Wyrok WSA w Szczecinie z dnia 17 stycznia 2008 r., sygn. II SA/Sz 922/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Jankowski, Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder (spr.),, Sędzia NSA Mirosława Włodarczak-Siuda, Protokolant Joanna Białas-Gołąb, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 stycznia 2008 r. sprawy ze skargi R. D. na postanowienie Inspektora Sanitarnego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zwrotu orzeczenia lekarskiego o rozpoznaniu choroby zawodowej uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Inspektora Sanitarnego nr [...] z dnia [...].

Uzasadnienie

Państwowy Graniczny Inspektor Sanitarny w S. postanowieniem

z dnia [...] na podstawie art. 66 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego zwrócił Wojewódzkiemu Ośrodkowi Medycyny Pracy Centrum Leczenia i Profilaktyki w S. orzeczenie lekarskie nr [...] o rozpoznaniu choroby zawodowej u R. D. W uzasadnieniu postanowienia organ podał, że R. D. zachorował na malarię w trakcie rejsu na statku pływającego pod banderą cypryjską. Wskazał nadto, że marynarz był zatrudniony za pośrednictwem X Spółki z o.o. przez armatora c.

Powołując się na treść § 3 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia

30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach, właściwość powiatowego inspektora sanitarnego ustala się według miejsca, w którym praca jest lub była wykonywana przez pracownika, lub według krajowej siedziby pracodawcy w przypadku, gdy dokumentacja dotycząca narażenia zawodowego jest gromadzona w tej siedzibie. Powołując się na powyższy przepis Państwowy Graniczny Inspektor Sanitarny uznał się za niewłaściwy do wydania decyzji w sprawie choroby zawodowej R. D., a z uwagi na to, że na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej nie można ustalić właściwości miejscowej innego inspektora sanitarnego, albowiem praca była wykonywana poza granicami kraju, zaś pracodawca nie ma krajowej siedziby, zatem na podstawie art. 66 § 3 Kpa zwrócił orzeczenie jednostce orzeczniczej, która je wydała.