Interpretacja indywidualna z dnia 8 lipca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP1-3.4012.245.2026.2.MPA.RR

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

2 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 31 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy braku podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży Nieruchomości. Uzupełnili go Państwo pismem z 26 czerwca 2026 r. (wpływ 1 lipca 2026 r.) - w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku wspólnego jest następująca:

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1.Zainteresowana będąca stroną postępowania:

- A.A.

2.Zainteresowany niebędący stroną postępowania:

- B.B.

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawcy w ramach ustroju wspólności majątkowej nabyli do majątku wspólnego:

• 16 lutego 2015 r. nieruchomość stanowiącą działkę gruntu oznaczoną numerem ewidencyjnym 1 o obszarze 1,4711, położona w (…), gmina (…), powiat (…), województwo (…), obręb numer (…), nazwa (...), dla której to nieruchomości Sąd Rejonowy w (...), Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą Kw Nr (...). Działka o numerze ewidencyjnym 1 została podzielona na działki ewidencyjne numer 2 o powierzchni 0,5062 ha i działkę 3 o powierzchni 0,9649 ha (niniejsza działka na potrzeby wniosku będzie określana dalej jako „Nieruchomość 1”),
• 27 lipca 2015 r. nieruchomość stanowiącą działkę gruntu oznaczoną numerem ewidencyjnym 4 obszarze 0,7029 ha, położona w (...), gmina (...), powiat (...), województwo (...), obręb numer (...), nazwa (...) (dalej „Nieruchomość 2”, zaś łącznie z Nieruchomością 1 zwana „Nieruchomością”), dla której to Sąd Rejonowy w (...), Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą Kw Nr (...).

Zgodnie danymi z ewidencji gruntów ww. nieruchomości położone są w województwie (...), powiecie (...), jednostce ewidencyjnej: (...), obrębie ewidencyjnym: (...), obręb (…), miejscowości: (...), a nadto:

• Nieruchomość 1 ma obszar 0,9649 ha i zawiera użytki stanowiące grunty orne (symbole użytków: „Rlllb” i „RIVa”) oraz łąki trwałe (symbol użytku „LIII”),
• Nieruchomość 2 ma obszar 0,7029 ha oraz zawiera użytki stanowiące w całości grunty orne (symbole użytków: „Rlllb” i „RIVa”).

Nieruchomość znajduje się na terenie, dla którego został uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego miasta (...), przyjęty uchwałą nr (...) Rady Miejskiej w (...) z dnia 29 listopada 2023 roku, zgodnie z którym położona jest na terenie przeznaczonym pod obiekty produkcyjne, składy magazynów i zabudowy usługowej (symbol planu P/U).

Nieruchomość jest nieogrodzona, niezabudowana i posiada dostęp do drogi publicznej.

Wnioskodawcy zamierzają sprzedać wskazane wyżej nieruchomości gruntowe, w związku z czym 12 marca 2026 r. podpisano akt notarialny - umowę przedwstępną sprzedaży. We wskazanej umowie Wnioskodawcy ustalili z Kupującym, że zobowiązują się dokonać sprzedaży wskazanych wyżej Nieruchomości po spełnieniu następujących warunków.

Z zawartej umowy przedwstępnej wynika, że:

• Nieruchomość 1 oraz Nieruchomość 2 nie są obciążone żadnymi długami, prawami osób trzecich ani ograniczeniami w rozporządzaniu, ponadto nie są przedmiotem żadnego sporu sądowego, postępowania zabezpieczającego ani egzekucyjnego, ani nie są przedmiotem dzierżawy.
• Granice Nieruchomości 1, jak i wchodzących w jej skład działek oraz Nieruchomości 2 nie są sporne.
• Nieruchomość 1 oraz Nieruchomość 2 nie są wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej.
• Dokonanie czynności prawnej objętej umową przedwstępną nie czyni całkowicie lub częściowo niemożliwym zadośćuczynienie roszczeniu osoby trzeciej, a także nie jest dokonywane z pokrzywdzeniem wierzycieli ani z zamiarem pokrzywdzenia przyszłych wierzycieli.
• Wnioskodawcy nie prowadzą działalności gospodarczej ani zawodowej pozostającej w upadłości lub co do której wszczęto postępowanie upadłościowe i nie ogłosili upadłości konsumenckiej.
• Nieruchomość 1 oraz Nieruchomość 2 nie znajdują się na obszarze objętym rewitalizacją, dla którego została podjęta uchwała w trybie art. 8 ustawy z dnia 9 października 2015 roku o rewitalizacji ani na terenie Specjalnej Strefy Rewitalizacji, o której mowa w Rozdziale 5 tej ustawy.
• Nieruchomość 1 oraz Nieruchomość 2 nie zostały przeznaczone do zalesienia oraz nie znajdują się na obszarze objętym uproszczonym planem urządzenia lasu ani dla którego została wydana decyzja starosty o której mowa w art. 19 ust. 3 ustawy z dnia września 1991 roku o lasach.
• Nieruchomość 1 oraz Nieruchomość 2 znajdują się poza obszarem zarezerwowanym pod realizację Inwestycji Towarzyszącej (...), na którym będą stosowane szczególne zasady gospodarowania nieruchomościami, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz realizacji inwestycji celu publicznego, określone w art. 120n ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 2018 roku o Centralnym Porcie Komunikacyjnym.
• W skład Nieruchomości nie wchodzą grunty pokryte śródlądowymi wodami stojącymi w jeziorach oraz innych naturalnych zbiornikach wodnych niezwiązanych bezpośrednio, w sposób naturalny, z powierzchniowymi śródlądowymi wodami płynącymi ani grunty pokryte wodami znajdującymi się w zagłębieniach terenu powstałych w wyniku działalności człowieka.
• Nieruchomość 1 oraz Nieruchomość 2 nie są położone w granicach parku narodowego ani na terenie specjalnej strefy ekonomicznej.
• Wnioskodawcy nie mają zaległości w podatkach na rzecz gminy (...) oraz w żadnych innych podatkach ani innych zobowiązaniach, do których zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku - Ordynacja podatkowa oraz ustawy z dnia 13 października 1988 roku o systemie ubezpieczeń społecznych, w tym będących podstawą do wystąpienia z wnioskiem o wpis hipoteki przymusowej na Nieruchomości 1 lub Nieruchomości 2.
• Kupujący oświadczył, że:
• Nieruchomość 1 oraz Nieruchomość 2 widział oraz zna i akceptuje ich stan, położenie oraz przeznaczenie,
• nie jest cudzoziemcem w rozumieniu ustawy z dnia 24 marca 1920 roku o nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców,
• nie został postawiony w stan likwidacji w myśl przepisów Kodeksu spółek handlowych, nie została wobec niego ogłoszona upadłość oraz nie toczy się względem niego postępowanie upadłościowe, naprawcze, układowe ani restrukturyzacyjne, ani nie istnieją do tego żadne podstawy, jak również nie został złożony wniosek o ogłoszenie upadłości bądź o otwarcie postępowania restrukturyzacyjnego,
• Strony zobowiązały się do zawarcia umowy sprzedaży, na mocy której Wnioskodawcy sprzedadzą Kupującemu w stanie wolnym od wszelkich obciążeń Nieruchomość 1 i Nieruchomość 2.
• Strony oświadczyły, że w przypadku wydania interpretacji indywidualnej przez Dyrektora Krajowej Administracji Skarbowej, zgodnie z którą sprzedaż opisanych wyżej Nieruchomości będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług według właściwej dla tej czynności stawki tego podatku - ustalona w umowie cena zostanie powiększona o wartość podatku VAT aktualną wg stawki tego podatku na datę zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży.
• Strony postanowiły, że przyrzeczona umowa sprzedaży zostanie zawarta w terminie 1 miesiąca od dnia wydania decyzji o uwarunkowaniach gruntowo-środowiskowych pozwalającej na prowadzenie na opisanych wyżej Nieruchomości działalności związanej ze (…) oraz prowadzenie stacji demontażu pojazdów, ale nie później niż do dnia 13 marca 2028 roku.
• Strony postanowiły, że cała kwota zostanie zapłacona w następujący sposób:
• część zapłacona zostanie w terminie do 19 marca 2026 roku, przelewem na wskazany przez Wnioskodawców rachunek bankowy. Strony postanowiły, że kwota ta po jej zapłacie stanowić będzie zadatek w rozumieniu art. 394 Kodeksu cywilnego, z zastrzeżeniem postanowień dalszych postanowień i zostanie zaliczona na poczet ceny przy zawarciu przyrzecznej umowy sprzedaży,
• reszta ceny zapłacona zostanie przelewami na wskazany przez Wnioskodawców rachunek bankowy - w części pochodzącej ze środków własnych Kupującego - w terminie 2 dni roboczych od dnia zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży, a w części pochodzącej z kredytu bankowego - w terminie wskazanym w umowie kredytowej.
• Strony postanowiły, że w razie niedokonania przez Kupującego płatności części ceny w terminie do 19 marca 2026 roku umowa przedwstępna ulega rozwiązaniu bez konieczności składania żadnych oświadczeń.
• Strony postanowiły, że w razie nieuzyskania przez Kupującego:
• pozytywnej decyzji o uwarunkowaniach gruntowo-środowiskowych pozwalającej na prowadzenie na Nieruchomości działalności związanej ze zbieraniem i przetwarzaniem zużytych katalizatorów samochodowych oraz prowadzenie stacji demontażu pojazdów, lub
• kredytu na sfinansowanie nabycia Nieruchomości, co zostanie udokumentowane przez Kupującego odmownymi decyzjami 3 różnych banków,

Kupujący uprawniony będzie do odstąpienia od niniejszej umowy w terminie od dnia wydania interpretacji indywidualnej przez Dyrektora Krajowej Administracji Skarbowej, o której mowa powyżej do 10 marca 2028 roku.

• W razie odstąpienia od umowy przedwstępnej przez Kupującego w przypadkach opisanych powyżej Wnioskodawcy uprawnieni będą do zatrzymania części zadatku.
• Strony postanowiły, że poza przypadkami opisanymi powyżej, każda ze stron może odstąpić od zawartej umowy na zasadzie zadatku zgodnie z art. 394 kodeksu cywilnego, tj. w razie niewykonania umowy przez jedną ze Stron druga Strona może bez wyznaczenia terminu dodatkowego od umowy odstąpić i otrzymany zadatek zachować, a jeżeli sama go dała, może żądać sumy dwukrotnie wyższej.
• Strony postanowiły ponadto, że:
• wydanie Kupującemu Nieruchomości nastąpi w dniu zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży;
• do chwili wydania Kupującemu Nieruchomości wszelkie koszty eksploatacyjne związane z ich utrzymaniem ponosić będą Wnioskodawcy, zaś od chwili ich wydania koszty te ponosić będzie Kupujący.
• Wnioskodawcy zobowiązali się przedłożyć przy zawarciu przyrzeczonej umowy sprzedaży następujące dokumenty:
• aktualne, to jest nie starsze niż 3 miesiące - wypis z rejestru gruntów oraz wyrys z mapy ewidencyjnej dla Nieruchomości 1 oraz Nieruchomości 2;
• ostateczną decyzję zatwierdzającą podział działki ewidencyjnej nr 1;
• aktualny, to jest nie starszy niż 3 miesiące - wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla opisanych wyżej Nieruchomości 1 oraz Nieruchomości 2 albo zaświadczenie o braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, gdyby ten nie obowiązywał;
• aktualne, to jest nie starsze niż 3 miesiące - zaświadczenie Starosty (...)ego potwierdzające, że opisane wyżej Nieruchomości 1 i Nieruchomość 2 nie znajdują się na obszarze objętym uproszczonym planem urządzenia lasu ani dla którego została wydana decyzja starosty, o której mowa w art. 19 ust. 3 ustawy z dnia 28 września 1991 roku o lasach;
• aktualne, to jest nie starsze niż 3 miesiące zaświadczenie Burmistrza (...) potwierdzające, że opisane wyżej Nieruchomości 1 i Nieruchomość 2 nie znajdują się w obszarze zdegradowanym oraz w obszarze rewitalizacji, o którym mowa w art. 8 Ustawy z dnia 9 października 2015 roku o rewitalizacji, a także nie są położone w obszarze Specjalnej Strefy Rewitalizacji, o której mowa w rozdziale 5 ww. ustawy;
• interpretację indywidualną wydaną przez Dyrektora Krajowej Administracji Skarbowej dotyczącą zasad opodatkowania sprzedaży opisanych wyżej Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2.

Jak wskazano wyżej Wnioskodawcy nie prowadzą działalności gospodarczej i nie są podatnikami podatku VAT. Nieruchomość będąca przedmiotem planowanej sprzedaży nie jest i nigdy nie była, wykorzystywana przez Wnioskodawców w działalności gospodarczej. W związku z nabyciem Nieruchomości, nie przysługiwało Wnioskodawcom prawo do odliczenia podatku VAT, gdyż działki gruntu będące przedmiotem planowanej sprzedaży zostały nabyte do majątku prywatnego.

Nieruchomość będąca przedmiotem sprzedaży w okresie jej posiadania nie była wykorzystywana przez Wnioskodawców w żaden sposób. W szczególności nie była przedmiotem umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze.

Wnioskodawcy nie podejmowali, w ich ocenie, działań mających na celu podniesienie w wartości nieruchomości, z wyjątkiem doprowadzenia prądu do działki 4.

Wnioskodawcy nie podejmowali, w ich ocenie, aktywnych działań marketingowych w celu sprzedaży Nieruchomości. W szczególności sprzedaż nieruchomości nie była ogłaszana w środkach masowego przekazu. Na nieruchomości 4 został postawiony baner o możliwości sprzedaży tych nieruchomości.

Wnioskodawcy sprzedali w 2007 r. dom mieszkalny wraz z gruntem zakupiony od Urzędu Miasta (...) w 1984 r. do majątku prywatnego, w którym przez cały okres posiadania realizowali swoje potrzeby mieszkaniowe. Sprzedaż nieruchomości nastąpiła w związku z chęcią zamieszkania na wsi. Nieruchomość przed sprzedażą nie była udostępniana innym osobom na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze.

Wnioskodawcy sprzedali w 2017 r. mieszkanie w (...) zakupione w 2013 r. do majątku prywatnego. Nieruchomość została nabyta z zamiarem przekazania jej synowi Wnioskodawców na jego cele mieszkaniowe. Syn Wnioskodawców zamieszkiwał wskazaną nieruchomość przez cały okres jej posiadania przez Wnioskodawców. Decyzja o sprzedaży została podjęta w związku z wyprowadzką syna do jego własnej nieruchomości. Nieruchomość przed sprzedażą nie była udostępniana innym osobom na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze.

Wnioskodawcy nie posiadają innych nieruchomości przeznaczonych do sprzedaży w przyszłości.

W związku z wątpliwościami co do zasad opodatkowania planowanej transakcji podatkiem VAT, Wnioskodawcy wnoszą o odpowiedź na poniżej zadane pytanie.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu sprawy

Nieruchomości będące przedmiotem sprzedaży Wnioskodawcy nabyli pierwotnie z zamiarem prowadzenia działalności gospodarczej przez Zainteresowaną będącą stroną postępowania. Ostatecznie ww. nieruchomości nigdy w działalności gospodarczej nie zostały wykorzystane.

Nieruchomości będące przedmiotem sprzedaży w okresie ich posiadania nie były wykorzystywane przez Wnioskodawców w żaden sposób.

Na nieruchomości 4 został postawiony banner informujący o możliwości sprzedaży tych nieruchomości. Kupujący musiał pozyskać informacje o możliwości zakupu Nieruchomości wskazanych we wniosku z tego banneru.

Wnioskodawcy nie podejmowali i nie będą podejmowali aktywnych działań marketingowych w zakresie obrotu nieruchomościami, które wykraczałyby poza zwykłe formy ogłoszenia. W szczególności sprzedaż nieruchomości nie była ogłaszana w środkach masowego przekazu ani nie nawiązano współpracy z biurem nieruchomości. Jedyną formą ogłoszenia o sprzedaży nieruchomości był banner, o którym mowa we wniosku.

Do działki 4 prąd został doprowadzony z inicjatywy Wnioskodawców, gdyż - jak wcześniej wspomniano pierwotnym planem było wykorzystanie nieruchomości będących przedmiotem wniosku na cele związane z działalnością gospodarczą Zainteresowanej będącej stroną postępowania. Wymaga ponownego podkreślenia, że ostatecznie nieruchomości te nie zostały w żaden sposób we wspomnianej działalności wykorzystane.

Wnioskodawcy nie udzielili ani nie planują udzielić pełnomocnictwa lub jakiegokolwiek innego umocowania prawnego do działania w ich imieniu i na ich rzecz podmiotom trzecim w związku ze zbywaniem Nieruchomości.

Wnioskodawcy ponadto informują, że działka nr 2 nie jest przedmiotem planowanej sprzedaży opisanej w złożonym wniosku.

Pytanie

Czy planowana sprzedaż opisanych powyżej Nieruchomości będzie opodatkowana podatkiem VAT, zwolniona od podatku, czy nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawców sprzedaż opisanych powyżej Nieruchomości nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Przy czym towarami - w myśl art. 2 pkt 6 ustawy - są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Jednakże nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku VAT.

Podatnikami - według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy - są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Powyższe oznacza, że dostawa towarów, podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem VAT wyłącznie wówczas, gdy czynność podlegającą opodatkowaniu wykona podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Jednocześnie okoliczności dokonania tej czynności powinny nosić znamiona działalności gospodarczej, o której mowa w ustawie o VAT, tzn. powinny polegać na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik" tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

W kontekście powyższego należy stwierdzić, że nie jest podatnikiem podatku VAT ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym.

Podkreślić przy tym należy, że pod pojęciem „handel" należy rozumieć dokonywany w sposób zorganizowany zakup towarów w celu ich odsprzedaży. Jeżeli zatem dana czynność została wykonana poza zakresem działań producenta, handlowca, usługodawcy, pozyskującego zasoby naturalne, rolnika, czy wykonującego wolny zawód, to w świetle cytowanego powyżej art. 15 ust. 2 ustawy nie można podmiotu dokonującego dostawy uznać za podatnika VAT z tytułu wykonania takiej czynności.

Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż nieruchomości była sprzedażą majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego w tym zakresie działalność gospodarczą, był przedmiotem orzeczenia z dnia 15 września 2011 r. TSUE w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10.

Z powyższego orzeczenia wynika m.in., że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia miedzy czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie - zdaniem Trybunału - okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

Inaczej jest natomiast - wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, Wnioskodawcy są właścicielami niezabudowanych nieruchomości gruntowych, które nie spełniają przesłanek do uznania ich za nieruchomości rolne. Nieruchomości będące przedmiotem planowanej sprzedaży nie są ani nie były wykorzystywane na cele działalności gospodarczej Wnioskodawców. W związku z nabyciem Nieruchomości, nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT, gdyż zostały nabyte do majątku prywatnego Wnioskodawców. Nadto, nabycie nie było udokumentowane fakturą z uwagi na to, że miała miejsce czynność niepodlegająca opodatkowaniu VAT. Nabycie Nieruchomości nie nastąpiło w celu jej odsprzedaży.

Na tle powyższego, wątpliwości Wnioskodawców sprowadzają się do ustalenia, czy sprzedaż Nieruchomości jest opodatkowana podatkiem VAT, zwolniona od podatku, czy nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem.

Analiza okoliczności przedstawionych powyżej oraz obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa prowadzi do wniosku, że w rozpatrywanej sprawie nie można uznać Wnioskodawców za podatników podatku VAT, w związku z dokonywaną sprzedażą wskazanych w opisie zdarzenia przyszłego Nieruchomości. Wnioskodawcy w odniesieniu do planowanej sprzedaży Nieruchomości stanowiącej ich majątek prywatny nie będą występowali w charakterze podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Zatem zbycie Nieruchomości nie nastąpi w ramach działalności gospodarczej, lecz w ramach rozporządzania własnym majątkiem i jest działaniem w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o VAT nie mają zastosowania. Wobec tego w przedstawionym we wniosku zdarzeniu należy stwierdzić, że transakcja sprzedaży Nieruchomości nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawcy wnoszą o potwierdzenie prawidłowości zaprezentowanego przez nich stanowiska.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) - zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej „2006/112/WE”:

Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:

1)określone udziały w nieruchomości,

2)prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,

3)udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.

Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości gruntowych (działki, jak również udziału w działce), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

W tym miejscu należy także zauważyć, że kwestie dotyczące stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami reguluje ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks Rodzinny i Opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 236), zwanej dalej Kodeksem rodzinnym i opiekuńczym.

Stosownie do art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez obojga małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.

Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).

W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.

Jak stanowi art. 36 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających majątek wspólny.

W myśl natomiast art. 36 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym czynności zmierzające do zachowania tego majątku.

Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do używania lub pobierania z niej pożytków.

Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego.

Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.

Małżeństwo nie należy do żadnej kategorii podmiotów wymienionych w art. 15 ust. 1 ustawy. Powyższe stwarza dla małżonków prowadzących działalność gospodarczą szczególną sytuację prawną. Należy zauważyć, że żaden z przepisów ustawy nie zabrania małżonkom prowadzenia działalności gospodarczej jako odrębnym podatnikom. Nie ma przy tym przeszkód, aby pomiędzy małżonkami prowadzącymi odrębne działalności istniała ustawowa wspólność majątkowa.

Zatem, podatnikiem podatku od towarów i usług jest ten z małżonków, który dokona czynności podlegającej opodatkowaniu.

Wskazać jednak należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Jak wynika natomiast z art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE:

„Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku osobistego.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie - zdaniem Trybunału - okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

Inaczej jest natomiast - wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE. Przykładowo podane zostały działania polegające na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Zatem, w kwestii opodatkowania sprzedaży Państwa Nieruchomości, istotne jest, czy w celu dokonania jej dostawy podjęli Państwo aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania Państwa za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.

Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.

Z opisu sprawy wynika, że w ramach ustroju wspólności majątkowej nabyli Państwo do majątku wspólnego nieruchomość stanowiącą działkę gruntu oznaczoną numerem ewidencyjnym 1 o obszarze 1,4711, która została podzielona na działki ewidencyjne numer 2 o powierzchni 0,5062 ha i działkę 3 o powierzchni 0,9649 ha oraz nieruchomość stanowiącą działkę gruntu oznaczoną numerem ewidencyjnym 4 obszarze 0,7029 ha. Nieruchomość jest nieogrodzona, niezabudowana i posiada dostęp do drogi publicznej.

Zamierzają Państwo sprzedać nieruchomości gruntowe o numerze 3 i numer 4, w związku z czym 12 marca 2026 r. podpisano akt notarialny - umowę przedwstępną sprzedaży.

Nie prowadzą Państwo działalności gospodarczej i nie są podatnikami podatku VAT. Nieruchomość będąca przedmiotem planowanej sprzedaży nie jest i nigdy nie była, wykorzystywana przez Państwa w działalności gospodarczej. W związku z nabyciem Nieruchomości, nie przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku VAT, gdyż działki gruntu będące przedmiotem planowanej sprzedaży zostały nabyte do majątku prywatnego.

W Państwa ocenie nie podejmowali Państwo działań mających na celu podniesienie wartości nieruchomości, z wyjątkiem doprowadzenia prądu do działki 4, który został doprowadzony z inicjatywy Wnioskodawców, gdyż pierwotnym planem było wykorzystanie nieruchomości będących przedmiotem wniosku na cele związane z działalnością gospodarczą Zainteresowanej będącej stroną postępowania. Ostatecznie nieruchomości te nie zostały w żaden sposób we wspomnianej działalności wykorzystane.

Na nieruchomości 4 został postawiony baner o możliwości sprzedaży Nieruchomości, z którego Kupujący według Państwa pozyskał informacje o możliwości ich zakupu.

W 2007 r. sprzedali Państwo dom mieszkalny wraz z gruntem, w którym przez cały okres posiadania realizowali swoje potrzeby mieszkaniowe i w 2017 r. sprzedali Państwo mieszkanie w (...).

Wnioskodawcy nie posiadają innych nieruchomości przeznaczonych do sprzedaży w przyszłości.

Ponadto wskazali Państwo, że Nieruchomości będące przedmiotem sprzedaży nabyli Państwo pierwotnie z zamiarem prowadzenia działalności gospodarczej przez Zainteresowaną będącą stroną postępowania. Ostatecznie ww. nieruchomości nigdy w działalności gospodarczej nie zostały wykorzystane.

Nie podejmowali Państwo i nie będą podejmowali aktywnych działań marketingowych w zakresie obrotu nieruchomościami, które wykraczałyby poza zwykłe formy ogłoszenia. W szczególności sprzedaż nieruchomości nie była ogłaszana w środkach masowego przekazu ani nie nawiązano współpracy z biurem nieruchomości. Jedyną formą ogłoszenia o sprzedaży nieruchomości był banner.

Państwa wątpliwości dotyczą wskazania, czy planowana sprzedaż opisanych powyżej Nieruchomości będzie opodatkowana podatkiem VAT, zwolniona od podatku, czy nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem.

Jak już wyżej wskazano, istotnym dla określenia, czy w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT - co do zasady - mają dla określenia jego praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy.

Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że skala Państwa zaangażowania w odniesieniu do przygotowania omawianej sprzedaży, nie wykracza poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W analizowanej sprawie brak jest przesłanek świadczących o takiej Państwa aktywności w przedmiocie sprzedaży opisanej we wniosku nieruchomości, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego - stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności). Nie wystąpił bowiem taki ciąg zdarzeń, który jednoznacznie przesądzałby, że sprzedaż przez Państwa Nieruchomości, wypełni przesłanki działalności gospodarczej.

Podpisali Państwo umowę przedwstępną sprzedaży, w której wskazali, że zobowiązują się dokonać sprzedaży wskazanych wyżej Nieruchomości po spełnieniu określonych warunków.

Nieruchomość będąca przedmiotem sprzedaży, w okresie jej posiadania nie była wykorzystywana przez Państwa w żaden sposób. W szczególności nie była przedmiotem umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze. Zakupili Państwo wprawdzie Nieruchomości będące przedmiotem sprzedaży z zamiarem prowadzenia działalności gospodarczej przez Zainteresowaną będącą stroną postępowania, jednakże omawiane Nieruchomości nigdy nie były i nie są wykorzystywana przez Wnioskodawców w działalności gospodarczej.

Jak Państwo wskazali nie podejmowali Państwo działań mających na celu podniesienie wartości Nieruchomości, z wyjątkiem doprowadzenia prądu do działki 4, jednakże czynność ta nie była realizowana w celu przygotowania działki do sprzedaży oraz nie podejmowali Państwo aktywnych działań marketingowych w celu sprzedaży Nieruchomości. W szczególności sprzedaż Nieruchomości nie była ogłaszana w środkach masowego przekazu. Nie udzielili Państwo ani nie planują udzielić pełnomocnictwa lub jakiegokolwiek innego umocowania prawnego do działania w ich imieniu i na ich rzecz podmiotom trzecim w związku ze zbywaniem Nieruchomości.

Zatem stwierdzić należy, że czynności, które Państwo wykonali przed sprzedażą Nieruchomości nie wskazują na Państwa aktywność „handlową” w przedmiocie obrotu nieruchomościami. Sam zamiar zakupu, biorąc pod uwagę faktyczne czynności związane z przygotowaniem Nieruchomości do sprzedaży, w tej sprawie nie przesądza o tym, że zamierzali Państwo prowadzić działalność w zakresie obrotu nieruchomościami. Tym samym czynności te należy zakwalifikować jako wykonane w ramach zarządzania majątkiem prywatnym.

Całokształt opisanych okoliczności, świadczy o tym, że w związku ze sprzedażą Nieruchomości, nie podjęli Państwo aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Tym samym, Państwa aktywność w pełni mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE C-180/10, C-181/10.

Dokonując sprzedaży Nieruchomości będą Państwo korzystać z przysługującego Państwu prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i usług i nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Tym samym, nie będą Państwo podatnikiem podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w odniesieniu do powyższej transakcji, a dostawa ta nie będzie podlegała opodatkowaniu VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

W konsekwencji, sprzedaż przez Państwa Nieruchomości, nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W konsekwencji, Państwa stanowisko uznaję za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Zgodnie z art. 14f § 2b pkt 3 ustawy Ordynacja podatkowa:

Opłata za wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej podlega zwrotowi wyłącznie w przypadku uiszczenia jej w kwocie wyższej od należnej - w odpowiedniej części.

Należna opłata od Państwa wniosku to 240 zł. Dokonali Państwo wpłaty w łącznej wysokości 320 zł, w związku z tym kwota w wysokości 80 zł stanowi nadpłatę i zgodnie z art. 14f § 2b pkt 3 Ordynacji podatkowej, zostanie zwrócona zgodnie z dyspozycją zawartą w uzupełnieniu do wniosku, tj. na wskazany rachunek bankowy.

Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywało się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zgodnie z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.- Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)z zastosowaniem art. 119a;

2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania

Pani A.A. (Zainteresowana będąca stroną postępowania - art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.