone w ramach ulgi rehabilitacyjnej, nawet jeżeli są związane z niepełnosprawnością podatnika.
Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
13 maja 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismami z 21 maja 2026 r. (25 maja 2026 r. data wpływu) oraz 27 maja 2026 r.– w odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Posiada Pani orzeczenie o niepełnosprawności, korzysta Pani z psychoterapii i grupy terapeutycznej. Program grupy jest oparty na (…), zajęcia są odpłatne, prowadzone przez terapeutę. (…)
Program Warsztatu „(…)” opiera się na Programie (…). Jest formą pomocy dla osób doświadczających różnych trudności w sferze psychicznej i duchowej, w relacjach z innymi, ze sobą i z Bogiem.
Korzystają z niego:
- osoby dorosłe przeżywające trudności w związkach (ze współmałżonkiem, z dziećmi, z rodzicami);
- osoby cierpiące z powodu zaniżonej samooceny, osamotnienia, poczucia krzywdy;
- osoby cierpiące na trudności w relacji z Bogiem (negatywne uczucia do Boga, trudności w życiu sakramentalnym).
Praca na Warsztacie ma na celu uzdrowienie zdrowia duchowego i psychicznego.
Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
Wskazuje Pani informacje dotyczące posiadanego orzeczenia o niepełnosprawności:
- nazwę organu orzekającego
(...) Zespól ds. Orzekania o Niepełnosprawności (...).
- dokładną datę wydania orzeczenia o stopniu niepełnosprawności
09-12-2023 r., umiarkowany st. Niepełnosprawności.
datę lub okres powstania niepełnosprawności i symbol niepełnosprawności
23-09-2020 r., 02P, 12C
Orzeczenie zostało Pani wydane ze względu na depresję i Zespól Aspergera.
Orzeczenie zostało wydane do 31-12-2028 r.
Wydatki na warsztaty w grupie terapeutycznej ponosiła Pani w okresie obowiązywania orzeczenia od X 2020 r.
Wniosek dotyczy okresu od X 2020 r.
Uzyskuje Pani dochody z tytułu umowy o pracę.
Wydatki na warsztaty terapii grupowej nie zostały/nie zostaną zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, ani odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, oraz nie będą zwrócone w jakiejkolwiek formie.
Wydatni nie zostały/nie zostaną sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych ani ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych oraz nie zostały Pani zwrócone w jakiejkolwiek formie.
Posiada Pani stosowne zaświadczenie wydane przez lekarza specjalistę potwierdzające, że prowadzone warsztaty terapii grupowej są dla Pani niezbędne w rehabilitacji, stosownie do potrzeb wynikających z Pani niepełnosprawności.
Posiada Pani dowody w formie przelewów, gdzie są Pani dane, dane sprzedającego, nazwa usługi, kwota.
Z treści posiadanych przez Panią faktur nie wynika bezpośrednio, że warsztaty terapii grupowej mają charakter rehabilitacyjny lub leczniczo-rehabilitacyjny.
Warsztaty terapii grupowej, w których Pani uczestniczy są prowadzone przez wykwalifikowanych specjalistów.
Warsztaty „(…)” nie są prowadzone są w placówce, która jest placówką wpisaną do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą – zarejestrowaną jako zakład rehabilitacji leczniczej”.
Wskazuje Pani, że warsztaty terapii grupowej, w których Pani uczestniczy są zabiegami rehabilitacyjnymi.
Warsztaty mają charakter psychoterapii grupowej.
Warsztaty stanowią element leczenia, dopełnienia Pani psychoterapii indywidualnej i leczenia psychiatrycznego.
Dla uczestnika prowadzona dokumentacja, zeszyty ćwiczeń z pracą własną uczestnika.
W warsztatach mogą uczestniczyć osoby bez orzeczenia o niepełnosprawności i bez diagnozy medycznej.
Wskazuje Pani, że każda forma psychoterapii powinna być dobrowolna. Bierze Pani udział w warsztatach w ramach sugestii psychiatry i psychoterapeuty.
Usługa jest opisana jako: Warsztaty (…).
Bazuje na autorskim programie (…).
Program Warsztatu „(…)” opiera się na Programie (…). Jest formą pomocy dla osób doświadczających różnych trudności w sferze psychicznej i duchowej, w relacjach z innymi, ze sobą i z Bogiem.
Korzystają z niego:
- osoby dorosłe przeżywające trudności w związkach (ze współmałżonkiem, z dziećmi, z rodzicami);
- osoby cierpiące z powodu zaniżonej samooceny, osamotnienia, poczucia krzywdy;
- osoby cierpiące na trudności w relacji z Bogiem (negatywne uczucia do Boga, trudności w życiu sakramentalnym).
Praca na Warsztacie ma na celu uzdrowienie zdrowia duchowego i psychicznego.
Główny cel warsztatów to rehabilitacja psychiczna i duchowa.
Pytanie
Czy wydatki na terapię grupową w warsztatach może odliczyć Pani w PIT w ramach ulgi rehabilitacyjnej?
Pani stanowisko w sprawie
W Pani opinii warsztaty mają charakter terapeutyczny i może je Pani odliczyć.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):
Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.
Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ww. ustawy, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7b-7g tego artykułu.
Przepis art. 26 ust. 7a ww. ustawy stanowi, że:
Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na:
1) adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności;
2) przystosowanie pojazdów mechanicznych do potrzeb wynikających z niepełnosprawności;
2a) zakup, naprawę lub najem wyrobów medycznych wymienionych w wykazie wyrobów medycznych określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 38 ust. 4 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (Dz.U. z 2024 r. poz. 930) oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, z wyjątkiem pieluchomajtek, pieluch anatomicznych, chłonnych majtek, podkładów i wkładów anatomicznych;
3) zakup, naprawę lub najem indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, niewymienionych w wykazie, o którym mowa w pkt 2a, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego;
3a) pieluchomajtki, pieluchy anatomiczne, chłonne majtki, podkłady, wkłady anatomiczne, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł;
4) zakup wydawnictw i materiałów (pomocy) szkoleniowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności;
5) odpłatność za pobyt na turnusie rehabilitacyjnym;
6) odpłatność za pobyt w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, zakładzie rehabilitacji leczniczej, zakładzie opiekuńczo-leczniczym, zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym;
6a) odpłatność za pobyt opiekuna osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I grupy inwalidztwa lub dzieci niepełnosprawnych do lat 16, przebywającego z osobą niepełnosprawną na turnusie rehabilitacyjnym, w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego lub zakładzie rehabilitacji leczniczej;
6b) odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne;
7) opłacenie przewodników osób niewidomych I lub II grupy inwalidztwa oraz osób z niepełnosprawnością narządu ruchu zaliczonych do I grupy inwalidztwa, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł;
8) utrzymanie psa asystującego, o którym mowa w ustawie o rehabilitacji zawodowej, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł;
9) opiekę pielęgniarską w domu nad osobą niepełnosprawną w okresie przewlekłej choroby uniemożliwiającej poruszanie się oraz usługi opiekuńcze świadczone dla osób niepełnosprawnych zaliczonych do I grupy inwalidztwa;
10) opłacenie tłumacza języka migowego;
11) kolonie i obozy dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej oraz dzieci osób niepełnosprawnych, które nie ukończyły 25. roku życia;
12) leki, o których mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (Dz.U. z 2024 r. poz. 686) - w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy faktycznie poniesionymi wydatkami w danym miesiącu a kwotą 100 zł, jeżeli lekarz specjalista stwierdzi, że osoba niepełnosprawna powinna stosować stale lub czasowo te leki;
13) odpłatny przewóz:
a) osoby niepełnosprawnej - karetką transportu sanitarnego,
b) osoby niepełnosprawnej, zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa, oraz dzieci niepełnosprawnych do lat 16 - również innymi środkami transportu niż wymienione w lit. a;
14) używanie samochodu osobowego, stanowiącego własność (współwłasność) osoby niepełnosprawnej lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę niepełnosprawną albo dziecko niepełnosprawne, które nie ukończyło 16. roku życia - w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2280 zł;
15) odpłatne przejazdy środkami transportu publicznego związane z pobytem:
a) na turnusie rehabilitacyjnym,
b) w zakładach, o których mowa w pkt 6,
c) na koloniach i obozach dla dzieci i młodzieży, o których mowa w pkt 11,
d) opiekuna osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I grupy inwalidztwa lub dzieci niepełnosprawnych do lat 16, przebywającego z osobą niepełnosprawną na turnusie rehabilitacyjnym lub w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, lub zakładzie rehabilitacji leczniczej.
Stosownie do treści art. 26 ust. 7 pkt 4 ww. ustawy:
Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty - w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.
Art. 26 ust. 7c ww. ustawy wskazuje, że:
W przypadku wydatków, o których mowa w ust. 7a pkt 7, 8 i 14, nie jest wymagane posiadanie dokumentów stwierdzających ich wysokość. Jednakże na żądanie organów podatkowych podatnik jest obowiązany przedstawić dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:
1)wskazać z imienia i nazwiska osoby, które opłacono w związku z pełnieniem przez nie funkcji przewodnika;
2)okazać certyfikat potwierdzający status psa asystującego.
3)(uchylony)
Zgodnie z art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:
1) orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
2) decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
3) orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
W myśl art. 26 ust. 7f ww. ustawy:
Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:
1) I grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
a) całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo
aa) niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo
b) znaczny stopień niepełnosprawności;
2) II grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
a) całkowitą niezdolność do pracy albo
b) umiarkowany stopień niepełnosprawności.
Zauważyć należy, że odliczeniu od dochodu podlegają co do zasady wydatki poniesione od daty uzyskania orzeczenia o niepełnosprawności, chyba że w orzeczeniu tym wskazano, że niepełnosprawność datowana jest wcześniej niż data wydania orzeczenia. W takiej sytuacji podatnik może odliczyć wydatki poniesione po dniu wskazanym w orzeczeniu jako data ustalenia niepełnosprawności.
Na podstawie art. 26 ust. 7b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.
Zgodnie z art. 26 ust. 13a ww. ustawy:
Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
Z treści wniosku wynika, że:
·posiada Pani orzeczenie o niepełnosprawności ze względu na depresję i Zespól Aspergera.
Orzeczenie zostało wydane przez (...) Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności 9 grudnia 2023 r. Została Pani zaliczona do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności. Symbol przyczyny niepełnosprawności: 12C. Orzeczenie zostało wydane do 31 grudnia 2028 r. W orzeczeniu wskazano, że niepełnosprawność istnieje od 23 września 2020 r.;
·korzysta Pani z warsztatów terapii grupowej „(…)”, który opiera się na Programie (…). Jest formą pomocy dla osób doświadczających różnych trudności w sferze psychicznej i duchowej, w relacjach z innymi, ze sobą i z Bogiem;
·praca na Warsztacie ma na celu uzdrowienie zdrowia duchowego i psychicznego.
·główny cel warsztatów to rehabilitacja psychiczna i duchowa;
·warsztaty terapii grupowej, w których Pani uczestniczy są zabiegami rehabilitacyjnymi;
·warsztaty mają charakter psychoterapii grupowej i stanowią element leczenia, dopełnienia Pani psychoterapii indywidualnej i leczenia psychiatrycznego;
·dla uczestnika warsztatów prowadzona dokumentacja, zeszyty ćwiczeń z pracą własną uczestnika;
·w warsztatach mogą uczestniczyć osoby bez orzeczenia o niepełnosprawności i bez diagnozy medycznej;
·posiada Pani stosowne zaświadczenie wydane przez lekarza specjalistę potwierdzające, że prowadzone warsztaty terapii grupowej są dla Pani niezbędne w rehabilitacji, stosownie do potrzeb wynikających z Pani niepełnosprawności;
·z treści posiadanych przez Panią faktur nie wynika bezpośrednio, że warsztaty terapii grupowej mają charakter rehabilitacyjny lub leczniczo-rehabilitacyjny, jednakże warsztaty terapii grupowej, w których Pani uczestniczy są prowadzone przez wykwalifikowanych specjalistów;
·warsztaty „(…)” nie są prowadzone są w placówce, która jest placówką wpisaną do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą – zarejestrowaną jako zakład rehabilitacji leczniczej”.
·posiada Pani dowody w formie przelewów, gdzie są Pani dane, dane sprzedającego, nazwa usługi, kwota;
·w roku podatkowym, w którym zamierza Pani skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej, uzyskała Pani dochody z tytułu umowy o pracę;
Mając na uwadze powyższe należy zaznaczyć, że wszelkiego rodzaju ulgi i zwolnienia są wyjątkiem od konstytucyjnej zasady równości i powszechności opodatkowania, dlatego winny być interpretowane ściśle z literą prawa. Niedopuszczalna jest zatem ich interpretacja rozszerzająca. Zatem wydatki poniesione na inne cele – nawet wówczas gdy zostały poniesione w związku z niepełnosprawnością – nie uprawniają do odliczeń w ramach omawianej ulgi.
W katalogu wydatków podlegających odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej w art. 26 ust. 7a pkt 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymienione zostały wydatki na odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „zabieg”, „rehabilitacja” oraz „rehabilitacja lecznicza”. Zatem koniecznym jest wyjaśnienie tych pojęć w oparciu o definicje encyklopedyczne oraz wydaną z zakresu rehabilitacji literaturę. Zgodnie z definicją tych pojęć zawartą w „Słowniku wyrazów obcych” (PWN, Warszawa 1991 r.) oraz „Encyklopedii” PWN, zabieg stanowi interwencję mającą na celu wywołanie określonego skutku, zwykle będącą środkiem zaradczym przeciwdziałającym czemuś (np. skutkom choroby); rehabilitacja jest to przywrócenie choremu sprawności fizycznej i psychicznej poprzez stosowanie odpowiednich zabiegów leczniczych; rehabilitacja lecznicza zaś to połączenie leczenia z postępowaniem usprawniającym, które obejmuje zabiegi fizykoterapeutyczne, wodolecznictwo, światłolecznictwo, elektrolecznictwo, mechanoterapię i kinezyterapię. Zatem w ramach ww. ulgi podatkowej mieszczą się z pewnością wydatki na zabiegi rehabilitacyjne i leczniczo-rehabilitacyjne zlecone przez lekarza, poniesione przez osobę niepełnosprawną lub przez osobę mającą na utrzymaniu osobę niepełnosprawną.
Zatem, nie wszystkie wydatki, które ponosi osoba niepełnosprawna mogą podlegać odliczeniu w ramach przywołanego przepisu, a tylko te, które są w nim wymienione. Odliczenie od dochodu wydatków możliwe jest tylko wówczas, gdy mieszczą się one w katalogu art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W świetle przytoczonych powyżej uregulowań prawnych należy zauważyć, iż niewątpliwie udział w warsztatach terapii grupowej prowadzonych przez wykwalifikowanych specjalistów przyczynia się do polepszenia Pani stanu zdrowia, ich celem jest cel rehabilitacja psychiczna i duchowa, a praca na warsztacie ma na celu uzdrowienie zdrowia duchowego i psychicznego jednakże nie można zakwalifikować ich jako zabiegów rehabilitacyjnych, o których mowa w ww. art. 26 ust. 7a pkt 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Warsztaty „(…)” nie są prowadzone są w placówce, która jest placówką wpisaną do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą – zarejestrowaną jako zakład rehabilitacji leczniczej.W warsztatach mogą uczestniczyć osoby bez orzeczenia o niepełnosprawności i bez diagnozy medycznej. Program Warsztatu „(…)” opiera się na Programie (…). Jest formą pomocy dla osób doświadczających różnych trudności w sferze psychicznej i duchowej, w relacjach z innymi, ze sobą i z Bogiem. Zatem przedmiotowe warsztaty mają charakter rozwoju duchowego, psychoedukacyjnego oraz wsparcia psychologicznego. Obejmują one m.in. pracę nad relacją z Bogiem, samooceną oraz relacjami interpersonalnymi. Tym samym nie można uznać ich za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne w rozumieniu przepisów podatkowych.
Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia pozostaje okoliczność, że uczestnictwo w warsztatach zostało zalecone przez lekarza specjalistę oraz że zajęcia prowadzone są przez wykwalifikowanych specjalistów. Sam związek ponoszonych wydatków z niepełnosprawnością podatnika nie jest wystarczający do uznania ich za podlegające odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej. Konieczne jest bowiem, aby dany wydatek mieścił się w zamkniętym katalogu wydatków określonych w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zajęcia w warsztatach niewątpliwie wpływają na polepszenie ogólnego stanu zdrowia, jednakże nie można czynności tych zakwalifikować do kategorii zabiegów rehabilitacyjnych, o których mowa w art. 26 ust. 7a pkt 6b ww. ustawy, gdyż ww. usługi te cechuje ogólnodostępność co oznacza, że są przeznaczone dla wszystkich chętnych do korzystania z nich, a więc, nie tylko dla osób niepełnosprawnych.
Na ogół podmioty świadczące usługi w powyższym zakresie nie zatrudniają wykwalifikowanego personelu do wykonywania zabiegów rehabilitacyjnych czy leczniczo-rehabilitacyjnych. Ponadto dla placówek tych stan zdrowia, rodzaj i stopień niepełnosprawności korzystających z nich osób nie jest przedmiotem zainteresowania, tak jak ma to miejsce w przypadku placówek specjalizujących się w rehabilitacji.
W konsekwencji wydatki poniesione przez Panią na udział w warsztatach „(…)” nie podlegają odliczeniu od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej, o której mowa w art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Odnosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, brak jest zatem podstaw do uznania, iż wydatki poniesione przez Panią z tytułu udziału w warsztatach terapii grupowej „(…)” spełniają przesłankę określoną w art. 26 ust. 7a pkt 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i mogą być odliczane od dochodu w zeznaniu rocznym w ramach ulgi rehabilitacyjnej. W związku z tym, wydatek ten nie może zostać odliczony przez Panią w ramach ulgi rehabilitacyjnej na podstawie art. 26 ust. 7a pkt 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne. Wskazany wydatek również nie może zostać odliczony z żadnego innego przepisu art. 26 ust. 7a ww. ustawy, traktującego o odliczeniu wydatków poniesionych na cele rehabilitacyjne lub związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych.
Stanowisko Pani jest nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny/zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Wydając interpretacje opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.


