Wyrok NSA z dnia 13 kwietnia 2011 r., sygn. II FSK 2138/09
Samo, ogólnikowe w zasadzie tylko, oświadczenie o prowadzeniu określonej działalności i osiąganiu z niej "ponadprzeciętnych" przychodów, uzyskania takich przychodów, a w szczególności ich wysokości, jeszcze nie dowodzi. Nie wynika z tego także dowód, iż wzmiankowane przychody, o ile w rzeczywistości miały miejsce, zostały w zgodnej z prawem wartości poddane opodatkowaniu, nie są zaś przychodami nieujawnionymi, bądź przychodami z nieujawnionych źródeł. [art. 20 ust. 3 u.p.d.o.f.]
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Jacek Brolik (sprawozdawca), Sędzia NSA Jerzy Rypina, Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska-Nowacka, Protokolant Maja Fabrowska, po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2011 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej B. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 8 września 2009 r. sygn. akt I SA/Go 244/09 w sprawie ze skargi B. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Z. z dnia 2 marca 2009 r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 8 września 2009 r., sygn. akt I SA/Go 244/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim oddalił skargę B.G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Z. z dnia 2 marca 2009 r. w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 r. od dochodu z nieujawnionych źródeł przychodów.
Ze stanu faktycznego przedstawionego przez Sąd pierwszej instancji wynika, że w dniu 26 października 2007 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w G. wszczął wobec skarżącej postępowanie w sprawie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym za 2002 r. od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodu. Ustalono, że B.G. latach 1966 - 1993 pracowała jako lekarz stomatolog w uspołecznionej służbie zdrowia, a od 1973 r. prowadziła także prywatną praktykę lekarską. Od 1993 do 1998 r. pobierała rentę inwalidzką, a następnie w 1998 r. przyznano jej emeryturę, którą pobiera do chwili obecnej. Stwierdzono, że w kontrolowanym roku skarżąca uzyskała dochód z działalności gospodarczej w wysokości 9.402,84 zł oraz z emerytury w kwocie 11.418,83 zł. Dwukrotnie podarowała swojemu synowi M. G. po 30.000 zł. Ze złożonego przez nią w trakcie postępowania oświadczenia wynikało, iż na utrzymanie w 2002 r. wydała 4.000 zł, a na początku tegoż roku dysponowała oszczędnościami z lat ubiegłych w wysokości 70.000 zł. Z zestawienia dokonanych w 2002 r. wpłat za energię elektryczną, wodę, gaz i telefon wynika, iż koszty jakie z tytułu samych opłat poniosła skarżąca to prawie 7.000 zł. Skarżąca nabyła część spadku po swoim zmarłym w 1992 r. ojcu J. G. Spadkobiercy otrzymali należne zmarłemu odszkodowanie z Fundacji "P." wypłacone w trzech ratach - w 1993, 1994 i 1997 r. Ze skarżącą zamieszkiwała jej matka M. G. do chwili śmierci w 2001 r. M. G. otrzymywała (na konto bankowe) rentę rodzinną w wysokości 1.109,37 zł miesięcznie.
