Rachunek przepływów pieniężnych (cz. 2)

Jak sprawić, by rachunek przepływów pieniężnych rzeczywiście pokazywał prawdę o firmowej gotówce, a nie tylko poprawnie „zamykał się” z bilansem? W nowym numerze BGK pokazujemy krok po kroku najczęstsze pułapki związane ze sporządzaniem RPP i podpowiadamy, jak je ominąć: od zasady brutto i konsekwentnej klasyfikacji przepływów, przez uzgodnienia z bilansem i ujawnienia transakcji niepieniężnych, aż po praktyczne testy logiczne, które w minutę wyłapią błędy znaków w metodzie pośredniej. Pokażemy, dlaczego poprawny cash flow bywa dla inwestorów i kredytodawców ważniejszy niż zysk netto, a dla menedżerów stanowi najlepszy radar płynności i jakości zysków.

Wskazówki dotyczące rzetelnej prezentacji przepływów pieniężnych

Aby rachunek przepływów pieniężnych prawidłowo spełniał swoją rolę informacyjną, powinien być sporządzony rzetelnie i jasno. Oto kilka wskazówek, które pomagają osiągnąć wysoką jakość tego sprawozdania:

• Należy sprawdzić kompletność i zgodność z bilansem. Rachunek przepływów musi obejmować wszystkie istotne przepływy pieniężne okresu – upewnij się, że żadna transakcja gotówkowa nie została pominięta lub błędnie wykluczona. Należy sprawdzić, czy skumulowane przepływy netto ze wszystkich działalności (A + B + C) odpowiadają zmianie stanu środków pieniężnych (i ich ekwiwalentów) między początkiem a końcem okresu. Jeśli nie, oznacza to, że gdzieś brakuje jakiegoś elementu (lub środki pieniężne zostały zdefiniowane inaczej, np. włączono ekwiwalenty – wówczas należy to jasno zaznaczyć i dokonać odpowiedniego przeklasyfikowania niektórych aktywów do ekwiwalentów zgodnie z definicją KSR/MSR).
• Przy prezentacji przepływów należy stosować zasadę brutto. Zgodnie z MSR 7 oraz KSR 1 co do zasady wykazujemy oddzielnie poszczególne wpływy i odpowiadające im wydatki, nie kompensując ich ze sobą. Dzięki temu widać pełny obraz przepływów. Dopuszczalne jest pokazywanie pewnych pozycji w ujęciu netto tylko w wyjątkowych sytuacjach – np. gdy jednostka działa jako pośrednik przekazujący środki w cudzym imieniu lub przy krótkoterminowych lokatach o szybkim obrocie (gdzie wpływy i wypływy następują szybko po sobie). Ogólnie jednak należy unikać sztucznego „zbijania” przepływów – np. kredytu z jego spłatą – ponieważ zaciemnia to obraz.