Interpretacja indywidualna z dnia 24 lipca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDWP.4011.328.2026.2.AS1

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

25 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 23 czerwca 2026 r. roku o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 3 lipca 2026 r. (wpływ 8 lipca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku wspólnego jest następująca:

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1)Zainteresowana będąca stroną postępowania:

A.A.

2)Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:

B.A.

3)Zainteresowany niebędący stroną postępowania:

C.A.

Opis zdarzenia przyszłego (doprecyzowany w uzupełnieniu wniosku)

I. Opis sytuacji prawnej lokalu

D.A. od 1994 r. przysługiwało spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego nr 1 położonego przy ul. (…) w (…).

Po wejściu w życie ustawy z dnia 14 czerwca 2007 r. o zmianie ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych oraz o zmianie niektórych innych ustaw D.A. skorzystała z przewidzianej przepisami możliwości przekształcenia przysługującego jej prawa do lokalu.

W sierpniu 2007 r. złożyła do (…) Spółdzielni Mieszkaniowej (...) wniosek o przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu w spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu.

Po złożeniu wniosku (…) Spółdzielnia Mieszkaniowa (...) przeprowadziła procedurę zmierzającą do realizacji tego wniosku. W toku prowadzonego postępowania D.A. wykonała wszystkie obowiązki wymagane przez Spółdzielnię oraz uregulowała wszystkie należności finansowe stanowiące warunek dokonania przekształcenia prawa do lokalu.

Po wykonaniu wszystkich wymagań określonych przez Spółdzielnię został przygotowany akt notarialny.

W dniu 7 lipca 2009 r. został zawarty akt notarialny (…).

Zarówno D.A., jak i (…) Spółdzielnia Mieszkaniowa (...), traktowali zawarcie tego aktu jako zakończenie procedury rozpoczętej złożeniem wniosku w sierpniu 2007 r. W konsekwencji D.A. pozostawała w uzasadnionym przekonaniu, że stan prawny lokalu został skutecznie i definitywnie uregulowany.

Od chwili zawarcia aktu notarialnego (…) Spółdzielnia Mieszkaniowa (...) traktowała D.A. jako właściciela lokalu.

Znajdowało to odzwierciedlenie w corocznych rozliczeniach sporządzanych przez Spółdzielnię, w których była ona wskazywana jako „właściciel” lokalu.

Na podstawie tych rozliczeń D.A. wykonywała wszystkie obowiązki związane z lokalem oraz uiszczała wszystkie należności wynikające z rozliczeń sporządzanych przez (…) Spółdzielnię Mieszkaniową (...), w tym:

‒opłaty eksploatacyjne,

‒opłaty związane z utrzymaniem nieruchomości wspólnej,

‒opłaty dotyczące gruntu,

‒należności związane z podatkiem od nieruchomości.

Sposób prowadzenia rozliczeń przez (…) Spółdzielnię Mieszkaniową (...), sposób oznaczania D.A. jako właściciela lokalu oraz wykonywanie przez nią wszystkich obowiązków wynikających z tych rozliczeń nie dawały żadnych podstaw do przyjęcia, że procedura przekształcenia prawa do lokalu mogłaby być w przyszłości kwestionowana.

W dniu 10 września 2019 r. zmarła D.A..

Spadek po niej nabyli:

‒A.B. – w udziale wynoszącym 1/2 części,

‒E.A. – w udziale wynoszącym 1/2 części.

Po śmierci D.A. (…) Spółdzielnia Mieszkaniowa (...) nadal traktowała jej następców prawnych jako właścicieli lokalu.

A.B. oraz E.A. byli wskazywani jako „właściciele” w corocznych rozliczeniach sporządzanych przez Spółdzielnię. Były do nich kierowane wszystkie rozliczenia dotyczące lokalu, a zgodnie z tymi rozliczeniami ponosili wszelkie należności związane z lokalem, w tym opłaty eksploatacyjne, opłaty dotyczące nieruchomości wspólnej, gruntu oraz podatku od nieruchomości.

W dniu 1 stycznia 2023 r. zmarł E.A.

Spadek po nim nabyli:

‒A.A.,

‒C.A.,

‒B.A.,

po 1/3 części, co odpowiada udziałowi 1/6 części każdego z nich w prawach przysługujących po D.A.

Do dnia otrzymania pisma (…) Spółdzielni Mieszkaniowej (...) z dnia 10 lutego 2025 r. ani D.A., ani następnie jej spadkobiercy nie mieli żadnych podstaw do przyjęcia, że stan prawny lokalu nie został skutecznie uregulowany aktem notarialnym z dnia 7 lipca 2009 r.

Przez blisko szesnaście lat sposób postępowania (…) Spółdzielni Mieszkaniowej (...), treść kierowanych rozliczeń oraz wykonywanie przez wszystkich następców prawnych obowiązków wynikających z tych rozliczeń uzasadniały przekonanie, że procedura rozpoczęta złożeniem wniosku w sierpniu 2007 r. została prawidłowo zakończona.

Powyższe okoliczności znajdują potwierdzenie w dokumentacji (…) Spółdzielni Mieszkaniowej (...), w szczególności w corocznych rozliczeniach kierowanych do D.A., a następnie do jej następców prawnych, w których byli oni określani jako „właściciele” lokalu, oraz w dokumentach potwierdzających uregulowanie wszystkich należności wymaganych przez Spółdzielnię przed zawarciem aktu notarialnego z dnia 7 lipca 2009 r.

II. Dalszy przebieg sytuacji prawnej lokalu

Do dnia otrzymania pisma (…) Spółdzielni Mieszkaniowej (...) z dnia 10 lutego 2025 r. Wnioskodawcy pozostawali w przekonaniu, że stan prawny lokalu został skutecznie uregulowany aktem notarialnym z dnia 7 lipca 2009 r., a prawa do lokalu przeszły na następców prawnych D.A. zgodnie z zasadami dziedziczenia.

W konsekwencji Wnioskodawcy nie mieli żadnych podstaw do przyjęcia, że stan prawny lokalu wymaga dalszego uregulowania.

Pismem z dnia 10 lutego 2025 r. (…) Spółdzielnia Mieszkaniowa (...) poinformowała spadkobierców D.A., że po ponownej analizie dokumentacji przyjęła stanowisko, iż akt notarialny z dnia 7 lipca 2009 r. nie doprowadził do skutecznego uregulowania stanu prawnego lokalu.

Spółdzielnia wskazała, że w jej ocenie czynność z 7 lipca 2009 r. została dokonana z zastosowaniem przepisów, które nie mogły stanowić podstawy prawnej tego przekształcenia, wobec czego dla uregulowania stanu prawnego lokalu konieczne jest przeprowadzenie nowej procedury zakończonej ustanowieniem odrębnej własności lokalu oraz przeniesieniem jego własności na osoby uprawnione.

Była to pierwsza informacja przekazana Wnioskodawcom wskazująca, że (…) Spółdzielnia Mieszkaniowa (...) kwestionuje skutki prawne aktu notarialnego z dnia 7 lipca 2009 r., pomimo że od jego zawarcia upłynęło blisko szesnaście lat.

Do chwili otrzymania powyższego pisma Wnioskodawcy nie podejmowali żadnych działań zmierzających do ponownego uregulowania stanu prawnego lokalu, ponieważ - podobnie jak wcześniej D.A. - pozostawali w przekonaniu, że procedura rozpoczęta złożeniem wniosku w sierpniu 2007 r. została skutecznie zakończona podpisaniem aktu notarialnego z dnia 7 lipca 2009 r. Takie przekonanie wynikało również z wieloletniego sposobu postępowania samej Spółdzielni, która przez cały ten okres traktowała D.A., a następnie jej następców prawnych jako osoby, którym przysługują prawa właścicielskie do lokalu.

Po otrzymaniu pisma z dnia 10 lutego 2025 r. rozpoczęły się rozmowy oraz korespondencja pomiędzy Wnioskodawcami a (…) Spółdzielnią Mieszkaniową (...) dotyczące sposobu wykonania stanowiska przedstawionego przez Spółdzielnię oraz uregulowania stanu prawnego lokalu.

Na pierwszym etapie Spółdzielnia zaproponowała rozwiązanie polegające na ustanowieniu prawa do lokalu wyłącznie na rzecz jednej osoby spośród wszystkich osób uprawnionych.

W tym celu pozostałe osoby miały zrzec się przysługujących im uprawnień, a następnie z tą jedną osobą miał zostać zawarty akt notarialny przenoszący własność lokalu.

Wnioskodawcy nie wyrazili zgody na takie rozwiązanie, wskazując, że nie odzwierciedla ono rzeczywistego następstwa prawnego po D.A. oraz E.A. i prowadziłoby do pominięcia praw pozostałych następców prawnych.

W toku dalszych rozmów i uzgodnień pomiędzy stronami odstąpiono od tego rozwiązania. Ostatecznie przygotowany został projekt aktu notarialnego obejmujący wszystkie osoby uprawnione zgodnie z udziałami wynikającymi z następstwa prawnego po D.A. i E.A.

W dniu 12 czerwca 2026 r. został zawarty akt notarialny ustanowienia odrębnej własności lokalu oraz przeniesienia jego własności na:

A.B. - udział 3/6,

A.A. - udział 1/6,

C.A. - udział 1/6,

B.A. - udział 1/6.

Podpisanie aktu notarialnego z dnia 12 czerwca 2026 r. zakończyło czynności związane z ponownym uregulowaniem stanu prawnego lokalu, podjęte po przedstawieniu przez (…) Spółdzielnię Mieszkaniową (...) stanowiska zawartego w piśmie z dnia 10 lutego 2025 r.

Na dzień sporządzenia niniejszego uzupełnienia księga wieczysta dla lokalu nie została jeszcze założona.

Lokal nie został dotychczas sprzedany.

Wnioskodawcy zamierzają dokonać jego sprzedaży niezwłocznie po założeniu księgi wieczystej oraz ujawnieniu prawa własności w księdze wieczystej.

Przewidywany termin sprzedaży przypada na około połowę 2027 r., przy czym termin ten uzależniony jest od czasu trwania postępowania wieczystoksięgowego oraz zawarcia umowy z nabywcą.

III. Odpowiedzi na pytania zawarte w wezwaniu Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej

W jaki sposób po śmierci osoby, której przysługiwało spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego nr 1 położonego przy ul. (…) w (…), zostało uregulowane prawo do tego lokalu?

Po śmierci D.A. jej następcy prawni pozostawali w przekonaniu, że sytuacja prawna lokalu została skutecznie uregulowana aktem notarialnym z dnia 7 lipca 2009 r., sporządzonym w następstwie wniosku złożonego przez D.A. w sierpniu 2007 r.

Dopiero stanowisko (…) Spółdzielni Mieszkaniowej (...), przedstawione pismem z dnia 10 lutego 2025 r., spowodowało konieczność ponownego przeprowadzenia czynności zmierzających do formalnego uregulowania stanu prawnego lokalu.

Czynności te zakończyły się zawarciem w dniu 12 czerwca 2026 r. aktu notarialnego ustanowienia odrębnej własności lokalu oraz przeniesienia jego własności na wszystkie osoby uprawnione zgodnie z udziałami wynikającymi z następstwa prawnego.

Czy po śmierci osoby uprawnionej osoby bliskie zgłosiły do Spółdzielni, w terminie określonym w art. 15 ust. 4 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, gotowość zawarcia umowy o ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu?

Wnioskodawcy wskazali, że nie było takiego zgłoszenia.

Po śmierci D.A. nie zostało zgłoszone żądanie zawarcia umowy o ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu, ponieważ Wnioskodawcy pozostawali w przekonaniu, że stan prawny lokalu został skutecznie uregulowany aktem notarialnym z dnia 7 lipca 2009 r.

Przekonanie to wynikało z treści aktu notarialnego oraz z późniejszego sposobu postępowania (…) Spółdzielni Mieszkaniowej (...), która przez kolejne lata kierowała do D.A., a następnie do jej następców prawnych rozliczenia określające ich jako „właścicieli” lokalu i rozliczała z nimi wszystkie należności związane z lokalem.

W konsekwencji Wnioskodawcy nie mieli podstaw do przyjęcia, że po śmierci D.A. konieczne jest podejmowanie czynności przewidzianych w art. 15 ust. 4 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych.

Czy w przypadku zgłoszenia się kilku osób uprawnionych zostało zawarte porozumienie co do osoby, na rzecz której miało zostać ustanowione to prawo, czy też rozstrzygał o tym sąd albo Spółdzielnia?

Nie zostało zawarte takie porozumienie.

(…) Spółdzielnia Mieszkaniowa (...) przedstawiła propozycję ustanowienia prawa wyłącznie na rzecz jednej osoby spośród wszystkich osób uprawnionych, przy jednoczesnym zrzeczeniu się uprawnień przez pozostałe osoby.

Wnioskodawcy nie wyrazili zgody na przedstawione rozwiązanie.

Ostatecznie nie doszło ani do zawarcia porozumienia w tym zakresie, ani do rozstrzygnięcia sprawy przez sąd.

Po dalszych uzgodnieniach pomiędzy Wnioskodawcami a (…) Spółdzielnią Mieszkaniową (...) przygotowany został akt notarialny obejmujący wszystkie osoby uprawnione zgodnie z udziałami wynikającymi z następstwa prawnego.

Na rzecz której osoby ostatecznie zostało ustanowione spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu?

W przedstawionym stanie faktycznym nie doszło do ustanowienia spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu na rzecz żadnej osoby.

Ostatecznie, w dniu 12 czerwca 2026 r., został zawarty akt notarialny ustanowienia odrębnej własności lokalu oraz przeniesienia jego własności na:

A.B. - udział 3/6,

A.A. - udział 1/6,

C.A. - udział 1/6,

B.A. - udział 1/6.

Kto ze spadkobierców był uprawniony do wystąpienia o przeniesienie własności lokalu?

W świetle ostatecznie przyjętego sposobu uregulowania stanu prawnego lokalu czynność ustanowienia odrębnej własności lokalu oraz przeniesienia jego własności została dokonana na rzecz wszystkich następców prawnych D.A., tj.:

A.B.,

A.A.,

C.A.,

B.A.

To wszystkie wymienione osoby były stronami aktu notarialnego z dnia 12 czerwca 2026 r.

Przybliżona data sprzedaży lokalu mieszkalnego nr 1 położonego przy ul. (…) w (…)

Lokal nie został dotychczas sprzedany.

Wnioskodawcy zamierzają dokonać jego sprzedaży niezwłocznie po założeniu księgi wieczystej dla lokalu oraz ujawnieniu prawa własności w księdze wieczystej.

Przewidywany termin sprzedaży przypada na około połowę 2027 r., przy czym termin ten jest uzależniony od czasu trwania postępowania wieczystoksięgowego oraz możliwości zawarcia umowy z nabywcą.

Jednocześnie Wnioskodawczyni oraz Zainteresowani wskazali, że:

Pytania

1)Czy ustanowienie odrębnej własności lokalu mieszkalnego nr 1 przy ul. (…) w (…) oraz przeniesienie jego własności na rzecz następców prawnych D.A., dokonywane w celu ostatecznego uporządkowania stanu prawnego tego lokalu, stanowi nowe nabycie nieruchomości dla celów stosowania art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

2)Czy w przypadku późniejszego odpłatnego zbycia lokalu lub udziałów w lokalu przezWnioskodawców okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 oraz art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy ustalać z uwzględnieniem ciągłości praw do lokalu przysługujących wcześniej D.A. oraz jej następcom prawnym, niezależnie od daty zawarcia aktu ustanowienia odrębnej własności lokalu?

Państwa stanowisko w sprawie

Po uzupełnieniu opisu stanu faktycznego Wnioskodawcy podtrzymują stanowisko przedstawione we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.

Zdaniem Wnioskodawców przedstawiony stan faktyczny powinien być oceniany z uwzględnieniem całokształtu okoliczności dotyczących sytuacji prawnej lokalu mieszkalnego nr 1 położonego przy ul. (…) w (…).

Procedura dotycząca uregulowania prawa do lokalu została rozpoczęta przez D.A. w sierpniu 2007 r. poprzez złożenie do (…) Spółdzielni Mieszkaniowej (...) wniosku o przekształcenie przysługującego jej spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu.

W ramach tej procedury zostały wykonane wszystkie wymagane przez Spółdzielnię czynności oraz uregulowane wszystkie należności stanowiące warunek dokonania przekształcenia prawa do lokalu. Następstwem tych działań było zawarcie aktu notarialnego w dniu 7 lipca 2009 r.

Przez kolejne lata zarówno D.A., jak i następnie jej następcy prawni wykonywali wszystkie obowiązki związane z lokalem zgodnie z dokumentacją prowadzoną przez (…) Spółdzielnię Mieszkaniową (...). W corocznych rozliczeniach dotyczących lokalu Spółdzielnia określała D.A., a następnie jej następców prawnych jako „właścicieli” lokalu oraz naliczała należności związane z lokalem, nieruchomością wspólną, gruntem i podatkiem od nieruchomości.

Dopiero pismem z dnia 10 lutego 2025 r. (…) Spółdzielnia Mieszkaniowa (...) przedstawiła stanowisko, zgodnie z którym dla uregulowania stanu prawnego lokalu konieczne jest przeprowadzenie kolejnych czynności zakończonych ustanowieniem odrębnej własności lokalu oraz przeniesieniem jego własności.

W konsekwencji, po przeprowadzeniu uzgodnień pomiędzy stronami, w dniu 12 czerwca 2026 r. został zawarty akt notarialny ustanowienia odrębnej własności lokalu oraz przeniesienia jego własności na wszystkie osoby uprawnione zgodnie z udziałami wynikającymi z następstwa prawnego.

W ocenie Wnioskodawców okoliczności przedstawione we wniosku oraz jego uzupełnieniu wskazują, że czynności dokonane w 2026 r. stanowiły końcowy etap procesu regulowania sytuacji prawnej tego samego lokalu mieszkalnego, zapoczątkowanego przez D.A. w 2007 r., a nie nową, niezależną od wcześniejszych zdarzeń sytuację prawną.

Przedstawiony stan faktyczny obrazuje ciągłość zdarzeń dotyczących tego samego lokalu – od złożenia wniosku o przekształcenie prawa, poprzez wykonanie wszystkich obowiązków wymaganych przez Spółdzielnię, zawarcie aktu notarialnego w 2009 r., wieloletnie wykonywanie praw i obowiązków związanych z lokalem, aż do ponownego formalnego uregulowania jego stanu prawnego w 2026 r., będącego następstwem stanowiska przedstawionego przez Spółdzielnię po wielu latach od zakończenia pierwotnej procedury.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz wszystkie opisane okoliczności, Wnioskodawcy podtrzymują stanowisko, że planowana sprzedaż lokalu mieszkalnego nr 1 położonego przy ul. (…) w (…) nie powinna skutkować powstaniem obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.

W związku z powyższym Wnioskodawcy wnoszą o potwierdzenie prawidłowości przedstawionego stanowiska w drodze interpretacji indywidualnej.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2026 r., poz. 592 ze zm.):

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy:

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany ze zbycia nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Ponadto, przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazuje, że dotyczy przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw, które nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej.

Zatem, powstanie przychodu podatkowego z tytułu sprzedaży nieruchomości uzależnione jest od daty jej nabycia, które należy utożsamiać z chwilą przeniesienia własności w rozumieniu cywilnoprawnym.

Wyjaśnić należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne. Nie określa również, na podstawie jakiej czynności prawnej bądź zdarzenia prawnego może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych. Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.

Interpretacja pojęcia „nabycie” została przedstawiona w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 1489/08, w którym Sąd stwierdził, że aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego terminu należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Według Kodeksu cywilnego nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe ulegają zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku podatnika.

Ustawą z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2159) dodano art. 10 ust. 5, które stosuje się do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2019 r.

Przepis art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:

Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jeżeli nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) tej ustawy zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza działalnością gospodarczą) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli nastąpiło ono przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie tylko okres własności nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który dokonuje sprzedaży, ale także okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkodawcy. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.

Aby zatem ustalić, czy w przedmiotowej sprawie sprzedaż przez Państwa lokalu mieszkalnego nr 1 przy ul. (…) w (…) podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, istotne jest ustalenie, momentu nabycia ww. lokalu mieszkalnego.

Wskazać należy, że moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym określony jest zgodnie z normami prawa cywilnego.

Zgodnie z art. 922 § 1 i § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2026 r. poz. 795):

Według art. 924 ustawy Kodeks cywilny:

Na mocy art. 925 powołanej ustawy:

W świetle art. 1025 § 1 ww. ustawy:

Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.

Kwestię nabycia spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego reguluje ustawa z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz. U. z 2024 r., poz. 558 ze zm.). Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych:

Zgodnie z art. 9 ust. 2 ww. ustawy:

Zatem, w przypadku spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego właścicielem i zarządzającym mieszkaniem jest spółdzielnia mieszkaniowa. Osoby zamieszkujące w takich mieszkaniach jedynie je użytkują; nie posiadają do nich tytułu własności. Mogą używać mieszkanie, ale nie są jego właścicielami.

Natomiast stosownie do art. 9 ust. 3 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych:

W myśl art. 9 ust. 4 ww. ustawy:

Spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego może należeć do jednej osoby albo do małżonków (art. 9 ust. 5 ww. ustawy).

Wyjaśnienia wymaga, że w przypadku spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego dziedziczeniu podlega wyłącznie wkład mieszkaniowy związany z tym prawem, a nie samo prawo, które przysługiwało spadkodawcy. W takiej sytuacji bowiem właścicielem spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego jest spółdzielnia mieszkaniowa.

Natomiast kwestię przekształcenia spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego we własność reguluje przepis art. 12 ust. 1 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, w myśl którego:

Z powyższego przepisu wynika, że po spełnieniu określonych warunków, na rzecz osoby, której przysługuje spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu spółdzielnia ma obowiązek przenieść własność lokalu na rzecz członka spółdzielni. Nabycie prawa własności następuje zatem dopiero z chwilą zawarcia umowy przenoszącej własność.

Należy jednak zauważyć, że z art. 14 ust. 2 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych wynika, że wykluczenie możliwości dziedziczenia spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu nie narusza uprawnień spadkobierców do dziedziczenia wkładu mieszkaniowego związanego z takim prawem.

Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych:

W myśl art. 15 ust. 4 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych:

Mając na uwadze powyższe wyjaśnienia stwierdzić należy, że akt notarialny z dnia 7 lipca 2009 r. w żadnym wypadku nie doprowadził do skutecznego nabycia prawa własności lokalu ani innego zbywalnego prawa do lokalu. Jak wynika z opisu sprawy, czynność ta nie wywołała zamierzonego skutku prawnego, gdyż została dokonana z zastosowaniem przepisów, które nie mogły stanowić podstawy prawnej przekształcenia. W konsekwencji, pomimo zawarcia tego aktu D.A., a następnie jej spadkobiercy, nie nabyli prawa własności lokalu.

Dopiero data ustanowienia odrębnej własności lokalu oraz przeniesienia jego własności aktem notarialnym z dnia 12 czerwca 2026 r. jest zdarzeniem prawnopodatkowym, które należy utożsamiać z nabyciem, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Do tego momentu Wnioskodawcom nie przysługiwało skutecznie nabyte prawo własności lokalu. Tym samym pięcioletni termin określony w tym przepisie może być liczony wyłącznie od końca roku kalendarzowego, w którym doszło do skutecznego nabycia prawa własności, tj. od końca 2026 r.

W świetle powyższego stwierdzić należy, że okoliczność, iż (…) Spółdzielnia Mieszkaniowa (...) przez wiele lat traktowała D.A. oraz następnie jej spadkobierców jako właścicieli lokalu, kierowała do nich rozliczenia właściwe dla właścicieli oraz pobierała od nich opłaty związane z lokalem, pozostaje bez wpływu na ocenę skutków podatkowych. Czynności te nie mogły zastąpić skutecznego nabycia prawa własności ani wywołać skutku rzeczowego.

Wobec powyższego, na gruncie przedmiotowej sprawy nabyli Państwo prawo własności lokalu mieszkalnego dopiero w wyniku ustanowienia odrębnej własności lokalu oraz przeniesienia jego własności przez (…) Spółdzielnię Mieszkaniową (...) aktem notarialnym z dnia 12 czerwca 2026 r. i to właśnie ta data – jako data nabycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – jest decydująca dla oceny skutków podatkowych planowanej sprzedaży lokalu.

Zatem, na kanwie opisanego zdarzenia przyszłego, data zawarcia aktu notarialnego z dnia 7 lipca 2009 r., który – jak wynika z opisu sprawy – nie wywołał skutku prawnego w postaci skutecznego nabycia prawa do lokalu, nie stanowi daty nabycia w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Data ta pozostaje zatem bez znaczenia dla określenia skutków podatkowych planowanej sprzedaży lokalu. Pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym doszło do skutecznego nabycia prawa własności lokalu, tj. od końca 2026 r.

W konsekwencji planowana sprzedaż lokalu w 2027 r. będzie stanowiła źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 30e tej ustawy, ponieważ zostanie dokonana przed upływem pięcioletniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy.

W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:

Stosownie natomiast do art. 30e ust. 4 ww. ustawy:

Zgodnie z art. 45 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 45 ust. 1a pkt 3 ww. ustawy,

Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł (art. 30e ust. 5 ww. ustawy).

Na podstawie art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podsumowując, planowana sprzedaż przedmiotowego lokalu mieszkalnego przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego skuteczne nabycie, będzie stanowiła dla Państwa źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Skoro – jak wynika z opisu sprawy – skuteczne ustanowienie odrębnej własności lokalu oraz przeniesienie jego własności nastąpiło dopiero na podstawie aktu notarialnego z dnia 12 czerwca 2026 r., pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy, należy liczyć od końca 2026 r. W konsekwencji planowana sprzedaż tego lokalu w 2027 r. nastąpi przed upływem tego terminu i będzie stanowiła źródło przychodu podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach określonych w art. 30e ustawy.

Wobec powyższego, Państwa stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie ze wskazaniem przez Państwa, że „Przedmiotem złożonego wniosku jest uzyskanie interpretacji indywidualnej dotyczącej skutków podatkowych planowanej sprzedaży lokalu mieszkalnego nr 1 położonego przy ul. (…) w (…) po ustanowieniu jego odrębnej własności oraz przeniesieniu prawa własności na osoby uprawnione. (…) Przedstawiony opis ma na celu umożliwienie pełnej oceny skutków podatkowych planowanej sprzedaży lokalu. Wnioskodawcy nie zwracają się o ocenę ważności czynności cywilnoprawnych ani prawidłowości stanowiska (…) Spółdzielni Mieszkaniowej (...), lecz wyłącznie o ocenę skutków podatkowych wynikających z przedstawionego stanu faktycznego” – jako element przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego organ przyjął, że akt notarialny z dnia 7 lipca 2009 r. nie doprowadził do skutecznego nabycia przez D.A., a następnie jej następców prawnych, prawa własności lokalu ani innego skutecznego prawa zbywalnego do lokalu, natomiast do skutecznego uregulowania stanu prawnego lokalu doszło dopiero na podstawie aktu notarialnego z dnia 12 czerwca 2026 r.

Organ nie dokonał oceny, czy w przedstawionym stanie faktycznym zostały spełnione przesłanki wynikające z art. 15 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, w szczególności czy osobom uprawnionym przysługiwały roszczenia o zawarcie umowy o ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego oraz czy sposób postępowania (…) Spółdzielni Mieszkaniowej (...) odpowiadał regulacjom tej ustawy. Kwestie te pozostają poza zakresem postępowania interpretacyjnego.

Zatem, przedmiotem niniejszej interpretacji jest wyłącznie ocena skutków podatkowych planowanej sprzedaży lokalu mieszkalnego na podstawie przedstawionego przez Państwa opisu zdarzenia przyszłego.

Końcowo zaznaczam, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny/zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji pokrywa/będzie się pokrywało z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Przedmiotowa interpretacja rozstrzyga w zakresie zastosowania przepisów regulujących podatek dochodowy od osób fizycznych względem Państwa, a nie wywiera skutku prawnego dla innych osób.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania

Pani A.A. (Zainteresowana będąca stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.