Interpretacja indywidualna z dnia 27 lipca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT1.4011.537.2026.1.ASZ

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 czerwca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną, która prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. Przeważającym przedmiotem działalności gospodarczej Wnioskodawczyni jest kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek (PKD 68.11.Z). W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawczyni wykorzystuje nieruchomości stanowiące jej własność, obejmujące na dzień złożenia wniosku 17 lokali mieszkalnych oraz 1 lokal użytkowy (dalej łącznie: „Lokale”). Aktualnie zawarte umowy najmu Lokali mają charakter długoterminowy i zostały zawarte z osobami fizycznymi. Lokale były ujęte w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, podlegały amortyzacji i nie stanowiły towarów handlowych.

Były one wykorzystywane wyłącznie na potrzeby najmu. Wnioskodawczyni nie wykorzystywała ich w inny sposób, w szczególności nie prowadziła w nich żadnej formy działalności gospodarczej. Przedmiotowe Lokale stanowią składniki majątkowe należące do Wnioskodawczyni jako osoby fizycznej. Obecnie są one wykorzystywane w celu osiągania przychodów, a przychody z ich najmu są uzyskiwane w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.

Wnioskodawczyni planuje zakończenie prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej. Przed jej zakończeniem zamierza wycofać Lokale z majątku wykorzystywanego w działalności gospodarczej i przenieść je do majątku prywatnego, niezwiązanego z działalnością gospodarczą. Wycofanie to nie będzie miało charakteru odpłatnego – nie dojdzie do sprzedaży, darowizny ani innego odpłatnego zbycia tych składników majątku. Nastąpi wyłącznie zmiana sposobu ich wykorzystywania – z majątku związanego z działalnością gospodarczą do majątku prywatnego Wnioskodawczyni.

Po wycofaniu Lokali z działalności gospodarczej oraz po zakończeniu prowadzenia działalności gospodarczej Wnioskodawczyni zamierza nadal wynajmować Lokale, jednak już poza działalnością gospodarczą – w ramach najmu prywatnego. Po likwidacji działalności gospodarczej Wnioskodawczyni nie będzie prowadziła działalności gospodarczej w zakresie wynajmu nieruchomości ani innej działalności o podobnym profilu. Najem Lokali będzie wykonywany w ramach zarządu majątkiem prywatnym. W szczególności Wnioskodawczyni nie planuje tworzenia zorganizowanej struktury organizacyjnej służącej obsłudze najmu, zatrudniania personelu, korzystania z wyspecjalizowanego zaplecza administracyjnego lub technicznego, świadczenia dodatkowych usług na rzecz najemców ani podejmowania działań właściwych dla profesjonalnej, zorganizowanej działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami lub usług najmu.

Czynności związane z dalszym wynajmem Lokali będą ograniczały się do zwykłego wykonywania prawa własności oraz pobierania pożytków z majątku prywatnego. Wnioskodawczyni nie zamierza prowadzić działalności polegającej na profesjonalnej obsłudze najmu ani oferować najemcom świadczeń wykraczających poza typowe obowiązki wynajmującego wynikające z umów najmu.

Wnioskodawczyni nie będzie podejmowała aktywnych działań marketingowych charakterystycznych dla podmiotów profesjonalnie zajmujących się wynajmem nieruchomości, w szczególności nie będzie prowadziła biura obsługi najmu, ani korzystała z dedykowanych narzędzi sprzedażowych lub reklamowych służących pozyskiwaniu najemców w sposób zorganizowany. Wnioskodawczyni wskazuje, że zawarte umowy najmu mają charakter długoterminowy. W przypadku gdyby w przyszłości którykolwiek z Lokali został opróżniony, poszukiwanie nowego najemcy będzie ograniczało się do zwykłych czynności związanych z zarządem majątkiem prywatnym.

Z umów najmu będzie wynikało, że opłaty eksploatacyjne oraz opłaty za media związane z korzystaniem z Lokali będą obciążały najemców. Opłaty te będą ponoszone przez najemców bezpośrednio na rzecz właściwych dostawców lub zarządców albo zwracane Wnioskodawczyni wyłącznie w celu ich przekazania podmiotom trzecim. Kwoty te nie będą stanowiły definitywnego przysporzenia majątkowego po stronie Wnioskodawczyni i nie będą elementem wynagrodzenia należnego jej z tytułu najmu.

Wnioskodawczyni zamierza zawierać umowy najmu we własnym imieniu jako osoba fizyczna, poza działalnością gospodarczą, a przychody uzyskiwane z tego tytułu kwalifikować jako przychody z najmu prywatnego. Przychody te mają być opodatkowane ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych na zasadach właściwych dla najmu prywatnego, tj. z zastosowaniem stawki 8,5% przychodów do kwoty 100.000 zł oraz 12,5% od nadwyżki ponad tę kwotę.

W związku z powyższym Wnioskodawczyni powzięła wątpliwość, czy przychody uzyskiwane po wycofaniu Lokali z działalności gospodarczej i po zakończeniu prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej, z tytułu dalszego wynajmu tych Lokali, będą mogły zostać zakwalifikowane jako przychody z najmu prywatnego oraz czy będą mogły być opodatkowane ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych według zasad właściwych dla najmu prywatnego.

Pytania

1.Czy przychody uzyskiwane przez Wnioskodawczynię po wycofaniu Lokali z działalności gospodarczej oraz po zakończeniu prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej, z tytułu dalszego wynajmu tych Lokali, będą stanowiły przychody z najmu prywatnego, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a nie przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej?

2.Czy przychody uzyskiwane przez Wnioskodawczynię z najmu Lokali po ich wycofaniu z działalności gospodarczej oraz po zakończeniu prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej będą mogły podlegać opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych na zasadach właściwych dla najmu prywatnego?

Pani stanowisko w sprawie

Ad 1

Zdaniem Wnioskodawczyni, przychody uzyskiwane po wycofaniu Lokali z działalności gospodarczej oraz po zakończeniu prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej, z tytułu dalszego wynajmu tych Lokali, będą stanowiły przychody z najmu prywatnego, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a nie przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o PIT opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Ustawa o PIT wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnymi źródłami przychodów są określone w art. 10 ust. 1:

•pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3);

•najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą (pkt 6).

Definicja pozarolniczej działalności gospodarczej zawarta jest w art. 5a pkt 6 ustawy o PIT. Zgodnie z tym przepisem oznacza ona działalność zarobkową prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Z kolei art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o PIT stanowi, że przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników majątku związanych z działalnością gospodarczą. Przepis ten koreluje z brzmieniem art. 10 ust. 1 pkt 6, wykluczając z kategorii najmu prywatnego składniki majątku powiązane z działalnością.

Kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia, czy dany najem należy kwalifikować do źródła z art. 10 ust. 1 pkt 6 (najem prywatny), czy do art. 10 ust. 1 pkt 3 (działalność gospodarcza), ma uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 maja 2021 r., sygn. akt II FPS 1/21. NSA wskazał w niej, że zasadą jest kwalifikowanie przychodów z najmu do źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy PIT, natomiast wyjątek dotyczy sytuacji, w której przedmiot najmu stanowi składnik majątku związany z wykonywaniem działalności gospodarczej.

W konsekwencji zasadą jest kwalifikowanie przychodów z najmu do źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy PIT, natomiast wyjątek dotyczy wyłącznie sytuacji, w której przedmiot najmu stanowi składnik majątku wprowadzony do majątku związanego z wykonywaniem działalności gospodarczej. Innymi słowy, o kwalifikacji przychodów nie decyduje sama skala lub powtarzalność najmu, lecz przede wszystkim status wynajmowanego składnika majątkowego oraz sposób jego przyporządkowania przez podatnika.

W uchwale z 24 maja 2021 r., sygn. II FPS 1/21, Naczelny Sąd Administracyjny wprost stwierdził, że „przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz innych umów o podobnym charakterze są zaliczane bez ograniczeń do źródła przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy (...), chyba że stanowią składnik majątkowy mienia osoby fizycznej, który został przez nią wprowadzony do majątku związanego z wykonywaniem działalności gospodarczej”.

Powyższa uchwała ma w niniejszej sprawie zasadnicze znaczenie, ponieważ Lokale są obecnie związane z działalnością gospodarczą wyłącznie dlatego, że zostały do niej włączone i są w jej ramach wykorzystywane. Po ich wycofaniu z działalności gospodarczej przesłanka ta ustanie, a tym samym zniknie podstawa do kwalifikowania przychodów z ich najmu do źródła „pozarolnicza działalność gospodarcza”.

1) Brak zorganizowania: Wnioskodawczyni będzie wykonywała najem samodzielnie jako właścicielka Lokali, bez tworzenia odrębnej struktury organizacyjnej, bez zaplecza administracyjnego i bez angażowania zasobów właściwych dla przedsiębiorstwa zajmującego się profesjonalnym najmem. Czynności związane z wynajmem będą miały charakter zwykłego wykonywania prawa własności.

2) Brak profesjonalnego charakteru: sam fakt, że najem będzie miał charakter powtarzalny i zarobkowy, nie oznacza jeszcze prowadzenia działalności gospodarczej. W realiach sprawy będzie to nadal zwykłe czerpanie pożytków z majątku prywatnego, a nie świadczenie usług najmu w zorganizowanej i profesjonalnej formule właściwej dla przedsiębiorcy.

Nie ma przy tym podstaw do utożsamiania samego kontynuowania umów najmu po wycofaniu Lokali z działalności gospodarczej z dalszym prowadzeniem działalności gospodarczej. O kwalifikacji podatkowej decyduje bowiem nie sam fakt uzyskiwania przychodów z najmu, lecz to, czy najem dotyczy składników majątku związanych z działalnością gospodarczą oraz czy sposób jego wykonywania odpowiada cechom profesjonalnej, zorganizowanej działalności gospodarczej.

W przedstawionym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawczyni zamierza wycofać Lokale z majątku wykorzystywanego w działalności gospodarczej i przenieść je do majątku prywatnego. Czynność ta będzie miała charakter wyłącznie wewnętrzny i nieodpłatny. Na gruncie PIT nie dojdzie zatem do powstania przychodu podatkowego, ponieważ nie nastąpi odpłatne zbycie składnika majątku ani żadne inne definitywne przysporzenie majątkowe po stronie Wnioskodawczyni. Skutkiem tej czynności będzie natomiast ustanie związku Lokali z działalnością gospodarczą.

Dodatkowo sposób wykonywania najmu po wycofaniu Lokali z działalności gospodarczej nie będzie spełniał przesłanek działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy PIT. Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, najem będzie wykonywany w ramach zarządu majątkiem prywatnym, bez tworzenia zorganizowanej struktury organizacyjnej, bez zatrudniania personelu oraz bez podejmowania działań typowych dla profesjonalnego przedsiębiorcy zajmującego się wynajmem nieruchomości.

Istotne jest również, że Wnioskodawczyni nie będzie podejmowała aktywnych działań marketingowych charakterystycznych dla profesjonalnych podmiotów działających na rynku najmu nieruchomości. Brak prowadzenia biura obsługi najmu oraz brak korzystania z dedykowanych narzędzi sprzedażowych lub reklamowych służących zorganizowanemu pozyskiwaniu najemców dodatkowo potwierdza, że planowany najem będzie mieścił się w granicach zwykłego zarządu majątkiem prywatnym, a nie w ramach działalności gospodarczej prowadzonej w sposób zorganizowany. Wnioskodawczyni wskazuje, że zawarte umowy najmu mają charakter długoterminowy. W przypadku gdyby w przyszłości którykolwiek z Lokali został opróżniony, poszukiwanie nowego najemcy będzie ograniczało się do zwykłych czynności związanych z zarządem majątkiem prywatnym.

Powyższe rozumienie przepisów potwierdzają liczne interpretacje indywidualne w zbliżonych stanach faktycznych, dla przykładu:

•interpretacja indywidualna z 10 stycznia 2025 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP3-2.4011.847.2024.4.MG,

•interpretacja indywidualna z 9 grudnia 2022 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT1.4011.634.2022.1.MST,

•interpretacja indywidualna z 2 stycznia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT1.4011.854.2025.1.JG.

W konsekwencji przychody uzyskiwane przez Wnioskodawczynię z najmu Lokali po ich wycofaniu z działalności gospodarczej oraz po zakończeniu prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej powinny zostać zakwalifikowane do źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy PIT, tj. do najmu prywatnego.

Okoliczność, że Lokale były uprzednio wykorzystywane w ramach działalności gospodarczej nie wyklucza możliwości późniejszego kwalifikowania przychodów z ich wynajmu jako przychodów z najmu prywatnego, pod warunkiem ich skutecznego wycofania z działalności gospodarczej oraz wykorzystywania poza tą działalnością.

Ad 2

Zdaniem Wnioskodawczyni, przychody uzyskiwane z najmu Lokali po ich wycofaniu z działalności gospodarczej oraz po zakończeniu prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej będą podlegały opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych na zasadach właściwych dla najmu prywatnego.

Umowa najmu została uregulowana w art. 659 § 1 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony albo nieoznaczony, natomiast najemca zobowiązuje się do zapłaty umówionego czynszu. Istotą stosunku najmu jest zatem odpłatne oddanie rzeczy do używania na podstawie stosunku cywilnoprawnego łączącego strony.

Przychody z najmu mogą być osiągane zarówno w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej, jak i poza działalnością gospodarczą – jako tzw. najem prywatny. W obu przypadkach źródłem przychodu pozostaje ten sam stosunek cywilnoprawny, tj. umowa najmu. O kwalifikacji przychodów do odpowiedniego źródła decyduje natomiast sposób wykonywania najmu oraz okoliczności faktyczne towarzyszące jego prowadzeniu.

Na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych najem stanowi odrębne źródło przychodów wskazane w art. 10 ust. 1 pkt 6 tej ustawy. Jednocześnie ustawodawca przewiduje możliwość uznania najmu za działalność gospodarczą, jeżeli sposób wykonywania najmu spełnia przesłanki określone w art. 5a pkt 6 ustawy PIT, tj. ma charakter działalności zarobkowej wykonywanej w sposób zorganizowany i ciągły.

W tym zakresie istotne znaczenie ma uchwała siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 maja 2021 r., sygn. II FPS 1/21, w której wskazano, że to podatnik decyduje o tym, czy określone składniki majątku pozostają związane z wykonywaniem działalności gospodarczej, czy też stanowią majątek prywatny wykorzystywany np. w ramach najmu. NSA podkreślił jednocześnie, że zasadą jest kwalifikowanie przychodów z najmu do źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy PIT, natomiast wyjątkiem jest sytuacja, gdy składniki majątku zostały powiązane z wykonywaniem działalności gospodarczej.

Dla uznania określonej aktywności za działalność gospodarczą konieczne jest łączne spełnienie przesłanek zarobkowego, zorganizowanego i ciągłego charakteru działalności. O prowadzeniu działalności gospodarczej może świadczyć m.in. istnienie zorganizowanej struktury organizacyjnej, profesjonalny charakter podejmowanych działań, zatrudnianie personelu, korzystanie z wyspecjalizowanych narzędzi służących obsłudze najmu czy świadczenie dodatkowych usług.

Jednocześnie nie ma podstaw do uznawania za działalność gospodarczą działań mieszczących się w granicach zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Zwyczajowe gospodarowanie własnym majątkiem, w tym osiąganie przychodów z jego wynajmu, nie oznacza automatycznie prowadzenia działalności gospodarczej, nawet jeżeli czynności te mają charakter zarobkowy i są wykonywane w sposób powtarzalny.

W przedstawionym zdarzeniu przyszłym po wycofaniu Lokali z działalności gospodarczej oraz po zakończeniu prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej Lokale będą stanowiły majątek prywatny Wnioskodawczyni. Najem będzie wykonywany poza działalnością gospodarczą, bez tworzenia zorganizowanej struktury obsługowej, bez zatrudniania personelu oraz bez świadczenia usług dodatkowych typowych dla profesjonalnego najmu prowadzonego w formie działalności gospodarczej. Oznacza to, że przychody z tego tytułu będą przychodami z najmu prywatnego w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy PIT.

W konsekwencji przychody osiągane z najmu Lokali po ich wycofaniu z działalności gospodarczej będą stanowiły przychody z najmu prywatnego, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy PIT.

Zgodnie z art. 9a ust. 6 ustawy PIT dochody osiągane ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 6 tej ustawy są opodatkowane w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na zasadach wynikających z ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym. Oznacza to, że jeżeli dane przychody zostaną prawidłowo zakwalifikowane do źródła „najem prywatny”, właściwą formą ich opodatkowania jest właśnie ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.

Powyższy wniosek znajduje bezpośrednie potwierdzenie także w art. 2 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, zgodnie z którym osoby fizyczne osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy PIT, opłacają ryczałt od przychodów ewidencjonowanych. Z kolei art. 6 ust. 1a tej ustawy stanowi, że opodatkowaniu ryczałtem podlegają otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu najmu prywatnego.

Dla pełności należy wskazać, że podstawą opodatkowania ryczałtem będzie wyłącznie przychód stanowiący definitywne przysporzenie majątkowe Wnioskodawczyni. Jeżeli z umów najmu będzie wynikało, że określone opłaty eksploatacyjne lub za media obciążają najemcę i są przez niego ponoszone we własnym zakresie albo zwracane jedynie jako kwoty należne podmiotom trzecim, to co do zasady nie powinny one zwiększać podstawy opodatkowania ryczałtem po stronie Wnioskodawczyni.

W konsekwencji przychody osiągane przez Wnioskodawczynię z najmu Lokali po ich wycofaniu z działalności gospodarczej oraz po zakończeniu prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej będą podlegały opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych według stawek określonych w art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, tj. 8,5% do kwoty 100.000 zł przychodów oraz 12,5% od nadwyżki ponad tę kwotę. Skoro bowiem przychody te będą przychodami z najmu prywatnego, a nie z pozarolniczej działalności gospodarczej, to nie występują podstawy do ich odmiennego opodatkowania na gruncie obowiązujących przepisów.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

W odniesieniu do powołanych interpretacji indywidualnych, interpretacje te zostały wydane w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych/ zdarzeń przyszłych, co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

•w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

•w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.