Wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 8 grudnia 2016 r., sygn. IV SA/Wr 215/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kamieniecka Sędziowie Sędzia NSA Henryk Ożóg (spr.) Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 8 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi Z. Z. na postanowienie Wojewody D. z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o żądanej treści oddala skargę w całości.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] Wojewoda D. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144, 217 § 1 i 2, art. 218 oraz art. 219 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23), po rozpatrzeniu zażalenia Z. Z. (dalej: skarżący, wnioskodawca) na postanowienie Starosty D. z dnia [...] stycznia 2016r., [...], w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o żądanej treści zaskarżone postanowienie utrzymał w mocy.

W uzasadnieniu postanowienia organ II instancji przytoczył następujący stan faktyczny i prawy sprawy.

Postanowieniem Starosty D. z dnia [...] listopada 2015 r., odmówiono skarżącemu wydania zaświadczenia potwierdzającego fakt złożenia w dniu 18 maja 2015 r. wniosku o wydanie zaświadczenia oraz odmowę jego wydania. W uzasadnieniu postanowienia organ I instancji podał, że dnia 16 listopada 2015 r. skarżący złożył wniosek o wydanie zaświadczenia o następującej treści: "Z. Z. zamieszkały [...] w dniu 18.05.2015r. złożył w PUP wniosek o wydanie zaświadczenia. Urząd wydanym postanowieniem odmówił wydania zaświadczenia." Jednocześnie zainteresowany wskazał, że zaświadczenie jest mu potrzebne do okazania jako dowód w sądzie powszechnym.

W dalszej części postanowienia organ I instancji powołał przepisy art. 217 § 1 i art. 217 § 2 pkt 1 i 2 oraz art. 218 § 1 i § 2 kpa oraz stwierdził, że istota żądania wykracza poza ramy zaświadczenia, a sformułowana przez stronę we wniosku żądana treść zaświadczenia nie stanowi poświadczenia określonych faktów lub stanu prawnego, potwierdzającego istnienie uprawnienia lub obowiązku przyznanego lub potwierdzonego wcześniej w decyzji (konstytutywnej lub deklaratoryjnej) bądź w innym indywidualnym akcie prawnym. Dodatkowo organ administracji publicznej wyjaśnił, że analiza wskazanych przez zainteresowanego przepisów prawa, nie uzasadnia wydania zaświadczenia o żądanej treści. Nadto organ wskazał, że wniosek skarżącego z dnia 18 maja 2015 r. o wydanie zaświadczenia rozstrzygnięty został postanowieniem z dnia 8 czerwca 2015 r., w którym wyjaśniono powody odmowy wydania zaświadczenia. Organ pierwszej instancji podkreślił, że odstąpił od przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, o którym mowa w art. 218 § 2 kpa ze względu na fakt, iż ewentualne wykazanie interesu prawnego przez stronę i tak nie wpłynęłoby na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie, a jedynie niepotrzebnie przedłużyłoby postępowanie.