Wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 22 listopada 2010 r., sygn. II SA/Rz 778/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Piórkowska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 22 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. A. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia choroby zawodowej -skargę oddala

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r. [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny, po rozpoznaniu odwołania J. A. utrzymał w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] przedmiocie umorzenia postępowania na podstawie art. 105 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu orzekający w sprawie organ podniósł, że postępowanie w sprawie podejrzenia u J. A. choroby zawodowej zostało wszczęte w dniu 5 grudnia 2007r . W sprawie przeprowadzono ocenę narażenia zawodowego a zebrane materiały przesłano do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy celem wydania orzeczenia w przedmiocie rozpoznania choroby zawodowej. W dniu 29 marca 2010 r. organ I instancji otrzymał zamiast orzeczenia jedynie kartę informacyjną badania z informacją, że schorzenie - nowotwór złośliwy nadnercza nie figuruje w obecnym wykazie chorób zawodowych. Powyższe dało podstawę do umorzenia postępowania w sprawie. W ocenie orzekającego organu poza sporem pozostaje fakt,, że w trakcie postępowania przed Państwowym Powiatowym Inspektorem Sanitarnym nastąpiła zmiana stanu prawnego, skutkiem czego odwołujący się utracił możliwość ubiegania się o stwierdzenie choroby zawodowej. Postępowanie przed organem I instancji wszczęte zostało w celu ustalenia u odwołującego się choroby zawodowej, określonej w pozycji 17 pkt 7 załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach ( nowotwór złośliwy powstały w następstwie działania czynników występujących w środowisku pracy, uznanych za rakotwórcze u ludzi, inny niż rak płuca, rak oskrzela, międzybłoniak opłucnej albo otrzewnej, nowotwór układu krwiotwórczego, nowotwór skóry, nowotwór pęcherza moczowego, naczyniako - mięsak wątroby ). Z dniem 3 lipca 2009 r. weszło w życie rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych, które w załączonym do niego wykazie chorób zawodowych pod pozycją 17 zawęża zakres chorób nowotworowych, mogących zostać uznanymi za choroby zawodowe - załącznik wylicza powyższe w sposób enumeratywny, zaś w wyliczeniu powyższym brak pozycji określającej rozpatrywaną w sprawie niniejszej chorobę. W związku z powyższym strona utraciła prawną możliwość uznania jej dolegliwości za chorobę zawodową. Oznacza to, że z powyższą chwilą postępowanie prowadzone przez organ I instancji stało się bezprzedmiotowe, bowiem wystąpił brak przedmiotu postępowania administracyjnego w postaci stosownej choroby. Zgodnie z treścią art. 105 § 1 Kodeksu Postępowania Administracyjnego organ wydaje decyzję o umorzeniu postępowania wówczas, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, co organ I instancji słusznie uczynił. Organ odwoławczy wskazuje, że nie polegają na prawdzie zarzuty odwołania dotyczące zastosowania przez organ I instancji niewłaściwych przepisów prawnych, a to z uwagi na treść § 11 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 roku w sprawie chorób zawodowych, zgodnie z którym jego przepisy stosuje się do postępowań wszczętych przed dniem jego wejścia w życie, zaś czynności procesowe dokonane wcześniej pozostają skuteczne.