Wyrok WSA w Lublinie z dnia 17 grudnia 2014 r., sygn. I SA/Lu 386/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz (sprawozdawca), Sędziowie WSA Małgorzata Fita, WSA Andrzej Niezgoda, Protokolant Starszy asystent sędziego Karolina Orłowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 17 grudnia 2014r. sprawy ze skargi S. K. i W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości na 2014 r. I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości; III. przyznaje od Skarbu Państwa radcy prawnemu M. C. prowadzącemu działalność w ramach indywidualnej Kancelarii Radcy Prawnego wynagrodzenie za pomoc prawną udzieloną z urzędu w kwocie [...] w tym podatek od towarów i usług.

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze (organ odwoławczy), po rozpatrzeniu odwołania S. K. i W. K. (podatnicy), uchyliło w całości decyzję Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] r. w sprawie ustalenia podatnikom zobowiązania w podatku od nieruchomości za [...] r. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia na podstawie art. 233 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa (Dz.U.2012.749 ze zm. - o.p.).

Organ odwoławczy uzasadniał, że w decyzji organu pierwszej instancji przyjęto do opodatkowania: grunt o powierzchni [...] m² według stawki dla gruntów pozostałych, budynek o powierzchni [...] m² według stawki dla budynków mieszkalnych i dwa budynki o powierzchniach: [...] m², [...] m² przy zastosowaniu stawki dla budynków pozostałych. Organ odwoławczy zauważył, że przedmiot i podstawa opodatkowania odpowiadają treści ewidencji gruntów i budynków.

Podatnicy złożyli odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji, w którym nie godzili się z obowiązkiem ponoszenia podatku od nieruchomości z uwagi na ich trudną sytuację życiową, brak możliwości korzystania z budynków, spór sąsiedzki.