Wyrok NSA z dnia 4 stycznia 2017 r., sygn. II FSK 1426/15

Sąd administracyjny drugiej instancji nie jest zobowiązany do sporządzania za Sąd pierwszej instancji prawidłowego uzasadnienia zaskarżonego wyroku. Dokonanie – za Sąd pierwszej instancji - szeregu ustaleń oraz przeprowadzenie wielu istotnych ocen prawnych dopiero przez Naczelny Sąd Administracyjny pozbawiłoby w istocie obie strony prawa do realizacji dwuinstancyjnego postępowania sądowoadministracyjnego i czyniło zasadniczo bezprzedmiotowymi uzasadnione zarzuty kasacyjne naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a.

Teza od Redakcji

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Anna Dumas, Sędzia NSA Jacek Brolik (sprawozdawca), Sędzia WSA del. Bogusław Woźniak, Protokolant Justyna Bluszko-Biernacka, po rozpoznaniu w dniu 4 stycznia 2017 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej K. N. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 26 listopada 2014 r. sygn. akt I SA/Lu 450/14 w sprawie ze skargi K. N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Lublinie z dnia 17 kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. 1) uchyla zaskarżony wyrok w całości i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie, 2) zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w Lublinie na rzecz K. N. kwotę 38040 (słownie: trzydzieści osiem tysięcy czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 26 listopada 2014 r. w sprawie sygn. akt I SA/Lu 450/14 ze skargi K. N. (dalej: "Skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Lublinie z dnia 17 kwietnia 2014 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę.

Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco.

Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Skarbowej w Lublinie po rozpatrzeniu odwołania Skarżącego utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia 18 października 2013 r. określającą zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. w kwocie 6.507.992 zł. Skarżący w 2007 r. uzyskiwał dochody na terenie Rzeczypospolitej Polskiej oraz Danii. W złożonym zeznaniu podatkowym za 2007 r. wykazał dochód w łącznej kwocie 16.427.170,12 zł w tym 16.392.472,12 zł zadeklarował jako dochód uzyskany na terytorium Danii. Do zeznania podatkowego dołączył również wniosek o umorzenie zaległości podatkowej w trybie ustawy z dnia 25 lipca 2008 r. o szczególnych rozwiązaniach dla podatników uzyskujących niektóre przychody poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. z 2008 r. Nr 143, poz.894). Organ ustalił, że podatnik w 2007 r. przepracował w Danii jedynie 3 dni, a tym samym nieprawidłowo zadeklarował dochód uzyskany na terytorium tego państwa, który w rzeczywistości wyniósł 183.529,55 zł, zaś dochód uzyskany na terytorium Polski 16.242.800,24 zł. W tej sytuacji organ dokonał obliczenia wartości należnego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007r. w wysokości 6.507.992 zł.