Wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 30 listopada 2005 r., sygn. II SA/Wr 2529/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Masternak-Kubiak, Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński /sprawozdawca/, Asesor WSA Alojzy Wyszkowski, Protokolant Jolanta Pociejowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 listopada 2005r. sprawy ze skargi J. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby oddala skargę

Uzasadnienie

Decyzją Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r. nr [...] na podstawie art. 104 § 1, art. 138 § 1 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 25 ust. 1 pkt 8a i art. 81 ust. 1 i 1a ustawy z dnia 24 lipca 1999r. o Służbie Celnej /Dz.U. Nr 72, poz. 802 z późn. zm./ - po rozpoznaniu wniosku J. B. o ponowne rozpatrzenie sprawy zwolnienia go ze służby celnej utrzymano w mocy decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r., nr [...] w sprawie zwolnienia ze służby.

W motywach uzasadnienia stwierdzono, że decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej we W. zwolnił ze służby funkcjonariusza celnego, J. B. w trybie art. 25 ust.1 pkt 8a ustawy o służbie celnej, tj. z uwagi na zaistnienie przesłanki wniesienia aktu oskarżenia przeciwko w/wymienionemu. Jest to odrębna od ujętej w art.25 ust.1 pkt 3 przesłanka skazania prawomocnym wyrokiem za przestępstwo popełnione umyślnie.

Od decyzji tej zainteresowany złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zarzucił, że decyzja zapadła z rażącym naruszeniem przepisów prawa, tj. art. 42 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i art. 6 ust. 2 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności.

Ponownie rozpatrując sprawę Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że chybiony jest zarzut naruszenia art. 42 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Przepis ten statuuje zasadę domniemania niewinności. Zainteresowany nie został zwolniony ze służby z powodu popełnienia przestępstwa, lecz na innej podstawie faktycznej i prawnej. Ustawodawca rozszerzył bowiem katalog przyczyn stanowiących obligatoryjną podstawę zwolnienia ze służby o ujętą w art. 25 ust.1 pkt 8a ustawy o Służbie Celnej przesłankę wniesienia aktu oskarżenia o umyślne popełnienie przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego. Skoro przepis ten jest przepisem obowiązującym, którym Dyrektor Izby Celnej jest związany, nie jest możliwe przyjęcie, że wydana na tej podstawie prawnej decyzja narusza art. 42 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i odpowiadający mu treścią art. 6 ust. 2 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności.