Interpretacja indywidualna z dnia 10 lipca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT2.4011.361.2026.2.ENB

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy możliwości skorzystania z ulgi na powrót. W odpowiedzi na wezwanie uzupełnił go Pan 19 czerwca 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Jest Pan obywatelem Królestwa Belgii (kraju Unii Europejskiej). Od urodzenia, tj. od (...), do (…) lutego 2025 r. Pana centrum interesów osobistych i gospodarczych była Belgia, gdzie mieszkał Pan i pracował. Pana historia zatrudnienia w Belgii obejmuje zatrudnienie do (…) lutego 2025 r. W dniach (…)-(…) lutego 2025 r. wykorzystał Pan dwa tygodnie płatnego urlopu, podczas którego przebywał Pan już na terenie Polski. Granicę przekroczył Pan (…) lutego 2025 r., wykorzystując czas urlopu na organizację spraw zawodowo-prywatnych w Polsce. Do Polski przyjechał Pan na stałe (…) lutego 2025 r. Zaświadczenie o zameldowaniu na pobyt stały w Polsce otrzymał Pan (…) lutego 2025 r. - uwzględniając weekend ((…)lutego 2025 r.) oraz dwudniowy okres oczekiwania na wizytę w dziale Ewidencji Ludności w Urzędzie Miasta (...). Od (…) lutego 2025 r. jest Pan polskim rezydentem podatkowym pracującym w oparciu o umowę o pracę z firmą X Sp. z o.o. Pierwotna umowa na czas określony ((…) lutego 2025 r. – (…) lutego 2026 r.) została aneksowana i przedłużona na czas nieokreślony. Tym samym, od momentu rozpoczęcia pracy w Polsce ((…) lutego 2025 r.), podlega Pan w Polsce obowiązkowi podatkowemu.

Posiada Pan również zaświadczenie o zarejestrowaniu pobytu obywatela UE o numerze (...) ważne do dnia (…). W Polsce mieszka Pan wraz z żoną B.D. (obywatelką Polski) i synkiem C.D. Od momentu przeprowadzki do Polski w lutym 2025 r. tutaj znajduje się Pana ośrodek interesów życiowych.

Z ulgi na powrót chciałby Pan skorzystać w zeznaniach podatkowych za lata 2025 - 2028.

Do Polski nie wrócił Pan – tyko Pan przyjechał – bowiem nie jest Pan Polakiem i nie miał Pan wcześniej w Polsce ośrodka życia. Do Polski przyjechał Pan na stałe (…) lutego 2025 r. W wyniku przeniesienia (w lutym 2025 r.) miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Tu posiada Pan centrum interesów życiowych.

W latach 2022-2024 oraz w okresie od 1 stycznia 2025 r. do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na Polskę miał Pan miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Królestwie Belgii (kraj Unii Europejskiej). Nie miał Pan miejsca zamieszkania na terytorium Polski w okresie trzech lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio 2025 r., tj. w latach 2022 - 2024 oraz nie miał Pan miejsca zamieszkania na terytorium Polski od początku 2025 r. do dnia poprzedzającego dzień, kiedy przeprowadził się Pan do Polski.

Nigdy (do momentu przeprowadzki do Polski w lutym 2025 r.) nie przebywał Pan w Polsce dłużej niż 183 dni - ani w roku 2022, ani w 2023, ani w 2024, ani też w okresie od 1 stycznia 2025 r. do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na Polskę.

Swoje centrum interesów osobistych i gospodarczych przeniósł Pan do Polski w dniu (…) lutego 2025 r. W latach od 2022 do (…) września 2024 r. nie miał Pan żadnych powiązań osobistych z Polską. W okresie od (…) września 2024 r. (data ślubu cywilnego) do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na Polskę, miał Pan (i oczywiście wciąż ma) żonę Polkę.

Pana syn C.D. urodził się (...) 2025 r. w (...) Polsce. W latach 2022-2024 oraz w okresie od 1 stycznia 2025 r. do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na Polskę ani Pana żona B.C. ani Pana syn C. nie mieszkali z Panem w Belgii i nie przeprowadzili się z Panem do Polski. Syn urodził się w 2025 r. w Polsce, tutaj mieszka i nigdy nie mieszkał w Belgii. Pana żona urodziła się w Polsce, tutaj mieszka i nigdy nie mieszkała w Belgii.

W latach 2022-2024 oraz w okresie od 1 stycznia 2025 r. do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na Polskę, Pana powiązania osobiste z Belgią obejmowały życie rodzinne (np. uczestnictwo w uroczystościach rodzinnych typu święta, (...)), życie towarzyskie (np. uczestnictwo w weselach przyjaciół, wyjścia na lunch z kolegami i koleżankami z pracy), życie kulturalne (np. posiadanie museum pass w Belgii), życie zawodowe (stałe zatrudnienie u pracodawcy w Belgii).

W latach 2022-2024 oraz w okresie od 1 stycznia 2025 r. do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na Polskę nabył Pan jedynie w Polsce nieruchomość w dniu (…) grudnia 2024 r. W tejże nieruchomości obecnie mieszka Pan z rodziną, natomiast nie przebywał Pan w niej i nie wynajmował jej nikomu do dnia przeprowadzki do Polski. Podczas turystycznych pobytów w Polsce przed przeprowadzką mieszkał Pan głównie w hotelach lub (...). W Belgii od (…) maja 2022 r. do momentu przeprowadzki do Polski mieszkał Pan w mieszkaniu należącym do Pana rodziców w (...). Wcześniej były to mieszkania wynajmowane i dom rodzinny. Majątek nieruchomy (mieszkanie) nabył Pan (…) grudnia 2024 r. przygotowując się do zmiany centrum życia na Polskę. Majątek ruchomy (samochód osobowy) nabył Pan w Belgii (…) marca 2024 r. i przywiózł go Pan do Polski w ramach mienia przesiedleńczego. Samochód był zarejestrowany i ubezpieczony w Belgii, po przeprowadzce do Polski został zarejestrowany i ubezpieczony w Polsce.

W latach 2022-2024 oraz w okresie od 1 stycznia 2025 r. do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na Polskę nie korzystał Pan ze świadczeń zdrowotnych bądź społecznych w Polsce.

W latach 2022-2024 oraz w okresie od 1 stycznia 2025 r. do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na Polskę korzystał Pan ze świadczeń zdrowotnych i społecznych w Belgii.

W latach 2022-2024 oraz w okresie od 1 stycznia 2025 r. do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na Polskę prowadził Pan aktywność społeczną, obywatelską i kulturalną w Belgii, tj. uczestnictwo w spotkaniach rodzinnych i świętach, wspólne wyjścia ze znajomymi ze studiów i z pracy, uczestnictwo w weselach, zwiedzanie muzeów.

W latach 2022-2024 oraz w okresie od 1 stycznia 2025 r. do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na Polskę:

·gospodarstwo domowe prowadził Pan w Belgii,

·swoim majątkiem zarządzał Pan z Belgii,

·stałe miejsce zamieszkania miał Pan w Belgii,

·zazwyczaj przebywał Pan w Belgii.

Na moment przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski był Pan i nadal jest obywatelem Królestwa Belgii (kraju Unii Europejskiej). Nie posiada Pan i nigdy nie posiadał polskiego obywatelstwa. Nie posiada i nigdy nie posiadał Pan Karty Polaka.

Miał Pan miejsce zamieszkania w Królestwie Belgii (kraju Unii Europejskiej) nieprzerwanie od urodzenia do dnia przeprowadzki do Polski (…) lutego 2025 r.

Posiada Pan zaświadczenie o miejscu stałego zamieszkania z poprzednimi adresami w Belgii z adnotacją o zmianie adresu zameldowania z belgijskiego na polski w dniu (…) lutego 2025 r., jak również wyciąg z rejestrów (…). Posiada Pan historię zatrudnienia obejmującą zatrudnienie do (…) lutego 2025 r., na które składają się dwa tygodnie płatnego urlopu wykorzystanego w dniach (…)-(…) lutego 2025 r. Podczas urlopu przebywał Pan już na terenie Polski przekraczając granicę (…) lutego 2025 r. i wykorzystując czas urlopu na organizację spraw zawodowo-prywatnych w Polsce.

Posiada Pan zaświadczenie o zameldowaniu na pobyt stały w Polsce z datą (…) lutego 2025 r., które uwzględnia weekend ((…)lutego 2025 r.) oraz dwudniowy okres oczekiwania na wizytę w dziale Ewidencji Ludności w Urzędzie Miasta (...). Posiada Pan umowę o pracę na czas określony z dnia (…) lutego 2025 r. oraz aneks do umowy o pracę na czas określony. Posiada Pan również zaświadczenie o zarejestrowaniu pobytu obywatela UE o numerze (...) ważne do dnia (…)r.

Uzupełniając wniosek wyjaśnił Pan, że przed zawarciem związku małżeńskiego w dniu (…)września 2024 r. Pana żona B.D., była Pana narzeczoną i partnerką. W tym czasie mieszkała w Polsce (wykluczając oczywiście czas podróży).

Pomijając poprzednio wykazany majątek nieruchomy (mieszkanie) oraz majątek ruchomy (samochód) w latach 2022-2024 oraz w okresie od 1 stycznia 2025 r. do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na Polskę miał Pan:

·konto bankowe w Belgii,

·pożyczkę w banku belgijskim,

·umowę leasingu roweru w Belgii,

·ubezpieczenie i opiekę zdrowotną w Belgii.

W dniu (…) października 2024 r. został Pan pełnomocnikiem rachunku swojej żony w banku (...) celem przygotowania do wspólnego życia po przeprowadzce. Pełnomocnictwo odwołano w dniu (…) lutego 2025 r. i został Pan posiadaczem ww. rachunku bankowego w Polsce (traktują go Państwo jako konto wspólne). W dniu(…)maja 2025 r. utworzył Pan swój rachunek indywidualny w banku (...) w Polsce.

Samochód (...) został przywieziony do Polski w dniu (…) lutego 2025 r. oraz zwolniony z akcyzy jako mienie przesiedleńcze na podstawie zaświadczenia wydanego przez (...)US w (...) nr (...). Samochód został zarejestrowany i ubezpieczony w Polsce po (…) lutego 2025 r.

Odpowiadając na pytanie w zakresie posiadanych przez Pana dowodów dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Belgii wskazał Pan, że posiada:

·tłumaczenie zaświadczenia nr (...) z dnia (…) lutego 2025 r. wydane przez Urząd Stanu Cywilnego miasta (...) sygnowane przez burmistrza miasta (...) dotyczące wykreślenia z rejestrów miasta (...) w dniu (…) lutego 2025 r. z adnotacją “Wymeldowany z powodu wyprowadzenia się za granicę od (…).02.2025”,

·tłumaczenie wyciągu z rejestrów (…)sporządzonego w dniu (…) maja 2025 r. z adnotacją “Wymeldowany z powodu wyprowadzenia się za granicę od (…) lutego 2025” zawierające dane osobowe: imiona, nazwisko, miejsce i data urodzenia, numer w Rejestrze Krajowym (belgijski numer ewidencyjny), obywatelstwo, adres (“Polska, (…), od (…) lutego 2025”), stan cywilny (“żonaty od (…) września 2024 (…)”), zawód, elektroniczny dokument tożsamości.

·tłumaczenie „zaświadczenia o miejscu stałego zamieszkania z poprzednimi adresami” (…) sporządzonego w dniu (…) maja 2025 r. z adnotacją „Wymeldowany z powodu wyprowadzenia się za granicę od (…)lutego 2025”. Zaświadczenie zawiera:

-od (...) do (…) lutego 2025 r. adresy belgijskie, gdzie był Pan zameldowany;

-od (…) lutego 2025 r. adres polski, gdzie jest Pan obecnie zameldowany.

·tłumaczenie historii zatrudnienia z (...).

Historia zatrudnienia zawiera belgijskich pracodawców, dla których pracował Pan od (…) lipca 2012 r. (praktyki studenckie) do (…) lutego 2025 r. (czyli włączając okres (…) tygodniowego urlopu u Pana ostatniego belgijskiego pracodawcy), wymiar pracy, pensje, premie, świadczenia oraz wypłaty za urlop.

·wydruk z systemu (...) będący odpowiednikiem paska wynagrodzenia Pana ostatniego belgijskiego pracodawcy. Posiada Pan podsumowanie wynagrodzenia oraz jego składowych za rok 2024 ((...)), pasek wynagrodzenia za styczeń 2025 r. (na chwilę generowania raportu w 2025 r. raport za luty 2025 r. nie był jeszcze możliwy).

Nie korzystał Pan do tej pory z ulgi na powrót – ani w całości ani w części.

Pytanie

Czy mógłby Pan skorzystać z ulgi podatkowej na powrót w okresie czterech kolejno następujących lat podatkowych, licząc od początku roku, w którym przeniósł Pan miejsce zamieszkania do Polski, tj. 2025 r. do roku 2028 włącznie?

Pana stanowisko w sprawie

Uważa, Pan że może skorzystać z ulgi podatkowej na powrót w okresie czterech kolejno następujących lat podatkowych, licząc od początku roku, w którym przeniósł Pan miejsce zamieszkania do Polski, tj. od 2025 r. do roku 2028 włącznie.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku w zakresie możliwości skorzystania z ulgi na powrót, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Wolne od podatku dochodowego są przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte:

a)ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy,

b)z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,

c)z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych,

d)z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa

-w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.

Na podstawie art. 21 ust. 39 ustawy:

Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 21 ust. 43 ustawy:

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:

1)w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz

2)podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie obejmującym:

a)trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz

b)okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz

3) podatnik:

a)posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej lub

b)miał miejsce zamieszkania:

-nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub

-na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz

4)posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia, oraz

5)nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ustawy:

Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.

Ponadto z art. 53 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) wynika, że:

Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.

Ulga, o której mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

W celu skorzystania z ww. „ulgi na powrót” spełnione muszą być również dodatkowe warunki określone w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy.

Dla zastosowania ww. zwolnienia przedmiotowego jest więc istotne m.in. aby przeniesienie miało miejsce po 31 grudnia 2021 r. oraz aby podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Polski zarówno w okresie obejmującym trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na Polskę, jak i w okresie od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Polski, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Zagadnienia związane z posiadaniem miejsca zamieszkania na terytorium Polski zostały uregulowane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 tej ustawy:

Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1)posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

2)przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

W myśl natomiast art. 4a ustawy:

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.

Kwestie rezydencji podatkowej w Polsce zostały przedstawione w Objaśnieniach podatkowych z 29 kwietnia 2021 r. wydanych przez Ministerstwo Finansów, które dotyczą zasad ustalania miejsca zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencji podatkowej) osób fizycznych w Polsce zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa PIT) oraz zakresu obowiązku podatkowego osób fizycznych, o którym mowa w art. 3 ust. 1 i 2a ustawy PIT. Celem objaśnień jest przedstawienie sposobu prawidłowego wypełnienia obowiązków podatkowych przez osoby fizyczne w Polsce, bowiem rezydencja podatkowa nie ma charakteru deklaratywnego, lecz związana jest z oceną całokształtu faktów i okoliczności.

Ocena czy podatnik podlega w Rzeczypospolitej Polskiej ograniczonemu czy nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu powinna być dokonana w każdym przypadku indywidualnie, z uwzględnieniem postanowień umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Zgodnie z Objaśnieniami, centrum, czyli „skoncentrowanie” interesów osobistych, należy rozumieć jako miejsce, z którym podatnik posiada ścisłe powiązania osobiste. Powiązania osobiste to występowanie więzi rodzinnych, towarzyskich, podejmowanie aktywności społecznej, kulturalnej, sportowej, politycznej, itp.

W praktyce czynnikiem branym najczęściej pod uwagę jest obecność w Polsce współmałżonka, partnera lub małoletnich dzieci.

W przypadku osób żyjących samodzielnie należy w szczególności uwzględnić, w którym państwie prowadzone jest samodzielne gospodarstwo domowe i w którym państwie podatnik uczestniczy w życiu towarzyskim, kulturalnym lub politycznym.

W zakresie centrum interesów gospodarczych Objaśnienia wskazują, że w praktyce chodzi o miejsce, z którym dana osoba ma ścisłe powiązania ekonomiczne. W tym względzie należy wziąć pod uwagę przede wszystkim związki ekonomiczne osoby fizycznej z danym państwem, wśród których istotne są miejsce wykonywania działalności zarobkowej, główne źródła dochodów podatnika, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, zaciągnięte kredyty, konta bankowe, miejsce, z którego osoba zarządza swoim mieniem itd.

Jak wskazuje się w Objaśnieniach, zmiana państwa rezydencji podatkowej może nastąpić w trakcie roku podatkowego. W takim przypadku, do dnia pozostawania polskim rezydentem podatkowym podatnik rozlicza się w Polsce na zasadzie nieograniczonego obowiązku podatkowego. Natomiast po przeniesieniu miejsca zamieszkania za granicę, podatnik podlega w Polsce opodatkowaniu tylko od dochodów uzyskanych na terytorium Polski.

Mając na uwadze przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz przedstawioną treść Objaśnień podatkowych uznać należy, że w opisanej przez Pana sytuacji, okoliczność zamieszkiwania w Polsce Pana żony (wcześniej partnerki/narzeczonej) wskazuje – w świetle ww. Objaśnień podatkowych – na posiadanie w Polsce centrum interesów osobistych przed dniem (…) lutego 2025 r., a tym samym spełnienie przed tym dniem przesłanki wskazanej w art. 3 ust. 1a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Co jednak istotne, uznanie, że osoba fizyczna spełnia warunki wskazane w art. 3 ust. 1a pkt 1 ustawy nie przesądza o uznaniu tej osoby za osobę mającą miejsce zamieszkania w Polsce i podlegającą w Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, jeśli jest ona jednocześnie rezydentem podatkowym innego państwa, z którym Polska ma zawartą umowę/konwencję o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Powyższe przepisy stosuje się bowiem z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, co wynika wprost z art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Mając zatem na uwadze, że w analizowanym okresie miał Pan miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Belgii, należy odnieść się również do przepisów Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Belgii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania oraz zapobiegania oszustwom podatkowym i uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, podpisanej w Warszawie dnia 20 sierpnia 2001 r. (Dz. U. z 2004 Nr 211 poz. 2139, dalej: Konwencja polsko-belgijska), zmienionej Protokołem sporządzonym w Luksemburgu dnia 14 kwietnia 2014 r., zmodyfikowanej przez Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, podpisaną przez Polskę i Belgię dnia 7 czerwca 2017 r. (Dz. U. z 2018 r. poz. 1369, dalej: Konwencja MLI).

Zgodnie z art. 4 ust. 1 Konwencji polsko-belgijskiej:

W rozumieniu niniejszej Konwencji, określenie "osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie" oznacza każdą osobę, która, zgodnie z prawem tego Państwa, podlega tam opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryterium o podobnym charakterze i obejmuje również to Państwo, wszystkie jego jednostki terytorialne lub organy lokalne. Jednakże określenie to nie obejmuje osób, które podlegają opodatkowaniu w tym Państwie w zakresie dochodu osiąganego ze źródeł położonych tylko w tym Państwie lub z tytułu majątku położonego w tym Państwie.

Na podstawie art. 4 ust. 2 tej Konwencji:

Jeżeli, stosownie do postanowień ustępu 1, osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to jej status określa się według następujących zasad:

a)osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, z którym ma ona ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych);

b)jeżeli nie można ustalić, w którym Państwie osoba ma ośrodek interesów życiowych albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z Państw, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, w którym zwykle przebywa;

c)jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obu Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, którego jest obywatelem;

d)jeżeli osoba jest obywatelem obydwu Państw lub nie jest obywatelem żadnego z nich, to właściwe organy Umawiających się Państw rozstrzygną sprawę w drodze wzajemnego porozumienia.

Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się więc bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego.

Według Komentarza do Modelowej Konwencji OECD uważa się, iż miejsce zamieszkania osoby fizycznej znajduje się tam, gdzie osoba ta posiada stałe ognisko domowe. Posiadanie stałego ogniska domowego oznacza, że osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki czas. Jeżeli chodzi o koncepcję określenia „ognisko domowe”, należy zaznaczyć, że każda forma mieszkania może być wzięta pod uwagę (dom lub apartament będący własnością lub wynajęty przez zainteresowanego, wynajęty pokój umeblowany). Istotnym czynnikiem jest trwałość zamieszkania, dbałość o ognisko domowe, co należy rozumieć, że osoba zainteresowana czyni wszystko, co jest niezbędne, aby mieć to mieszkanie do własnej dyspozycji w każdym czasie, w sposób ciągły, a nie od czasu do czasu, na pobyt, który z różnych względów może mieć charakter krótkotrwały.

Jeżeli osoba fizyczna posiada ognisko domowe w obu umawiających się państwach, wówczas pierwszeństwo ma państwo, z którym osobiste i ekonomiczne powiązania danej osoby są ściślejsze. Przez takie powiązania należy rozumieć ośrodek interesów życiowych, przy ustalaniu którego należy wziąć pod uwagę stosunki rodzinne i towarzyskie, zatrudnienie, działalność polityczną, kulturalną i wszelką inną, miejsce działalności gospodarczej i miejsce, z którego zarządza swoim mieniem. Wszystkie te okoliczności należy rozważyć w całości, uwzględniając indywidualne postępowanie danej osoby.

Jeśli miejsca zamieszkania nie można ustalić na podstawie tego kryterium, należy ustalić je biorąc pod uwagę przede wszystkim miejsce, w którym osoba fizyczna zwykle przebywa, a następnie obywatelstwo danej osoby.

Z przedstawionych przez Pana informacji wynika, że przed dniem (…) lutego 2025 r. to w Belgii posiadał Pan stałe miejsce zamieszkania, pracował Pan w tym kraju, posiadał konto bankowe i pożyczkę w tamtejszym banku, korzystał Pan ze świadczeń społecznych i zdrowotnych, prowadził Pan aktywność społeczną, obywatelską i kulturalną, z Belgii zarządzał Pan swoim majątkiem i w tym kraju zazwyczaj Pan przebywał. Wskazuje to, że przed (…) lutego 2025 r. Pana miejscem zamieszkania – w świetle art. 4 ust. 2 Konwencji polsko-belgijskiej, była – z uwagi na przedstawione okoliczności, w tym stałe miejsce zamieszkania – Belgia.

Mając na uwadze powyższe oraz ww. regulacje Konwencji polsko-belgijskiej uznać zatem należy, że w latach 2022, 2023, 2024 oraz w okresie od 1 stycznia do (…) lutego 2025 r., nie miał Pan miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Oznacza to, że nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce podlegał Pan dopiero od momentu przeprowadzki do Polski, która miała miejsce (…) lutego 2025 r. Z tym bowiem dniem – jak Pan wyjaśnił we wniosku przyjechał Pan na stałe do Polski, przenosząc jednocześnie do Polski centrum swoich interesów osobistych i gospodarczych.

Skoro zatem w związku z przeprowadzką podlega Pan nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce, to warunek, o którym mowa w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych został przez Pana spełniony.

Ponadto z powyższej analizy wynika również, że spełnia Pan wymagania wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a i b ustawy, bowiem w latach 2022, 2023, 2024 oraz w okresie od 1 stycznia do (…) lutego 2025 r. nie posiadał Pan miejsca zamieszkania w Polsce, lecz w Belgii.

Spełnia Pan również przesłankę wynikającą z art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a ww. regulacji, który uzależnia zastosowanie ulgi na powrót m.in. od posiadania obywatelstwa państwa członkowskiego Unii Europejskiej. We wniosku wyjaśnił Pan bowiem, że posiada obywatelstwo belgijskie.

Kolejnym istotnym kryterium warunkującym zastosowanie „ulgi na powrót” jest stosownie do art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych dowodów dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia.

Zgodnie z art. 5a pkt 21 ustawy, ilekroć w ustawie mowa jest o certyfikacie rezydencji - oznacza to zaświadczenie o miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika.

Z treści art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że podatnik powinien posiadać certyfikat rezydencji lub też inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do zwolnienia. Wystarczy zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą jego miejsce zamieszkania w innym państwie, muszą to być jednak dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych.

Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.

Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie przedstawić również inne dowody.

Odnosząc się do ww. kwestii wskazał Pan, że posiada zaświadczenie o miejscu stałego zamieszkania z poprzednimi adresami w Belgii, tłumaczenie historii zatrudnienia z (…) która wskazuje belgijskich pracodawców od (…) lipca 2012 r. (praktyki studenckie) do (…) lutego 2025 r., wymiar pracy, pensje, premie, świadczenia oraz wypłaty za urlop; wydruk z systemu (...) będący odpowiednikiem paska wynagrodzenia Pana ostatniego belgijskiego pracodawcy; podsumowanie wynagrodzenia oraz jego składowych za rok 2024, pasek wynagrodzenia za styczeń 2025 r.

Zatem w oparciu o przedstawione przez Pana wyjaśnienia uznać należy, że spełnia Pan warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ponadto nie korzystał Pan uprzednio w całości lub w części z ulgi.

W konsekwencji, stwierdzić należy, że przysługuje Panu prawo do skorzystania z tzw. „ulgi na powrót”, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ww. ustawy w odniesieniu do przychodów uzyskiwanych ze stosunku pracy. Przedmiotowe zwolnienie z opodatkowania obejmuje przychody do wysokości nieprzekraczającej łącznie w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte ze stosunku pracy – w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym nastąpiło przeniesienie miejsca zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.

W świetle przedstawionych przez Pana okoliczności, zgodzić się zatem z Panem należy, że przysługuje Panu prawo do skorzystania z ulgi na powrót za lata 2025-2028 w odniesieniu do ww. przychodów.

Dodatkowe informacje

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Dodać należy, że organ interpretacyjny nie ma uprawnień do przeprowadzania postępowania dowodowego, a informacje niezbędne do wydania interpretacji może przyjmować wyłącznie z przedstawionego przez Pana opisu zdarzenia. Jeżeli przedstawiony we wniosku opis zdarzenia będzie się różnił od stanu występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Pana w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego zdarzenia. Należy też zauważyć, że to na podatniku spoczywa obowiązek udowodnienia w toku ewentualnego postępowania kontrolnego czy podatkowego okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)z zastosowaniem art. 119a;

2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.