Interpretacja indywidualna z dnia 8 lipca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDWP.4011.226.2026.3.ASZ
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
14 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismami z 15 czerwca 2026 r. i 24 czerwca 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca jest osobą fizyczną, twórcą treści wideo w serwisie (...) oraz kompozytorem muzyki. W 2026 r. prowadzi działalność, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców (tzw. działalność nierejestrowana). Przychody z (...) mają charakter wynagrodzenia za udostępnienie praw autorskich do utworów wideo. Przychody te są naliczane co miesiąc w panelu platformy (przychód należny), jednak Wnioskodawca technicznie wstrzymał ich wypłatę na rachunek bankowy od stycznia 2026 r. Suma przychodów należnych w każdym kwartale 2026 r. nie przekroczyła limitu dla działalności nierejestrowanej. Wnioskodawca planuje we wrześniu 2026 r. dokonać jednorazowej wypłaty skumulowanych środków (ok. 17 000 zł).
Dodatkowo Wnioskodawca planuje sprzedaż własnych utworów na nośnikach fizycznych (płyty CD, pendrive). Przewidywany obrót z tej sprzedaży nie przekroczy 20 000 zł rocznie. Sprzedaż będzie prowadzona wysyłkowo (płatność na konto) oraz osobiście (płatność gotówką).
Uzupełnienie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
Zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy o PIT Wnioskodawca posiada nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce (jest polskim rezydentem podatkowym).
W okresie ostatnich 60 miesięcy przed planowanym rozpoczęciem działalności nierejestrowanej Wnioskodawca nie wykonywał działalności gospodarczej.
Wnioskodawca od dnia 1 września 2026 r. (od momentu uruchomienia działalności nierejestrowanej) będzie prowadził uproszczoną ewidencję sprzedaży, o której mowa w art. 109 ust. 1 ustawy o VAT. Będą w niej ujmowane przychody ze sprzedaży nośników oraz bieżące przychody z programu (...), które staną się należne od tego momentu. Dotychczas, w latach poprzednich oraz w okresie od stycznia do sierpnia 2026 r., Wnioskodawca nie prowadził działalności nierejestrowanej ani gospodarczej - przychody z (...) traktowane były jako przychody z praw autorskich z zagranicy rozliczane w zeznaniu rocznym, a ich fizyczna wypłata w 2026 r. została wstrzymana w panelu administracyjnym platformy (środki zamrożone).
Wnioskodawca jest twórcą w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, a uzyskiwane przychody wynikają i będą wynikać z korzystania przez twórcę z praw autorskich i pokrewnych lub rozporządzania tymi prawami.
Stworzone przez Wnioskodawcę utwory (audiowizualne oraz muzyczne) zawsze odznaczały się i będą odznaczały się oryginalnym, twórczym charakterem i są kreacją nowej wartości niematerialnej. Nie są efektem pracy powtarzalnej, szkoleniowej ani czysto technicznej realizacji projektów na zlecenie pracodawcy.
Tworzone utwory będą odznaczać się niepowtarzalnością, indywidualnością oraz oryginalnym, twórczym charakterem jako przejaw kreatywnej, artystycznej działalności Wnioskodawcy.
Wnioskodawcy przysługują i będą przysługiwały osobiste oraz majątkowe prawa autorskie do stworzonych przez niego utworów wideo (w tym prawa do montażu i koncepcji filmów), autorskich kompozycji muzycznych, a także prawa pokrewne do artystycznych wykonań (własnego wokalu i własnych partii instrumentalnych) w przypadku utworów będących autorskimi aranżacjami (coverami) cudzych dzieł muzycznych. Wnioskodawca dysponuje tymi prawami w zakresie niezbędnym do publikacji na platformie oraz do sprzedaży nośników.
Wynagrodzenie będzie otrzymywane z tytułu sprzedaży skomponowanych, zaaranżowanych lub artystycznie wykonanych przez Wnioskodawcę utworów muzycznych (w tym zarówno kompozycji własnych, jak i autorskich aranżacji oraz coverów) utrwalonych na fizycznych nośnikach (płyty CD, pendrive) oraz z tytułu wynagrodzenia za udostępnienie/licencjonowanie praw do utworów wideo (udział w zyskach reklamowych w programie partnerskim (...)).
Wnioskodawca nie będzie podejmował zorganizowanych, profesjonalnych działań marketingowych nakierowanych na masowe pozyskiwanie komercyjnych klientów. Działania ograniczają się i będą ograniczać wyłącznie do standardowych, amatorskich form informowania o nowej twórczości (np. udostępnianie linków w mediach społecznościowych, takich jak Facebook) oraz okazjonalnego, niskobudżetowego wspierania zasięgów filmów za pomocą natywnych narzędzi promocyjnych platformy (...). Działania te mają charakter całkowicie uboczny, hobbystyczny i służą popularyzacji twórczości.
Sprzedaż i tworzenie utworów odbywa się w celach zarobkowych i we własnym imieniu, natomiast ma charakter okazjonalny i nieregularny (prowadzona jest w formie działalności nierejestrowanej, motywowanej pasją i hobby, a nie w sposób profesjonalny czy metodyczny jako przedsiębiorstwo).
Wnioskodawca ponosi pełną odpowiedzialność za rezultat stworzonych utworów muzycznych i wideo.
Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze (związane z kosztem wytworzenia nośników fizycznych oraz ryzykiem braku zainteresowania ze strony odbiorców i braku przychodów).
Umowa z (...) to standardowa umowa zawierana drogą elektroniczną (online) w ramach Programu Partnerskiego (...) z operatorem platformy (...). Jej kluczowym założeniem jest zgoda Wnioskodawcy na wyświetlanie reklam przy jego filmach w zamian za udział w przychodach z tych reklam, rozliczanych za pośrednictwem systemu (...).
Brak autorstwa materiałów reklamowych: Wnioskodawca nie jest autorem, twórcą ani współtwórcą materiałów reklamowych (reklam) wyświetlanych przy jego filmach. Wnioskodawca nie ma żadnego wpływu na treść reklam, ich formę wizualną, ani na to, jakim konkretnie markom czy produktom one odpowiadają. Dobór treści reklamowych oraz ich techniczne wyświetlanie leży wyłącznie po stronie operatora platformy (...).
Zakres autorski Wnioskodawcy: Wnioskodawca jest wyłącznie i samodzielnie twórcą materiałów wideo (filmów), na które składają się: warstwa obrazu (tło, wizualizacje) oraz zsynchronizowana z nim warstwa tekstowa (teksty pieśni i utworów muzycznych).
Zależność wynagrodzenia od wyświetleń (statystyk algorytmu): Wynagrodzenie (udział w zyskach) otrzymywane od (...) w ramach Programu Partnerskiego (...) nie jest ryczałtową opłatą za marketing, lecz jest bezpośrednio i ściśle uzależnione od wolumenu (ilości) wyświetleń danych filmów przez użytkowników platformy oraz od poziomu zaangażowania odbiorców generowanego przez te filmy. Przychód jest generowany automatycznie przez system w oparciu o popularność i statystyki oglądalności stworzonego przez Wnioskodawcę dzieła o charakterze audiowizualnym.
Pytania
1. Czy w świetle art. 20 ust. 1ba w zw. z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, momentem powstania przychodu z tytułu działalności nierejestrowanej jest moment, w którym przychód stał się należny (tj. został naliczony i wykazany jako zweryfikowane zarobki w panelu administracyjnym platformy (...) operatora), czy też moment faktycznego fizycznego przelewu skumulowanych i uprzednio wstrzymanych środków przez operatora platformy na rachunek bankowy Wnioskodawcy?
2. Czy przychody z (...) można zakwalifikować jako przychody z praw autorskich (art. 18 ustawy o PIT) i stosować do nich 50% koszty uzyskania przychodu?
3. Czy sprzedaż własnych utworów na nośnikach CD i pendrive może korzystać ze zwolnienia z obowiązku posiadania kasy fiskalnej do limitu obrotu 20 000 zł rocznie?
4. Czy przy sprzedaży nośników z własną muzyką Wnioskodawca korzysta ze zwolnienia podmiotowego z podatku VAT (do 200 000 zł obrotu)?;
Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytania w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych oznaczone we wniosku Nr 1 i 2. W zakresie pytania Nr 3 i 4 zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
Pana stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 20 ust. 1ba ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody z działalności nierejestrowanej uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane. W konsekwencji, przychód podatkowy z tego tytułu powstaje w miesiącu (okresie), w którym kwoty te zostały definitywnie naliczone i stały się wymagalne (jako przychód należny za dany miesiąc w panelu administracyjnym platformy).
Fizyczny transfer skumulowanych środków (kwoty ok. 17 000 zł zgromadzonej i technicznie wstrzymanej przez okres kilku wcześniejszych miesięcy na wniosek użytkownika) na rachunek bankowy Wnioskodawcy w jednym wybranym miesiącu (np. we wrześniu) jest wyłącznie czynnością o charakterze technicznym i kasowym. Czynność ta nie powoduje powstania przychodu w całości w dacie przelewu na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychód ten pod kątem podatkowym przypisany jest do tych miesięcy, w których stał się kwotą należną w rozumieniu art. 20 ust. 1ba ustawy o PIT.
Filmy są utworami, a przychód to wynagrodzenie autorskie. Przysługuje zatem prawo do 50% kosztów uzyskania przychodu (art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o PIT).
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
Zgodnie z przepisem art. 10 ust. 1 pkt 3, 6, 7 i 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Źródłami przychodów są:
- pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3);
- najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą (pkt 6);
- kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a - c (pkt 7);
- inne źródła (pkt 9).
Źródło pozarolnicza działalność gospodarcza (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) zostało scharakteryzowane przez ustawodawcę w art. 5a pkt 6 i art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Na podstawie art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
a)wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
b)polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
c)polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
– prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
Ponadto, stosownie do art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:
1)odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
2)są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności;
3)wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.
Pozarolnicza działalność gospodarcza w rozumieniu omawianej ustawy to działalność, która ma następujące cechy:
-jest działalnością zarobkową;
-jest prowadzona w sposób zorganizowany i ciągły;
-jest prowadzona we własnym imieniu.
Działalność „zarobkowa” to działalność, której celem jest „zarabianie”, generowanie zysku, zapewnienie określonego dochodu. Sposób jej prowadzenia jest podporządkowany temu, aby osiągać jak najlepsze wyniki gospodarcze. Brak osiągnięcia celu, jakim jest realny zysk, nie oznacza, że prowadzona działalność nie miała charakteru zarobkowego. Istotny jest bowiem cel jej prowadzenia, a nie ostateczne efekty. Prowadzenie działalności gospodarczej zawsze wiąże się bowiem z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Jednocześnie nie można utożsamiać „działalności zarobkowej” w rozumieniu ustawy z jakimkolwiek działaniem podatnika, które daje efekt zysku. W przepisie mowa jest bowiem o „działalności”, czyli nie o pojedynczych działaniach podatnika, ale zespole działań podejmowanych w określonym celu.
Cecha „prowadzenia działalności w sposób zorganizowany i ciągły” nie oznacza konieczności spełnienia formalnych wymogów organizacji działalności (np. rejestracji urzędowej). Cecha ta odnosi się do faktycznego sposobu jej prowadzenia. I tak:
- „zorganizowany” to będący efektem „organizowania”; „organizować” natomiast to „przygotowywać, zakładać jakieś przedsięwzięcie” albo „nadawać czemuś reguły, wprowadzać porządek” (Nowy Słownik Poprawnej Polszczyzny Wydawnictwo Naukowe PWN pod redakcją Andrzeja Markowskiego Warszawa 2000);
- „ciągłość” w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względną stałość jej wykonywania; kryterium „ciągłości” służy wyeliminowaniu z pojęcia działalności gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym; nie oznacza to jednak, że działalność gospodarcza nie może być prowadzona tylko sezonowo albo przez powtarzanie cyklu lub określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu o charakterze zarobkowym (bez względu na okres, w jakim powiązane ze sobą czynności służące realizacji tego celu miałyby być realizowane).
Kolejnym źródłem przychodów (art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) jest najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, z wyjątkiem sytuacji, gdy wymienione umowy dotyczą składników majątku związanych z działalnością gospodarczą. Najem, podnajem, dzierżawa i poddzierżawa to tzw. umowy nazwane, których istota prawna jest uregulowana w przepisach Kodeksu cywilnego. Niemniej jednak ustawodawca nie ogranicza źródła z art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych tylko do tych umów nazwanych, ale zalicza do tego źródła również inne umowy o podobnym charakterze.
Odrębnym źródłem przychodów są prawa majątkowe (art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.)
Za przychód z praw majątkowych uważa się – jak stanowi art. 18 ustawy – w szczególności:
przychody z praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, praw do projektów wynalazczych, praw do topografii układów scalonych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również z odpłatnego zbycia tych praw.
Pojęcie twórczości
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęć takich, jak „twórca”, „korzystanie przez twórców z praw autorskich” lub pojęć z nimi związanych, jak np. „utwór”. Ustawodawca odsyła w tym względzie do odrębnych przepisów, przez które należy rozumieć ustawę z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.).
Według art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).
W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory:
1) wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe);
2) plastyczne;
3) fotograficzne;
4) lutnicze;
5) wzornictwa przemysłowego;
6) architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne;
7) muzyczne i słowno-muzyczne;
8) sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne;
9) audiowizualne (w tym filmowe).
Stosownie do art. 41 ustawy, twórca może:
- przenieść autorskie prawa majątkowe do utworu na inny podmiot albo
- udzielić innemu podmiotowi prawa do korzystania z utworu w określonych zakresach (umowa licencji).
Jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
Prawo autorskie przysługuje twórcy, o ile ustawa nie stanowi inaczej.
Ponadto w myśl art. 8 ust. 2 ww. ustawy:
Domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu.
Przychody z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich lub artystów wykonawców z praw pokrewnych albo rozporządzania tymi prawami występują wówczas, gdy spełnione są dwie przesłanki. Po pierwsze, konieczne jest wystąpienie przedmiotu praw majątkowych w postaci utworu lub artystycznego wykonania. Po drugie zaś, osiągnięty przychód musi być bezpośrednio związany z korzystaniem z określonych praw autorskich lub pokrewnych albo rozporządzaniem nimi, stanowić skutek takiego korzystania lub rozporządzenia w postaci odpowiedniego wynagrodzenia autorskiego lub wykonawczego.
Działalność twórcza
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „działalność twórcza”, wobec tego należy odwołać się do słownikowego znaczenia tego pojęcia.
I tak, zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN (wydanie internetowe), „działalność” oznacza:
1) „zespół działań podejmowanych w jakimś celu”,
2) „funkcjonowanie czegoś lub oddziaływanie na coś”.
Natomiast „twórczy” oznacza:
1) „mający na celu tworzenie; też: będący wynikiem tworzenia”,
2) „dotyczący twórców”.
Odrębnym źródłem przychodu są tzw. inne źródła. Na gruncie ustawy o podatku dochodowego od osób fizycznych, w myśl obowiązującego od dnia 30 kwietnia 2018 r. art. 20 ust. 1ba, przychody osiągane z działalności, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców, należy kwalifikować do przychodów z innych źródeł, które ustawodawca ujął w art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy.
Zgodnie z przepisem art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.
Stosownie do art. 20 ust. 1ba cytowanej ustawy:
Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się również przychody osiągane z działalności, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. 2025 poz. 1480 ze zm. ).
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców:
Nie stanowi działalności gospodarczej działalność wykonywana przez osobę fizyczną, której przychód należny z tej działalności nie przekracza w żadnym kwartale 225% kwoty minimalnego wynagrodzenia, o którym mowa w ustawie z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz.U. z 2024 r. poz. 1773), i która w okresie ostatnich 60 miesięcy nie wykonywała działalności gospodarczej.
Stosowanie tego przepisu jest prawem, a nie obowiązkiem potencjalnego przedsiębiorcy. Zgodnie bowiem z art. 5 ust. 2 ww. ustawy:
Osoba wykonująca działalność, o której mowa w ust. 1, może złożyć wniosek o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Działalność ta staje się działalnością gospodarczą z dniem określonym we wniosku.
W myśl art. 5 ust. 3 ww. ustawy:
Jeżeli przychód należny z działalności, o której mowa w ust. 1, przekroczył w danym kwartale wysokość określoną w ust. 1, działalność ta staje się działalnością gospodarczą, począwszy od dnia, w którym nastąpiło przekroczenie wysokości, o którym mowa w ust. 1.
W takim przypadku osoba fizyczna staje się automatycznie przedsiębiorcą, prowadzącym działalność gospodarczą.
Jak wynika z art. 5 ust. 4 ustawy Prawo przedsiębiorców:
W przypadku, o którym mowa w ust. 3, osoba wykonująca działalność gospodarczą, składa wniosek o wpis do Centralnej Ewidencji Informacji o Działalności Gospodarczej w terminie 7 dni od dnia, w którym nastąpiło przekroczenie wysokości, o którym mowa w ust. 1.
Niezłożenie wniosku w terminie nie zmieni sytuacji - wejście w obowiązki przedsiębiorcy następuje z mocy prawa.
Zatem zgodnie z art. 10 ust. 1 źródłami przychodu może być m.in. działalność gospodarcza, prawa majątkowe, najem bądź inne źródła.
Jednakże najem dla celów podatkowych może być traktowany jako pozarolnicza działalność gospodarcza albo jako odrębne źródło przychodów (tzw. najem prywatny).
W tym miejscu wskazać należy na Uchwałę NSA z 24 maja 2021 r. II FPS 1/21 gdzie wskazano: „To zatem podatnik decyduje o tym czy „powiązać” określone składniki swojego mienia z wykonywaniem działalności gospodarczej, czy też zachować je w zarządzie majątkiem niezwiązanym z działalnością gospodarczą i oddać np. w najem. (...)
Przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz innych umów o podobnym charakterze są zaliczane bez ograniczeń do źródła przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 u.p.d.o.f., chyba że stanowią składnik majątkowy mienia osoby fizycznej, który został przez nią wprowadzony do majątku związanego z wykonywaniem działalności gospodarczej.
Zasadą jest zatem kwalifikowanie przychodów do źródła - najem, a wyjątkiem sytuacja, w której podatnik, z uwagi na zakwalifikowanie składników majątku do kategorii "związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą" - do przychodów z działalności gospodarczej.”
Zatem jeśli najem faktycznie spełnia obiektywne przesłanki uznania go za działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a pkt 6 przywołanej ustawy lub jego przedmiotem są składniki majątku związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, to powinien zostać rozliczony na zasadach właściwych dla tej działalności.
Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają zakazu jednoczesnego osiągania przez podatników przychodów z obydwu ww. źródeł przychodów. Ponadto należy wskazać, że podatnik może uzyskiwać przychody z działalności nierejestrowanej, które na gruncie przepisów podatkowych są przychodami z innych źródeł.
Z opisu sprawy wynika, że posiada Pan nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce (jest polskim rezydentem podatkowym). Nie jest Pan autorem, twórcą ani współtwórcą materiałów reklamowych (reklam) wyświetlanych przy Pana filmach. Nie ma Pan żadnego wpływu na treść reklam, ich formę wizualną, ani na to, jakim konkretnie markom czy produktom one odpowiadają. Dobór treści reklamowych oraz ich techniczne wyświetlanie leży wyłącznie po stronie operatora platformy (...).
Jest Pan wyłącznie i samodzielnie twórcą materiałów wideo (filmów), na które składają się: warstwa obrazu (tło, wizualizacje) oraz zsynchronizowana z nim warstwa tekstowa (teksty pieśni i utworów muzycznych).
Wynagrodzenie (udział w zyskach) otrzymywane od (...) w ramach Programu Partnerskiego (...) nie jest ryczałtową opłatą za marketing, lecz jest bezpośrednio i ściśle uzależnione od wolumenu (ilości) wyświetleń danych filmów przez użytkowników platformy oraz od poziomu zaangażowania odbiorców generowanego przez te filmy. Przychód jest generowany automatycznie przez system w oparciu o popularność i statystyki oglądalności stworzonego przez Pana dzieła o charakterze audiowizualnym.
Okoliczności sprawy nie wskazują, żeby Pana działania w powyższym zakresie miały charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Pana przychody nie mają również charakteru przychodów z praw majątkowych. Nie jest Pan autorem, twórcą ani współtwórcą materiałów reklamowych (reklam) wyświetlanych przy Pana filmach. Dobór treści reklamowych oraz ich techniczne wyświetlanie leży wyłącznie po stronie operatora platformy (...).
Należy również wskazać, że przedmiotowe przychody nie mogą zostać zakwalifikowane jako przychody z działalności nierejestrowanej, o których mowa w art. 20 ust. 1ba ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zaliczane do źródła „inne źródła”.
Uzyskiwane wynagrodzenie związane z wyświetlaniem reklam w filmach umieszczanych na platformie (...), należy zakwalifikować do przychodów ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czyli do przychodów z tytułu umowy o podobnym charakterze do umowy najmu lub dzierżawy. Celem umowy jest bowiem zgoda Pana na wyświetlanie reklam przy Pana filmach w zamian za udział w przychodach z tych reklam, rozliczanych za pośrednictwem systemu (...).
Zgodnie z art. 9a ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Dochody osiągane przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6, są opodatkowane w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.
W myśl art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 843 ze zm.):
Ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2024 r. poz. 226 i 232), zwanej dalej „ustawą o podatku dochodowym”.
Zgodnie z art. 2 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
Osoby fizyczne osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym, opłacają ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.
Stosownie do art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym. Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tych tytułów stosuje się przepisy art. 11 ust. 2-2b ustawy o podatku dochodowym.
W myśl art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5% przychodów do kwoty 100 000 zł oraz 12,5% przychodów od nadwyżki ponad kwotę 100 000 zł z tytułu przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1a.
Przenosząc powołane przepisy na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że osiągane przez Pana przychody z tytułu reklam wyświetlanych w Pana filmach, stanowiące przychody ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegają opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych zgodnie z art. 2 ust. 1a, na zasadach określonych w art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
Dla tego typu przychodów właściwą stawką ryczałtu jest stawka w wysokości 8,5% przychodów do kwoty 100 000 zł, zaś od nadwyżki ponad tę kwotę w wysokości 12,5% przychodów, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
Pana stanowisko jest nieprawidłowe.
Z uwagi na to, że przychody z (...) nie stanowią przychodów z działalności nierejestrowej odstąpiono od udzielenia informacji w zakresie pytania nr 1.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu zaistnienia zdarzenia.
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe wyłącznie wobec Pana i tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (zdarzeniem przyszłym) podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ nie przeprowadza postępowania dowodowego, lecz opiera się jedynie na stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.


