Interpretacja indywidualna z dnia 24 lipca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDWT.4011.222.2026.1.MJ

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłegow podatku dochodowym od osób fizycznychjest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Spółka A sp. z o.o. (dalej jako: „Wnioskodawca” lub „Spółka” lub „A”) należy do międzynarodowej grupy kapitałowej. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług oraz podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w odniesieniu do podatku dochodowego od osób prawnych – tj. posiada w Polsce status rezydenta podatkowego.

Grupa Kapitałowa X, w skład której w Polsce wchodzą następujące spółki: B sp. z o.o., C sp. z o.o., D sp. z o.o., E sp. z o.o., F sp. z o.o., G sp. z o.o., H sp. z o.o. oraz Wnioskodawca (ww. podmioty będą w dalszej części niniejszego wniosku określane łącznie jako: „Grupa X”) planuje dla Grupy X wprowadzić program umożliwiający nabywanie Y na preferencyjnych warunkach. Wnioskodawca zwraca uwagę tutejszego organu, że określenie Grupa X dotyczy w tym przypadku wyłącznie polskich podmiotów i nie odnosi się do międzynarodowej grupy kapitałowej.

Szczegółowe warunki funkcjonowania planowanego przedsięwzięcia zostały opisane w „Regulaminie nabywania Y na preferencyjnych warunkach w Grupie X” (dalej jako: „Regulamin”).

Zgodnie z Regulaminem, możliwość nabycia Y na preferencyjnych warunkach będzie przysługiwać wszystkim pracownikom, pracownikom tymczasowym i współpracownikom spółek z Grupy X, niezależnie od podstawy ich zatrudnienia i współpracy (tj. umowa o pracę, umowa zlecenia, umowa o dzieło, umowa o świadczenie usług), którzy pracują lub współpracują ze spółkami z Grupy X (w tym z Wnioskodawcą) co najmniej (…), oraz członkom ich rodzin (dalej jako: „Osoby uprawnione”).

Za członków rodziny pracownika, pracownika tymczasowego lub współpracownika spółek z Grupy X (w tym Wnioskodawcy) uznawani będą: małżonkowie, dzieci, rodzice, rodzeństwo, teściowie, dziadkowie, wnuki, ojczym, macocha, pasierb, pasierbica, zięć, synowa.

Nabycie Y na preferencyjnych warunkach będzie przysługiwać Osobom uprawnionym w przypadku, gdy spełniają kryteria (…), tj.:

(...)

W przypadku spełnienia powyższych warunków, Osoby uprawnione będą mogły nabyć Y z aktualnej oferty Spółki po preferencyjnej cenie, tj. z uwzględnieniem 50% rabatu od ceny detalicznej danego Y. Cena uiszczona za Y zakupiony na preferencyjnych warunkach obejmuje dodatkowo standardowy zestaw usług związanych z procesem (…), w szczególności:

(…)

W celu dokonania preferencyjnego zakupu Y Osoby uprawnione będą zobowiązane do wypełnienia formularza i dostarczenia go do pracownika działu HR (z j. ang. „Human Resources”) Grupy X. W przypadku, gdy zgłoszeniem objęty będzie członek rodziny, wówczas pracownik, pracownik tymczasowy lub współpracownik dokona zgłoszenia na rzecz swojego członka rodziny, a pracownik działu HR Grupy X w oparciu o okazane dokumenty zweryfikuje stopień pokrewieństwa celem potwierdzenia uprawnienia do skorzystania z programu.

Następnie po pozytywnej weryfikacji zgłoszeń Osób uprawnionych, Call Center Wnioskodawcy, gdyż to ta spółka w ramach Grupy X zajmuje się (…), umówi Osobę uprawioną na wizytę we wskazanym punkcie (...) A sp. z o.o., gdzie przeprowadzone będą (...), a finalnie ich zakup przez Osobę uprawnioną.

Osoby uprawnione nie będą mogły korzystać z powyższej preferencji częściej niż raz na cztery lata. Dobór oraz zakup Y na preferencyjnych warunkach będzie odbywał się w punktach (...) obsługiwanych przez A.

Uczestnictwo w ramach planowanego przedsięwzięcia będzie dla Osób Uprawnionych całkowicie dobrowolne i zostanie zrealizowane we współpracy Wnioskodawcy z pozostałymi spółkami z Grupy X. Prawo do udziału w ramach planowanego przedsięwzięcia nie będzie wynikać bezpośrednio z treści umów łączących Wnioskodawcę z pracownikami, pracownikami tymczasowymi i osobami współpracującymi, ani ich członkami rodzin uprawnionymi do udziału w programie. Funkcjonowanie i zasady planowanego przedsięwzięcia będą wynikać wyłącznie z postanowień Regulaminu i będą uzależnione wyłącznie od woli Grupy X.

Pytanie

Czy udzielenie przez Wnioskodawcę Osobom uprawnionym (w okolicznościach i na warunkach wskazanych w opisie zdarzenia przyszłego) rabatów/zniżek od ceny detalicznej Y, spowoduje po ich stronie powstanie przychodu w rozumieniu przepisów Ustawy o PIT, w związku z czym po stronie Spółki powstanie obowiązek płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych, o którym mowa w art. 32 ust. 1 oraz art. 41 ust. 1 Ustawy o PIT lub obowiązek sprawozdawczy, o którym mowa w art. 39 ust. 1, art. 42 ust. 1a oraz art. 42a ust. 1 Ustawy o PIT?

Państwa stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy, udzielenie Osobom uprawnionym (w okolicznościach i na warunkach wskazanych w opisie zdarzenia przyszłego) rabatów/zniżek od ceny detalicznej Y, nie spowoduje po ich stronie powstania przychodu w rozumieniu przepisów Ustawy o PIT. Wobec powyższego, na Wnioskodawcy nie będą ciążyć obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych, o którym mowa w art. 32 ust. 1 oraz art. 41 ust. 1 Ustawy o PIT, ani obowiązek sprawozdawczy, o którym mowa w art. 39 ust. 1, art. 42 ust. 1a oraz art. 42a ust. 1 Ustawy o PIT.

Uzasadnienie

Na podstawie art. 9 ust. 1 Ustawy o PIT opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Natomiast zgodnie z art. 11 ust. 1 Ustawy o PIT, za przychód uważa się, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych ustala się według zasad określonych w art. 11 ust. 2-2b Ustawy o PIT.

Stosownie do treści art. 10 ust. 1 Ustawy o PIT, za odrębne źródło przychodu ustawodawca uznaje m.in. stosunek pracy, działalność wykonywaną osobiście oraz tzw. „inne źródła”.

Odpowiednio do treści art. 12. ust. 1 Ustawy o PIT za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Należy zauważyć, że użyty w art. 12 ust. 1 Ustawy o PIT zwrot „w szczególności” oznacza, że wymieniane kategorie przychodów stanowią katalog otwarty. Za przychody ze stosunku pracy uważa się zatem wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia, które skutkują powstaniem przysporzenia majątkowego, mającego swoje źródło w stosunku służbowym łączącym danego pracownika z jego pracodawcą. Powyższe oznacza, że przychodem ze stosunku pracy są nie tylko wynagrodzenia lub inne wypłaty gotówkowe, wynikające wprost z postanowień umowy o pracę czy też regulaminu wynagradzania, lecz także inne świadczenia pieniężne i rzeczowe (w tym te, które charakteryzują się nieodpłatnością lub częściową odpłatnością), które w dotyczą obowiązków wykonywanych w ramach stosunku pracy.

Jednocześnie na podstawie art. 13 pkt 8 Ustawy o PIT, za przychody z działalności wykonywanej osobiście uznaje się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:

(a) osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej;

(b) właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością;

(c) przedsiębiorstwa w spadku;

- z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9.

Zgodnie z art. 13 pkt 9 Ustawy o PIT, za przychody z działalności wykonywanej osobiście uznaje się także przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody z tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej – z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 7.

Wobec powyższego, choć ustawodawca nie wymienia żadnych przykładowych świadczeń stanowiących przychód kwalifikowany na podstawie art. 13 pkt 8 i 9 Ustawy o PIT, to należy jednak wskazać, że również i w tym przypadku zakres tej regulacji jest potencjalnie nieograniczony, bowiem przychodem kwalifikowanym na podstawie ww. przepisów będzie każde świadczenie, powodujące u podatnika powstanie przysporzenia majątkowego, stanowiącego wynagrodzenie za usługi wykonane na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło ze wskazanymi w Ustawie o PIT podmiotami (pkt 8 wspomnianego przepisu) oraz przysporzenia majątkowego, będącego wynagrodzeniem z tytułu zawartych z podatnikiem umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze (pkt 9 wspomnianego przepisu).

Natomiast w oparciu o art. 20 ust. 1 Ustawy o PIT, za przychody z tzw. „innych źródeł” uznaje się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Wnioskodawca zwraca uwagę, że także w zakresie art. 20 ust. 1 ustawodawca poprzez zastosowanie sformułowania „w szczególności” zastosował otwarty katalog świadczeń, korzystając jedynie ze swoistej podpowiedzi w postaci enumeratywnego wymienienia pewnych świadczeń, które mogą zostać zakwalifikowane jako przychód z innych źródeł. Powyższe nie ogranicza jednak w żadnym zakresie możliwości sklasyfikowania innych świadczeń (niewskazanych przez ustawodawcę) do kręgu świadczeń, stanowiących przychód z innych źródeł - co więcej, przyjmuje się, że klasyfikacja oparta na podstawie art. 20 ust. 1 Ustawy o PIT umożliwia opodatkowanie przychodów, które swym charakterem nie pozwalają na zakwalifikowanie do pozostałych kategorii wymienionych w art. 10 ust. 1 Ustawy o PIT.

Zgodnie z art. 32 ust. 1 Ustawy o PIT zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.

Dodatkowo odnosząc się do treści art. 39 ust. 1 Ustawy o PIT, płatnicy, o których mowa w art. 32, art. 33 i art. 35, są obowiązani przesłać podatnikowi i urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania, imienne informacje sporządzone według ustalonego wzoru. Informację, o której mowa w zdaniu pierwszym, sporządza się również w przypadku dokonywania wypłaty świadczeń określonych w art. 21 ust. 1 pkt 46, 74, 148 i 152-154. W informacji tej wykazuje się również dochody zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych umów międzynarodowych.

Natomiast stosownie do art. 41 ust. 1 Ustawy o PIT, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Zgodnie z powyższym oraz biorąc pod uwagę treść art. 42 ust. 1a Ustawy o PIT, w terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa w art. 41, są obowiązani przesłać do urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby, roczne deklaracje, według ustalonego wzoru. Jednakże roczne deklaracje dotyczące podatku pobranego zgodnie z art. 30a ust. 2a płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przesyłają do urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania. Przepis art. 38 ust. 1b stosuje się odpowiednio.

Jednocześnie zgodnie z treścią art. 42a ust. 1 Ustawy o PIT, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.

Mając na uwadze treść wszystkich powołanych wyżej przepisów oraz uwzględniając powyższe rozważania, niewątpliwie obowiązki płatnika oraz obowiązki sprawozdawcze są integralnie połączone i uzależnione od dokonania poprawnej kwalifikacji podatkowej danego świadczenia do określonego źródła przychodu. Wobec czego, w opinii Wnioskodawcy należy zbadać, czy udzielenie Osobom uprawnionym (w okolicznościach i na warunkach wskazanych w opisie zdarzenia przyszłego) rabatów/zniżek od ceny detalicznej Y, spowoduje po ich stronie powstanie przychodu, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych oraz (jeżeli taki przychód miałby powstać) jego właściwą kwalifikację podatkową. Dopiero zbadanie powyższej kwestii umożliwi jednoznaczne potwierdzenie tego, czy na Wnioskodawcy ciążą jakiekolwiek obowiązki płatnika lub sprawozdawcze w związku z ww. przedsięwzięciem.

Za przychód, należy uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, mającego zarówno formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika. Dla celów podatkowych nieodpłatne świadczenie obejmuje działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści przez daną osobę fizyczną kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne świadczenie - to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu świadczenie, które prowadzi do rzeczywistego przysporzenia majątku innej osoby, mającego konkretny wymiar finansowy.

Przysporzenie musi mieć charakter trwały oraz definitywny oraz nie może mieć charakteru zwrotnego. Stąd też wszystkie kwoty otrzymywane „tytułem zwrotnym”, takie jak pożyczki, kaucje itp., nie są zaliczane do przychodów podatkowych. Zgodnie z poglądami wyrażonymi przez Trybunał Konstytucyjny, a także w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. uchwały z dnia: 24 maja 2010 roku - sygn. akt. II FPS 1/10; 24 października 2011 roku - sygn. akt. II FPS 7/10; oraz wyrok z dnia 25 kwietnia 2013 roku - sygn. akt II FSK 1828/11), świadczenia uzyskiwane od pracodawcy, niezależnie od tego czy są dokonywane w formie pieniężnej, czy w formie świadczenia rzeczowego lub usługi, aby podlegały opodatkowaniu muszą prowadzić do pojawienia się po stronie pracownika dochodu, czyli korzyści majątkowej, która może wystąpić w postaci powiększenia aktywów albo zaoszczędzenia wydatków.

Mając na uwadze powyższe, należy wskazać, że Osoby uprawnione otrzymują możliwość nabycia określonych towarów (Y) po cenach korzystniejszych niż ceny rynkowe, w istocie stanowi to jednak udzielenie Osobom uprawnionym rabatu/zniżki. Ustawodawca nie zawarł definicji legalnych „rabatu” ani „zniżki”, wobec czego zdaniem Wnioskodawcy terminy te powinny zostać zdefiniowane zgodnie z zasadami wykładni językowej przy użyciu ich znaczeń słownikowych. Zgodnie z internetowym słownikiem języka polskiego Państwowego Wydawnictwa Naukowego, za rabat uważa się obniżenie ceny jakiegoś towaru o pewną kwotę (również tę kwotę, por. https://sjp.pwn.pl/slowniki/rabat.html), natomiast za zniżkę uważa się obniżenie lub obniżanie się cen, kosztów, płac itp. lub prawo zakupu czegoś po obniżonej cenie (por. https://sjp.pwn.pl/slowniki/zni%C5%BCka.html).

W świetle powyższego nie można zatem uznać, że osoba otrzymująca rabat bądź zniżkę i tym samym nabywająca dany towar/usługę po cenie niższej od jej regularnej oferty, osiąga korzyść majątkową, odpowiadającą różnicy między ceną pierwotną, a ostateczną ceną produktu. Nie ulega wątpliwości, że rabat/zniżka (jako pomniejszenie ceny) stanowi określoną korzyść dla nabywcy danego towaru czy też usługi, przy czym w opinii Wnioskodawcy nie jest zasadne przyjęcie stanowiska, że wartość takiego upustu stanowi przychód podatkowy, gdyż oznaczałoby to, że każdy konsument nabywając towar/usługę po obniżonej cenie każdorazowo otrzymywałby przychód podlegający opodatkowaniu (w części stanowiącej różnicę pomiędzy ceną pierwotną, a rzeczywistą ceną zapłaconą za dany towar).

W sytuacji, w której nieokreślonej i otwartej grupie odbiorców przyznawane jest świadczenie (jakim niewątpliwie może być rabat/zniżka) na zasadzie powszechności, z którego wszyscy odbiorcy mogą skorzystać na takich samych zasadach, to wówczas nie występują podstawy do uznania, że po stronie beneficjentów tego świadczenia powstanie przychód w rozumieniu Ustawy o PIT.

Świadczenie powodujące powstanie przychodu dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych nie może być dostępne dla wszystkich - wręcz przeciwnie, musi posiadać zindywidualizowany charakter, skierowany tylko do wąskiego i bardzo ograniczonego grona odbiorców.

Należy także zaznaczyć, że uprawnienie nabycia Y przez Osoby uprawnione po cenach niższych od ich wartości rynkowej, jest kierowane do bardzo szerokiego grona odbiorców, bowiem uwzględnia jednocześnie pracowników, pracowników tymczasowych, współpracowników spółek z Grupy X, niezależnie od podstawy ich zatrudnienia i współpracy (tj. umowa o pracę, umowa zlecenia, umowa o dzieło, umowa o świadczenie usług) oraz członków ich rodzin. Powyższe potwierdza utrwalone stanowisko tutejszego organu (por. interpretacje indywidualne wydane przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej o znakach: 0115-KDIT2.4011.257.2024.1.MM; 0112- KDIL2-1.4011.792.2024.1.KF; 0112-KDIL2-1.4011.325.2024.1.MKA; 0115- KDIT1.4011.718.2023.3.MK; 0115-KDIT2.4011.485.2023.1.ENB), zgodnie z którym do uznania grona beneficjentów rabatu/zniżki za szerokie wystarczy rozszerzenie jego kręgu na osoby niepowiązane ze Spółką.

Z powyższego wynika więc, że w sytuacji przedstawionej w ramach niniejszego wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego, krąg uprawnionych do skorzystania z uprawnienia do zakupu Y ze zniżką/rabatem jest potencjalnie nieograniczony.

Uwzględniając powyższe, w ocenie Wnioskodawcy udzielenie rabatu/zniżki (tj. możliwość zapłaty za dany towar lub usługę ceny preferencyjnej) szerokiemu gronu odbiorców na takich samych zasadach (każdy kto spełni określone warunki) nie powoduje powstania przychodu do celu podatku dochodowego od osób fizycznych (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 października 2022 roku - sygn. akt II FSK 298/20). Skoro pierwotna cena towarów/usług ulega zmniejszeniu dla wszystkich beneficjentów rabatu, to w rezultacie zapłacona kwota dla nabywcy stanowi rzeczywistą/rynkową cenę zakupu towaru - w istocie można ją tak naprawdę uznać za nową cenę rynkową.

Odnosząc powyższe rozważania do zdarzenia przyszłego opisanego przez Wnioskodawcę w ramach niniejszego wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego, należy dojść do wniosku, że po stronie Osób uprawnionych nie powstanie przychód do celów podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu udzielenia im rabatu/zniżki na zakup Y z aktualnej oferty Spółki (tj. umożliwienia Osobom uprawnionym dokonania zakupu Y po cenie preferencyjnej, niższej niż wartość rynkowa Y).

W konsekwencji, skoro przychód podatkowy nie powstanie w zaistniałej sytuacji, to niezasadne pozostaje także rozważanie na temat hipotetycznej kwalifikacji podatkowej opisanego rabatu/zniżki, a na Spółce nie będą ciążyły jakiekolwiek obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych bądź obowiązek sprawozdawczy (tj. w szczególności wspomniane wcześniej obowiązki wskazane w art. 32 ust. 1, art. 39 ust. 1, art. 41 ust. 1, art. 42 ust. 1a oraz art. 42a ust. 1 Ustawy o PIT).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.

Zgodnie z ww. przepisem:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.):

Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Na płatniku ciążą zatem trzy podstawowe obowiązki podatkowe, tj.:

1) obliczenia podatku/zaliczki w prawidłowej wysokości,

2) pobrania podatku/zaliczki,

3) wpłacenia pobranego podatku/zaliczki do właściwego organu podatkowego.

Stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

W myśl art. 11 ust. 2a cytowanej ustawy:

Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:

1)jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych odbiorców;

2)jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;

3)jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku;

4)w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

Natomiast zgodnie z art. 11 ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub 2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika.

Stosownie do art. 10 ust. 1 źródłami przychodów są m.in.:

·stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta (pkt 1);

·działalność wykonywana osobiście (pkt 2);

·pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3);

·inne źródła (pkt 9).

Jak wynika z art. 12 ust. 1 ww. ustawy:

Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Treść powyższego przepisu wskazuje, że do przychodów pracownika zaliczyć należy praktycznie wszystkie otrzymane przez niego świadczenia, które mógł on otrzymać jako pracownik. Są nimi bowiem nie tylko wynagrodzenia, czyli świadczenia wprost wynikające z zawartej umowy o pracę, ale również wszystkie inne przychody (świadczenia), niezależnie od podstawy ich wypłaty, jeżeli w jakikolwiek sposób wiążą się z faktem wykonywania pracy.

Tak szerokie zdefiniowanie pojęcia przychodu pracownika wskazuje, że w każdym przypadku, w którym uzyska on realną korzyść będzie to rodzić obowiązek zwiększenia jego przychodu, z wyjątkiem świadczeń określonych w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartych w art. 21, 52, 52a i 52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie natomiast z art. 12 ust. 4 ustawy:

Za pracownika w rozumieniu ustawy uważa się osobę pozostającą w stosunku służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku pracy.

Treść art. 32 ust. 1 ww. ustawy stanowi, że:

Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.

Stosownie do art. 38 ust. 1 ustawy:

Płatnicy, o których mowa w art. 32-35 , przekazują, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, kwoty pobranych zaliczek na podatek w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki, na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jeżeli między kwotą potrąconego podatku a kwotą wpłaconego podatku występuje różnica, należy ją wyjaśnić w deklaracji, o której mowa w ust. 1a.

Według art. 39 ust. 1 tejże ustawy:

Płatnicy, o których mowa w art. 32, art. 33 i art. 35, są obowiązani przesłać podatnikowi i urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania, imienne informacje sporządzone według ustalonego wzoru. Informację, o której mowa w zdaniu pierwszym, sporządza się również w przypadku dokonywania wypłaty świadczeń określonych w art. 21 ust. 1 pkt 46, 74, 148 i 152-154 . W informacji tej wykazuje się również dochody zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych umów międzynarodowych.

W świetle art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody z działalności wykonywanej osobiście, uważa się m.in.:

przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:

a)osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,

b)właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością,

c)przedsiębiorstwa w spadku

- z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9.

Stosownie do art. 41 ust. 1 ww. ustawy:

Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Natomiast, zgodnie z art. 42 tejże ustawy:

1.Płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jednakże w przypadku gdy podatek został pobrany zgodnie z art. 30a ust. 2a, płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego podatku na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.

1aW terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa w art. 41 , są obowiązani przesłać do urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby, roczne deklaracje, według ustalonego wzoru. Jednakże roczne deklaracje dotyczące podatku pobranego zgodnie z art. 30a ust. 2a płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10 , przesyłają do urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania. Przepis art. 38 ust. 1b stosuje się odpowiednio.

2.Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani przesłać podatnikom, o których mowa:

1)w art. 3 ust. 1 , oraz urzędom skarbowym przy pomocy których naczelnicy urzędów skarbowych właściwi według miejsca zamieszkania podatnika wykonują swoje zadania - imienne informacje o wysokości dochodu, o którym mowa w art. 41 ust. 1 , sporządzone według ustalonego wzoru;

2)w art. 3 ust. 2a , oraz urzędom skarbowym, przy pomocy których naczelnicy urzędów skarbowych właściwi w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonują swoje zadania, w terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym - imienne informacje sporządzone według ustalonego wzoru, również gdy płatnik w roku podatkowym sporządzał i przekazywał informacje w trybie przewidzianym w ust. 4.

W myśl art. 14 ust. 1 ww. ustawy:

Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 , uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Obowiązki płatnika, o których mowa w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie mają zastosowania do źródła przychodów jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Z kolei w myśl art. 20 ust. 1 cytowanej ustawy:

Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 , uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14 , dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17 .

Natomiast zgodnie z art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1 , z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52 , art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że Grupa Kapitałowa, w skład której wchodzi Państwa Spółka planuje dla Grupy wprowadzić program umożliwiający nabywanie Y na preferencyjnych warunkach. Zgodnie z Regulaminem, możliwość nabycia Y na preferencyjnych warunkach będzie przysługiwać wszystkim pracownikom, pracownikom tymczasowym i współpracownikom spółek z Grupy, niezależnie od podstawy ich zatrudnienia i współpracy (tj. umowa o pracę, umowa zlecenia, umowa o dzieło, umowa o świadczenie usług), którzy pracują lub współpracują ze spółkami z Grupy (w tym z Państwem) co najmniej (…), oraz członkom ich rodzin. Nabycie Y na preferencyjnych warunkach będzie przysługiwać Osobom uprawnionym w przypadku, gdy spełniają kryteria (…). Prawo do udziału w ramach planowanego przedsięwzięcia nie będzie wynikać bezpośrednio z treści umów łączących Spółkę z pracownikami, pracownikami tymczasowymi i osobami współpracującymi, ani ich członkami rodzin uprawnionymi do udziału w programie. Funkcjonowanie i zasady planowanego przedsięwzięcia będą wynikać wyłącznie z postanowień Regulaminu i będą uzależnione wyłącznie od woli Grupy.

Państwa wątpliwości budzi kwestia, czy w związku z udzieleniem przez Spółkę Osobom uprawnionym (w okolicznościach i na warunkach wskazanych w opisie zdarzenia przyszłego) rabatów/zniżek od ceny detalicznej Y powstaje dla wskazanych osób przychód w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji, czy na Spółce będą ciążyć obowiązki płatnika wynikające z przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w tym obowiązki informacyjne.

W tym miejscu należy zauważyć, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „rabat”. Zgodnie ze słownikowym znaczeniem tego pojęcia, rabat oznacza „zniżkę, ustępstwo procentowe od ustalonych cen towaru, głównie na rzecz nabywców płacących gotówką, kupujących dużą ilość towarów jednorazowo lub w określonym czasie, upust” (Słownik Języka Polskiego PWN R-Z, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1996).

Nie można uznać, że osoba otrzymująca rabat, czy korzystająca z takiego rabatu nabywając towar (usługę) po cenie niższej od regularnej oferty, osiąga korzyść majątkową odpowiadającą różnicy w cenie produktu (usługi). Nie ma wątpliwości, że każdy rabat (jako zniżka ceny) uzyskany w związku z jego realizacją stanowi określoną korzyść dla nabywcy towaru (usługi) objętego (objętej) tym rabatem. Jednakże przyjęcie stanowiska, że stanowi on przychód w postaci wartości pieniężnej oznaczałoby, iż każdy konsument nabywający towar (usługę) po obniżonej cenie w stosunku do pierwotnej ceny towaru (usługi), każdorazowo powinien wykazywać przychód podlegający opodatkowaniem podatkiem dochodowym od osób fizycznych w części odpowiadającej różnicy pomiędzy ceną pierwotną, a rzeczywistą ceną zapłaconą za dany towar (usługę).

Należy wskazać, że o kwalifikacji danego świadczenia jako przychodu decyduje krąg podmiotów uprawnionych do jego otrzymania. W przypadku gdy świadczenie jest dostępne wyłącznie dla określonego kręgu odbiorców (np. pracowników), może ono stanowić przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Natomiast jeżeli możliwość skorzystania ze świadczenia przysługuje również innym osobom, a krąg odbiorców nie jest ograniczony, nie powstaje przychód po stronie osób uprawnionych.

Jak wynika z opisu sprawy, program rabatowy, którego warunki określa regulamin, będzie skierowany nie tylko do pracowników i pracowników tymczasowych lecz do szerszego grona odbiorców, tj. również do osób wykonujących umowy zlecenia, umowy o dzieło, umowy o świadczenie usług, oraz członków ich rodzin.

Skoro możliwość dokonania zakupów po obniżonej cenie w ramach planowanego przez Państwa przedsięwzięcia będzie dotyczyła szerokiej grupy beneficjentów, to nie będzie generowała po stronie osób uprawnionych przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że w przedstawionym zdarzeniu przyszłym po stronie Państwa pracowników i osób niebędących pracownikami Państwa Spółki (osób wykonujących umowy zlecenia, umowy o dzieło, umowy o świadczenie usług) oraz członków ich rodzin nie powstanie przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Korzystanie z rabatu będzie miało charakter neutralny podatkowo.

Wynika to z faktu, że rabat jest skierowany do szerokiego kręgu odbiorców.

W konsekwencji Spółka nie będzie zobowiązana do obliczenia i poboru zaliczek na podatek dochodowy ani do sporządzenia informacji podatkowych (PIT-11) w odniesieniu do pracowników oraz pozostałych osób korzystających z rabatu.

Wobec powyższego Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny/zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

W odniesieniu do powołanych interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych/zdarzeń przyszłych co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawyz dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawyz dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.