Wyrok WSA w Białymstoku z dnia 29 czerwca 2017 r., sygn. II SA/Bk 97/17

Budowlane prawo; Administracyjne postępowanie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder, Sędziowie sędzia WSA Marek Leszczyński, sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk (spr.), Protokolant st. sekretarz sądowy Anna Makal, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi E. S. i J. S. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie dotyczącej podwyższenia i obniżenia terenu działki oddala skargę.

Uzasadnienie

P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. decyzją z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania E. i J. S. (powoływanych dalej jako "Skarżący") utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w B. z dnia [...] października 2016r., znak: [...], umarzającej postępowanie administracyjne w sprawie dotyczącej podwyższenia i obniżenia terenu działki oznaczonej nr geodezyjnym [...], stanowiącej własność D. W., położonej w N. przy ul. B.

U podstaw tego rozstrzygnięcia legły następujące ustalenia faktyczne:

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w H. zawiadomieniem z dnia 14 marca 2011r. poinformował strony, iż w związku z wnioskiem złożonym przez E. i J. S., zostało wszczęte postępowanie administracyjne w przedmiocie obniżenia i podwyższenia terenu działki ozn. nr geodezyjnym [...], położonej przy ul. B. w N. W toku oględzin przeprowadzonych w dniu 30 marca 2011r. organ ustalił, iż na przedmiotowej nieruchomości obniżenie terenu mierzone od poziomu utwardzenia terenu naprzeciwko stodoły wynosi około 1,80 m, a naprzeciwko budynku mieszkalnego Skarżących wynosi około 1,1 m. Odległość murku oporowego od stodoły w poziomie wynosi 1,70 m - 1,80 m, natomiast podwyższenie terenu rozpoczyna się na poziomie szklarni Skarżących. Długość skarpy terenu podwyższonego wynosi od 1,30 m do 4 m, a na końcu działki odległość krawężników utwardzenia do granicy działki wynosi 5,60 m. Wzdłuż ogrodzenia wykonany został utwardzony rowek odpływowy do studzienki.

Następnie organ I instancji zawiadomieniem z dnia 11 kwietnia 2011r., poinformował strony o przedłużeniu terminu rozpoznania sprawy z uwagi na prowadzenie przez Wójta Gminy N. sprawy dotyczącej przywrócenia poprzedniego stanu ukształtowania terenu na działce o nr geodezyjnym [...]. Na powyższe działania organu powiatowego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku złożył J. R., która to prawomocnym wyrokiem z dnia 12 maja 2014r., sygn. akt II SAB/Bk 81/13, została uwzględniona i Sąd zobligował Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w H. do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w przedmiotowej sprawie.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w H. decyzją z dnia [...] czerwca 2015r., na podstawie art. 105 § 1 k.p.a., umorzył postępowanie administracyjne w sprawie obniżenia i podwyższenia terenu działki o. nr geodezyjnym [...], położonej w N. przy ul. B.

Od powyższej decyzji odwołanie złożyli Skarżący oraz J. R. rozstrzygnięciu zarzucając, iż wykonane obniżenie i podwyższenie terenu zostało wykonane w warunkach samowoli budowlanej.

P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. decyzją z dnia [...] października 2015r., znak: [...], utrzymał w mocy w/w decyzję organu I instancji wydaną w przedmiocie umorzenia postępowania.

Na powyższe rozstrzygnięcie Skarżący wywiedli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, który wyrokiem z dnia 10 marca 2016r., sygn. akt II SA/Bk 735/15 uchylił decyzję PWINB w B. z dnia

[...] października 2015 r. i poprzedzającą jej wydanie decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w H. z dnia [...] czerwca 2015 r. Sąd stwierdził, że organy nadzoru budowlanego nie mogły umorzyć postępowania z powodu prowadzenia przez wójta odrębnego postępowania w przedmiocie naruszenia stosunków wodnych. Wbrew temu, co wywodzą organy, postępowania te nie dotyczą tego samego przedmiotu. Przedmiot obu postępowań może się nakładać. Obniżenie przez D. W. terenu działki [...]może z jednej strony skutkować naruszeniem stosunków wodnych na gruncie ze szkodą dla gruntów sąsiednich,

a z drugiej strony może skutkować naruszeniem konstrukcji ogrodzenia na działce nr [...]. Organy rozstrzygające sprawę naruszenia stosunków wodnych nie oceniały prawidłowości wykonania robót budowlanych, oceniały jedynie, czy zostały spełnione przesłanki z art. 29 Prawa wodnego. W związku z tym Sąd uznał, że kwestia legalności obniżenia terenu działki nr [...] i wpływu tych robót na stan ogrodzenia na działce nr [...] nie została należycie wyjaśniona przez organy nadzoru budowlanego Organy rozstrzygające sprawę naruszenia stosunków wodnych nie oceniały prawidłowości wykonanie robót budowlanych, oceniały jedynie czy zostały spełnione przesłanki z art. 29 ustawy Prawo wodne. W ocenie Sądu prowadzone postępowanie nie wyjaśniło jednak, czy obniżenie terenu działki nr [...] nastąpiło w granicach inwestycji oraz czy jej obniżenie mogło mieć wpływ na stan ogrodzenia na działce Skarżących. Sąd zalecił, aby rozpoznając sprawę ponownie organy nadzoru budowlanego przeprowadziły postępowanie wyjaśniające w celu ustalenia, czy obniżenie terenu działki nr [...] nastąpiło w granicach inwestycji, czy roboty budowlane w tym zakresie zostały wykonane zgodnie ze sztuką budowlaną oraz czy mogły mieć wpływ na stan ogrodzenia na działce nr [...].

Po zwrocie akt sprawy wraz z odpisem prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku sygn. akt II SA/Bk 735/15, P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. postanowieniem z dnia [...] czerwca 2016r., znak: [...] wyłączył od prowadzenia sprawy dotychczasowy organ tj. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w H. i wyznaczył do dalszych czynności, jako organ właściwy Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w B.

Organ I instancji w dniu 12 lipca 2016r. przeprowadził oględziny nieruchomości przy ul. B. w N., będącej własnością D. W., które wykazały, że w skład tej nieruchomości wchodzą działki ozn. nr geodezyjnym [...]. Na nieruchomości zlokalizowany jest budynek handlowo - usługowy, zrealizowany na podstawie decyzji Starosty H. z dnia [...] września 2008r., znak: [...], wydanej w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę. Budynek ten na podstawie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w H. z dnia [...] lutego 2011r., znak: [...], został przyjęty do użytkowania. Na działce ozn. nr geodezyjnym [...], od strony granicy z działką o nr geodezyjnym [...], istnieje ogrodzenie wewnętrzne z blachy trapezowej o wysokości 2m, wykonane w 2014r., usytuowane na terenie własnej nieruchomości D. W. obok istniejącego ogrodzenia, w odległości 0,3 m przy granicy z działką [...]. Teren działki o nr geodezyjnym [...], jest utwardzony kostką brukową, które to roboty zostały wykonane na podstawie zgłoszeń do Starostwa Powiatowego w H. z dnia [....] maja 2009r. oraz z [...] kwietnia 2010r.

Organ ustalił również, że teren przedmiotowej nieruchomości w stosunku do graniczącej z nią działką ozn. nr geodezyjnym [...], od strony budynku Skarżących jest obniżony, a następnie stopniowo podwyższony. Z materiału dowodowego wynika, że różnica poziomu terenu pomiędzy w/w działkami wynosi od około 1,16 m (obniżenie) przy budynku mieszkalnym zlokalizowanym na działce sąsiedniej ozn. nr geodezyjnym [...], do 2 m (podwyższenie). Powstałą w ten sposób różnicę poziomów zabezpiecza murek oporowy z barierką ochronną, znajdujący się w odległości 1,06 m od ogrodzenia z blachy trapezowej oraz skarpa obłożona kamieniami polnymi, przechodząca następnie w skarpę porośniętą trawą. Z kolei ogrodzenie Skarżących, wykonane jest z przęseł stalowych o długości 3,80 m i wysokości 1,20 m, zamontowanych na stalowych słupkach okrągłych o średnicy 8 cm. Fundament ogrodzenia jest wylewany schodkowo i ma wysokość 20cm nad gruntem. Na całej długości ogrodzenia znajduje się betonowe obrzeże, wzdłuż którego wykonane jest korytko betonowe zabezpieczające sąsiednią działkę (nr geodezyjny [...]), przed wodami opadowymi, poprzez przejęcie wody spływającej ze skarpy.

Na postawie powyższych ustaleń Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w B. decyzją z dnia [...] października 2016r., znak: [...], na podstawie art. 105 k.p.a., umorzył postępowanie w niniejszej sprawie, wskazując iż obniżenie i podwyższenie terenu działki o nr geodezyjnym [...], nie zostało wykonane w warunkach samowoli budowlanej, lecz powiązane było z budową budynku handlowo - usługowego, zrealizowanego przez D. W. na podstawie pozwolenia na budowę. W zakresie nieprzewidzianym pozwoleniem na budowę, roboty budowlane zostały zrealizowane w oparciu o skuteczne zgłoszenia z dnia [...] maja 2009r. i z dnia [...] kwietnia 2010r.

Po rozpoznaniu odwołania P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. decyzją z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Organ potwierdził prawidłowość ustaleń organu I instancji, że w sprawie nie można mówić o samowolnym obniżeniu terenu działki, gdyż prace te związane były z robotami budowlanymi mającymi na celu zagospodarowanie terenu całej inwestycji. Organ zasygnalizował jednocześnie, że sprawa była już rozpoznawana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku i zgodnie z art. 170 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, organy nadzoru budowlanego zobowiązane były do uzupełnienia zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego zgodnie z uwagami zawartymi w prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 10 marca 2016r., sygn. akt II SA/Bk 735/15. W ocenie PWINB Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w B. przeprowadził obszerne postępowanie dowodowe i wyjaśnił, że podwyższenie i obniżenie terenu działki o nr geodezyjnym[...] , położonej w N. przy ul. B. związane było z budową budynku handlowo - usługowego, zrealizowanego przez inwestorkę na podstawie decyzji udzielającej pozwolenia na budowę. Z kolei roboty budowlane wykonane były zgodnie z projektem budowlanym i warunkami pozwolenia na budowę, a także zgodnie z zasadami wiedzy technicznej i obowiązującymi Polskim Normami. Prawidłowy stan techniczny obiektów potwierdzony jest poprzez wykonywane przeglądy okresowe. Organ odwoławczy ustalił ponadto, iż zatwierdzony projekt zagospodarowania działki przewidywał posadowienie obiektu na tym samym poziomie terenu, określonym przez projektanta na rzędnej 135,5m npm, a z porównania znajdujących się na projekcie zagospodarowania działki warstwie wysokościowych o różnych rzędnych, począwszy od 137, 8 m n.p.m. do 132 - 131,5 m n.p.m., wynika że tak zaprojektowany i zatwierdzony poziom posadowienia budynku wiązał się z uwzględnieniem, odpowiednio do potrzeb obniżenia i podwyższenia terenu działki. Zdaniem organów nadzoru budowlanego oznacza to, iż obniżenie i podwyższenie terenu było przewidziane w projekcie budowlanym i zostało zgodnie z nim wykonane.

Za równie istotne dla rozstrzygnięcia sprawy organ uznał również dokonane przez inwestorkę zgłoszenia, które dotyczą także murków oporowych i ukształtowania skarpy w części działki o nr geodezyjnym [...], do których dołączone zostały uzgodnienia P. Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w B.. Ponadto jak ustalono murek oporowy oraz skarpy zabezpieczają działkę strony odwołującej się, w tym wykonane ogrodzenie z przęseł stalowych, przed osunięciem ziemi. Również wykonane wzdłuż ogrodzenia obrzeże betonowe i korytko betonowe pomagają w odprowadzeniu wód opadowych na terenie własnej działki inwestorki.

Odnosząc się natomiast do zarzutów zawartych w odwołaniu organ wyjaśnił, że wykonane podwyższenie i obniżenie działki o. nr geod. [...], zrealizowane zostało w oparciu o udzielone pozwolenie na budowę i zgodnie z pozwoleniem, bez odstępstw od zatwierdzonego projektu, a także na podstawie skutecznych zgłoszeń. Tym samym niezasadne są argumenty Skarżących jakoby inwestorka dopuściła się samowolnej realizacji inwestycji.

Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem Skarżący złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. Skarżonej decyzji zarzucili naruszenie:

1) art. 6,7,8,9,10 k.p.a. w związku z art. 138 § 1 pkt. 1 i art. 105 § 1 k.p.a. oraz art. 83 ust 2 ustawy z dnia 07.07.1994 Prawo Budowlane w wyniku przeprowadzonego postępowaniem w sposób nie pogłębiający zaufania obywatela do organów Państwa, zaniechania podjęcia na wniosek Skarżących kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy z uwzględnieniem interesu społecznego i słusznego interesu Skarżących, a także przedstawienie stanu faktycznego niezgodnie z rzeczywistością, przy jednoczesnym braku wyczerpującego informowania Skarżących o okolicznościach faktycznych i prawnych poprzez niesłuszne umorzenie postępowania administracyjnego w sprawie obniżenia terenu działki oznaczonej nr geod. [...], położonej w N. przy ul. B. i podwyższenia;

2) art. 77,78,80,81 ustawy z dnia 14.06.1960r. k.p.a. w związku z art. 41 ust 2,3 Ustawy z dnia 07.07.1994 Prawo Budowlane, w związku z art. 170 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez brak zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, co wpływa bezpośrednio na zagrożenie dla ogrodzenia należącego do Skarżących E. i J. S. w związku z nieprawdziwym stwierdzeniem, że wynik przedmiotowego postępowania wykazuje, że inwestorka przedmiotowego pawilonu nie wyszła poza teren swojej inwestycji, co nie jest oczywiście prawdą, w dodatku kiedy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w swoim ostatecznym i prawomocnym wyroku z dnia 10.03.2016, sygn. akt II SA/Bk 735/15 wskazał, że organy nadzoru budowlanego powinny stwierdzić, czy podwyższenie i obniżenie terenu działki o nr geod [...], nastąpiło w granicach prawa wynikających z zatwierdzonego projektu budowlanego, czy roboty budowlane w tym zakresie zostały wykonane zgodnie ze sztuką budowlaną oraz czy mogły mieć wpływ na stan ogrodzenia na działce o nr geod [...], a kiedy to organy nadzoru budowlanego w przedmiotowym postępowaniu w całości pominęły działkę o nr geod [...], która w związku z podwyższeniem i obniżeniem terenu działki o nr geod [...] została samowolnie podwyższona, a już ten element chociażby przemawia za stwierdzeniem, że inwestorka swoimi pracami na działce o nr geod [...] wyszła poza teren inwestycji, c) art. 5 ust 1 w związku z art. 6,7 Europejskiego Kodeksu Dobrej Administracji poprzez odmowę doprowadzenia ukształtowania terenu na działce o nr geod [...] do stanu poprzedniego, a co za tym idzie do stanu zgodnego z prawem, przy jednoczesnej odmowie nakazania inwestorowi pawilonu handlowo - usługowego, zlokalizowanego na działce o nr geod [...] zabezpieczenia ogrodzenia należącego do Skarżących E. i J. S;

3) art. 2 Konstytucji RP poprzez naruszenie zasad demokratycznego państwa prawnego, w wyniku braku zapewnienia w toku postępowania sprawiedliwości i rzetelności przy rozstrzyganiu o sytuacji jednostki.

4) art. 7 Konstytucji RP poprzez naruszenie zasad praworządności;

5) art. 17 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności w związku z ogólnie pojętym zakazem nadużywania praw przez organy administracji publicznej.

Na tej podstawie Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zobligowanie organów nadzoru budowlanego do wydania decyzji administracyjnej uwzględniającej wniosek Skarżących na okoliczność doprowadzenia ukształtowania terenu na działce o nr geod [...] w N. do stanu poprzedniego, a także zabezpieczenia przez inwestora pawilonu handlowo -usługowego ogrodzenia należącego do Skarżących, oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że projekt budowlany dla pawilonu handlowo - usługowego, zlokalizowanego na działce o nr geod [...] w N. nie obejmował tak dużej zmiany naturalnego ukształtowania terenu jak to uczyniono. Skarżący wskazali też na prawomocny i ostateczny wyrok Sądu Okręgowego w Białymstoku o sygn. akt I C 696/11, który wskazuje, że tymi robotami budowlanymi (tj. niezgodną z prawem zmianą naturalnego ukształtowania terenu - obniżenia i podwyższenia działki o nr geod [...] i podwyższenia działki o nr geod [...]) inwestor pawilonu spowodował szkodę na nieruchomości Skarżących, między innymi w postaci zniszczenia ogrodzenia należącego do Skarżących. W ocenie Skarżących skoro D. W, wyszła poza granice planowanej inwestycji swoimi robotami budowlanymi, a tym samym podkopała należące do nich ogrodzenie, co bezpośrednio zagraża temu ogrodzeniu, to rzeczą oczywistą powinien być fakt, iż organa nadzoru budowlanego powinny wydać decyzję administracyjną nakazującą doprowadzenie tego stanu rzeczy do stanu zgodnego z prawem. W sprawie powinien mieć zatem zastosowanie art. 41 ust 2, 3 Ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane.

P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi w art. 1 §1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. z 2016 r. poz. 1066 ze zm.) oraz w art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016, po. 718 - dalej; w skrócie : "p.p.s.a."), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Jednocześnie, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd obowiązany jest zatem dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji także wtedy, gdy dany zarzut nie został podniesiony w skardze.

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, albowiem zarówno zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji są zgodne z obowiązującymi w dacie ich wydania przepisami prawa materialnego oraz z przepisami postępowania.

Przedmiotem kontroli dokonywanej przez Sąd w niniejszej sprawie z punktu widzenia kryterium legalności jest decyzja PWINB w B. z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w B. z dnia [...] października 2016 r. umarzającą postępowanie administracyjne w sprawie dotyczącej podwyższenia i obniżenia terenu działki oznaczonej nr geodezyjnym [...], stanowiącej własność D. W., położonej w N. przy ul. B.

W pierwszej kolejności należy zauważyć, że sprawa ta jest po raz drugi przedmiotem orzekania tut. Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku wyrokiem z dnia 10 marca 2016 r., sygn. akt II SA/Bk 735/15 uchylił decyzję PWINB w B. z dnia [...] października 2015 r. nr [...]oraz poprzedzającą jej wydanie decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w H. z dnia [...] czerwca 2015 roku, nr [...] wskazując, że kwestia legalności obniżenia terenu działki nr [...]i wpływu tych robót na stan ogrodzenia na działce nr [...] nie została należycie wyjaśniona przez organy nadzoru budowlanego Organy rozstrzygające sprawę naruszenia stosunków wodnych nie oceniały prawidłowości wykonanie robót budowlanych, oceniały jedynie czy zostały spełnione przesłanki z art. 29 ustawy Prawo wodne. W ocenie Sądu prowadzone postępowanie nie wyjaśniło jednak, czy obniżenie terenu działki nr [...] nastąpiło w granicach inwestycji oraz czy jej obniżenie mogło mieć wpływ na stan ogrodzenia na działce Skarżących. W związku z powyższym Sąd w omawianym wyroku zalecił, aby rozpoznając ponownie sprawę organy nadzoru budowlanego przeprowadziły postępowanie wyjaśniające w celu ustalenia: 1) czy obniżenie terenu działki nr [...] nastąpiło w granicach inwestycji, 2) czy roboty budowlane w tym zakresie zostały wykonane zgodnie ze sztuką budowlaną oraz czy mogły mieć wpływ na stan ogrodzenia na działce nr [...].

Poddając kontroli zaskarżoną decyzję PWINB z dnia [...] grudnia 2016 r. Skład aktualnie rozpoznający niniejszą sprawę stwierdził, że w prowadzonym postępowaniu organy wyczerpująco wyjaśniły każdą z poddanych przez Sąd w wątpliwość kwestii.

Odnośnie pierwszego zagadnienia, tj. czy obniżenie terenu działki nr [...] nastąpiło w granicach inwestycji organy ustaliły, że podwyższenie i obniżenie terenu przedmiotowej działki związane było z budową budynku handlowo - usługowego, zrealizowanego przez inwestorkę na podstawie decyzji Starosty Ha. nr [...]z dnia [...] września 2008r. udzielającej pozwolenia na budowę. Zatwierdzony projekt zagospodarowania działki przewidywał posadowienie obiektu na tym samym poziomie terenu, określonym przez projektanta na rzędnej 135,5 m npm. Z porównania znajdujących się na projekcie zagospodarowania działki warstwic wysokościowych o różnych rzędnych, począwszy od 137,8 m n.p.m. do 132 - 131,5,m n.p.m., wynika że tak zaprojektowany i zatwierdzony poziom posadowienia budynku wiązał się z uwzględnieniem, odpowiednio do potrzeb obniżenia i podwyższenia terenu działki. Na tej podstawie organy nadzoru budowlanego ustaliły, że obniżenie i podwyższenie terenu było przewidziane w projekcie budowlanym i zostało zgodnie z nim wykonane. Jednocześnie organy ustaliły, że roboty budowlane związane z przedmiotową inwestycją prowadzone były pod nadzorem kierownika budowy i inspektora nadzoru budowlanego, czyli osób pełniących samodzielne funkcje techniczne w budownictwie. Z dokumentacji w sprawie pozwolenia na użytkowanie (oświadczenia kierownika budowy z dnia [...].07.2016 r., mapy poinwentaryzacyjnej z oświadczeniem uprawnionego geodety i protokołu kontroli obowiązkowej, zakończonej wydaniem ostatecznej decyzji Nr [...]] z dnia [...].02.2011r. udzielającej pozwolenia na użytkowanie) wynika, że budynek handlowo -usługowy został posadowiony (zlokalizowany) i wykonany zgodnie z projektem budowlanym i warunkami pozwolenia na budowę, a także zgodnie z zasadami wiedzy technicznej i obowiązującymi Polskimi Normami.

Organy ustaliły ponadto, że dokonane przez inwestorkę D. W., wskazane powyżej skuteczne zgłoszenia do Starostwa Powiatowego w H., dotyczyły również murków oporowych wraz z ukształtowaniem skarpy w części działki nr ew. gr. [...]. W tym zakresie organy powołały się nas znajdujące się w aktach dotyczących zgłoszeń pozwolenia P. Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] maja 2009 r. W sprawie murków oporowych, również tej części znajdującej się na wprost działki nr ew. gr. [...] (zał. 1 do protokołu oględzin), prowadzone było w organie nadzoru budowlanego postępowanie administracyjne, które zostało zakończone decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w H. Nr [...] z dnia [...] września 2013 r., stwierdzającą wykonanie obowiązku polegającego na wykonaniu na murkach oporowych barierki ochronnej. W toku tego postępowania sporządzona była ekspertyza techniczna, z której wynika, że płyta fundamentowa została skierowana w stronę wyższego nasypu, a nie w stronę niższego nasypu, jak było wskazane w projekcie konstrukcyjnym. Według autora ekspertyzy, taka zmiana znacznie poprawia stateczność i nośność muru oporowego. Ponadto stwierdzono, że mur oporowy spełnia warunki normowe i nie zachodzi potrzeba wzmocnienia ściany na badanym odcinku (na wprost działki [...]). Organ stwierdził ponadto, że wykonanie murków oporowych zgodnie z wiedzą techniczną zostało potwierdzone w sporządzonej w 2010 r. ekspertyzie technicznej, a prawidłowość ich użytkowania i dobry stan techniczny w chwili obecnej wynika z protokołu z dnia [...] marca 2016 r. a także z kontroli okresowej pięcioletniej sporządzanej przez osobę z uprawnieniami budowlanymi. Tym samym murek ten w sposób właściwy pełni dalej funkcję zabezpieczającą ogrodzenie na działce nr ew. gr. [...], w tym ogrodzenie międzysąsiedzkie z przęseł stalowych. Szczyt skarpy ziemnej, gdzie podwyższenie terenu wynosi ok. 2 m, znajduje się w odległości ok. 4,63 m do ogrodzenia międzysąsiedzkiego z przęseł stalowych, a jej podstawa ok. 2 m od tego ogrodzenia. Fundament ogrodzenia międzysąsiedzkiego jest zabezpieczony przed wodą spływającą ze skarpy poprzez istniejące wzdłuż tego fundamentu obrzeże betonowe i korytko betonowe, które ma za zadanie przechwytywanie spływającej po skarpie wody.

W ocenie Sądu, organy orzekające w sprawie, prawidłowo zatem uznały, iż granice inwestycji realizowanej na działce nr ew. gr [...], związanej z budową budynku handlowo - usługowego wraz z zagospodarowaniem, nie zostały przekroczone. Kontrola zaskarżonej decyzji i przeprowadzonego w sprawie postępowania wskazują na to, że decyzja jest prawidłowa a postępowanie zostało przeprowadzone rzetelnie, obiektywnie i wszechstronnie. W ocenie Sądu, organy dołożyły wszelkich starań, aby kwestionowane przez Skarżących kwestie zbadać dogłębnie. Tym samym Sąd uznaje za niezasadne wskazane w skardze zarzuty naruszenia przepisów postępowania administracyjnego jak też przepisów prawa materialnego. Sąd nie znalazł podstaw do tego, by przyjąć że naruszone zostały wskazywane przez Skarżącego przepisy Konstytucji RP czy art. 8 i 17 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności

Sąd stwierdza też, że zostały zrealizowane wszystkie wytyczne Sądu zawarte w wyroku z dnia 10 marca 2016 r., II SA/Bk 735/15. Kontrola dokumentacji związanej z obniżeniem terenu działki nr [...], przeprowadzone przez organ I instancji oględziny, wnioski zawarte w sporządzonej w sprawie ekspertyzie technicznej pozwalały na przyjęcie, że zrealizowane przez D. W. obniżenie działki nastąpiło w granicach jej inwestycji a wykonane przez nią prace zostały wykonane zgodnie ze sztuką budowlaną. Nie potwierdziły się twierdzenia Skarżących, że prace te wpłynęły na stan ogrodzenia posadowionego na ich działce.

W tych okolicznościach skoro brak było podstaw do dalszego kontynuowania postępowania, a tym bardziej wydania decyzji merytorycznej w celu doprowadzenia wykonanych legalnie (jak ustalono) robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, to właściwym było umorzenie prowadzonego postępowania na podstawie art. 105 § 1 k.p.a.

Reasumując, zdaniem Sądu, podniesione w skardze zarzuty okazały się niezasadne, gdyż postępowanie przed organami zostało przeprowadzone w sposób wyczerpujący i należyty, zaś zgromadzony w sprawie materiał oceniono właściwie. Zostały także prawidłowo zinterpretowane, mające zastosowanie w sprawie, przepisy. Sąd nie doszukał się też innych naruszeń przepisów prawa materialnego, czy procesowego, które skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonych decyzji. Odnosząc się z kolei do podniesionych w skardze zarzutów naruszenia przepisów art. 6, art. 7, art. 8, art. 9, art. 10, art. 77, art. 78, art. 80 i art. 81 k.p.a., stwierdzić trzeba, iż nie znajdują one usprawiedliwionych podstaw. Skarga poza gołosłowną polemiką z prawidłowymi w tym zakresie ustaleniami dokonanymi przez organy administracji publicznej nie zawiera przekonywujących argumentów, aby organy naruszyły wyżej wymienione przepisy.

Nie mogły być także uwzględnione zarzuty naruszenia art. 2 i 7 Konstytucji RP oraz art. 17 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności albowiem Skarżący oprócz wskazania czego te regulacje dotyczą nie podali na czym w sprawie niniejszej polega ich naruszenie.

Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 151 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/