Wyrok WSA w Warszawie z dnia 3 lipca 2009 r., sygn. III SA/Wa 34/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Lidia Ciechomska-Florek, Sędziowie Sędzia WSA Marek Kraus, Sędzia WSA Anna Wesołowska (sprawozdawca), Protokolant Łukasz Bazyluk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 czerwca 2009 r. sprawy ze skargi Szpitala [...] w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej płatnika jako płatnika zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz określenia wysokości niepobranego przez płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006r. oddala skargę
UZASADNIENIE
1. W okresie od 28 marca 2008 roku do 8 kwietnia 2008 roku przeprowadzono w Szpitalu [...] (zwanym dalej Skarżącym) kontrolę podatkową dotyczącą prawidłowości rozliczeń z budżetem państwa w zakresie wywiązywania się z obowiązków płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu wypłat dokonanych w okresie od 1 stycznia 2006 roku do 31 grudnia 2006 roku.
W wyniku powyższej kontroli ustalono, że Skarżący zaniżył wysokość zaliczek na podatek z tytułu wypłat na rzecz pani A. C. za poszczególne miesiące 2006 roku o kwoty określone w protokole kontroli. Podstawą do takiego ustalenia było uznanie przez kontrolujących, że obowiązki określone w zakresie obowiązków pracownika zatrudnionego na stanowisku radcy prawnego nie spełniają kryteriów do zastosowania 50% stawki kosztów uzyskania przychodów od dokonanych wypłat zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z dnia 26 lipca 1991 roku (tekst jednolity Dz. U. 2000 nr 14 poz. 176 ze zmianami, dalej zwana ustawą p.d.o.f.).
Kontrolujący wskazali, że szpital nie przedstawił dokumentów ani innych dowodów wskazujących na powstanie utworów w wyniku pracy wykonywanej przez panią C..
Pismem z dnia 22 kwietnia 2008 roku po zapoznaniu się z protokołem kontroli Skarżący przedstawił organowi kontrolującemu informację wydaną z upoważnienia Ministra Finansów przez podsekretarza stanu W.M. Marszałkowi Sejmu RP z dnia 11 kwietnia 1996 roku w sprawie stosowania 50% kosztów uzyskania przychodu, wskazując, że jest ona nadal dostępna na stronie internetowej Komitetu Badań Naukowych o raz podniósł, że z mocy art. 14 par. 6 ustawy Ordynacja podatkowa zastosowanie się przez podatnika do interpretacji ogólnej o której mowa w art. 14 par. 1 pkt 2 powyższej ustawy nie może mu szkodzić. Dodatkowo, Skarżący podniósł, że zastosował się również do interpretacji wydanej przez Ministra Kultury i Sztuki, co z mocy przywołanych przepisów również nie może mu szkodzić. Skarżący podniósł, że nie ma znaczenia forma prawna umowy w wyniku której powstaje dzieło o charakterze utworu autorskiego.
