Interpretacja indywidualna z dnia 21 lipca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB1-2.4010.204.2026.2.EKB

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 28 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 17 czerwca 2026 r. (wpływ 24 czerwca 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Spółka dla zagospodarowania Wspólnoty Gruntowej (…) (dalej: „Spółka”) została utworzona na podstawie uchwały osób uprawnionych do udziału we wspólnocie gruntowej podjętej na ogólnym zebraniu (…).

Zgodnie z par. 1 Statutu Spółki, Spółka posiada osobowość prawną i działa na podstawie statutu. Terenem działania Spółki są grunty wspólne o powierzchni (…) ha, położone na obszarze wsi (…) obejmujące (…).

Zgodnie z par. 6.1. Statutu, Członkami Spółki są osoby uprawnione do udziału we wspólnocie gruntowej na zasadach określonych w ustawie. Udziały poszczególnych uprawnionych we wspólnocie gruntowej określa się w idealnych (ułamkowych) częściach. W ewidencji gruntów prowadzonej przez Starostwo Powiatowe w (…) widnieją wszystkie osoby będące członkami wraz z przypisaną wielkością udziału we własności.

Zgodnie z par. 5 Statutu, przedmiotem działalności Spółki jest sprawowanie zarządu nad wspólnotą i jej racjonalne zagospodarowanie.

(…) 2023 r. poprzedni zarząd Spółki zawarł z podmiotem trzecim Umowę dzierżawy gruntu. Obecnie toczy się postępowanie sądowe, którego przedmiotem jest uchylenie Uchwały Nadzwyczajnego Zebrania Członków Spółki w sprawie dzierżawy. W związku z tym Dzierżawca dokonuje wpłat czynszu dzierżawy do depozytu notarialnego, a Spółka jako Wydzierżawiający nie ma dostępu do środków pieniężnych znajdujących się w depozycie notarialnym. W Protokole notarialnym przyjęcia środków pieniężnych do depozytu przewidziano 2 sytuacje: po pierwsze wypłata środków na rachunek bankowy prowadzony dla Spółki ma nastąpić w przypadku wydania prawomocnego wyroku oddalającego lub odrzucającego powództwo o uchylenie Uchwały, po drugie zwrot środków Dzierżawcy ma nastąpić w przypadku wydania prawomocnego wyroku uchylającego Uchwałę, lub upływu terminu wyznaczonego na (…) 2027 r.

W związku z powyższym powzięto wątpliwości czy czynsz dzierżawy gruntu na podstawie zawartej i podważanej na drodze sądowej Umowy dzierżawy stanowi przychód Spółki, a na Spółce ciąży obowiązek podatkowy z tego tytułu, a także czy w przypadku wypłaty środków pieniężnych z depozytu notarialnego podmiotem zobowiązanym do zapłaty podatku CIT od czynszu dzierżawy będzie Spółka.

Pytania

1.Czy utworzona zgodnie z ustawą z dnia 29 czerwca 1963 r. o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych, Spółka dla zagospodarowania Wspólnoty winna płacić podatek dochodowy od osób prawnych z tytułu przychodów z dzierżawy gruntu przez podmiot niebędący członkiem Wspólnoty?

2.Czy czynsz dzierżawy gruntu wpłacany przez Dzierżawcę do depozytu notarialnego w związku z trwającą sprawą sądową w ramach której podważana jej Umowa dzierżawy, stanowi przychód Spółki?

Państwa stanowisko w sprawie

Ad. 1

Państwa zdaniem, utworzona zgodnie z ustawą z dnia 29 czerwca 1963 r. o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych, Spółka dla zagospodarowania Wspólnoty nie jest zobowiązana do zapłaty podatku dochodowy od osób prawnych z tytułu czynszu dzierżawy gruntu przez podmiot niebędący członkiem Wspólnoty.

Właścicielami majątku Wspólnoty są osoby uprawnione do udziału (członkowie Wspólnoty), a nie Spółka.

Wspólnoty gruntowe to podmioty o swoistym statusie prawnym opartym na uregulowaniach zawartych w ustawie z dnia 29 czerwca 1963 r. o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych (Dz. U. Nr 28, poz. 169 z późn. zm.). Z definicji zawartej w tej ustawie wynika, że wspólnotami gruntowymi podlegającymi zagospodarowaniu w trybie i na zasadach określonych w tej ustawie są nieruchomości rolne, leśne oraz obszary wodne - o określonych przymiotach. Uprawnionymi do udziału we wspólnocie są osoby fizyczne lub prawne posiadające gospodarstwa rolne, jeżeli w ciągu ostatniego roku przed dniem wejścia w życie ustawy faktycznie korzystały z tej wspólnoty (art. 6 ust. 1 ww. ustawy). Udziały poszczególnych uprawnionych we wspólnocie określa się w ułamkowych częściach w sposób wymieniony w art. 9 tej ustawy. Zgodnie z art. 14 ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych, osoby uprawnione do udziału we wspólnocie gruntowej powinny utworzyć spółkę do sprawowania zarządu nad wspólnotą i do właściwego zagospodarowania gruntów wchodzących w skład wspólnoty. Natomiast, z art. 15 ust. 1 ww. ustawy wynika, że Spółka jest osobą prawną i działa na podstawie statutu.

Zauważyć należy, że Spółka w momencie jej powołania nie staje się właścicielem majątku wspólnoty, lecz pełni tylko funkcje zarządcze. Majątek ten stanowi w dalszym ciągu przedmiot własności osób uprawnionych do udziału we wspólnocie gruntowej. Oznacza to, że przychód z dzierżawy gruntu nie będzie podlegał opodatkowaniu na podstawie u.p.d.o.p.

Wspólnota Gruntowa, aczkolwiek zbliża się do współwłasności, stanowi jednak współwłasność o szczególnych cechach, niepodlegającą podziałowi, rządzącą się odrębnymi zasadami. Istotą współwłasności jest uprawnienie do udziału we wspólnocie gruntowej w postaci korzystania z objętych nią gruntów zgodnie z ich przeznaczeniem, które przysługuje osobom fizycznym lub prawnym posiadającym gospodarstwa rolne.

Spółka dla zagospodarowania wspólnoty gruntowej ma za zadanie wyłącznie zarządzać majątkiem wspólnoty, nie uzyskuje z tego tytułu żadnych dochodów. Przychody, które uzyskuje jako zarządca majątku Wspólnoty, po ich pomniejszeniu o koszty zarządu Spółki, stanowią dochód, będący dochodem osób uprawnionych do udziału we wspólnocie gruntowej.

Takie stanowisko zostało wyrażone m.in. w piśmie z 28 sierpnia 2025 r., wydanym przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, 0114-KDIP2-2.4010.314.2025.4.AS, w piśmie z 27 czerwca 2023 r., wydanym przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, DOP4.8221.22.2023 oraz w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 9 listopada 2015 r., sygn. akt IBPB-1-3/4510-341/15/TS.

Reasumując, z uwagi na fakt, że Spółka nie jest właścicielem majątku Wspólnoty, lecz pełni tylko funkcje zarządcze, jako administrator aktywów, które nie są jej własnością, dochód uzyskany z dzierżawy gruntów na rzecz podmiotu trzeciego nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych jako dochód Spółki dla zagospodarowania wspólnoty gruntowej.

Ad. 2

Państwa zdaniem, złożenie przez Dzierżawcę środków pieniężnych w depozycie notarialnym na czas sporu sądowego, którego przedmiotem jest nieważność Umowy dzierżawy gruntu nie powoduje powstania przychodu ani obowiązku podatkowego u Spółki ani u członków wspólnoty gruntowej, ponieważ nie doszło jeszcze do definitywnego przysporzenia majątkowego a Spółka nie ma dostępu do środków pieniężnych znajdujących się w depozycie notarialnym. Przychód podatkowy powstanie wyłącznie po stronie członków wspólnoty gruntowej (a nie Spółki) dopiero w momencie faktycznej wypłaty środków z depozytu przez Spółkę i ich przekazaniu na rzecz członków wspólnoty.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

Wspólnota gruntowa stanowi specyficzną formę prawną funkcjonującą na mocy ustawy z dnia 29 czerwca 1963 r. o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 1454 ze zm.). Z definicji zawartej w art. 1 tej ustawy wynika, że wspólnotami gruntowymi podlegającymi zagospodarowaniu w trybie i na zasadach określonych w tej ustawie są nieruchomości rolne, leśne oraz obszary wodne − o określonych przymiotach.

Z art. 6 ust. 1 ww. ustawy wynika, że:

Wielkość udziałów we wspólnocie gruntowej normuje art. 9 ust. 1 tej ustawy, zgodnie z którym:

Na podstawie art. 14 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych:

Natomiast, z art. 15 ust. 1 ww. ustawy wynika, że:

Zgodnie z art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 554 ze zm., dalej „ustawa o CIT”):

Stosownie do art. 1 ust. 3 ustawy o CIT:

Stosownie do art. 3 ust. 1 ustawy o CIT:

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Spółka dla zagospodarowania Wspólnoty Gruntowej (…) została utworzona na podstawie uchwały osób uprawnionych do udziału we wspólnocie gruntowej. Spółka posiada osobowość prawną i działa na podstawie statutu. Przedmiotem działalności Spółki jest sprawowanie zarządu nad wspólnotą i jej racjonalne zagospodarowanie. Poprzedni zarząd Spółki zawarł z podmiotem trzecim umowę dzierżawy gruntu. Obecnie toczy się postępowanie sądowe, którego przedmiotem jest uchylenie Uchwały Nadzwyczajnego Zebrania Członków Spółki w sprawie dzierżawy. W związku z tym Dzierżawca dokonuje wpłat czynszu dzierżawy do depozytu notarialnego, a Spółka jako Wydzierżawiający nie ma dostępu do środków pieniężnych znajdujących się w depozycie notarialnym.

Pierwsza Państwa wątpliwość dotyczy kwestii ustalenia czy Spółka winna płacić podatek dochodowy od osób prawnych z tytułu przychodów z dzierżawy gruntu przez podmiot niebędący członkiem Wspólnoty.

Odnosząc się do przepisów zawartych w cytowanej na wstępie ustawie z dnia 29 czerwca 1963 r. o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych przypomnieć należy, że spółki o których mowa w ww. ustawie, są podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych. Zatem, wystąpienie wyłącznie własnego dochodu po stronie Spółki będzie prowadziło do jego opodatkowania na podstawie ustawy o CIT. Na potwierdzenie powyższego wskazuje również treść art. 15 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych, z którego wynika, że spółki te są osobami prawnymi.

Z kolei, mając na uwadze uregulowania zawarte w art. 1 ust. 1 ustawy o CIT wskazać należy, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych mają zastosowanie m.in. do dochodów osób prawnych.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 2 ustawy o CIT:

W analizowanej sprawie zauważyć jednak należy, że posiadająca osobowość prawną Spółka dla zagospodarowania wspólnoty gruntowej (…) przy dokonywaniu dzierżawy gruntów stanowiących część wspólnoty gruntowej jest uprawniona wyłącznie do reprezentowania Wspólnoty Gruntowej i nie osiąga przy tym żadnych dochodów. Dochody te bowiem stanowią wyłączną własność członków, którzy mają udziały we wspólnym majątku Wspólnoty Gruntowej (zgodnie z art. 6 i art. 9 ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych). Tym samym, przychody z tego tytułu nie są przypisane Spółce do zagospodarowania wspólnoty gruntowej.

Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 należy uznać za prawidłowe.

Kolejna Państwa wątpliwość dotyczy kwestii ustalenia czy czynsz z dzierżawy gruntu wpłacany przez Dzierżawcę do depozytu notarialnego w związku z trwającą sprawą sądową w ramach której podważana jest Umowa dzierżawy, stanowi przychód Spółki.

Odnosząc się do kwestii środków pieniężnych w depozycie notarialnym, przywołać należy art. 79 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. - Prawo o notariacie (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 614):

Ponadto zgodnie z art. 108 ww. ustawy:

W myśl art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT:

Należy zaznaczyć, że o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów danej osoby prawnej decyduje jego definitywny charakter w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa tej osoby prawnej.

O zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów danej osoby prawnej decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa podatnika, lub pomniejsza pasywa. Otrzymane świadczenie może być uznane za przychód, jeżeli ma ono charakter definitywny, ostateczny oraz pewny w takim znaczeniu, że podatnik uzyskuje swobodę dysponowania określonym świadczeniem lub środkami pieniężnymi (takie, którym może on rozporządzać jak właściciel). Do przychodów podatkowych podatnik winien zaliczyć tylko takie przychody, które są mu należne. Nie będą to zatem jakiekolwiek przychody, lecz przychody, w stosunku do których podatnikowi przysługiwać będzie prawo do ich otrzymania i które stanowić będą jego trwałe przysporzenie majątkowe.

Biorąc pod uwagę powyższe oraz fakt, że Spółka nie jest właścicielem majątku Wspólnoty, lecz pełni tylko funkcje zarządcze, jako administrator aktywów, które nie są jej własnością, czynsz dzierżawy gruntu wpłacany przez Dzierżawcę do depozytu notarialnego w związku z trwającą sprawą sądową, nie stanowi przychoduSpółki dla zagospodarowania wspólnoty gruntowej. Grunty będące przedmiotem dzierżawy nie stanowią majątku Spółki zarządzającej wspólnotą gruntową. Skoro depozyt notarialny nie jest związany z majątkiem Spółki, to nie może stanowić dla Spółki przychodu.

Państwa stanowisko zgodnie z którym, złożenie przez Dzierżawcę środków pieniężnych w depozycie notarialnym na czas sporu sądowego, nie powoduje powstania przychodu podatkowego u Spółki należy uznać za prawidłowe.

Organ nie dokonał oceny tej części stanowiska Wnioskodawcy, w której wskazano, że otrzymanie depozytu nie będzie skutkowało powstaniem przychodu po stronie członków wspólnoty, ponieważ nie doszło jeszcze do definitywnego przysporzenia. W uzasadnieniu interpretacji Organ nie odniósł się do tej argumentacji ani jej nie ocenił, ograniczając się wyłącznie do zagadnień objętych pytaniem. Tym samym wskazana część stanowiska Wnioskodawcy pozostaje poza zakresem oceny zawartej w interpretacji.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego. Natomiast Organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.