Interpretacja indywidualna z dnia 30 lipca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT2.4011.391.2026.2.HD

Interpretacja indywidualna

– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

·prawidłowe – w zakresie odliczenia przez osobę niepełnosprawną wydatków na własny pobyt na turnusie rehabilitacyjnym, pobyt w sanatorium (zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego lub zakładzie rehabilitacji leczniczej) oraz własne przejazdy środkami transportu publicznego (pociągiem) związane z tymi pobytami;

·nieprawidłowe – w zakresie odliczenia wydatków poniesionych na pobyt i zakwaterowanie żony lub innego członka rodziny towarzyszącemu osobie niepełnosprawnej na turnusie rehabilitacyjnym lub w sanatorium (zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego lub zakładzie rehabilitacji leczniczej), ich przejazdy, a także ewentualnych wydatków związanych z używaniem samochodu osobowego będącego własnością spółki.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 22 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 26 czerwca 2026 r. (wpływ 1 lipca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Na terytorium Polski uzyskuje Pan dochody opodatkowane podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach ogólnych.

W roku podatkowym 2026 oraz w latach podatkowych następnych zamierza Pan składać, w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych, zeznanie podatkowe wspólnie z żoną, z którą pozostaje Pan we wspólności majątkowej małżeńskiej.

Jest Pan osobą niepełnosprawną (...) z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności. Posiada Pan orzeczenie o niepełnosprawności wydane 24 września 2025 r. na stałe.

Ze względu na problemy z poruszaniem się wyjeżdża Pan na turnusy rehabilitacyjne na własny koszt oraz zamierza Pan wyjeżdżać na nie również w przyszłości wraz z żoną, która nie posiada orzeczenia o niepełnosprawności, ale ma już 70 lat. Żona dowozi Pana samochodem osobowym do sanatorium lub podróżują Państwo pociągiem. Żona pomaga Panu w dotarciu na zabiegi rehabilitacyjne oraz sprawuje nad Panem opiekę podczas pobytu w sanatorium. Niewykluczone, że na turnusy rehabilitacyjne będzie Pan również wyjeżdżał z innymi członkami rodziny, np. z córką lub wnukiem.

Wydatki ponoszone na wyjazdy na turnusy rehabilitacyjne zamierza Pan odliczać od dochodu uzyskanego za dany rok podatkowy. Żadna instytucja państwowa ani prywatna nie refunduje Panu tych wydatków. Jest Pan wraz z żoną współwłaścicielem samochodu osobowego.

Uzupełnienie zdarzenia przyszłego

Orzeczenie o Pana niepełnosprawności zostało wydane 24 września 2025 r. przez Miejski Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w A.

W 2026 r. poniósł Pan oraz w latach następnych poniesie Pan wydatki na pobyt na turnusie rehabilitacyjnym, pobyt w sanatorium oraz przejazdy pociągiem na turnus rehabilitacyjny lub do sanatorium.

Nie posiada Pan własnego samochodu osobowego i nie zamierza go posiadać. Użytkuje Pan do celów prywatnych, na podstawie umowy użyczenia, samochód osobowy, którego właścicielem jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, w której pełni Pan funkcję prezesa zarządu. Korzystając z tego samochodu do celów prywatnych, w tym w celu dojazdu na turnusy rehabilitacyjne lub do sanatorium, jest Pan zobowiązany do ponoszenia we własnym zakresie kosztów zakupu paliwa.

W związku z pobytem w sanatorium przebywał Pan w 2026 r. oraz będzie przebywać w przyszłości w:

·zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego działającym na podstawie ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych, który posiada statut prawny zakładu lecznictwa uzdrowiskowego w myśl tej ustawy;

·zakładzie rehabilitacji leczniczej działającym na podstawie ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, który posiada statut prawny zakładu rehabilitacji leczniczej w myśl tej ustawy.

Posiada Pan oraz będzie Pan posiadał imienne dokumenty (faktury, rachunki) potwierdzające poniesione wydatki na pobyt na turnusie rehabilitacyjnym lub pobyt w sanatorium. Dokumenty te zawierają oraz będą zawierać Pana dane jako nabywcy, dane sprzedawcy usług, przedmiot usługi oraz kwotę zapłaty.

Posiada Pan oraz będzie Pan posiadał imienne dokumenty potwierdzające przejazdy pociągiem na turnus rehabilitacyjny lub do sanatorium. Dokumenty te zawierają oraz będą zawierać Pana dane jako nabywcy, dane sprzedawcy usługi transportowej, przedmiot usługi oraz kwotę zapłaty.

Opisane powyżej wydatki nie zostały oraz nie zostaną sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, Narodowego Funduszu Zdrowia ani zakładowego funduszu świadczeń socjalnych. Wydatki te nie zostały Panu zwrócone i nie zostaną Panu zwrócone w jakiejkolwiek formie.

Nie prowadzi Pan i nie zamierza prowadzić w przyszłości pozarolniczej działalności gospodarczej.

Pytanie

Czy Pan, jako osoba niepełnosprawna, wydatki za pobyt na turnusach rehabilitacyjnych, łącznie z kosztami zakwaterowania Pana i Pana żony lub innego członka rodziny w sanatorium razem z Panem, oraz kosztami dojazdów do sanatorium, ma Pan prawo odliczać w ramach tzw. ulgi rehabilitacyjnej od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych za dany rok podatkowy?

Pana stanowisko w sprawie

W Pana ocenie ustawodawca w art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wymienia enumeratywnie wydatków, które podatnik ma prawo odliczyć w ramach ulgi rehabilitacyjnej. Przepis ten wskazuje jedynie, że muszą to być wydatki poniesione na cele rehabilitacyjne. Ze względu na stan zdrowia musi Pan wyjeżdżać na turnusy rehabilitacyjne wraz z żoną lub innym członkiem rodziny.

Dlatego też – Pana zdaniem – należy uznać, że jako osoba niepełnosprawna ma Pan prawo odliczyć w ramach ulgi rehabilitacyjnej od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych za dany rok podatkowy wydatki poniesione na pobyt na turnusach rehabilitacyjnych i w sanatorium, obejmujące również koszty zakwaterowania Pana oraz Pana żony lub innego członka rodziny towarzyszącego Panu podczas pobytu, a także koszty dojazdu do sanatorium.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe w części dotyczącej odliczenia przez osobę niepełnosprawną wydatków na własny pobyt na turnusie rehabilitacyjnym, pobyt w sanatorium (zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego lub zakładzie rehabilitacji leczniczej) oraz własne przejazdy środkami transportu publicznego (pociągiem) związane z tymi pobytami oraz nieprawidłowe w części dotyczącej odliczenia wydatków poniesionych na pobyt i zakwaterowanie żony lub innego członka rodziny towarzyszącemu osobie niepełnosprawnej na turnusie rehabilitacyjnym lub w sanatorium (zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego lub zakładzie rehabilitacji leczniczej), ich przejazdy, a także ewentualnych wydatków związanych z używaniem samochodu osobowego będącego własnością spółki.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.

Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ww. ustawy, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7, 7b-7g i 13a omawianego artykułu.

Stosownie do art. 26 ust. 7a pkt 5, pkt 6, pkt 6a, pkt 6b i pkt 11 ww. ustawy:

Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na:

5)odpłatność za pobyt na turnusie rehabilitacyjnym;

6)odpłatność za pobyt w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, zakładzie rehabilitacji leczniczej, zakładzie opiekuńczo-leczniczym, zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym;

6a)odpłatność za pobyt opiekuna osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I grupy inwalidztwa lub dzieci niepełnosprawnych do lat 16, przebywającego z osobą niepełnosprawną na turnusie rehabilitacyjnym, w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego lub zakładzie rehabilitacji leczniczej;

14)używanie samochodu osobowego, stanowiącego własność (współwłasność) osoby niepełnosprawnej lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę niepełnosprawną albo dziecko niepełnosprawne, które nie ukończyło 16. roku życia – w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2280 zł;

15)odpłatne przejazdy środkami transportu publicznego związane z pobytem:

a)na turnusie rehabilitacyjnym,

b)w zakładach, o których mowa w pkt 6,

c)na koloniach i obozach dla dzieci i młodzieży, o których mowa w pkt 11,

d)opiekuna osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I grupy inwalidztwa lub dzieci niepełnosprawnych do lat 16, przebywającego z osobą niepełnosprawną na turnusie rehabilitacyjnym lub w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, lub zakładzie rehabilitacji leczniczej.

Zgodnie z art. 26 ust. 7 pkt 4 tej ustawy:

Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty – w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.

Na mocy art. 26 ust. 7b tejże ustawy:

Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.

Zgodnie z art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:

1)orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub

2)decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo

3)orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

W myśl art. 26 ust. 7f ww. ustawy:

Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:

1)I grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:

a)całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo

aa)niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo

b)znaczny stopień niepełnosprawności;

2)II grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:

a)całkowitą niezdolność do pracy albo

b)umiarkowany stopień niepełnosprawności.

Stosownie do art. 26 ust. 13a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Warunkiem odliczenia wydatków na cele rehabilitacyjne stosownie do treści art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest zatem posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek: orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

Podkreślić jednak należy, że zgodnie ze stanowiskiem utrwalonym zarówno w orzecznictwie, jak i w doktrynie prawa – wszelkie ulgi podatkowe stanowią wyłom od zasady powszechności opodatkowania oraz mają charakter przywileju, z którego podatnik ma prawo, a nie obowiązek korzystania. Muszą one być zatem interpretowane ściśle, bez dokonywania wykładni rozszerzającej ani zawężającej przepisów prawa podatkowego.

Katalog wydatków zawarty w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest natomiast katalogiem zamkniętym, co oznacza, że odliczeniu podlegają jedynie wydatki enumeratywnie w nim wymienione. W związku z tym, tylko wydatkowanie środków na cele wskazane w powołanym przepisie uprawnia do skorzystania z odliczeń w ramach ulgi rehabilitacyjnej. Zatem wydatki poniesione na inne cele – nawet wówczas gdy zostały poniesione w związku z niepełnosprawnością – nie uprawniają do odliczeń w ramach omawianej ulgi.

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że jest Pan osobą niepełnosprawną posiadającą orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności wydane na stałe. Orzeczenie to zostało wydane 24 września 2025 r. przez Miejski Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w A. Ze względu na stan zdrowia wyjeżdża Pan oraz będzie wyjeżdżał na turnusy rehabilitacyjne i do sanatorium, niekiedy wraz z żoną lub innym członkiem rodziny, którzy sprawują nad Panem opiekę podczas pobytu. Ponosi Pan oraz będzie ponosił wydatki na pobyt na turnusie rehabilitacyjnym, pobyt w sanatorium oraz przejazdy pociągiem na turnus rehabilitacyjny lub do sanatorium. Ponadto korzysta Pan z samochodu osobowego używanego na podstawie umowy użyczenia, którego właścicielem jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Ww. wydatki nie zostały oraz nie zostaną sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, Narodowego Funduszu Zdrowia ani zakładowego funduszu świadczeń socjalnych. Wydatki te nie zostały Panu zwrócone i nie zostaną Panu zwrócone w jakiejkolwiek formie. Nie prowadzi Pan i nie zamierza prowadzić w przyszłości pozarolniczej działalności gospodarczej.

Odliczenia od dochodu poniesionych przez Pana wydatków:

·na własny pobyt na turnusie rehabilitacyjnym oraz pobyt w sanatorium (zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego lub zakładzie rehabilitacji leczniczej), a także na pobyt i zakwaterowanie żony lub innego członka rodziny towarzyszącego Panu podczas tego pobytu;

Wskazuje Pan we wniosku, że ze względu na problemy z poruszaniem się w 2026 r. poniósł Pan oraz w latach następnych poniesie Pan wydatki na Pana pobyt na turnusie rehabilitacyjnym i pobyt w sanatorium oraz pobyt i zakwaterowanie żony lub innego członka rodziny towarzyszącego Panu podczas tego pobytu. W związku z pobytem w sanatorium przebywał Pan w 2026 r. oraz będzie przebywać w przyszłości w: zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego działającym na podstawie ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych, który posiada statut prawny zakładu lecznictwa uzdrowiskowego w myśl tej ustawy oraz w zakładzie rehabilitacji leczniczej działającym na podstawie ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, który posiada statut prawny zakładu rehabilitacji leczniczej w myśl tej ustawy. Posiada Pan oraz będzie Pan posiadał imienne dokumenty (faktury, rachunki) potwierdzające poniesione wydatki na pobyt na turnusie rehabilitacyjnym lub pobyt w sanatorium. Dokumenty te zawierają oraz będą zawierać Pana dane jako nabywcy, dane sprzedawcy usług, przedmiot usługi oraz kwotę zapłaty.

Zgodnie z art. 26 ust. 7a pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za wydatki na cele rehabilitacyjne uważa się wydatki poniesione na odpłatny pobyt na turnusie rehabilitacyjnym.

Natomiast stosownie do art. 26 ust. 7a pkt 6 tej ustawy, za wydatki na cele rehabilitacyjne uważa się odpłatność za pobyt w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, zakładzie rehabilitacji leczniczej, zakładzie opiekuńczo-leczniczym oraz zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym.

Powyższe przepisy dotyczą wydatków ponoszonych przez osobę niepełnosprawną na jej własny pobyt w wymienionych w nich placówkach. W konsekwencji poniesione przez Pana wydatki związane z własnym pobytem na turnusie rehabilitacyjnym oraz pobytem w sanatorium (zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego lub zakładzie rehabilitacji leczniczej) mieszczą się w katalogu wydatków określonych w art. 26 ust. 7a pkt 5 i pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i mogą podlegać odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

Odmiennie należy ocenić możliwość odliczenia wydatków poniesionych na pobyt i zakwaterowanie żony lub innego członka rodziny towarzyszącego Panu podczas turnusu rehabilitacyjnego lub pobytu w sanatorium.

Zgodnie bowiem z art. 26 ust. 7a pkt 6a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za wydatki na cele rehabilitacyjne uważa się odpłatność za pobyt opiekuna osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I grupy inwalidztwa lub dzieci niepełnosprawnych do lat 16, przebywającego z osobą niepełnosprawną na turnusie rehabilitacyjnym, w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego lub zakładzie rehabilitacji leczniczej.

Zatem możliwość odliczenia wydatków poniesionych na pobyt opiekuna została przez ustawodawcę ograniczona do ściśle określonych przypadków. Sam fakt, że osoba towarzysząca pomaga osobie niepełnosprawnej podczas pobytu ze względu na jej stan zdrowia, nie jest wystarczającą przesłanką do zastosowania tego przepisu.

Posiada Pan orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności. Z opisu sprawy nie wynika natomiast, aby był Pan osobą zaliczoną do I grupy inwalidztwa. W konsekwencji wydatki poniesione na pobyt i zakwaterowanie żony lub innego członka rodziny towarzyszącego Panu podczas pobytu nie mieszczą się w dyspozycji art. 26 ust. 7a pkt 6a ustawy i nie mogą zostać odliczone w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

·na własne przejazdy środkami transportu publicznego (pociągiem) związane z pobytem na turnusie rehabilitacyjnym lub w sanatorium (zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego lub zakładzie rehabilitacji leczniczej), a także przejazdy żony lub innego członka rodziny towarzyszącego Panu podczas tej podróży;

Wskazuje Pan we wniosku, że w 2026 r. poniósł Pan oraz w latach następnych poniesie Pan wydatki na przejazdy pociągiem na turnus rehabilitacyjny lub do sanatorium. Podróżuje Pan z żoną lub będzie podróżował Pan z innymi członkami rodziny, np. z córką lub wnukiem. Posiada Pan oraz będzie Pan posiadał imienne dokumenty potwierdzające przejazdy pociągiem na turnus rehabilitacyjny lub do sanatorium. Dokumenty te zawierają oraz będą zawierać Pana dane jako nabywcy, dane sprzedawcy usługi transportowej, przedmiot usługi oraz kwotę zapłaty.

Zgodnie z art. 26 ust. 7a pkt 15 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za wydatki na cele rehabilitacyjne uważa się również wydatki poniesione na odpłatne przejazdy środkami transportu publicznego związane z pobytem na turnusie rehabilitacyjnym, w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego lub zakładzie rehabilitacji leczniczej, a także odpłatne przejazdy środkami transportu publicznego związane z pobytem opiekuna osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I grupy inwalidztwa lub dzieci niepełnosprawnych do lat 16, przebywającego z osobą niepełnosprawną w tych placówkach.

Zatem możliwość odliczenia wydatków na przejazd osoby towarzyszącej została przez ustawodawcę ograniczona do sytuacji, w której osoba niepełnosprawna, z którą przebywa opiekun, jest osobą zaliczoną do I grupy inwalidztwa albo dzieckiem niepełnosprawnym do lat 16.

W przedstawionej sprawie posiada Pan orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności. Nie wynika zatem z opisu sprawy, aby był Pan osobą zaliczoną do I grupy inwalidztwa. Tym samym wydatki poniesione na przejazdy żony lub innego członka rodziny towarzyszącego Panu podczas podróży nie mieszczą się w dyspozycji art. 26 ust. 7a pkt 15 ustawy i nie mogą zostać odliczone w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

Natomiast wydatki poniesione przez Pana na własne przejazdy pociągiem związane z pobytem na turnusie rehabilitacyjnym lub w sanatorium (zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego albo zakładzie rehabilitacji leczniczej) mieszczą się w katalogu wydatków określonych w art. 26 ust. 7a pkt 15 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i mogą podlegać odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

·ewentualne wydatki związane z używaniem samochodu osobowego;

Ostatecznie wskazuje Pan we wniosku, że nie posiada Pan własnego samochodu osobowego i nie zamierza go posiadać. Użytkuje Pan do celów prywatnych, na podstawie umowy użyczenia, samochód osobowy, którego właścicielem jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, w której pełni Pan funkcję prezesa zarządu. Korzystając z tego samochodu do celów prywatnych, w tym w celu dojazdu na turnusy rehabilitacyjne lub do sanatorium, jest Pan zobowiązany do ponoszenia we własnym zakresie kosztów zakupu paliwa.

Zgodnie z art. 26 ust. 7a pkt 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za wydatki na cele rehabilitacyjne uważa się wydatki poniesione na używanie samochodu osobowego, stanowiącego własność (współwłasność) osoby niepełnosprawnej lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę niepełnosprawną albo dziecko niepełnosprawne, które nie ukończyło 16. roku życia – w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2280 zł.

Z treści powołanego przepisu wynika, że jednym z warunków skorzystania z odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej jest, aby samochód osobowy, którego używanie generuje wydatki podlegające odliczeniu, stanowił własność (współwłasność) osoby niepełnosprawnej uprawnionej do skorzystania z tego odliczenia.

W przedstawionej sprawie korzysta Pan z samochodu osobowego na podstawie umowy użyczenia, którego właścicielem jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Sam fakt ponoszenia przez Pana kosztów zakupu paliwa do tego samochodu oraz wykorzystywania go w celu dojazdu na turnusy rehabilitacyjne lub do sanatorium nie powoduje, że spełniona zostaje przesłanka własności (współwłasności) samochodu osobowego, o której mowa w art. 26 ust. 7a pkt 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji ewentualne wydatki związane z używaniem samochodu osobowego stanowiącego własność spółki z ograniczoną odpowiedzialnością nie mogą zostać przez Pana odliczone w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

Reasumując, w ramach ulgi rehabilitacyjnej mogą podlegać odliczeniu wyłącznie wydatki poniesione przez Pana na własny pobyt na turnusie rehabilitacyjnym oraz pobyt w sanatorium (zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego lub zakładzie rehabilitacji leczniczej), a także na własne przejazdy środkami transportu publicznego związane z tym pobytem. Natomiast wydatki poniesione na pobyt i zakwaterowanie żony lub innego członka rodziny towarzyszącego Panu podczas pobytu, ich przejazdy oraz ewentualne wydatki związane z używaniem samochodu osobowego stanowiącego własność spółki z ograniczoną odpowiedzialnością nie uprawniają do odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)z zastosowaniem art. 119a;

2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.