Wyrok WSA w Gliwicach z dnia 12 sierpnia 2020 r., sygn. II SA/Gl 991/19
Budowlane prawo
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Matan (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski, Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska, Protokolant specjalista Beata Bieroń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 sierpnia 2020 r. sprawy ze skargi G. W. i K. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy terenu oddala skargę.
Uzasadnienie
Prezydent Miasta B. decyzją z [...] r. nr [...] ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla budowy sześciu budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej (łącznie maksymalnie 6 mieszkań) na nieruchomości oznaczonej jako działki nr: 1, 2 obręb: M. przy ul. [...] w B.
Organ ustalił w niniejszej decyzji wskaźniki nowej zabudowy, jako dolne i górne granice dopuszczalnego parametru. Dolny wskaźnik powierzchni zabudowy (15,7%) jest równy średniemu wskaźnikowi w obszarze analizy, natomiast górny (16,9%) ustalono zgodnie z wnioskiem inwestora. Dopuszczono wskaźnik wyższy niż średni, ponieważ wzdłuż ulicy [...] znajdują się działki o wskaźnikach przekraczających średni wskaźnik powierzchni zabudowy. Na przykład na dz. nr 3 - wskaźnik 19%, nr 4 -wskaźnik 25,3%, nr 5 - wskaźnik 19%, na nieruchomości składającej się z działek nr 6, 7, 8 występuje zabudowa bliźniacza a wskaźnik wynosi 32,5%. Zatem ustalono wskaźniki zabudowy zgodnie z analizą urbanistyczną. Zgodnie z analizą ustalono ilość mieszkań. W każdym planowanym budynku składającym się na bliźniak dopuszczono jedno mieszkanie (dla wszystkich budynków 6 mieszkań). W obszarze analizowanym występuje zabudowa bliźniacza np. na działkach nr 9 i 10, 11 i 12, na nieruchomości składającej się z działek nr 6, 7, 8. W każdym z tych budynków jednorodzinnych znajduje się jedno mieszkanie, dlatego organ ograniczył ilość mieszkań dla planowanej inwestycji.
Wielkość powierzchni biologicznie czynnej określono wskaźnikiem minimalnie wymaganym, ponieważ przepisy art. 74 i 75 prawa ochrony środowiska (t.j. Dz.U. z 2017r. poz. 519 ) wymagają przekształcania elementów przyrodniczych wyłącznie w takim zakresie, w jakim jest to konieczne. Powyższy sposób ustaleń jest zgodny z ujednoliconą linią orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego (np. wyrok sygn. akt II OSK 1955/10 z dnia 28.07.2011r. oraz wyrok sygn. akt II OSK 229/11 z dnia 24.04.2012 r.).
