Wyrok WSA w Łodzi z dnia 3 września 2020 r., sygn. II SA/Łd 932/19

Zagospodarowanie przestrzenne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Robert Adamczewski Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Grosińska-Grzymkowska (spr.) Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski Protokolant st. sekretarz sądowy Dominika Człapińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 sierpnia 2020 r. sprawy ze skargi M. Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nakazu przywrócenia poprzedniego sposobu zagospodarowania 1) uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Burmistrza A. z dnia [...] znak [...]; 2) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. na rzecz skarżącego M. Ś. kwotę 980 (dziewięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. a.bł.

Uzasadnienie

Decyzją z [...] r., [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. - oraz art. 59 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jednolity: Dz. U. Z 2018 r., poz. 1945 ze zm.) - powoływana jako: "u.p.z.p." - utrzymało w mocy decyzję Burmistrza A. z [...] r., nr [...], nakazującą M. Ś., właścicielowi nieruchomości oznaczonej jako działka nr 7, położonej przy ul. A 4/6 w A., obręb [...], przywrócenie poprzedniego sposobu zagospodarowania tej nieruchomości, poprzez powstrzymanie się od prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie transportu ciężarowego z wykorzystaniem infrastruktury technicznej, w tym w szczególności parkowania na terenie działki samochodów służących prowadzonej działalności na zgodny z obowiązującym dla tego terenu miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Miasta A. (uchwała nr XXVII/241/04 Rady Miejskiej w A. z 16 grudnia 2004 r., opublikowana w Dz. U. Woj. [...]. nr 76 z 2005 r., poz. 758).

W odwołaniu od ww. decyzji organu I instancji M.Ś. zarzucił jej rażącą ingerencję w prawo własności i dozwolony sposób korzystania z własnej nieruchomości, co winno skutkować wyeliminowaniem jej z obrotu prawnego. W pierwszej kolejności strona wniosła o zawieszenie niniejszego postępowania do czasu ostatecznego załatwienia wniosku M.Ś. z 29 grudnia 2016 r. o zmianę dotychczasowego przeznaczenia w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, uchwalonego uchwałą nr XXVII/241/04 Rady Miejskiej w A. z 16 grudnia 2004 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta A. nieruchomości, składającej się z działek nr 7, 9 i 10, znajdującej się w obrębie [...], przy ul. A 4/6 i 12 o powierzchni 2 ha. Postępowanie wywołane powyższym wnioskiem do dnia dzisiejszego, mimo upływu dwóch i pół roku, nie zostało jeszcze zakończone. Niemniej jednak, biorąc pod uwagę analogiczną materię postępowania i fakt, że M.Ś. wystąpił znacznie wcześniej o zmianę dotychczasowego przeznaczenia terenu w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, niż postanowienie o wszczęciu niniejszego postępowania, sprawa z wniosku M. Ś. o zmianę w planie powinna być rozpatrzona merytorycznie jako pierwsza. Urząd Miejski w A. potwierdził fakt zarejestrowania sprawy, jednak uznał, że wniosek ten nie ma mocy wszczęcia procedury zmiany, jednakże bez wskazania podstaw prawnych. Mimo wskazań organu odwoławczego, nie wydał żadnej decyzji, a jedynie potwierdził fakt zarejestrowania wniosku. Z tego też względu zasadnym jest zawieszenie niniejszego postępowania do czasu zakończenia postępowania z wniosku M.Ś., gdyż mogą się pojawić w obiegu administracyjno-prawnym dwie sprzeczne decyzje, które będą dotyczyły ewentualnej zmiany sposobu zagospodarowania lub zmiany tej części uchwały, której wniosek dotyczy.