Zaliczka w eksporcie towarów

Wśród czynności podlegających opodatkowaniu VAT ustawodawca wskazał m.in. eksport towarów. Zgodnie z ogólną zasadą, zawartą w art. 19 ust. 11 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, jeżeli przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi ma miejsce otrzymanie zaliczki, zadatku, przedpłaty, raty - obowiązek podatkowy w VAT powstaje z chwilą jej otrzymania. W obecnym stanie prawnym zasadą jest także, że każda kwota zaliczki powoduje powstanie tego obowiązku. Wprawdzie zasada ta ma zastosowanie również do zaliczek na poczet eksportu towarów, to jednak w tym przypadku ustawodawca przewiduje nieco inne zasady jego powstania. Szczególnej regulacji podlega także prawo do otrzymania zwrotu na rachunek bankowy (tzw. zwrotu bezpośredniego) nadwyżki podatku naliczonego nad należnym z tytułu otrzymanej zaliczki eksportowej.

Poniżej przedstawione zostaną skutki otrzymania zaliczki eksportowej w VAT: moment powstania obowiązku podatkowego, obowiązek jej udokumentowania (lub nie), warunek otrzymania zwrotu bezpośredniego oraz sposób korekty rozliczenia podatku, gdy nie dojdzie do eksportu towarów lub też wywóz towaru nastąpi w terminie późniejszym niż uprzednio zakładano.

Aby właściwie zdefiniować, kiedy mamy do czynienia z zaliczką eksportową, do której ma zastosowanie stawka VAT w wysokości 0 proc., należy przede wszystkim ustalić, czy otrzymana wpłata ma związek z późniejszym wywozem towaru poza obszar celny Wspólnoty, uznanym na potrzeby VAT za eksport towarów. Nie każdy bowiem wywóz towaru z terytorium Polski do kraju trzeciego jest jego eksportem.

W myśl art. 2 pkt 8 ustawy o VAT eksportem towaru, zdefiniowanym na potrzeby tego podatku, jest potwierdzony przez urząd celny wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty. Wywóz tych towarów może być dokonany zarówno przez dostawcę, jak i nabywcę lub przez podmiot trzeci działający na ich rzecz.