Wyrok WSA w Warszawie z dnia 13 czerwca 2017 r., sygn. IV SA/Wa 3210/16

Cudzoziemcy

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Piotr Korzeniowski, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec (spr.), sędzia WSA Agnieszka Wójcik, Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 maja 2017 r. sprawy ze skargi M. M. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do powrotu oraz zakazu ponownego wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i innych państw obszaru Schengen oddala skargę

Uzasadnienie

Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia [...].10.2016 r. Nr [...], Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców (zwany dalej Szefem Urzędu), po rozpoznaniu odwołania wniesionego przez obywatela [...] - M. M. ur. [...] r., od decyzji Komendanta Placówki Straży Granicznej W. (zwanego dalej Komendantem PSG) z dnia [...].03.2016 r. Nr [...], zobowiązującej Cudzoziemca do powrotu w terminie 30 dni od dnia doręczenia tej decyzji oraz zakazującej mu ponownego wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres 6 miesięcy od dnia wykonania decyzji lub - w przypadku braku informacji o jej wykonaniu - od dnia upływu określonego w niej terminu dobrowolnego powrotu oraz o zakazie ponownego wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i innych państw obszaru Schengen przez okres 3 lat od dnia wykonania tej decyzji - na wypadek, gdyby Cudzoziemiec nie opuścił terytorium Polski w terminie dobrowolnego powrotu, określonym w tej decyzji albo przekroczył granicę lub usiłował przekroczyć granicę w tym terminie wbrew przepisom

- uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej terminu dobrowolnego powrotu i wyznaczył nowy termin - 15 dni od dnia doręczenia decyzji II. instancji,

oraz

- utrzymał w mocy tę decyzję w pozostałej części.

Stan niniejszej sprawy przedstawia się następująco.

Komendant PSG w uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia stwierdził, że mimo, iż wobec M. M. została wydana ostateczna decyzja o odmowie udzielenia Cudzoziemcowi ochrony międzynarodowej, nie opuścił on terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w terminie przewidzianym w art. 299 ust. 6 pkt 2 ustawy o cudzoziemcach i przebywał w naszym kraju bez środków wystarczających do pokrycia kosztów pobytu.