Interpretacja indywidualna z dnia 8 lipca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT3.4011.489.2026.1.AD

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 czerwca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych zbycia nieruchomości.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pan osobą fizyczną podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Pomiędzy Panem a Pana małżonką od 29 grudnia 2006 r. obowiązuje ustanowione aktem notarialnym wyłączenie istniejącej między Państwem wspólności majątkowej.

28 października 2020 r. Pan oraz Pana małżonka nabyli Państwo lokal mieszkalny na podstawie umowy sprzedaży zawartej w formie aktu notarialnego. W akcie notarialnym wskazano, że lokal został sprzedany małżonkom na współwłasność w częściach równych, tj. po 1/2 udziału dla każdego z nich.

Cena nabycia całego lokalu wyniosła 599 844 zł 75 gr, przy czym udział Pana odpowiadał kwocie 299 922 zł 38 gr, a udział małżonki również kwocie 299 922 zł 38 gr. Koszty aktu notarialnego oraz opłaty sądowe wyniosły 15 586 zł 50 gr i zostały pokryte po połowie przez małżonków, czyli po 7 793 zł 25 gr.

11 stycznia 2022 r. małżonka Pana dokonała darowizny przysługującego jej udziału wynoszącego 1/2 części lokalu mieszkalnego na rzecz Pana. Darowizna została dokonana w formie aktu notarialnego.

W rezultacie stał się Pan od tego czasu wyłącznym właścicielem lokalu mieszkalnego. Planuje Pan w 2026 r. dokonać odpłatnego zbycia całego lokalu mieszkalnego za cenę około 0,9 – 1 mln zł.

Lokal nie był i nie jest składnikiem majątku związanego z działalnością gospodarczą. Sprzedaż nastąpi w ramach zarządu Pana majątkiem prywatnym.

Pytania

1)Czy planowana w 2026 r. sprzedaż lokalu mieszkalnego będzie stanowiła źródło przychodu podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w części odpowiadającej udziałowi wynoszącemu 1/2, który został nabyty przez Wnioskodawcę w drodze darowizny od małżonki w dniu 11 stycznia 2022 r.?

2)Czy dla potrzeb art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT pięcioletni termin należy liczyć od daty nabycia udziału przez darczyńcę czy od daty darowizny?

3)Czy w przypadku uznania, że sprzedaż udziału nabytego w drodze darowizny podlega opodatkowaniu, dochód należy ustalić z uwzględnieniem kosztów nabycia udziału przez darczyńcę w wysokości 299 922 zł 38 gr wraz z częścią kosztów aktu notarialnego i opłat sądowych w wysokości 7 793 zł 25 gr?

Pana stanowisko w sprawie

Pana zdaniem, planowana sprzedaż lokalu mieszkalnego w 2026 r. nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W Pana ocenie, przy ustalaniu pięcioletniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy uwzględnić datę nabycia udziału przez darczyńcę, tj. Pana małżonkę.

W analizowanym przypadku Pana małżonka nabyła udział w lokalu mieszkalnym 28 października 2020 r. Oznacza to, że pięcioletni termin liczony od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, upłynął z dniem 31 grudnia 2025 r.

W konsekwencji, sprzedaż dokonana po dniu 1 stycznia 2026 r. nie powinna stanowić źródła przychodu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Za takim stanowiskiem przemawia cel regulacji ustawowej polegający na unikaniu wielokrotnego rozpoczynania biegu pięcioletniego terminu w sytuacjach sukcesji praw do nieruchomości pomiędzy osobami bliskimi, w szczególności pomiędzy małżonkami. Przyjęcie odmiennego stanowiska prowadziłoby do nieuzasadnionego różnicowania skutków podatkowych w zależności od formy przekazania własności pomiędzy członkami najbliższej rodziny.

Wskazuje Pan również, że zarówno przed darowizną, jak i po jej dokonaniu nieruchomość pozostawała w majątku rodziny, a darowizna miała charakter nieodpłatnego przesunięcia własności pomiędzy małżonkami.

W przypadku gdyby organ uznał Pana stanowisko za nieprawidłowe i przyjął, że sprzedaż udziału otrzymanego w darowiźnie podlega opodatkowaniu, stoi Pan na stanowisku, że przy ustalaniu dochodu powinien mieć prawo do uwzględnienia kosztów nabycia poniesionych przez darczyńcę, które obejmują zarówno cenę nabycia udziału poniesioną przez darczyńcę w wysokości 299 922 zł 38 gr, jak również przypadającą na ten udział część kosztów transakcyjnych związanych z nabyciem nieruchomości, obejmujących podatek od czynności cywilnoprawnych, opłaty notarialne oraz opłaty sądowe w wysokości 7 793 zł 25 gr. Koszty te są udokumentowane aktem notarialnym z 28 października 2020 r.

Stanowisko takie znajduje oparcie w art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, którego celem jest uniknięcie opodatkowania przyrostu majątkowego, który faktycznie nie wystąpił.

W związku z powyższym wnosi Pan o potwierdzenie przedstawionego stanowiska.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasady opodatkowania

Zasady opodatkowania podatkiem dochodowym dochodów osób fizycznych określają przepisy ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592).

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ww. ustawy:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy:

Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

a)nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

b)spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

c)prawa wieczystego użytkowania gruntów,

- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Stosownie do art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Jak stanowi art. 30e ust. 2 ww. ustawy:

Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Przy czym jak stanowi art. 19 ust. 1 powołanej na wstępie ustawy:

Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

Stosownie do art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.

Z kolei zgodnie z art. 22 ust. 6d ww. ustawy:

Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c , nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe, w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika. Przez ciężary spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c.

Zgodnie z art. 30e ust. 4 cytowanej ustawy:

Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:

1)dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub

2)dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Z kolei, jak stanowi art. 30e ust. 5 ww. ustawy:

Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.

Pana wniosek

Z opisu zdarzenia wynika m.in., że:

·Od 29 grudnia 2006 r. pomiędzy Panem a Pana żoną obowiązuje ustanowione aktem notarialnym wyłączenie istniejącej między Państwem wspólności majątkowej.

·28 października 2020 r. Pan oraz Pana małżonka nabyli Państwo lokal mieszkalny na podstawie umowy sprzedaży zawartej w formie aktu notarialnego. W akcie notarialnym wskazano, że lokal został sprzedany małżonkom na współwłasność w częściach równych, tj. po 1/2 udziału dla każdego z nich.

·11 stycznia 2022 r. małżonka Pana dokonała darowizny przysługującego jej udziału wynoszącego 1/2 części lokalu mieszkalnego na rzecz Pana. Darowizna została dokonana w formie aktu notarialnego.

·Planuje Pan w 2026 r. dokonać odpłatnego zbycia całego lokalu mieszkalnego. Lokal nie był i nie jest składnikiem majątku związanego z działalnością gospodarczą. Sprzedaż nastąpi w ramach zarządu Pana majątkiem prywatnym.

Wątpliwości Pana budzi kwestia czy w opisanej sytuacji:

·Planowana w 2026 r. sprzedaż lokalu mieszkalnego w części odpowiadającej udziałowi, który nabył Pan w drodze darowizny od żony będzie stanowić źródło przychodu podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

·Pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy liczyć od daty nabycia udziału przez darczyńcę czy od daty darowizny?

·W przypadku uznania, że sprzedaż udziału nabytego w drodze darowizny podlega opodatkowaniu, dochód należy ustalić z uwzględnieniem kosztów nabycia udziału przez darczyńcę wraz z częścią kosztów aktu notarialnego i opłat sądowych?

Przytoczony na wstępie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy podatku dochodowym od osób fizycznych formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości lub praw określonych w lit. a-c przepisu przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego.

Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 tej ustawy, a kwota uzyskana ze sprzedaży w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Ponadto powyższy przepis dotyczy odpłatnego zbycia, które nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej.

Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma forma prawna ich nabycia oraz moment nabycia.

Podkreślenia wymaga, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „nabycie”, należy zatem odwołać się do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 795), a w szczególności do art. 155 § 1, który stanowi, że:

Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.

Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, tzn., że nabycie nieruchomości następuje z chwilą uzyskania prawa własności nieruchomości, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy. Tym samym, poprzez „nabycie” należy rozumieć każde zwiększenie aktywów podatnika.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że poszczególne udziały w opisanej we wniosku nieruchomości nabył Pan:

·½ udziału - 28 października 2020 r. w drodze kupna wraz małżonką, każdy do majątku odrębnego oraz

·½ udziału - 11 stycznia 2022 z drodze darowizny od żony.

Na podstawie art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:

Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku.

Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego bez ekwiwalentu i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę.

W tym miejscu wskazać należy, że stosunki majątkowe między małżonkami zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 236).

Zgodnie z treścią art. 31 § 1 ww. ustawy:

Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.

Jak stanowi art. 35 Kodeksu cywilnego:

W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.

W świetle art. 43 ww. Kodeksu:

§ 1. Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.

§ 2. Jednakże z ważnych powodów każdy z małżonków może żądać, ażeby ustalenie udziałów w majątku wspólnym nastąpiło z uwzględnieniem stopnia, w którym każdy z nich przyczynił się do powstania tego majątku. Spadkobiercy małżonka mogą wystąpić z takim żądaniem tylko w wypadku, gdy spadkodawca wytoczył powództwo o unieważnienie małżeństwa albo o rozwód lub wystąpił o orzeczenie separacji.

§ 3. Przy ocenie, w jakim stopniu każdy z małżonków przyczynił się do powstania majątku wspólnego, uwzględnia się także nakład osobistej pracy przy wychowaniu dzieci i we wspólnym gospodarstwie domowym.

W myśl art. 47 § 1 Kodeksu:

Małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa). Umowa taka może poprzedzać zawarcie małżeństwa.

Na podstawie art. 52 § 1 ww. Kodeksu:

Z ważnych powodów każdy z małżonków może żądać ustanowienia przez sąd rozdzielności majątkowej.

Z kolei art. 53 omawianego Kodeksu stanowi:

Rozdzielność majątkowa powstaje z mocy prawa, w razie ubezwłasnowolnienia lub ogłoszenia upadłości jednego z małżonków.

Z treści powyższych przepisów wynika, że ustanowienie rozdzielności majątkowej powoduje, że nie istnieje majątek wspólny małżonków, a jedynie majątki osobiste. Jeżeli małżonkowie pozostawali w ustawowym ustroju majątkowym lub w ustroju wspólności umownej, to z chwilą zawarcia umowy ustanawiającej ustrój rozdzielności majątkowej majątek wspólny małżonków przestanie istnieć. W takiej sytuacji majątek wspólny małżonków przekształca się (z mocy prawa) w majątek, do którego znajdują zastosowanie przepisy regulujące współwłasność w częściach ułamkowych.

Z kolei, problematyka współwłasności została natomiast uregulowana w art. 195-221 cytowanej uprzednio ustawy Kodeks cywilny.

W myśl art. 195 Kodeksu cywilnego:

Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).

Z art. 196 § 1 ww. ustawy wynika, że:

Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną.

Na podstawie art. 196 § 2 omawianej ustawy:

Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.

Z kolei jak stanowi art. 198 Kodeksu cywilnego:

Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli.

Jak wynika z powyższego w przypadku współwłasności w częściach ułamkowych każdy ze współwłaścicieli ma określony ułamkiem udział w rzeczy. Udział wyraża zakres uprawnień współwłaściciela względem rzeczy wspólnej. Współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu na charakter udziału, jako wyłącznego prawa współwłaściciela, zasadą jest, że każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli.

Natomiast, w myśl art. 206 Kodeksu cywilnego:

Każdy ze współwłaścicieli jest uprawniony do współposiadania rzeczy wspólnej oraz do korzystania z niej w takim zakresie, jaki daje się pogodzić ze współposiadaniem i korzystaniem z rzeczy przez pozostałych współwłaścicieli.

Zauważyć należy, że data zniesienia wspólności majątkowej nie jest co prawda datą nabycia prawa majątkowego, ale staje się datą przekształcenia współwłasności łącznej we współwłasność w częściach ułamkowych.

W świetle powyższego nie mogę zgodzić się z Pana stanowiskiem, że planowana w 2026 r. sprzedaż lokalu mieszkalnego w odniesieniu do udziału nabytego przez Pana w drodze darowizny od żony nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym, ponieważ przy ustaleniu daty jego nabycia należy uwzględnić datę jego nabycia przez darczyńcę, tj. Pana małżonki.

Nabycie 28 października 2020 r. przez Pana i żonę opisanego we wniosku lokalu mieszkalnego miało miejsce w trakcie trwania pomiędzy Panem a małżonką rozdzielności majątkowej. Tym samym lokal nie został objęty wspólnością majątkową. Zatem przekazanie przez Pana żonę na rzecz Pana udziału w nieruchomości w drodze darowizny z jej majątku osobistego powoduje przesunięcie pomiędzy dwiema odrębnymi masami majątkowymi. Przed dokonaniem darowizny udziału w lokalu mieszkalnym, stanowił on odrębną własność Pana żony. Nieruchomość stanowiła współwłasność Pana i żony w częściach ułamkowych.

Wobec powyższego, otrzymanie przez Pana w 2022 r. udziału w lokalu mieszkalnym w drodze darowizny od żony, który stanowił jej odrębną własność stanowi w Pana przypadku nabycie, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji, sprzedaż lokalu mieszkalnego w 2026 r. stanowiącego odrębną własność nieruchomości w części nabytej w 2020 r. nie spowoduje powstania przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym z uwagi na upływ pięcioletniego terminu. Natomiast, odpłatne zbycie części powyższego lokalu mieszkalnego, którą nabył w 2022 r. od małżonki w drodze darowizny, będzie stanowiło źródło przychodu w rozumieniu ww. przepisu, podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Nie mogę również zgodzić się z Pana stanowiskiem, że przy ustaleniu dochodu w odniesieniu do udziału nabytego w drodze darowizny od żony, powinien mieć Pan prawo do uwzględnienia kosztów jego nabycia poniesionych przez darczyńcę, tj. Pana żonę wraz z poniesionymi przez nią kosztami transakcyjnymi obejmującymi podatek od czynności cywilnoprawnych, opłaty notarialne ora opłaty sądowe.

Zawarty w art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych katalog wydatków, które w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy, nabytych w drodze darowizny, mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodu ma charakter katalogu zamkniętego, w związku z tym tylko wydatki wyraźnie w nim wskazane mogą pomniejszyć uzyskany przychód.

Nie ma zatem podstaw prawnych, żeby mógł Pan zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu w przypadku zbycia udziału w lokalu mieszanym nabytym w drodze darowizny poniesione przez Pana żonę (darczyńcę) wydatki na jego nabycie oraz poniesione przez nią koszty transakcyjne, tj. podatek od czynności cywilnoprawnych, opłaty notarialne ora opłaty sądowe.

Przepis art. 22 ust. 6d w sposób jednoznaczny wskazuje, co może być kosztem uzyskania przychodu przy sprzedaży nieruchomości (udziału) nabytej w drodze darowizny. Kosztami uzyskania przychodu są tylko udokumentowane nakłady oraz kwota zapłaconego podatku od spadków i darowizn.

Mając na uwadze powyższe stanowisko Pana przedstawione we wniosku uznaję za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawyz dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)z zastosowaniem art. 119a;

2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawyz dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.