Interpretacja indywidualna z dnia 2 lipca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP3-1.4011.519.2026.1.BS

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 maja 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 7 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej.

Uzupełniła go Pani - pismem z 10 czerwca 2026 r. (data wpływu 10 czerwca 2026 r.), oraz pismem z 11 czerwca 2026 r. (data wpływu 17 czerwca 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

05.01.2004 r. (Rep (…) ) nabyła Pani udział we współwłasności działki gruntu.

27.02.2008 r. (Rep (…) ) nabyła Pani dodatkowy udział we współwłasności tej samej działki gruntu na skutek umowy darowizny.

31.07.2023 r. (Rep (…) ) dokonano zniesienia współwłasności w formie aktu notarialnego.

Zniesienie współwłasności nastąpiło bez spłat i dopłat.

W wyniku zniesienia współwłasności otrzymała Pani działkę odpowiadającą wartości jego dotychczasowego udziału. Nie doszło do przysporzenia majątkowego ponad udział posiadany od 2008 r.

16.05.2025 r. (Rep (…) ) sprzedała Pani część swojego udziału w przedmiotowej działce gruntu.

Sprzedaż nie była dokonywana w ramach działalności gospodarczej.

Uzupełnienie

05.01.2004 r. (Rep (…) ) nabyła Pani udział we współwłasności działki gruntu metodą kupna udziału.

Pytanie (sformułowane w uzupełnieniu)

Czy sprzedaż działki otrzymanej w wyniku zniesienia współwłasności w 2023 r., przy pierwotnym nabyciu metodą kupna udziału w 2004 r. oraz w 2008 r. w wyniku darowizny podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, czy też - z uwagi na upływ 5 lat od umowy darowizny - jest wolna od podatku PIT?

Pani stanowisko w sprawie

W Pani ocenie sprzedaż działki nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym, ponieważ:

1.Data nabycia nieruchomości:

Za datę nabycia nieruchomości należy uznać rok 2004 oraz 2008, kiedy nabyła Pani udziały we współwłasności. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT odpłatne zbycie nieruchomości podlega opodatkowaniu, jeżeli nastąpi przed upływem 5 lat od końca roku, w którym nastąpiło nabycie.

2.Zniesienie współwłasności nie stanowiło nowego nabycia:

Zniesienie współwłasności w 2023 r. odbyło się bez spłat i dopłat, a wartość otrzymanej działki odpowiadała wartości udziału posiadanego od 2008 r. W takim przypadku nie dochodzi do nowego nabycia.

3.Ugruntowana linia interpretacyjna:

Organy podatkowe konsekwentnie wskazują, że:

• zniesienie współwłasności bez spłat i dopłat, w ramach którego podatnik otrzymuje majątek o wartości nieprzekraczającej jego udziału, nie stanowi nabycia,
• 5-letni termin liczy się od pierwotnego nabycia udziału.

Przykładowe interpretacje potwierdzające powyższe stanowisko:

• Interpretacja Dyrektora KIS z 14.04.2023 r., sygn. 0115-KDlT2.4011.72.2023.2.MM wskazano, że zniesienie współwłasności bez spłat i dopłat nie powoduje nowego nabycia.
• Interpretacja Dyrektora KIS z 22.06.2022 r., sygn. 0113-KDlPT2-2.4011.297.2022.2.AKU - organ potwierdził, że termin 5 lat liczy się od pierwotnego nabycia.
• Interpretacja Dyrektora KIS z 10.01.2020 r., sygn. 0115-KDlT2-3.4011.502.2019.1.AD - podkreślono, że brak przysporzenia majątkowego oznacza brak nowego nabycia.

4.Brak obowiązku podatkowego:

Ponieważ od końca roku 2008 upłynęło ponad 5 lat, sprzedaż działki dokonana po 2013 r. nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

5.Wniosek końcowy

Wnosi Pani o potwierdzenie, że sprzedaż działki otrzymanej w wyniku zniesienia współwłasności w 2023 r., przy pierwotnym nabyciu udziału w 2004 r. oraz w 2008 r. w wyniku darowizny nie spowoduje powstania obowiązku zapłaty podatku dochodowego, ponieważ:

• zniesienie współwłasności nie stanowiło nowego nabycia,
• 5-letni termin należy liczyć od 2008 r., termin ten upłynął z końcem 2013 r.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592):

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przytoczony przepis formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą nienastępujące w wykonaniu działalności gospodarczej odpłatne zbycie nieruchomości oraz praw określonych w lit. a-c przepisu przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, stanowi źródło przychodu podlegające opodatkowaniu. Zatem, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub tych praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie - nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy, co do zasady decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich nabycia.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne. Nie określa również, na podstawie jakiej czynności prawnej bądź zdarzenia prawnego może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych. Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.

Interpretacja pojęcia „nabycie” została przedstawiona w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 1489/08, w którym Sąd stwierdził, że aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego terminu należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Według Kodeksu cywilnego nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe ulegają zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku podatnika.

Stosownie do treści art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 795):

Nabyciem w rozumieniu przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest zatem każda czynność, na mocy której na osobę fizyczną - nabywcę, przechodzi własność nieruchomości, bez względu na to, czy nabycie następuje w sposób odpłatny czy nieodpłatny.

Celem postępowania o zniesienie współwłasności, w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego, jest nowe ukształtowanie prawa własności rzeczy, która stanowi przedmiot współwłasności.

Na podstawie art. 195 Kodeksu cywilnego:

W świetle art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:

Według art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego:

Istota współwłasności polega na tym, że współwłaścicielom przysługują części wspólnego prawa własności (tzw. udziały), którymi mogą swobodnie rozporządzać. Dopóki więc istnieje współwłasność można mówić tylko o istnieniu udziałów w tym prawie, o ich nabywaniu i zbywaniu, a nie o prawie do części rzeczy, o jej zbywaniu bądź nabywaniu w częściach. Przedmiot współwłasności ma charakter niepodzielny a w okresie trwania współwłasności każdemu ze współwłaścicieli przysługuje prawo do całej rzeczy, a nie jedynie do jej części odpowiadającej wielkości udziału. Każdy współwłaściciel korzysta z takiego samego prawa do rzeczy wspólnej, ograniczonego jedynie równorzędnymi uprawnieniami pozostałych współwłaścicieli. Oznacza to, że każdy z nich jest uprawniony do współposiadania rzeczy oraz korzystania z niej w takim zakresie, jaki da się pogodzić ze współposiadaniem i korzystaniem przez innych współwłaścicieli (art. 206 Kodeksu cywilnego).

Art. 210 § 1 Kodeksu cywilnego stanowi, że:

Przez zniesienie współwłasności rozumie się likwidację łączącego współwłaścicieli stosunku prawnego, która następuje w drodze umowy lub orzeczenia sądu.

Na podstawie art. 211 Kodeksu cywilnego:

Zgodnie z art. 212 Kodeksu cywilnego:

Zniesienie współwłasności może zatem nastąpić przez podział rzeczy wspólnej, a gdy rzeczy nie da się podzielić, przez przyznanie rzeczy jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych bądź przez podział cywilny, polegający na sprzedaży rzeczy wspólnej i podziale uzyskanej ceny stosownie do wielkości udziałów współwłaścicieli. W rezultacie, w wyniku zniesienia współwłasności dochodzi więc jedynie do nowego ukształtowania prawa własności poprzez odebranie temu prawu cechy wspólności. Jednym ze sposobów zniesienia współwłasności jest fizyczny podział rzeczy wspólnej między współwłaścicielami. Następuje to w drodze przyznania każdemu ze współwłaścicieli wyodrębnionej (podzielonej) rzeczy.

Zniesienie współwłasności nie stanowi nabycia rzeczy, jeżeli mieści się w ramach udziału jaki przypadał byłym współwłaścicielom w rzeczy wspólnej i odbyło się bez spłat i dopłat. Za datę nabycia nieruchomości lub prawa - w przypadku ich sprzedaży, które przypadły danej osobie w wyniku zniesienia współwłasności, należy zatem przyjąć datę ich pierwotnego nabycia, jeżeli wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości lub prawa w wyniku zniesienia współwłasności mieści się w udziale, jaki przysługuje tej osobie w majątku objętym współwłasnością oraz zniesienie współwłasności zostało dokonane bez spłat i dopłat. Gdy w wyniku zniesienia współwłasności udział danej osoby ulega powiększeniu, mamy do czynienia z nabyciem, gdyż zwiększa się stan jej majątku osobistego.

Ponadto, należy wyjaśnić, że o tym, czy w wyniku zniesienia współwłasności doszło do nowego nabycia ponad wcześniej posiadany udział decyduje porównanie wartości tych nieruchomości, a nie ich powierzchni. Może się zdarzyć, że większą wartość będzie miała nieruchomość o mniejszej powierzchni. Tak więc, co do zasady, zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia tylko wówczas, gdy w wyniku tego zniesienia współwłasności podatnik otrzymuje nieruchomość, której wartość po dokonanym podziale przekracza wartość udziału jaki pierwotnie podatnikowi przysługiwał.

Zatem, jeżeli przy zniesieniu współwłasności wystąpiło przysporzenie majątku ponad posiadany udział przed zniesieniem współwłasności oznacza to, że dla części udziału w nieruchomości nabytego w drodze zniesienia współwłasności dniem nabycia będzie dzień, w którym nastąpiło zniesienie współwłasności.

Zgodnie z teorią prawa rzeczowego przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy w wyniku zniesienia współwłasności jest nabyciem tych rzeczy. Natomiast mając na uwadze przyjętą linię orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego nabyciem w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest przyznanie rzeczy na wyłączną własność jednemu ze współwłaścicieli w wyniku zniesienia współwłasności, jeżeli:

a)podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty, lub

b)wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku dokonanego podziału mieści się w wartości udziału, jaki przysługiwał tej osobie.

Jeżeli więc spełnione są wymienione uprzednio warunki, zniesienie współwłasności nieruchomości nie może być rozpatrywane w kategoriach nabycia. W takiej sytuacji za datę jej nabycia uznać należy datę pierwotnego nabycia udziału we współwłasności nieruchomości. Jeżeli jednak na skutek podziału nieruchomości lub zniesienia współwłasności przysługujący danej osobie udział ulega powiększeniu lub też towarzyszą mu spłaty i dopłaty wówczas czynność ta skutkuje nabyciem ponad dotychczas posiadany udział.

Z opisu zdarzenia wynika:

• 05.01.2004 r. (Rep (…) ) nabyła Pani udział we współwłasności działki gruntu.
• 27.02.2008 r. (Rep (…) ) nabyła Pani dodatkowy udział we współwłasności tej samej działki gruntu na skutek umowy darowizny.
• 31.07.2023 r. (Rep (…) ) dokonano zniesienia współwłasności w formie aktu notarialnego.
• Zniesienie współwłasności nastąpiło bez spłat i dopłat.
• W wyniku zniesienia współwłasności otrzymała Pani działkę odpowiadającą wartości dotychczasowego udziału. Nie doszło do przysporzenia majątkowego ponad udział posiadany przed zniesieniem współwłasności.
• 16.05.2025 r. (Rep (…) ) sprzedała Pani część swojego udziału w przedmiotowej działce gruntu.
• Sprzedaż nie była dokonywana w ramach działalności gospodarczej.

Mając na uwadze opis zdarzenia oraz powołane uprzednio przepisy, stwierdzić należy, że skoro opisana w zdarzeniu czynność polegająca na zniesieniu współwłasności nie spowodowała, że otrzymała Pani przysporzenie majątkowe ponad wartość dotychczasowego udziału w całej nieruchomości, to dokonana przez Panią czynność zniesienia współwłasności nie będzie stanowiła dla Pani nowego nabycia w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji z tytułu odpłatnego zbycia działki w 2025 roku nie będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z uwagi na upływ terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy.

Wobec tego stanowisko Pani jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…).

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).

Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),

albo

• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.

Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.