Interpretacja indywidualna z dnia 7 lipca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT2-3.4011.410.2026.1.SJ
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
7 maja 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 4 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawczyni, A, była żoną B. Przez lata B był członkiem Kasy Zapomogowo-Pożyczkowej przy X. Jako członek KZP regulował wkład członkowski, zarówno w chwili zatrudnienia u pracodawcy, jak i już po zakończeniu stosunku pracy, tj. po przejściu na emeryturę. Zarówno jako pracownik, jak i emeryt B regulował składki członkowskie ze konta wspólnego z małżonką, A - Wnioskodawczynią. Nie było między małżonkami umowy majątkowej małżeńskiej. Na wspólnym rachunku bankowym małżonków znajdowały się środki zarówno za pracę Wnioskodawczyni, jak i Jej męża. Podobnie sytuacja miała miejsce już po przejściu na emeryturę, tj. ta wpływała od obydwu stron na wspólny rachunek bankowy.
B zmarł w grudniu 2025 r.
W dniu 29 stycznia 2026 r. Kasa Zapomogowo-Pożyczkowa przy X poinformowała Wnioskodawczynię, iż Wnioskodawczyni, A była osobą upoważnioną do wypłaty środków po śmierci członka Pracowniczej Kasy Zapomogowo-Pożyczkowej. Wskazano również na okoliczności wypłaty oraz wysokość świadczenia do wypłaty. Informację w tym zakresie Wnioskodawczyni otrzymała na piśmie.
Pytanie
Czy w opisanej przed Wnioskodawczynię sytuacji udział we wkładzie członkowskim wypłacony osobie uprawnionej, będącej jednocześnie spadkobiercą po zmarłym, który to wkład pokrywany był z majątku wspólnego małżonków, stanowi przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych nieobjęty jakimkolwiek zwolnieniem ujętym w art. 21 ustawy o PIT? Czy nie znajduje w opisanej sytuacji zastosowania art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT?
Pani stanowisko w sprawie
W ocenie Wnioskodawczyni – Podatnika – w sytuacji, gdy środki na wkład członkowski regulowane na rzecz Pracowniczej Kasy Zapomogowo-Pożyczkowej pochodziły ze środków wspólnych, tj. wypłaty następowały z rachunku bankowego stanowiącego współwłasność małżonków, udział we wkładzie członkowskim wypłacony osobie uprawnionej (spadkobiercy) nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych i nie podlega opodatkowaniu jako objęty zwolnieniem ujętym w art. 21 ustawy o PIT. Jednocześnie znajduje tutaj swoje zastosowanie art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):
Ustawa reguluje opodatkowanie podatkiem dochodowym dochodów osób fizycznych oraz daninę solidarnościową.
Zgodnie z treścią art. 2 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy:
Przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów podlegających przepisom o podatku od spadków i darowizn.
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
W myśl zaś art. 9 ust. 1a cytowanej ustawy:
Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma dochodów z wszystkich źródeł przychodów.
Stosownie zaś do art. 9 ust. 2 omawianej ustawy:
Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
Jak stanowi art. 10 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy:
Źródłami przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a)-c).
Ogólne określenie „przychodów” zawiera art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Stosownie do tego przepisu:
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Jak wynika z powołanych przepisów, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych przewiduje zasadę powszechności opodatkowania. Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał przy tym na względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę poszczególnych źródeł przychodów.
Zgodnie z art. 18 ww. ustawy:
Za przychód z praw majątkowych uważa się w szczególności przychody z praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, praw do projektów wynalazczych, praw do topografii układów scalonych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również z odpłatnego zbycia tych praw.
Z opisu stanu faktycznego wynika, że Pani mąż był członkiem Kasy Zapomogowo-Pożyczkowej. Jako członek KZP regulował wkład członkowski, zarówno w chwili zatrudnienia u pracodawcy, jak i już po zakończeniu stosunku pracy, tj. po przejściu na emeryturę. Zarówno jako pracownik, jak i emeryt Pani mąż regulował składki członkowskie z konta wspólnego z Panią. Nie było między małżonkami umowy majątkowej małżeńskiej. Pani mąż zmarł w grudniu 2025 r. W dniu 29 stycznia 2026 r. Kasa Zapomogowo-Pożyczkowa poinformowała Panią, że była Pani osobą upoważnioną do wypłaty środków po śmierci członka Pracowniczej Kasy Zapomogowo-Pożyczkowej. Wskazano również na okoliczności wypłaty oraz wysokość świadczenia do wypłaty. Pani wątpliwości dotyczą tego, czy udział we wkładzie członkowskim wypłacony osobie uprawnionej, będącej jednocześnie spadkobiercą po zmarłym, który to wkład pokrywany był z majątku wspólnego małżonków, stanowi przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Działalność pracowniczych kas zapomogowo-pożyczkowych reguluje ustawa z dnia 11 sierpnia 2021 r. o kasach zapomogowo-pożyczkowych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1666). Ustawa ta określa zasady tworzenia, organizowania i działania u pracodawcy kasy zapomogowo-pożyczkowej, zwanej dalej „KZP” oraz jej likwidacji.
Zgodnie z art. 3 ww. ustawy:
Celem działania KZP jest udzielanie jej członkom pomocy materialnej w formie nieoprocentowanych pożyczek, a w miarę posiadanych środków także zapomóg.
W myśl art. 12 ust. 1 ww. ustawy:
Członek KZP jest obowiązany:
1)wpłacić wpisowe w wysokości ustalonej przez walne zebranie członków lub wyrazić zgodę na potrącenie wpisowego z wynagrodzenia lub zasiłku;
2)wpłacać miesięczne wkłady członkowskie w wysokości ustalonej przez walne zebranie członków lub wyrazić zgodę na potrącanie tych wkładów z wynagrodzenia lub zasiłku;
3)przestrzegać postanowień statutu KZP oraz uchwał organów KZP;
4)wskazać co najmniej jedną osobę uprawnioną do otrzymania wkładu członkowskiego w razie swojej śmierci, zwaną dalej „osobą uprawnioną” i przedłożyć oświadczenie tej osoby, o którym mowa w art. 43 ust. 1;
5)aktualizować swoje dane osobowe.
W art. 12 ust. 2 ww. ustawy wymieniono natomiast uprawnienia członka KZP, zgodnie z którym:
Członek KZP ma prawo:
1)gromadzić wkłady członkowskie w KZP według zasad określonych w statucie KZP;
2)zaciągać pożyczki;
3)w razie wydarzeń losowych ubiegać się o udzielenie zapomóg, o ile KZP posiada środki na ich udzielenie;
4)brać udział w obradach walnego zebrania członków;
5)wybierać i być wybieranym do zarządu lub komisji rewizyjnej;
6)zapoznawać się z treścią aktualnego statutu KZP;
7)zaznajamiać się z uchwałami organów KZP, protokołami z posiedzeń organów KZP, protokołami z kontroli przeprowadzanych przez komisję rewizyjną oraz sprawozdaniami finansowymi, o których mowa w art. 45 ust. 1 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości.
Zgodnie zaś z art. 14 ust. 1 i 4 ustawy o kasach zapomogowo-pożyczkowych:
1.Osobie skreślonej z listy członków KZP, a w przypadku śmierci członka KZP - osobie uprawnionej, przysługuje zwrot wkładu członkowskiego w terminie i na zasadach określonych w statucie KZP. (…)
2.Wkład członkowski albo udział we wkładzie członkowskim wypłacony osobie uprawnionej nie wchodzi do spadku po członku KZP.
Stosownie zaś do art. 922 § 1 i § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 poz. 1071 ze zm.):
1.Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
2.Nie należą do spadku prawa i obowiązki zmarłego ściśle związane z jego osobą, jak również prawa, które z chwilą jego śmierci przechodzą na oznaczone osoby niezależnie od tego, czy są one spadkobiercami.
Tym samym, skoro Pani zmarły mąż wskazał Panią jako osobę upoważnioną do wypłaty środków po jego śmierci, tj. śmierci członka Pracowniczej Kasy Zapomogowo-Pożyczkowej oraz zgodnie z obowiązującymi przepisami, wkład ten nie wchodzi do spadku po zmarłym członku – to w niniejszej sprawie nie będzie miało zastosowanie wyłączenie, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W konsekwencji wypłata wkładów członkowskich dokonywana po śmierci członka Kasy (Pani męża) osobie wskazanej w deklaracji przystąpienia członka do Kasy (Pani), stanowi dla tej osoby (Pani) przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który jako nieobjęty jakimkolwiek zwolnieniem ujętym w art. 21 ww. ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Pomimo, że wypłacone wkłady są dobrowolnymi wpłatami dokonywanymi przez członka Kasy z dochodu pozostającego do jego dyspozycji po opodatkowaniu (nawet jeśli wpłaty następowały z rachunku bankowego stanowiącego współwłasność małżonków), są one jednak wypłacane po śmierci członka Kasy, innej osobie niż osoba wpłacająca przedmiotowe wkłady. W tej sytuacji wkłady te stanowią dla tej osoby przychód z praw majątkowych nie wynikających ze stosunku pracy w rozumieniu art. 18 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy i w związku z tym podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Reasumując, wypłata wkładów członkowskich po śmierci Pani męża – członka Kasy Zapomogowo-Pożyczkowej na Pani rzecz, tj. osoby uprawnionej stanowi dla Pani przychód podlegający opodatkowaniu. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7 w związku z art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychód ten kwalifikowany jest jako przychód z praw majątkowych.
Zatem Pani stanowisko, zgodnie z którym:
(…) w sytuacji, gdy środki na wkład członkowski regulowane na rzecz Pracowniczej Kasy Zapomogowo-Pożyczkowej pochodziły ze środków wspólnych, tj. wypłaty następowały z rachunku bankowego stanowiącego współwłasność małżonków, udział we wkładzie członkowskim wypłacony osobie uprawnionej (spadkobiercy) nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych i nie podlega opodatkowaniu jako objęty zwolnieniem ujętym w art. 21 ustawy o PIT. Jednocześnie znajduje tutaj swoje zastosowanie art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT.
jest nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dniu wniesienia wniosku.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
POTRZEBUJESZ POMOCY?