Wyrok WSA w Warszawie z dnia 6 września 2018 r., sygn. III SA/Wa 3209/17

Podatek od towarów i usług

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Alojzy Skrodzki (sprawozdawca), Sędziowie asesor WSA Piotr Dębkowski, sędzia WSA Ewa Izabela Fiedorowicz, Protokolant referent stażysta Anna Chołuj, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 sierpnia 2018 r. sprawy ze skargi O. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień 2016 r.. 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno - Skarbowego w W. z dnia [...] kwietnia 2017 r., nr [...], 2) umarza postępowanie podatkowe, 3) zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. na rzecz O. sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 107 200 zł (słownie: sto siedem tysięcy dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją z [...] lipca 2017 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] utrzymał w mocy wydaną wobec [...] sp. z o.o. decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno - Skarbowego w [...] z [...] kwietnia 2017 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień 2016 r.

Jak wynika z akt sprawy organ I instancji określił Skarżącej kwotę zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za kwiecień 2016 r. oraz kwotę tego podatku do zwrotu na rachunek bankowy za ten miesiąc. Zauważył, że w rejestrze zakupów zaewidencjonowano fakturę dokumentującą dostawę prawa własności nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...] i [...] ([...]) oraz prawa własności budynków i budowli. Organ I instancji stwierdził, że sporna transakcja dotyczy zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa i jako taka jest wyłączona przedmiotowo z podatku od towarów i usług. W efekcie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Od decyzji organu I instancji Skarżąca odwołała się.

Decyzją z [...] lipca 2017 r. Dyrektor utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. Na wstępie odwołał się do regulacji oraz orzecznictwa krajowego i unijnego dotyczących zbycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części. Podkreślił, że przyjęta w art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz.1054 ze zm., dalej jako: "u.p.t.u.") opcja wyłączenia z opodatkowania zbycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części wymaga uznania, że w przypadku zbycia tak określonego przedmiotu, jego nabywca traktowany jest jako następca prawny podatnika dokonującego zbycia. W takiej sytuacji dochodzi do sukcesji prawnopodatkowej i następuje przeniesienie na nabywcę zasad dotyczących opodatkowania VAT w odniesieniu do czynności związanych z nabytym mieniem na warunkach identycznych, jakie obowiązywały zbywcę, gdyby do zbycia nie doszło.