Postanowienie WSA w Warszawie z dnia 25 marca 2014 r., sygn. III SA/Wa 543/14

Wstrzymanie wykonania aktu

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Lemiesz, po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2013 r. Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące od kwietnia do października 2009 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

Uzasadnienie

Skarżący - M. K.wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2013 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące od kwietnia do października 2009 r. W skardze zawarł również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazał, iż kwota zaległości podatkowej określonej decyzją Naczelnika, utrzymaną zaskarżaną decyzją Organu jest istotnie wysoka. Zaznaczył, iż według danych finansowych i zapisów urządzeń księgowych dochód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych za 2013 rok wyniósł 303.000 PLN. Skarżący nie posiada składników majątkowych o znacznej wartości, które mógłby zbyć celem pozyskania środków pieniężnych z przeznaczeniem na zapłatę kwoty wynikającej z zaskarżonej decyzji. Aktualnie Skarżący, poza towarami handlowymi ( obrotowymi) o szcowanej wartości 170.000 PLN posiada majątek ruchomy w postaci samochodu dostawczego i wózka widłowego o łącznej szacunkowej wartości 40.000 PLN. Skarżący wskazał, iż ww składniki majątku są wykorzystywane w prowadzonej działalności gospodarczej, bez nich Skarżący musiałby ponosić dodatkowe koszty m.in. związane z transportem nabywanych i sprzedawanych towarów. Środki finansowe znajdujące się w posiadaniu Skarżacego wynoszą łącznie 550.000 PLN. W dniu 17 stycznia 2014r. Skarżący dokonał zapłaty kwoty 50.000 PLN tytułem zaległości podatkowej wynikającej z decyzji Naczelnika utrzymanej w mocy decyzją Organu. Przeznaczając w całości te środki na zapłatę zaległości podatkowej, Skarżący pozbawiłby się tym samym możliwości regulowania zobowiązań handlowych wobec kontrahentów, jak tez możliwości nabywania towarów handlowych celem ich dlaszej odsprzedaży w ramach prowadzonej działalności gospodarczej i generowania dochodów, celem uzyskania kwot niezbędnych do zapłaty zaległości podatkowej na okoliczność uznania przez tutejszy Sąd wnoszonej skargi za nieuzasadnioną. Skarżący wskazał, że na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej ( zakup towarów, zapłata za wymagalne zobowiązania konieczne jest dysponowanie przez Skarżącego kwotą 200.00 PLN. Wyjaśnił, iż kwota 350.000 PLN stanowiąca różnicę pomiędzy kwotą środków pieniężnych znajdująca się w posiadaniu Skarżącego, a kwotą 200.000 PLN niezbędną dla kontynuowania działalności gospodarczej, zostanie przekazana na rachunek bankowy Naczelnika tytułem zaległości podatkowej wynikającej z decyzji Naczelnika. W związku z powyższym stwierdził, iż w omawianej sprawie z uwagi na wysokość zobowiązania jak również sytuację majątkową Skarżącego zachodzą podstawy do zastosowania art. 61 §3 p.p.s.a.