Interpretacja indywidualna z dnia 27 lipca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT3.4011.578.2026.1.AK

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 lipca 2026 r. wpłynął Pani wniosek wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

W kwietniu 2026 r. Pani matka – A. A, jako jedyna spadkobierczyni, nabyła w drodze spadku po swoich rodzicach (Pani dziadkach) – B. B i C. B, własność nieruchomości zabudowanej domem jednorodzinnym z towarzyszącym budynkiem gospodarczym. Nieruchomość nie stanowiła gospodarstwa rolnego, zaś w przeszłości wykorzystywana była przez Pani dziadka do prowadzenia własnej działalności gospodarczej. Dziadkowie nabyli przedmiotową nieruchomość będąc małżeństwem do wspólnego majątku w 1995 r. i pozostawali jej właścicielami aż do swojej śmierci w lipcu 2025 r. (babcia) oraz marcu 2026 r. (dziadek). Po przeprowadzeniu postępowania spadkowego z dniem 30 kwietnia 2026 r. Pani matka, jako jedyna spadkobierczyni, stała się właścicielką nieruchomości. Następnie, w maju tego samego roku, przekazała Pani, jako swojej jedynej potencjalnej spadkobierczyni, tę nieruchomość w drodze umowy darowizny.

Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym hipotetyczna sprzedaż przez Panią przedmiotowej nieruchomości w 2026 r. lub 2027 r. podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, czy też pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy liczyć z uwzględnieniem okresu posiadania nieruchomości przez Pani dziadków, jako pierwotnych właścicieli, w związku, z czym sprzedaż nie podlega opodatkowaniu?

Pani stanowisko w sprawie

W Pani ocenie, sprzedaż opisanej nieruchomości nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odpłatne zbycie nieruchomości podlega opodatkowaniu, jeżeli następuje przed upływem pięciu lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie lub wybudowanie. Jednocześnie art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości nabytej w drodze spadku pięcioletni termin należy liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym nieruchomość nabył lub wybudował spadkodawca. W mojej ocenie wykładnia art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie może ograniczać się wyłącznie do jego literalnego brzmienia. Należy uwzględnić również cel nowelizacji dokonanej ustawą z dnia 23 października 2018 r., której zamiarem było wyeliminowanie nieuzasadnionego obciążenia podatników podatkiem dochodowym w sytuacjach sukcesji rodzinnej nieruchomości. Stanowisko takie znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych. W szczególności w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 marca 2023 r., sygn. III SA/Wa 42/23, gdzie sąd wskazał, że przy wykładni art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy uwzględniać cel nowelizacji oraz zasadę ochrony sukcesji rodzinnej, a nie ograniczać się wyłącznie do wykładni językowej. W konsekwencji uchylono interpretację indywidualną opartą na nadmiernie formalistycznym rozumieniu tego przepisu. Podobne stanowisko zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 17 lipca 2024 r., sygn. III SA/Wa 1066/24, wskazując, że ratio legis art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przemawia za uwzględnieniem ciągłości sukcesji rodzinnej przy ustalaniu momentu nabycia nieruchomości dla celów podatkowych. Pogląd ten został następnie przywołany również w późniejszym orzecznictwie sądów administracyjnych. Argumentacja ta pozostaje zgodna z wcześniejszym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego dotyczącym sukcesji praw majątkowych, w szczególności: uchwałą siedmiu sędziów NSA z 17 listopada 2014 r., sygn. II FPS 3/14 oraz wyrokiem NSA z 24 maja 2016 r., sygn. II FSK 1014/14, na które powołują się sądy administracyjne rozpoznające sprawy dotyczące art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Orzeczenia te akcentują konieczność uwzględniania istoty sukcesji praw majątkowych oraz celu regulacji podatkowych, a nie wyłącznie ich wykładni językowej. W Pani sprawie nieruchomość pozostawała nieprzerwanie w majątku rodziny od 1995 r. Przekazanie jej najpierw w drodze spadku, a następnie darowizny pomiędzy najbliższymi członkami rodziny w sytuacji braku innych potencjalnych spadkobierców nie powinno prowadzić do ponownego rozpoczęcia biegu pięcioletniego terminu, skoro pozostawałoby to w sprzeczności z celem art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Darowizna nieruchomości dokonana przez Pani matkę na Pani rzecz korzystała ze zwolnienia od podatku od spadków i darowizn, jako nabycie dokonane pomiędzy osobami należącymi do tzw. „grupy zerowej”, o której mowa w art. 4a ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn. W związku z dopełnieniem ustawowych obowiązków zgłoszeniowych nabycie nieruchomości było w całości zwolnione z opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn. Okoliczność ta potwierdza, że przekazanie nieruchomości nastąpiło w ramach sukcesji majątkowej pomiędzy najbliższymi członkami rodziny i nie wiązało się z żadnym odpłatnym przysporzeniem majątkowym. W konsekwencji uważa Pani, że pięcioletni termin należy liczyć od końca 1995 r., a zatem sprzedaż dokonana w 2026 r. lub 2027 r. nie stanowiłaby źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Wnosi Pani o potwierdzenie prawidłowości przedstawionego stanowiska.

Nadmienia Pani, że w celach poglądowych, jako załączniki do wniosku, załączyła Pani:

1. umowę kupna przez Pani dziadków przedmiotowej nieruchomości;

2. odpisy aktów zgonu obojga dziadków;

3. notarialne stwierdzenie nabycia spadku po rodzicach przez Pani matkę;

4. akt darowizny nieruchomości na Pani rzecz.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasady opodatkowania podatkiem dochodowym dochodów osób fizycznych określają przepisy ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.).

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 tej ustawy:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c powołanej ustawyjednym ze źródeł przychodów jest:

odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

a)nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

b)spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

c)prawa wieczystego użytkowania gruntów,

– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, (…); w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw majątkowych następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie i nie zostaje dokonane w wykonywaniu działalności gospodarczej, stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z przedstawionych we wniosku okoliczności wynika, że po przeprowadzeniu postępowania spadkowego z dniem 30 kwietnia 2026 r. Pani matka, jako jedyna spadkobierczyni, stała się właścicielką nieruchomości. Następnie, w maju tego samego roku, przekazała Pani, jako swojej jedynej potencjalnej spadkobierczyni, tę nieruchomość w drodze umowy darowizny. Natomiast w 2026 r. lub 2027 r. chce Pani sprzedać tę nieruchomość.

Zatem, w sytuacji gdy sprzedaż ta nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej, a dokonana zostanie przez Panią przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości, stanowi dla Pani źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku od osób fizycznych, podlegające opodatkowaniu tym podatkiem.

Pani wątpliwość budzi kwestia, czy sprzedaż nieruchomości w 2026 r. lub 2027 r. (nabytej w 2026 r. w drodze darowizny od Pani matki) stanowi dla Pani źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W pierwszej kolejności zauważyć należy, że moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 795):

Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.

Zgodnie z art. 888 § 1 ustawy – Kodeks cywilny:

Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Podstawowym elementem umowy darowizny, niezbędnym do uznania, że dane świadczenie jest darowizną, jest jej nieodpłatność. Świadczenie jest nieodpłatne wówczas, gdy otrzymujący świadczenie nie świadczy nic w zamian ani też nie zobowiązuje się do innego świadczenia w przyszłości. Przy czym to świadczenie drugiej strony nie musi mieć charakteru majątkowego, może być np. korzyścią osobistą. Jedynym celem, jaki leży u podstaw darowizny, jest chęć przysporzenia majątkowego na rzecz drugiej strony.

Tym samym, zawarcie umowy darowizny nieruchomości powoduje przejście jej własności na obdarowanego z chwilą zawarcia aktu notarialnego, w którym darczyńca daruje tę nieruchomość obdarowanemu, a obdarowany darowiznę przyjmuje. Zatem za datę nabycia nieruchomości należy przyjąć dzień, w którym nastąpiła darowizna.

Aby ustalić, czy w analizowanej sprawie planowana przez Panią sprzedaż nieruchomości będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, istotne jest ustalenie, czy jej odpłatne zbycie nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie tej nieruchomości przez Panią.

Jak podała Pani we wniosku, Pani matka przekazała Pani w formie darowizny w maju 2026 r. nieruchomości. Z kolei Pani planuje zbycie tej nieruchomości w 2026 r. lub 2027 r.

Skoro do nabycia przez Panią nieruchomości doszło w maju 2026 r. w drodze darowizny od Pani matki, to z tą datą należy wiązać skutki podatkowe wynikające ze sprzedaży nieruchomości. Zatem, pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w odniesieniu do tej nieruchomości nabytej przez Panią umową darowiznynie upłynął w 2026 r. i nie upłynie również w 2027 r.

Zauważyć należy, że w odniesieniu do Pani sytuacji nie ma zastosowania art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym:

W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Przepis ten ma odniesienie do odpłatnego zbycia (dokonanego poza działalnością gospodarczą) nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, a nie darowizny.

W konsekwencji datą nabycia przez Panią nieruchomości jest 2026 r., a nie rok, w którym Pani dziadkowie nabyli tę nieruchomość, czyli 1995 r.

W świetle powyższego stwierdzić należy, że sprzedaż przed upływem pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nabyła Pani nieruchomość w drodze darowizny od matki, skoro nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej, stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

W myśl art. 30e ust. 2 tej ustawy:

podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Z treści przepisu art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:

przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

Zgodnie z powyższym, przychodem z odpłatnego zbycia jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, o ile odpowiada wartości rynkowej, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia.

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Można do takich kosztów zaliczyć np.: koszty wyceny sprzedawanej nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, koszty pośrednictwa w sprzedaży nieruchomości, wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty sądowe, o ile były ponoszone przez zbywcę. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy.

Ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia odbywa się natomiast zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.

W analizowanej sprawie nieruchomość nabyła Pani nieodpłatnie (w drodze darowizny), zastosowanie więc znajdzie przepis art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 22 ust. 6d ww. ustawy:

Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.

Stosownie do art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.

Wedle art. 30e ust. 4 przywołanej ustawy:

po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:

1)dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub

2)dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Na mocy art. 30e ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.

Natomiast z art. 45 ust. 1a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:

W terminie określonym w ust. 1 (od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym) podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym odrębne zeznania, według ustalonych wzorów, o wysokości osiągniętego w roku podatkowym dochodu (poniesionej straty) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30e.

Podsumowując, planowana przez Panią sprzedaż w 2026 r. lub 2027 r. nieruchomości, nabytej w drodze darowizny od Pani matki, będzie stanowić źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ sprzedaż nastąpi przed upływem pięcioletniego terminu określonego w tym przepisie. W konsekwencji, dochód uzyskany z tej sprzedaży będzie podlegał – zgodnie z art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał dniu wydania interpretacji.

W odniesieniu do powołanych przez Panią wyroków zauważam, że wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych/zdarzeń przyszłych co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.

Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Wydając interpretację indywidualną w trybie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego. Przy wydawaniu interpretacji dokonuję wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego będzie różnił się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Pani w zakresie przedstawionego zdarzenia przyszłego.

W trybie wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie prowadzę postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Opieram się wyłącznie na opisie zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego. Nie analizuje załączników (dokumentów) załączonych do wniosku.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawyz dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.