Wyrok WSA w Lublinie z dnia 17 maja 2023 r., sygn. I SA/Lu 67/23

Podatek od towarów i usług

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Chitrosz-Roicka, Sędziowie WSA Andrzej Niezgoda (sprawozdawca), WSA Grzegorz Wałejko, Protokolant asystent sędziego Katarzyna Jacyniuk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 maja 2023 r. sprawy ze skargi R. B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w L. z dnia 23 listopada 2022 r. nr 0601-IOV-2.4103.19.2022.15 w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec, czerwiec, sierpień, październik i grudzień 2014 r. oddala skargę.

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją z dnia 23 listopada 2022 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Lublinie, dalej: "Dyrektor Izby Administracji Skarbowej", "organ odwoławczy", po rozpatrzeniu odwołania R. B., prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą "A", dalej: "podatnik", "strona", "skarżący", od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. , dalej: "Naczelnik Urzędu Skarbowego" "organ pierwszej instancji", z dnia 31 stycznia 2020 r. zmieniającej rozliczenie w podatku od towarów i usług i określającej zobowiązanie podatkowe za marzec, czerwiec, sierpień, październik i grudzień 2014 r. oraz kwotę podatku do zapłaty w trybie art. 108 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (w stanie prawnym mającym zastosowanie w sprawie: Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz.1054 ze zm.) za czerwiec 2014 r., w związku z prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 8 grudnia 2021 r., sygn. akt I SA/Lu 381/21, utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji oraz akt sprawy wynika, że w okresie objętym decyzją podatnik prowadził działalność gospodarczą w zakresie produkcji i montażu kotłów grzewczych, montażu instalacji CO oraz sprzedaży węgla w obiektach własnych. Zdaniem organu pierwszej instancji, wyrażonym we wskazanej wyżej decyzji z dnia 31 stycznia 2020 r., przyjętym także przez organ odwoławczy, co znalazło wyraz w decyzji z dnia 25 czerwca 2021 r., faktury wystawione na rzecz podatnika przez: "B", "C" spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością oraz "D" spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, nie opisują rzeczywistych zdarzeń w obrocie gospodarczym. Wymienione firmy miały dla podatnika pozyskiwać klientów, analizować rynek, zajmować się marketingiem i reklamą, a także świadczyć usługi poligraficzne. Zgodnie z treścią art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług, faktury te nie stanowią u podatnika podstawy do obniżenia podatku należnego o podatek od towarów i usług w nich zawarty. Ponadto w toku postępowania podatkowego stwierdzono, że podatnik wystawił na rzecz spółki "C" fakturę z dnia 7 czerwca 2014 r., która nie dokumentowała rzeczywistej czynności. Z tego powodu określona została podatnikowi kwota podatku podlegająca wpłacie na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.