Interpretacja indywidualna z dnia 30 lipca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDWPT.4011.314.2026.2.MH

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych:

• w zakresie skutków podatkowych zbycia rzeczy przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie i obowiązku wykazania przychodu w zeznaniu rocznym - jest nieprawidłowe,
• w pozostałym zakresie - jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 maja 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 6 lipca 2026 r. (data wpływu 9 lipca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Od marca 2026 r. wyprzedaje Pani za pośrednictwem platformy ... własne używane przedmioty codziennego użytku (np. odzież, obuwie, książki), które stanowiły Pani własność i były wykorzystywane na Pani prywatne potrzeby. Przedmioty te nie zostały nabyte w celu ich dalszej odsprzedaży i nie prowadzi Pani w tym zakresie zorganizowanej ani ciągłej działalności zarobkowej. Każdy ze sprzedawanych przez Panią przedmiotów stanowił Pani własność przez okres dłuższy niż 6 miesięcy (licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie). Ponieważ ma Pani blisko 43 lata, niektóre ubrania i książki pozostawały w Pani posiadaniu przez nawet kilkanaście, a i ponad 20 lat. Niektóre z wystawianych rzeczy były w Pani posiadaniu krócej niż pół roku, jednak sprzedaje je Pani po cenie niższej lub równej cenie ich zakupu - transakcje te nie generują więc dochodu.

Posiada Pani olbrzymie ilości odzieży, ponieważ jako osoba otyła przez lata nie była Pani w stanie zakupić dla siebie ubrań stacjonarnie, bądź nawet wysyłkowo w przeciętnej cenie. Wraz z popularnością butików online i poszerzenia asortymentu sprzedawanej odzieży, również na odzież w dużych rozmiarach, przez ostatnie kilka lat nabywała Pani bardzo duże ilości ubrań, które z czasem okazały się nienoszone i niepotrzebne, z powodu perturbacji zdrowotnych powodujących skoki wagi, w przeciągu 20 lat o kilkadziesiąt kilogramów. Ponieważ wychowała się Pani jako pokolenie, które nie wyrzuca i wszystko zostawia „bo może się jeszcze przyda” ma Pani bardzo dużo rzeczy w swoim majątku osobistym, które zaczęła Pani od marca tego roku wystawiać na platformie ....po niewielkich cenach.

Zarządza Pani wyłącznie swoim prywatnym majątkiem, nie zatrudnia Pani nikogo do pomocy, nie ma Pani zarejestrowanej działalności gospodarczej (ani nie prowadzi Pani działalności nierejestrowanej), a środki uzyskane ze sprzedaży przeznacza Pani na własne potrzeby życiowe. Platforma .....służy Pani wyłącznie jako narzędzie do likwidacji zbędnych elementów majątku osobistego, a nie do prowadzenia biznesu.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego

Pismem z 6 lipca2026 r. udzieliła Pani odpowiedzi na pytania zawarte w wezwaniu:

1)Czy Pani wniosek w zakresie stanu faktycznego dotyczy 2026 r.?

Odpowiedź: Pani wniosek w zakresie stanu faktycznego dotyczy 2026 r., sprzedaż przedmiotów używanych, z własnego majątku, na platformie ....– prowadzi Pani od marca 2026 r.

2)Czy posiada Pani dokumenty potwierdzające nabycie przez Panią każdej z rzeczy, którą zamierza Pani sprzedać przed upływem 6 miesięcy licząc od końca miesiąca, w którym Pani ją nabyła (należy wskazać jakie)?

Odpowiedź: Jeżeli sprzedaje Pani przedmiot nabyty wcześniej niż 6 miesięcy przed jego sprzedażą, posiada Pani paragon na jego zakup. Sprzedała Pani tak do tej pory 4 sztuki odzieży, tj. 2 pary spodni, za które zapłaciła Pani po 49 zł za każdą ze sztuk, a sprzedała Pani za 32 zł i 40 zł, jedną parę spodni, którą nabyła Pani za 69 zł, a sprzedała Pani za 40 zł i bluzkę, którą kupiła Pani za 29 zł i za tą samą cenę ją Pani sprzedała.

3)Czy prowadzona przez Panią sprzedaż używanych przedmiotów na portalu internetowym (....) następowała/następuje:

• w celach zarobkowych – tj. w celu zapewnienia określonego dochodu, a nie wyłącznie w celu zaspokojenia Pani własnych potrzeb,
•  w sposób ciągły – tj. z zamiarem powtarzania tej czynności w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku,
• w sposób zorganizowany – tj. w ramach uporządkowanych, celowych czynności?

Odpowiedź: Sprzedaż przedmiotów używanych z Pani majątku prywatnego na portalu ...:

• jest prowadzona tylko w celu zaspokojenia Pani własnych potrzeb,
• jest prowadzona w sposób nieregularny,
• jest prowadzona w sposób niezorganizowany.

4)Czy w odniesieniu do Pani działań polegających na sprzedaży używanych przedmiotów na portalu internetowym (.....), spełnione były/są następujące przesłanki

• ponosi Pani odpowiedzialność wobec osób trzecich za sprzedane rzeczy, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych;

Odpowiedź:Za sprzedaż przedmiotów używanych, z Pani majątku prywatnego nie ponosi Pani odpowiedzialności wobec osób trzecich.

• czynności te są wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności,

Odpowiedź:Sprzedaż przedmiotów używanych z Pani majątku prywatnego prowadzi Pan wyłącznie osobiście, w Pani czasie wolnym, w Pani miejscu zamieszkania - nie jest ona wykonywana pod żadnym kierownictwem, ani w konkretnie wyznaczonym miejscu oraz czasie.

• ponosi Pani ryzyko gospodarcze związane z ww. działaniami?

Odpowiedź:Nie ponosi Pani ryzyka gospodarczego związanego ze sprzedażą przedmiotów używanych z Pani majątku prywatnego.

5)Czy zamierza Pani w przyszłości nabywać inne rzeczy albo prawa w celu ich późniejszej sprzedaży? Jeśli tak – proszę, żeby Pani podała jakie to będą rzeczy lub prawa, w jakiej ilości oraz jaka będzie skala tych działań?

Odpowiedź: Nie zamierza Pani w przyszłości nabywać innych rzeczy bądź praw w celu ich późniejszej sprzedaży. Jedyne rzeczy/przedmioty jakie Pani sprzedaje dotyczą rzeczy z Pani majątku osobistego, którego wyzbywa się Pani po zrobieniu porządków w mieszkaniu - są to przedmioty, które uznaje Pani za niepotrzebne, nieużywane przez Panią, nienoszona odzież, itp.

6)Ile dokładnie transakcji Pani przeprowadziła lub planuje przeprowadzić, w jakich odstępach czasu?

Odpowiedź: Transakcje jakie Pani przeprowadziła:

• marzec 2026 r. - 34 transakcje, w trakcie których kupiono 42 rzeczy,
• kwiecień 2026 r. - 37 transakcji, w trakcie których kupiono 67 rzeczy,
• maj 2026 r. - 32 transakcje, w trakcie których kupiono 41 rzeczy,
• czerwiec 2026 r. - 21 transakcji, w trakcie których kupiono 30 rzeczy,
• do dnia udzielenia odpowiedzi 1 transakcja, w trakcie której kupiono 1 rzecz,
• niektóre osoby tworzą zestawy i w jednej transakcji kupują kilka sztuk rzeczy.

7)Jakie konkretnie rzeczy i w jakiej ilości Pani sprzedała przed upływem 6 miesięcy licząc od końca miesiąca, w którym Pani je nabyła?

Odpowiedź: Z powodu intensywnych porządków w mieszkaniu i nagromadzeniu się przez lata dużej ilości zbędnych dla Pani przedmiotów/książek/odzieży do końca roku zamierza Pani wystawić na platformie .....kilkadziesiąt sztuk ww. przedmiotów. Nie jest Pani w stanie wskazać konkretnej liczby oraz czasu ich dodania, ponieważ wystawiane w ogłoszeniach rzeczy są typowane podczas kolejnych porządków.

Pytanie

Czy przychód uzyskany ze sprzedaży używanych ubrań i przedmiotów z Pani prywatnego majątku za pośrednictwem platformy ....w okolicznościach opisanych w stanie faktycznym (będących wynikiem zbycia rzeczy osobistych, a nie prowadzenia działalności zarobkowej), stanowi dla Pani przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji - czy ciąży na Pani obowiązek jego wykazania w zeznaniu rocznym PIT?

Pani stanowisko w sprawie

Pani zdaniem, sprzedaż przez Panią przedmiotów z majątku osobistego za pośrednictwem platformy .... nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o PIT, ani źródła przychodów podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W odniesieniu do rzeczy posiadanych przez Panią dłużej niż 6 miesięcy, ich odpłatne zbycie nie generuje przychodu podlegającego opodatkowaniu na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d ustawy o PIT.

Z kolei sprzedaż przedmiotów posiadanych krócej niż 6 miesięcy, ze względu na fakt, że następuje z zamiarem zaspokojenia potrzeb osobistych oraz z brakiem chęci osiągnięcia zysku (przedmioty sprzedawane są taniej niż zostały zakupione), nie stanowi źródła przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o PIT. Pani działania są przejawem zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

W załączeniu przedkłada Pani wyciągi z Pani rachunku bankowego potwierdzające zakup odzieży w latach 2020-2026 z dwóch butików internetowych. Nie posiada Pani żadnych paragonów, ponieważ w uprzednich latach nie miała Pani żadnej świadomości, że będzie mogła w taki sposób sprzedać Pani stare rzeczy. Uważa Pani natomiast, że potwierdzenie płatności z rachunku bankowego dla sprzedawców potwierdza skalę kupowanej i posiadanej przez Panią odzieży.

W uzupełnieniu wniosku z 6 lipca 2026 r. doprecyzowała Pani własne stanowisko wskazując, że Pani zdaniem nie ma Pani obowiązku wykazywać przychodu ze zbycia przedmiotów z majątku osobistego, posiadanych przez Panią dłużej niż pół roku, w składanym przez Panią zeznaniu rocznym PIT-37 za 2026 r., ponieważ sprzedaż tych przedmiotów nie stanowi według Pani o prowadzeniu działalności gospodarczej.

W przypadku zbycia przedmiotów posiadanych przez Panią krócej niż 6 miesięcy, uważa Pani, że brak jest obowiązku wykazywania tego w zeznaniu rocznym za 2026 r., ponieważ nie wystąpi dochód - rzeczy, które sprzedała bądź sprzeda Pani w przyszłości, zbyła bądź sprzeda Pani po cenie niższej niż je Pani zakupiła (posiada Pani paragony potwierdzające ich zakup), co nie stanowi według Pani o prowadzeniu przez Panią działalności gospodarczej.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z kolei, jak stanowi art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:

Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Użyte w ww. przepisie pojęcie pozarolniczej działalności gospodarczej opiera się na trzech przesłankach:

• zarobkowym celu działalności,
• wykonywaniu działalności w sposób zorganizowany i ciągły,
• prowadzeniu działalności we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek.

Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Działalność musi być tak prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktycznie osiągnąć. Jednakże, brak zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, że działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie działalności gospodarczej zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby czynności wykonywane były w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz, czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z działalnością tą związanych. Za takim rozumieniem pojęcia „zorganizowany” przemawia również definicja słownikowa. Zgodnie z Nowym Słownikiem Poprawnej Polszczyzny Wydawnictwo Naukowe PWN pod redakcją Andrzeja Markowskiego Warszawa 2000, organizować to „przygotowywać, zakładać jakieś przedsięwzięcie”, bądź w znaczeniu drugim „nadawać czemuś reguły, wprowadzać porządek” (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 7 maja 2008 r., sygn. akt I SA/Op 18/08).

Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej, to jego wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania. Nie wyklucza on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku.

Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z dnia 3 czerwca 2015 r., sygn. akt I SA/Po 919/14: „Dla przyjęcia, że działalność ma charakter ciągły, nie jest niezbędne, by powtarzane były konkretne czynności; możliwe, że dana czynność (np. sprzedaż) będzie dokonana jednorazowo, natomiast wraz z poprzedzającymi ją czynnościami przygotowawczymi będzie tworzyła ciąg działań, który uznać należy za działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a ust. 6 u.p.d.f.”.

Natomiast, przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych czynności podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych czynności (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, niepowiązane ze sobą) w dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i na własny rachunek, można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej.

Ponadto należy wskazać, że w myśl art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W związku z powyższym, istotne jest również dla aktywności zarobkowej podatnika – mieszczącej się w zakresie zdefiniowanym w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – nieistnienie przeszkód określonych w art. 5b ust. 1 ww. ustawy. Aby dana aktywność nie została uznana za działalność gospodarczą, konieczne jest łączne spełnienie tych przesłanek.

Wobec powyższego, w celu zakwalifikowania – na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – działań podjętych przez Panią do właściwego źródła przychodu należy ocenić zamiar, okoliczności i cel działań związanych z odpłatnym zbyciem składników majątku osobistego, o których mowa we wniosku (tj. monet, odznak, książek, dokumentów, grafik, bagnetów, szabli, medali, pocztówek, zdjęć, bibelotów i innych przedmiotów, bowiem sprzedaż, nawet wielokrotna, przedmiotów z majątku prywatnego osoby fizycznej, które nie są związane z działalnością gospodarczą oraz nie były nabyte w celu ich odsprzedaży, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z opisu sprawy przedstawionego we wniosku wynika, że od marca 2026 r. wyprzedaje Pani za pośrednictwem platformy ...własne używane przedmioty codziennego użytku (np. odzież, obuwie, książki), które stanowiły Pani własność i były wykorzystywane na Pani prywatne potrzeby. Przedmioty te nie zostały nabyte w celu ich dalszej odsprzedaży i nie prowadzi Pani w tym zakresie zorganizowanej ani ciągłej działalności zarobkowej. Każdy ze sprzedawanych przez Panią przedmiotów stanowił Pani własność przez okres dłuższy niż 6 miesięcy (licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie). Niektóre z wystawianych rzeczy były w Pani posiadaniu krócej niż pół roku, jednak sprzedaje je Pani po cenie niższej lub równej cenie ich zakupu - transakcje te nie generują więc dochodu. Jeżeli sprzedaje Pani przedmiot nabyty wcześniej niż 6 miesięcy przed jego sprzedażą, posiada Pani paragon na jego zakup. Sprzedała Pani tak do tej pory 4 sztuki odzieży, tj. 2 pary spodni, za które zapłaciła Pani po 49 zł za każdą ze sztuk, a sprzedała Pani za 32 zł i 40 zł, jedną parę spodni, którą nabyła Pani za 69 zł, a sprzedała Pani za 40 zł i bluzkę, którą kupiła Pani za 29 zł i za tą samą cenę ją Pani sprzedała. Sprzedaż przedmiotów używanych z Pani majątku prywatnego na portalu ....jest prowadzona tylko w celu zaspokojenia Pani własnych potrzeb, jest prowadzona w sposób nieregularny, jest prowadzona w sposób niezorganizowany. Za sprzedaż przedmiotów używanych, z Pani majątku prywatnego nie ponosi Pani odpowiedzialności wobec osób trzecich. Sprzedaż przedmiotów używanych z Pani majątku prywatnego prowadzi Pan wyłącznie osobiście, w Pani czasie wolnym, w Pani miejscu zamieszkania - nie jest ona wykonywana pod żadnym kierownictwem, ani w konkretnie wyznaczonym miejscu oraz czasie. Nie ponosi Pani ryzyka gospodarczego związanego ze sprzedażą przedmiotów używanych z Pani majątku prywatnego. Nie zamierza Pani w przyszłości nabywać innych rzeczy bądź praw w celu ich późniejszej sprzedaży. Jedyne rzeczy/przedmioty jakie Pani sprzedaje dotyczą rzeczy z Pani majątku osobistego, którego wyzbywa się Pani po zrobieniu porządków w mieszkaniu - są to przedmioty, które uznaje Pani za niepotrzebne, nieużywane przez Panią, nienoszona odzież, itp. Z powodu intensywnych porządków w mieszkaniu i nagromadzeniu się przez lata dużej ilości zbędnych dla Pani przedmiotów/książek/odzieży do końca roku zamierza Pani wystawić na platformie ..... kilkadziesiąt sztuk ww. przedmiotów. Nie jest Pani w stanie wskazać konkretnej liczby oraz czasu ich dodania, ponieważ wystawiane w ogłoszeniach rzeczy są typowane podczas kolejnych porządków.

Z przedstawionych we wniosku okoliczności nie wynika, aby przychody ze sprzedaży Pani własnych używanych przedmiotów codziennego użytku (np. odzieży, obuwia, książek), które stanowiły Pani własność i były wykorzystywane na Pani prywatne potrzeby, można było zakwalifikować jako uzyskiwane ze źródła pozarolnicza działalność gospodarcza, określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Pani zachowanie w stosunku do sprzedaży ww. używanych przedmiotów, które uznaje Pani jako niepotrzebne, nieużywane/nienoszone przez Panią, wskazuje bowiem na czynności mieszczące się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, tzn. mające na celu prawidłowe racjonalne gospodarowanie tym majątkiem. Nie są to działania o charakterze inwestycyjnym, ukierunkowane na osiągnięcie zysku, które są typowe dla podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą.

Tym samym, w wyniku sprzedaży używanych przedmiotów codziennego użytku (np. odzieży, obuwia, książek) z majątku osobistego nie powstanie przychód, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Zatem, skutki podatkowe sprzedaży własnych używanych przedmiotów codziennego użytku (np. odzieży, obuwia, książek), opisanych we wniosku, należy rozpatrywać w kontekście źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ww. ustawy.

W myśl art. 24 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że gdy sprzedaż rzeczy nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i jest dokonywana przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie, wówczas stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W takim przypadku podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym z tytułu odpłatnego zbycia rzeczy stanowi dochód. Jest nim różnica pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia rzeczy, a kosztem ich nabycia, zmniejszona o wartość nakładów poczynionych w czasie ich posiadania.

Z kolei, przychód uzyskany ze sprzedaży rzeczy po terminie określonym w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ww. ustawy, nie generuje przychodu (dochodu) podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż sprzedaż rzeczy po upływie pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło ich nabycie, nie stanowi źródła przychodu.

Zatem, w odniesieniu do sprzedaży przedmiotów, po upływie pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło ich nabycie stwierdzić należy, że skoro – jak Pani wskazała – są to przedmioty codziennego użytku (np. odzież, obuwie, książki), stanowiące Pani własność i wykorzystywane na Pani prywatne potrzeby oraz była Pani w posiadaniu tych rzeczy powyżej pół roku (niektóre ubrania i książki pozostawały w Pani posiadaniu przez nawet kilkanaście, a i ponad 20 lat), licząc od końca miesiąca, w którym je Pani nabyła, to ich sprzedaż nie stanowi źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym uzyskany z tego tytułu przychód w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych i nie jest Pani zobowiązana wykazywać sprzedaży ww. przedmiotów w zeznaniu podatkowym.

Wobec powyższego, Pani stanowisko w tym zakresie uznałem za prawidłowe.

Odnosząc się natomiast do kwestii sprzedaży przez Panią przedmiotów, przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło ich nabycie, stwierdzić należy, że sprzedaż ta będzie stanowiła źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Dochód należy ustalić się jako różnicę między przychodem ze sprzedaży a kosztami nabycia rzeczy, zgodnie z art. 24 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (niemniej jednak podatek dochodowy nie wystąpi, jeśli kwota za którą przedmiot zostanie sprzedany będzie niższa od kwoty, za którą Pani go nabyła). Dokonując takiej sprzedaży jest Pani zobowiązana do wykazania w zeznaniu rocznym PIT-36 przychodu, kosztów jego uzyskania oraz wyniku tej transakcji – dochodu lub straty, w rubryce „Odpłatne zbycie rzeczy określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d ustawy”.

Wobec powyższego Pani stanowisko, zgodnie z którym sprzedaż przedmiotów posiadanych krócej niż 6 miesięcy, ze względu na fakt, że następuje z zamiarem zaspokojenia potrzeb osobistych oraz z brakiem chęci osiągnięcia zysku (przedmioty sprzedawane są taniej niż zostały zakupione), nie stanowi źródła przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o PIT i brak jest obowiązku wykazywania tego w zeznaniu rocznym za 2026 r., należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Podkreślam, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Należy wskazać, że przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonaliśmy wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie różnić się od stanu występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Pani w zakresie przedstawionego stanu faktycznego.

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego  (…).

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.