Postanowienie NSA z dnia 14 lipca 2026 r., sygn. I GSK 928/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: sędzia NSA Beata Sobocha-Holc po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej T. G. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 4 marca 2026 r. sygn. akt I SA/Bd 84/26 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi T. G. na upomnienie Poczty Polskiej S.A. w Warszawie z dnia 5 września 2025 r. nr UP Z/8690/0908/2025 w przedmiocie zaległości w opłacie abonamentowej postanawia: oddalić skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Postanowieniem z 4 marca 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy (dalej zwany: sądem I instancji lub WSA), działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie tekst jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej zwanej: p.p.s.a.), odrzucił skargę T. G. (dalej zwanego: skarżącym) na upomnienie Poczty Polskiej S.A. w Warszawie (dalej zwanej Pocztą Polską) z 5 września 2025 r. nr UP Z/8690/0908/2025 w przedmiocie opłat abonamentowych.

W motywach orzeczenia sąd I instancji stwierdził, że zaskarżone we wniesionej skardze upomnienie Poczty Polskiej nie mieści się w katalogu spraw, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1 – 9 p.p.s.a. objętych właściwością sądów administracyjnych. WSA wskazał, że akt ten (czynność), z całą pewnością nie jest decyzją lub postanowieniem, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1 – 3 p.p.s.a., nie dotyczy również przypadku, o którym mowa w pkt 4a – 9 powyższego przepisu. Zakwestionowane upomnienie nie stanowi także aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Zaznaczył, że zaskarżone upomnienie zostało wystosowane do skarżącego na podstawie art. 15 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2025 r. poz. 132; dalej zwanej: u.p.e.a.). Ma ono charakter informacyjny i perswazyjny, bowiem przypomina zobowiązanemu o konieczności wykonania nałożonego na niego obowiązku oraz wskazuje na konsekwencje jego niewykonania w postaci wszczęcia egzekucji administracyjnej. Sąd wskazał także, że skarżący nie jest pozbawiony możliwości obrony swoich praw w przypadku wszczęcia egzekucji administracyjnej. Zgodnie z art. 33 u.p.e.a., może on wnieść zarzuty w postępowaniu egzekucyjnym, w tym m.in. zarzut nieistnienia obowiązku. Mając zatem na uwadze, że skarga w niniejszej sprawie nie dotyczy aktu lub czynności objętych zakresem właściwości sądów administracyjnych, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę.