Interpretacja indywidualna z dnia 8 lipca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT2.4011.343.2026.2.MM

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 7 czerwca 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Posiada Pan orzeczenie o niepełnosprawności w stopniu lekkim z tytułu dysfunkcji narządu ruchu.

W 2022 r. doznał Pan złamania kręgu (...), co spowodowało trwałe ograniczenia w zakresie schylania się oraz wykonywania czynności wymagających pochylania tułowia. Ograniczenia te mają charakter stały i wpływają na wykonywanie codziennych czynności, w tym prac kuchennych.

W lokalu, w którym Pan mieszka, nie są obecnie zamontowane żadne meble kuchenne. W najbliższym czasie zamierza Pan ponieść wydatki na zakup oraz montaż mebli kuchennych, które będą stanowiły pierwsze wyposażenie mieszkania. Meble te zostaną wykonane na wymiar i indywidualnie dostosowane do Pana potrzeb wynikających z niepełnosprawności, ponieważ standardowe rozwiązania wymagałyby częstego schylania się, co powoduje ból i ryzyko pogorszenia stanu zdrowia.

Planowane dostosowania obejmują w szczególności:

-podwyższenie dolnych szafek oraz blatów roboczych, aby umożliwić pracę w pozycji wyprostowanej i wyeliminować konieczność schylania się,

-montaż uchwytów na wysokości niewymagającej pochylania,

-dodanie środkowego rzędu szafek, zapewniającego dostęp do najczęściej używanych przedmiotów bez konieczności schylania lub nadmiernego wyciągania rąk.

Wszystkie powyższe elementy będą miały charakter adaptacji mieszkania stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, o której mowa w art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Celem planowanych wydatków jest umożliwienie Panu wykonywania codziennych czynności bez narażania się na ból i pogorszenie stanu zdrowia.

Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego

Orzeczenie o Pana niepełnosprawności zostało wydane 2 marca 2026 r. przez Miejski Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w A, do dnia 31 marca 2032 r. Pana niepełnosprawność istnieje od wypadku – 21 września 2022 r. Ustalony stopień niepełnosprawności datuje się od 1 grudnia 2023 r.

Wydatki na zakup mebli kuchennych poniesie Pan w 2026 r. Zaliczkę zapłaci Pan w czerwcu, a pozostałą kwotę po maksymalnie ośmiu tygodniach.

W roku, w którym poniesie Pan wydatki na zakup mebli kuchennych, będzie Pan uzyskiwał dochody podlegające opodatkowaniu w Polsce. Dochody te będą pochodziły ze stosunku pracy i będą opodatkowane według skali podatkowej, zgodnie z art. 27 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Będzie Pan posiadał imienne dokumenty (np. faktury VAT, rachunki, itp.), potwierdzające poniesienie wydatków na zakup mebli kuchennych. Dokumenty te będą zawierały Pana dane jako kupującego i dane sprzedającego, przedmiot oraz kwotę zapłaty.

Lokal mieszkalny, w którym zamontuje Pan meble kuchenne, nabył Pan w stanie deweloperskim (...) lipca 2023 r. Planowane meble kuchenne będą stanowiły pierwsze wyposażenie tego lokalu w zabudowę kuchenną.

Pana niepełnosprawność w stopniu lekkim, wynikająca ze złamania kręgu (...), powoduje trwałe ograniczenia w zakresie schylania się oraz wykonywania czynności wymagających pochylania tułowia. Przygotowywanie posiłków w standardowej kuchni wiąże się z koniecznością częstego sięgania do nisko położonych szafek, szuflad oraz blatów roboczych znajdujących się na wysokości, która wymusza pochylenie kręgosłupa lędźwiowego. W Pana przypadku takie ruchy powodują ból, napięcie mięśni przykręgosłupowych oraz ryzyko ponownego przeciążenia miejsca urazu. Standardowe dolne szafki kuchenne oraz nisko umieszczone blaty wymagają wykonywania ruchów, których nie jest Pan w stanie bezpiecznie wykonywać, ponieważ każdorazowe schylenie się lub pochylenie tułowia wiąże się z ryzykiem pogorszenia stanu zdrowia.

Do barier, których nie jest w stanie Pan pokonać w standardowej kuchni, należą w szczególności:

-pochylanie się nad niskim blatem roboczym,

-sięganie do przedmiotów umieszczonych poniżej wysokości bioder,

-wykonywanie powtarzalnych ruchów zgięcia kręgosłupa podczas przygotowywania posiłków,

-konieczność schylania się do dolnych szafek i szuflad.

Korzystanie ze standardowych szafek niesie ryzyko dla Pana zdrowia, ponieważ wymusza pozycje, które obciążają odcinek lędźwiowy kręgosłupa, w miejscu przebytego złamania. Prowadzi to do nasilenia dolegliwości bólowych, przeciążeń oraz pogorszenia sprawności ruchowej.

Planowane wydatki nie mają na celu nadania kuchni nowego charakteru estetycznego ani wyposażenia jej w standardowe elementy rzeczowe. Ich celem jest stworzenie funkcjonalnej przestrzeni dostosowanej do Pana ograniczeń wynikających z urazu kręgu (...) tak, aby umożliwić Panu bezpieczne i samodzielne wykonywanie podstawowych czynności życiowych, w tym przygotowywanie posiłków.

Standardowe meble kuchenne nie pozwalają Panu na bezpieczne korzystanie z kuchni, ponieważ wymagają częstego schylania się i pochylania tułowia, co w Pana przypadku wiąże się z bólem oraz ryzykiem przeciążenia odcinka lędźwiowego. Z tego powodu konieczne jest wykonanie mebli na wymiar, z podwyższonymi blatami oraz szafkami umieszczonymi na wysokości niewymagającej pochylania.

Wydatki te służą więc nadaniu kuchni specyficznego charakteru użytkowego, który jest niezbędny do Pana samodzielnej egzystencji i wynika bezpośrednio z ograniczeń zdrowotnych, a nie z chęci zakupu standardowego wyposażenia.

Rozwiązania konstrukcyjne:

-Podwyższenie blatów roboczych i dolnych szafek – Standardowa wysokość blatu kuchennego wynosi ok. 85-90 cm. W Pana przypadku taka wysokość wymuszałaby pochylanie tułowia, co jest przeciwwskazane. Dlatego blat roboczy oraz dolne szafki zostaną podwyższone do 95 cm, czyli o 5–10 cm powyżej standardu rynkowego. Podwyższenie to umożliwia pracę w pozycji wyprostowanej, bez zginania odcinka lędźwiowego, co minimalizuje ryzyko bólu i przeciążenia w miejscu przebytego urazu.

-Wysokość i konstrukcja uchwytów – Uchwyty zostaną zamontowane: na górnej krawędzi frontów dolnych szafek oraz na dolnej krawędzi frontów szafek górnych. Zastosowane będą uchwyty krawędziowe, które umożliwiają otwieranie szafek bez konieczności pochylania się, skręcania tułowia lub chwytania od spodu. Choć uchwyty krawędziowe są dostępne w handlu, ich rozmieszczenie jest nietypowe i dostosowane do Pana ograniczeń ruchowych, tak aby ograniczyć ruchy angażujące odcinek lędźwiowy.

-Dodatkowy rząd szafek – Standardowe rozmieszczenie szafek (dolne bardzo nisko, górne wysoko nad blatem) wymuszałoby: schylanie się do dolnych szafek lub sięganie wysoko ponad linię barków do szafek górnych. Oba te ruchy w Pana przypadku są przeciwwskazane ze względu na przebyty uraz kręgu (...). Dlatego konieczne jest zastosowanie dodatkowego, środkowego rzędu szafek, umieszczonego na wysokości umożliwiającej Panu dostęp bez pochylania się w dół oraz bez unoszenia rąk powyżej poziomu barków. Pozwala to przechowywać najczęściej używane przedmioty w zasięgu neutralnej pozycji kręgosłupa, eliminując konieczność wykonywania ruchów, które mogłyby prowadzić do bólu lub przeciążenia. Standardowe rozmieszczenie szafek nie zapewnia Panu bezpiecznego dostępu do przedmiotów, dlatego dodatkowy rząd szafek jest rozwiązaniem funkcjonalnym wynikającym z Pana ograniczeń zdrowotnych.

Projekt kuchni nie obejmuje żadnych zaawansowanych systemów wspomagających (np. elektrycznie opuszczane półki, mechanizmy wspomagające otwieranie kolanem/stopą). Zastosowane rozwiązania mają charakter wyłącznie funkcjonalny i wynikają z ograniczeń zdrowotnych.

Planowane rozwiązania nie są dostępne jako standardowe systemy modułowe w powszechnej ofercie handlowej. Poszczególne elementy, takie jak uchwyty krawędziowe czy regulowane nóżki, mogą występować w sprzedaży, jednak nie występują w formie gotowych zestawów umożliwiających uzyskanie wymaganej przez Pana funkcjonalności.

Standardowe kuchnie modułowe nie oferują:

-blatów podwyższonych do 95 cm jako gotowego wariantu,

-konfiguracji uchwytów wyłącznie na krawędziach minimalizujących konieczność pochylania,

-dodatkowego, środkowego rzędu szafek umieszczonego na wysokości umożliwiającej dostęp bez schylania i bez unoszenia rąk powyżej barków,

-indywidualnego rozmieszczenia elementów, projektowanego pod ograniczenia wynikające z urazu kręgu (...).

Z tego powodu meble są projektowane indywidualnie w (…), a następnie wykonywane przez stolarza na wymiar.

Gdyby takie rozwiązania były dostępne jako standardowe systemy modułowe, nie byłoby konieczności zamawiania projektu oraz wykonania mebli na zamówienie. Indywidualny projekt i wykonanie są niezbędne, aby uzyskać funkcjonalność dostosowaną do Pana ograniczeń zdrowotnych. Standardowe zestawy dostępne w handlu nie zapewniają takiej możliwości.

Nie posiada Pan dokumentacji medycznej ani zaleceń lekarza specjalisty, które wskazywałyby wprost konkretne wysokości blatów lub szafek. W praktyce medycznej takie szczegółowe parametry nie są standardowo określane. Posiada Pan natomiast dokumentację potwierdzającą uraz kręgu (...) oraz wynikające z niego trwałe ograniczenia w zakresie schylania się i pochylania tułowia.

Lekarze zalecali Panu unikanie pozycji wymuszających zgięcie odcinka lędźwiowego oraz wykonywanie codziennych czynności w sposób nieobciążający kręgosłupa.

Zastosowane w projekcie rozwiązania (podwyższony blat, rozmieszczenie uchwytów, dodatkowy rząd szafek) wynikają z tych ogólnych zaleceń medycznych, mają na celu umożliwienie wykonywania Panu czynności kuchennych w pozycji wyprostowanej, bez schylania się i bez przeciążania odcinka lędźwiowego.

Całość wydatku ponosi Pan ze środków własnych, co oznacza, że wydatki na zakup mebli kuchennych nie zostaną sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych.

Nie prowadzi Pan pozarolniczej działalności gospodarczej

Pytanie

Czy wydatki, które zamierza Pan ponieść na zakup oraz montaż mebli kuchennych wykonanych na wymiar i indywidualnie dostosowanych do Pana potrzeb wynikających z niepełnosprawności, stanowią wydatki na adaptację i wyposażenie mieszkania stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, o których mowa w art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, i mogą zostać odliczone w ramach ulgi rehabilitacyjnej?

Pana stanowisko w sprawie

Pana zdaniem, planowane wydatki na zakup oraz montaż mebli kuchennych wykonanych na wymiar i indywidualnie dostosowanych do potrzeb wynikających z Pana niepełnosprawności stanowią wydatki na adaptację i wyposażenie mieszkania stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, o których mowa w art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Celem poniesienia tych wydatków jest dostosowanie przestrzeni kuchennej do ograniczeń ruchowych wynikających z przebytego złamania kręgu (...), które powoduje trwałe trudności w schylaniu się oraz wykonywaniu czynności wymagających pochylania tułowia.

Standardowe meble kuchenne nie umożliwiają Panu bezpiecznego i samodzielnego wykonywania codziennych czynności, natomiast meble wykonane na wymiar i podwyższone blaty robocze eliminują konieczność schylania się, co pozwala na korzystanie z kuchni bez narażania się na ból i pogorszenie stanu zdrowia.

W związku z powyższym uważa Pan, że wydatki te spełniają przesłanki określone w art. 26 ust. 7a pkt 1 ww. ustawy i mogą zostać odliczone w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):

Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lubart. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.

Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7, 7b-7g i 13a tego artykułu.

Stosownie do art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności.

Zgodnie z art. 26 ust. 7 pkt 4 tej ustawy:

Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty – w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.

Wedle art. 26 ust. 7b tejże ustawy:

Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.

Art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:

Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:

1)orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub

2)decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo

3)orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

W myśl art. 26 ust. 7f ww. ustawy:

Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:

1)I grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:

a)całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo

aa) niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo

b)znaczny stopień niepełnosprawności;

2)II grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:

a)całkowitą niezdolność do pracy albo

b)umiarkowany stopień niepełnosprawności.

Stosownie do art. 26 ust. 13a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Podkreślenia wymaga, że zwolnienia podatkowe oraz ulgi są wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania, dlatego do interpretacji przepisów je ustanawiających należy stosować wykładnię ścisłą, która nie wychodzi poza literalne brzmienie przepisów. Stąd też, prawo do korzystania z przedmiotowej ulgi przysługuje podatnikowi tylko w sytuacji spełnienia wszystkich przesłanek wskazanych w przepisie prawa.

Należy również zastrzec, że w przypadku korzystania z ulg i zwolnień podatkowych, wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązek udowodnienia, że określony wydatek został poniesiony przy spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów podatkowych spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.

Treść ww. przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje, że warunkiem odliczenia wydatków na cele rehabilitacyjne jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek m.in. orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach.

Z opisu zdarzenia wynika, że posiada Pan orzeczenie o niepełnosprawności w stopniu lekkim z tytułu dysfunkcji narządu ruchu. Ww. orzeczenie zostało wydane 2 marca 2026 r. przez Miejski Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w (…), do dnia 31 marca 2032 r. Pana niepełnosprawność istnieje od wypadku – 21 września 2022 r.

Wobec powyższego przysługuje Panu prawo dokonywania odliczeń w ramach ulgi rehabilitacyjnej w związku z ponoszonymi wydatkami na cele rehabilitacyjne, które wymienione zostały w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wskazać przy tym należy na art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który daje możliwość odliczania od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatków poniesionych na adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności.

Rozpatrując czy wydatki na zakup i montaż mebli kuchennych można zakwalifikować do tej kategorii wydatków koniecznym jest wyjaśnienie znaczenia użytych w przepisie pojęć „adaptacja” i „wyposażenie”.

Zgodnie z językowym znaczeniem terminu „adaptacja” to „przystosowanie do innego użytku, przerobienie dla nadania innego charakteru, np. w budownictwie przeróbka budynku” (Mały słownik języka polskiego, Warszawa 1994). Natomiast „wyposażenie” to urządzenia potrzebne do prawidłowego funkcjonowania czegoś.

Przez adaptację i wyposażenie, o których mowa w art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć takie przystosowanie mieszkania (budynku), które umożliwia lub ułatwia życie w nim osobie niepełnosprawnej.

Pojęcie „adaptacja” rozumieć należy więc jako „przystosowanie”, które jednak niekoniecznie oznaczać musi „ulepszenie”, czy „przekształcenie” zaistniałego stanu rzeczy - w tym przypadku warunków mieszkaniowych dla potrzeb osoby niepełnosprawnej.

Adaptacją mieszkania lub budynku mieszkalnego jest zatem przeróbka, mająca mu nadać inny charakter, przystosować do innego użytku, natomiast wyposażenie mieszkania oraz budynku mieszkalnego - to przydanie jemu rzeczowych elementów zwiększających jego walory użytkowe. Zatem adaptacja i wyposażenie lokalu (budynku) mieszkalnego musi ułatwiać osobie niepełnosprawnej egzystowanie w tym lokalu (budynku), biorąc pod uwagę rodzaj niepełnosprawności.

Jednocześnie podkreślić należy, że art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie określa szczegółowo, jakiego rodzaju wydatki poniesione na adaptację i wyposażenie podlegają odliczeniu, ani też nie zawiera żadnego wyłączenia konkretnego rodzaju wydatków.

Jednak warunkiem zastosowania tego odliczenia, jest to by adaptacja (wyposażenie) mieszkania (budynku mieszkalnego) odpowiadała potrzebom wynikającym z niepełnosprawności. Dlatego też, istotne są okoliczności danej sprawy, tzn. czy konkretne elementy adaptacji, czy wyposażenia mieszkania spełniają dla osoby niepełnosprawnej tę funkcję. Dokonanie adaptacji mieszkania lub budynku mieszkalnego do innych potrzeb i jego wyposażenie w nowe elementy rzeczowe ma - dla uznania wydatków poniesionych na nie za wydatki na cele rehabilitacyjne - znaczenie tylko o tyle, o ile u podstaw takiej adaptacji lub wyposażenia leżą potrzeby wynikające z niepełnosprawności podatnika lub osoby pozostającej na jego utrzymaniu.

Za wydatki na cele rehabilitacyjne, o których mowa w art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, można zatem uznać wydatki poniesione na np. likwidację barier architektonicznych, budowę podjazdów dla osób poruszających się na wózkach inwalidzkich, „poszerzenie drzwi”, likwidację progów, założenie okien zamykanych z niskiego poziomu, położenie terakoty antypoślizgowej, likwidację wanny i zainstalowanie brodzika z panelem prysznicowym i siedziskiem dla osób niepełnosprawnych ruchowo, założenie „wiszącego” sedesu oraz umywalki „bez nogi” umożliwiających swobodne podjechanie wózkiem, także montaż wszelkiego rodzajów uchwytów, specjalnych baterii dla osób z niepełnosprawnymi dłońmi, montaż drzwi przesuwnych.

Z opisu zdarzenia wynika m.in., że w lokalu, w którym Pan mieszka, nie są obecnie zamontowane żadne meble kuchenne. Lokal mieszkalny, w którym zamontuje Pan meble kuchenne, nabył Pan w stanie deweloperskim (…) lipca 2023 r. W najbliższym czasie zamierza Pan ponieść wydatki na zakup oraz montaż mebli kuchennych, które będą stanowiły pierwsze wyposażenie mieszkania. Meble te zostaną wykonane na wymiar i indywidualnie dostosowane do Pana potrzeb wynikających z niepełnosprawności, ponieważ standardowe rozwiązania wymagałyby częstego schylania się, co powoduje ból i ryzyko pogorszenia stanu zdrowia. W meblach tych zostaną zastosowane następujące rozwiązania konstrukcyjne: podwyższenie blatów roboczych i dolnych szafek o 5–10 cm powyżej standardu rynkowego, zamontowanie uchwytów kuchennych na górnej krawędzi frontów dolnych szafek oraz na dolnej krawędzi frontów szafek górnych oraz zostanie zamontowany dodatkowy rząd szafek umieszczonego na wysokości umożliwiającej Panu dostęp bez pochylania się w dół oraz bez unoszenia rąk powyżej poziomu barków.

W opisanym zdarzeniu wskazanych wydatków związanych z zakupem i montażem mebli kuchennych nie sposób uznać za wydatki poniesione na cele rehabilitacyjne. Niewątpliwie wykonanie zabudowy kuchennej wpłynie na polepszenie Pana warunków mieszkaniowych, zwłaszcza, że – jak Pan wskazał – w lokalu, w którym Pan mieszka, nie są obecnie zamontowane żadne meble kuchenne. Jednakże w zastosowanych rozwiązaniach konstrukcyjnych mebli kuchennych trudno doszukać się cech mających związek z posiadaną przez Pan niepełnosprawnością.

Powszechnie bowiem wiadomo, że szafki kuchenne dolne i górne stanowią standardowe wyposażenie mebli kuchennych dostępnych w powszechnej sprzedaży. Standardowe dostępne w sklepach szafki kuchenne wiszące mają różną wysokość oraz można montować je na dowolnej wysokości, zależnej od potrzeb użytkownika. Natomiast dostępne w sklepach szafki podblatowe mają wysokość dostosowaną do przeciętnego wzrostu użytkownika tak, że korzystanie z nich (za wyjątkiem osób o nietypowym wzroście lub poruszających się na wózku inwalidzkim) nie powinno stwarzać problemu. W ofercie sklepów znajdują się również szafki podblatowe, które ustawiane są na wymiennych (często regulowanych) nóżkach, zatem, dostosowanie wysokości tych szafek do Pana potrzeb, a co za tym idzie podwyższenie blatu roboczego w kuchni o parę centymetrów również nie powinno nastręczać problemów. W przypadku mebli kuchennych modułowych istnieje możliwość zakupu dowolnej ilości i rodzaju szafek, tak by dostosować je do Pana potrzeb. Ponadto uchwyty w meblach kuchennych, oferowanych obecnie na rynku, montowane są w pobliżu górnej krawędzi szafek dolnych i dolnej krawędzi szafek górnych, na takiej wysokości, aby ich otwieranie nie wymagało schylania się lub zbyt mocnego podnoszenia rąk. Dodatkowo, w przypadku szafek górnych – jak wyżej wskazano – możliwy jest ich montaż na takiej wysokości, by ich otwieranie nie sprawiało Panu dolegliwości związanych z przebytym złamaniem kręgu (...). Opisane przez Pana rozwiązania konstrukcyjne, które zamierza Pan zastosować w zakupionych meblach kuchennych są zatem typowe również dla mebli kuchennych (w tym modułowych) dostępnych w ofercie handlowej.

Wobec powyższego nie sposób uznać, by w opisanym zdarzeniu zakup i montaż mebli kuchennych na wymiar, był rzeczywiście podyktowany potrzebami wynikającymi z Pana niepełnosprawności. W konsekwencji wydatków poniesionych na ten cel nie będzie mógł Pan odliczyć od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)z zastosowaniem art. 119a;

2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.