Wyrok WSA w Łodzi z dnia 12 lipca 2023 r., sygn. III SA/Łd 101/23

Ubezpieczenie społeczne

Dnia 12 lipca 2023 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Janusz Nowacki Sędziowie: Sędzia WSA Ewa Alberciak Sędzia WSA Małgorzata Kowalska (spr.) Protokolant st. asystent sędziego Anna Łuczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 lipca 2023 roku sprawy ze skargi I. A.-B. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 5 grudnia 2022 roku nr 2596/2022 w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek za okres od lutego do maja 2021 roku oraz od lipca 2021 roku do czerwca 2022 roku oddala skargę. [pic]

Uzasadnienie

Decyzją z 5 grudnia 2022 r Zakład Ubezpieczeń Społecznych, na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 28 ust. 2 i 3, 3a i art. 32 ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 1009), zwanej dalej "u.s.u.s." oraz § 3 ust. 1 pkt 1-3 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z 31 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad umarzania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne (Dz. U. z 2003 r., Nr 141, poz. 1365), odmówił I.A-B umorzenia należności z tytułu składek za osobę prowadzącą działalność gospodarczą będącą jednocześnie płatnikiem tych składek w łącznej kwocie 19 385,86 zł, w tym składek na:

a) ubezpieczenia społeczne za okres 5/2021, 7/2021 - 6/2022 w łącznej kwocie 13.624,50 zł,

b) ubezpieczenie zdrowotne za okres 2-5/2021, 7/2021 - 6/2022 w łącznej kwocie 5.761,36 zł.

W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ wskazał, że wnioskodawczyni od 15 lipca 2009 r. prowadzi działalność gospodarczą, a w związku z nieopłacaniem wymaganych składek, na jej koncie powstały zaległości. 6 września 2022 r. strona złożyła w ZUS wniosek o umorzenie składek za 2021 r. oraz za okres od stycznia do 30 czerwca 2022 r. Argumentowała, że powód wystąpienia z wnioskiem o umorzenie istnieje nieprzerwanie od grudnia 2014 r., kiedy to została zawieszona w wykonywaniu czynności zawodowych przez organy ścigania, a postępowanie nie zakończyło się. Wyjaśniła, że z tego powodu popadła w depresję i podjęła leczenie specjalistyczne, którego koszty aktualnie wynoszą 1.000 zł miesięcznie. Wnioskodawczyni wskazała na swoje problemy kardiologiczne, które w latach 2018-2020 nasiliły się, co doprowadziło do konieczności poddania się zabiegowi ablacji. W związku z przebytym zakażeniem wirusem covid w lipcu 2022 r. nastąpiły u niej powikłania neurologiczne i okulistyczne: miała zabieg wszczepienia soczewki i usunięcia zaćmy starczej a wskutek ostrego ataku jaskry nastąpiło u niej ograniczenie widzenia w 70%. Wnioskodawczyni podkreśliła, że nadal pozostaje na utrzymaniu męża, który do 2020 r. utrzymywał także dwójkę dzieci. Aktualne dochody jej męża wynoszą 10.000 zł miesięcznie, jednak w ocenie strony nie jest to kwota wygórowana, mając na uwadze wydatki na zdrowie i postepowanie sądowe z udziałem skarżącej, które do tej pory generowało koszty rzędu 1.500 zł – 2.000 zł dwa do trzech razy w miesiącu. Wydatki związane z utrzymaniem dwóch dorosłych osób, wnioskująca określiła na kwotę 3.000 zł, a ponadto około 2.050 zł stanowią wydatki na opłaty eksploatacyjne. W tych warunkach wnioskodawczyni oświadczyła, że nie może w żaden realny i uczciwy sposób wygospodarować środków pieniężnych na uregulowanie zaległości wobec ZUS.