Wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 5 grudnia 2006 r., sygn. II SA/Wr 372/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz (sprawozdawca), Sędzia NSA Halina Kremis, Asesor WSA Alicja Palus, Protokolant Paweł Kysiak, po rozpoznaniu w II Wydziale na rozprawie w dniu 29 listopada 2006 r. sprawy ze skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego we W. z dnia [...]r. przyznającej na własność nieodpłatnie W. P. działkę nr [...] AM-10 o powierzchni [...]ha, położoną we W. przy ul. G. [...] I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...]r., II. orzeka, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. na rzecz skarżącej kwotę 355 zł (trzysta pięćdziesiąt pięć złotych) tytułem kosztów postępowania sądowego

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...]r. na podstawie art. 9 ust. 1 i art. 31 ustawy z dnia 29.05.1974 r. o przekazywaniu gospodarstw rolnych na własność Państwa w zamian za rentę i spłaty pieniężne (Dz. U. Nr 21, poz. 118) na wniosek K. K. przejęto jej gospodarstwo rolne z wyłączeniem zabudowań mieszkalnych i gospodarczych położonych na działce siedliskowej nr [...] o obszarze [...]ha. W tzw. ustaleniach do wydania tej decyzji ustalono, że rolnik pozostawia sobie do bezpłatnego użytkowania działkę siedliskową, jednak w decyzji pozostawiono określenie takiej działki do chwili sporządzenia protokołu zdawczo-odbiorczego. Umową notarialną z dnia [...]r. K. K. darowała swojej córce W. P. (obecnie K. po zawarciu małżeństwa w dniu [...]r.) zabudowania obejmujące dom mieszkalny i dwie komórki położone na działce nr [...]. W dniu [...]r. w wykonaniu tej umowy darowizny sporządzono umowę przenoszącą własność zabudowań. Pismem z dnia [...]r. skarżąca wniosła o oddanie jej działki siedliskowej w wieczyste użytkowanie w całości lub części, a wówczas przydzielenie pozostałej części matce do dożywotniego użytkowania. Według wypisu z rejestru gruntów działka siedliskowa nosiła w [...] r. numer [...] i miała powierzchnię [...]ha. Decyzją z [...]r. ustalono granice terenów wyznaczonych planem szczegółowym zagospodarowania przestrzennego osiedla S. pod budownictwo jednorodzinne jako działki nr [...] i [...], przy czym działkę [...] skreślono z adnotacją "popr.". Według dołączonego projektu podziału nieruchomości z działki nr [...] utworzono działkę zabudowaną nr [...] o obszarze [...] m2, działkę niezabudowaną nr [...] o obszarze [...]m2, zaś pozostałą część przeznaczono pod drogę i dołączono do działki nr [...]. Dla działki nr [...] urządzono księgę wieczystą KW nr [...] i decyzją z dnia [...]r. ustanowiono na niej użytkowanie wieczyste na rzecz skarżącej, co stało się podstawą do zawarcia w dniu [...]r. umowy użytkowania wieczystego. Decyzją z dnia [...]r. przydzielono K. K. do bezpłatnego użytkowania działki nr [...],[...] i [...], a następnie decyzją z dnia [...]r. przyznano jej te działki nieodpłatnie na własność. Decyzją z dnia [...]r. na podstawie art. 6 ustawy z dnia 24.02.1989 r. o zmianie ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników indywidualnych i członków ich rodzin oraz o zmianie ustawy o podatku rolnym (Dz. U. Nr 10, poz. 53) przyznano nieodpłatnie na własność skarżącej działkę zabudowaną nr [...] o powierzchni [...]ha. W uzasadnieniu tej decyzji powołano treść decyzji z dnia [...] r. i wskazano, że obecnie skarżąca jest właścicielką zabudowań oraz wniosła ona o zmianę prawa użytkowania wieczystego działki nr [...] na prawo własności, zaś na takie przekształcenie pozwala art. 6 ustawy z dnia 24.02.1989 r. Kolejną decyzją z dnia [...] r. wydaną na tej samej podstawie prawnej oraz art. 155 k.p.a. zmieniono decyzję z dnia [...]r. przez przyznanie skarżącej na własność działek nr [...]o powierzchni [...]ha i nr [...] o powierzchni [...]ha. Według uzasadnienia, skarżącej przyznano poprzednią decyzją na własność siedlisko i dopiero obecnie stwierdzono, że siedlisko obejmuje działki nr [...] (w wieczystym użytkowaniu) i [...] (oddaną skarżącej w dzierżawę). Działki te stanowią funkcjonalnie jedno siedlisko i tak są użytkowane. Skarżąca wniosła o przyznanie jej prawa własności obu działek i należało ten wniosek uwzględnić. Pismem z dnia [...]r. skarżąca zwróciła się do Wydziału Mienia i Geodezji Urzędu Miejskiego we W. o wyjaśnienie, dlaczego podstawą wpisu do księgi wieczystej KW nr [...] prawa własności siedliska na jej rzecz nie jest decyzja z dnia [...]r. i utworzona na jej podstawie działka nr [...] o powierzchni [...] m2, o co skarżąca wniosła do sądu wieczystoksięgowego, lecz decyzja z dnia [...]r. dot. działek nr [...] i [...] o zmniejszonym obszarze, której wpisu dokonano bez jej zgody. W odpowiedzi na to pismo Urząd pouczył skarżącą, że przywrócenie stanu nieruchomości do ustalonego decyzją z dnia [...]r. byłoby możliwe wyłącznie poprzez stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...]r. i skarżąca powinna złożyć wniosek o stwierdzenie nieważności tej decyzji do Wojewody D. zgodnie z art. 157 § 1 k.p.a. Kierując się uzyskanym pouczeniem skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...]r. W uzasadnieniu powołała się w szczególności na pismo ZDiK we W. informujące, że pas ochronny o powierzchni [...] m2 zabrany z jej siedliska, stał się zbędny i nie zostanie wykorzystany na poszerzenie drogi. Po przekazaniu wniosku według właściwości skarżąca nadal podkreślała, że zmiany decyzji z [...]r. dokonano bez jej zgody. Decyzją z dnia [...]r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. stwierdziło nieważność decyzji z dnia [...]r. jako wydanej z rażącym naruszeniem art. 155 k.p.a. W uzasadnieniu tej decyzji organ w ogóle nie rozważał kwestii materialnoprawnych i podkreślał wyjątkowość przełamania zasady trwałości decyzji ostatecznych.