Interpretacja indywidualna z dnia 21 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB1-3.4010.202.2026.1.AN

Interpretacja indywidualna

- stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych, jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 17 kwietnia 2026 r., o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym i podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych.

Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie (…) usług zarządzania infrastrukturą IT świadczonych dla podmiotów zewnętrznych w różnych sektorach gospodarki. Główne obszary usług świadczonych przez Spółkę obejmują zarządzanie systemami (…).

Zakres działalności Spółki obejmuje realizację projektów, których celem jest projektowanie i wdrażanie szeroko rozumianych programów komputerowych. Oprogramowanie może zostać stworzone przez Spółkę od podstaw i jest projektowane z myślą o zastosowaniu na własne potrzeby w ramach prowadzonej działalności Wnioskodawcy. Oprócz tworzenia oprogramowania od podstaw, Spółka podejmuje się również opracowywania nowych, bądź istotnie zmodyfikowanych, możliwości istniejącego już oprogramowania (np. w formie dodatkowych modułów, komponentów, z których może korzystać klient lub pracownicy Wnioskodawcy). Wiąże się to zasadniczo z przeprowadzeniem istotnych zmian architektonicznych w istniejącym oprogramowaniu oraz dodaniem nowego kodu źródłowego do już istniejącego oprogramowania. Rozwinięcia lub modyfikacje oprogramowania zmierzają w istocie do istotnej poprawy użyteczności lub funkcjonalności tego oprogramowania. Wskazane powyżej opracowywanie oprogramowania od podstaw oraz nowych, bądź istotnie zmodyfikowanych, możliwości istniejącego już oprogramowania (dalej: „Oprogramowanie”), jest szczegółowo opisane w dalszej części opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.

Zakres działalności Spółki obejmuje także projekty rutynowe, tj. projekty dotyczące standardowych prac, a także utrzymania i obsługi wdrożonych rozwiązań i produktów. Celem tego typu projektów może być np. wprowadzenie okresowych, drobnych zmian i ulepszeń w uprzednio opracowanych rozwiązaniach produktowych (np. w celu eliminacji pojawiających się błędów systemu), a także bieżące wsparcie i utrzymanie funkcjonowania rozwiązań informatycznych. Prace te mają w istotnej części charakter rutynowy. Działalność Spółki prowadzona w ramach projektów rutynowych nie jest objęta niniejszym wnioskiem.

Jednym z przykładów projektów w zakresie opracowywania Oprogramowania jest projekt, który polegał na opracowaniu autorskich nowych modułów Oprogramowania (…). Zakres projektu w szczególności obejmował opracowanie modułów Oprogramowania: (…).

Pod kątem budowy wskazanych powyżej modułów w projekcie pracownicy Spółki zidentyfikowali liczne problemy technologiczne, które wymagały wypracowania autorskich rozwiązań, tak aby planowane do opracowania moduły charakteryzowały się wymaganymi funkcjonalnościami przy zachowaniu skalowalności, bezpieczeństwa i spójności danych. W momencie rozpoczęcia projektu pracownicy zidentyfikowali poniższe główne problemy technologiczne do rozwiązania:

- (i) architektura (…);

- (ii) opracowanie metody (…);

- (iii) opracowanie metod (…);

- (iv) opracowanie schematu (…);

- (v) charakter funkcjonowania (…).

W ramach przedstawianego projektu, w trakcie określania założeń poszczególnych modułów Oprogramowania, tak aby spełniały wymagania między innymi w zakresie funkcjonalności, kompatybilności technologii, wymagań bezpieczeństwa oraz sprawnej integracji z innymi elementami, pracownicy musieli często zmierzyć się z sytuacją, w której w danym obszarze programowania brakuje określonych informacji, co wymagało od pracowników samodzielnego opracowania koncepcji danego rozwiązania, które nie posiada jeszcze modelowego sposobu postępowania - w tym rozważenia czy opracowanie rozwiązania jest możliwe przy użyciu zakładanych metod. W tym celu, konieczne było wykorzystanie posiadanej wiedzy, ale także rozwinięcie wiedzy czy umiejętności w zakresie technologii informatycznych (…). W szczególności, pracownicy Spółki musieli w trakcie realizacji projektu pozyskać nową wiedzę technologiczną dotyczącą:

- (i) projektowania systemów (…);

- (ii) wykorzystania strumieniowania danych (…);

- (iii) technik (…);

- (iv) modelowania i analizy danych historycznych (…);

- (v) funkcjonowania i zachowania modeli językowych (…).

W odpowiedzi na powyżej wskazane wyzwania z wykorzystaniem rozszerzonego zakresu wiedzy opisanego powyżej oraz umiejętności oraz w oparciu o autorskie, oryginalne koncepcje rozwiązań technicznych oraz funkcjonalnych, pracownicy Spółki opracowali moduły Oprogramowania w zakresie zarządzania infrastrukturą IT dotyczące (…). W ramach architektury modułów Oprogramowania zastosowane zostały opracowane przez pracowników Spółki oryginale mechanizmy i rozwiązania technologiczne, takie jak:

(…)

Opracowane Oprogramowanie charakteryzowało się oryginalnością, będąc odmiennym pod kątem funkcjonalności czy cech technologicznych w porównaniu do oprogramowania wytworzonego w innych projektach.

Innym przykładem spośród realizowanych projektów Spółki w zakresie opracowywania Oprogramowania jest projekt polegający na opracowaniu modułów (…).

Pod kątem budowy wskazanych powyżej modułów w projekcie pracownicy Spółki zidentyfikowali problemy technologiczne, które wymagały wypracowania autorskich rozwiązań, tak aby planowane do opracowania moduły charakteryzowały się wymaganymi funkcjonalnościami przy zachowaniu odpowiednich parametrów jakościowych. W ramach projektu pracownicy zidentyfikowali poniższe główne problemy technologiczne do rozwiązania:

i. opracowanie wielopoziomowej klasyfikacji (…);

 ii. zaprojektowanie (…);

iii. opracowanie i zastosowanie metody (…);

iv. opracowanie mechanizmów (…);

 v. identyfikacja (…);

vi. automatyczne i dynamiczne generowanie złożonych dokumentów(…);

vii. opracowanie metody (…).

W odpowiedzi na zidentyfikowane wyzwania technologiczne w ramach projektu, pracownicy Spółki musieli korzystać z posiadanej wiedzy, ale także rozszerzyć zasoby wiedzy oraz umiejętności w zakresie technologii informatycznych, między innymi dotyczące:

i. metodyki (…);

 ii. wiedzy w obszarze wzorców integracji (…);

iii. inżynierii danych finansowych (…);

iv. wiedzy o strukturze (…);

 v. wiedzy w zakresie zarządzania bezpieczeństwem danych (…);

vi. metodyki łączenia skryptów (…).

W odpowiedzi na powyżej wskazane wyzwania technologiczne z wykorzystaniem rozszerzonej wiedzy w obszarach opisanych powyżej oraz w oparciu o autorskie, oryginalne koncepcje rozwiązań technicznych oraz funkcjonalnych, pracownicy Spółki opracowali moduły w ramach Oprogramowania umożliwiające (…). W ramach architektury modułów Oprogramowania zastosowane zostały opracowane przez pracowników Spółki oryginalne mechanizmy i rozwiązania technologiczne, takie jak:

(…)

Opracowane Oprogramowanie charakteryzowało się oryginalnością, będąc odmiennym pod kątem funkcjonalności czy cech technologicznych w porównaniu do oprogramowania wytworzonego w innych projektach.

Realizacja zadań i opracowywanie zaawansowanego technologicznie Oprogramowania przez Wnioskodawcę jest możliwa dzięki zaangażowaniu w prace projektowe pracowników o odpowiednich kwalifikacjach zawodowych w obszarze IT, w szczególności w zakresie programowania komputerowego oraz tworzenia i wykorzystywania technik informatycznych, zatrudnionych na podstawie umowy o pracę i zapewnianiu im narzędzi oraz wsparcia do zrealizowania zamierzonych celów oraz wykorzystania ich pełnego potencjału. Spółka jest zdeterminowana na pokonywanie największych wyzwań i na stałe opracowywanie nowych rozwiązań przy użyciu najnowszych technologii.

Prace w zakresie Oprogramowania są realizowane przez pracowników Spółki zgodnie z metodyką Agile, zakładającą prowadzenie prac równolegle nad kilkoma zagadnieniami. Zgodnie z tą metodyką, zespoły realizują w danym momencie kilka zadań i dostarczają efekty swojej pracy w postaci gotowych rozwiązań w krótkich odstępach czasu (najczęściej 2- tygodniowych sprintach). Każdy przyrost dostarcza konkretne funkcjonalności w ramach opracowywanego Oprogramowania określone na podstawie wymagań użytkownika. Tym samym Spółka tworzy Oprogramowanie stale (tzn. regularnie), według przyjętego harmonogramu, którego główne etapy zostały wskazane w dalszej części opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.

Zespoły pracowników Spółki (zasoby ludzkie), zaangażowane w prace w ramach opracowywania Oprogramowania są zróżnicowane, a ich członkowie odpowiadają za różne zagadnienia czy zadania. Opisane prace w ramach opracowywania Oprogramowania są i będą prowadzone przez Wnioskodawcę w sposób zaplanowany, w oparciu o przyjętą metodykę i określony harmonogram dla poszczególnych czynności podejmowanych w ramach prac projektowych pomimo tego, że często wiążą się z wyzwaniami polegającymi na pokonaniu barier technologicznych wcześniej nie przewidzianych przed rozpoczęciem danego projektu dotyczącego Oprogramowania.

Realizacja prac w ramach opracowywania Oprogramowania wymaga także wykorzystania sprzętu komputerowego i infrastruktury Wnioskodawcy (zasoby rzeczowe) oraz środków finansowych Wnioskodawcy (zasoby finansowe).

Rozpoczynając prace w projekcie ukierunkowanym na stworzenie Oprogramowania, pracownicy Spółki, mimo, że posiadają ogólny zarys funkcjonalności produktu, który powinien być rezultatem ich pracy (tj. Oprogramowanie) oraz wstępny zakres wyznaczony przez środowisko informatyczne odbiorcy końcowego, nie mają narzuconych odgórnie wytycznych co do architektury (tj. komponentów programu komputerowego, pełnionych przez nie funkcji i panujących między nimi relacji) oraz kodu źródłowego Oprogramowania.

To powoduje, iż pracownicy Spółki muszą podejmować działania ukierunkowane na pozyskanie wiedzy oraz umiejętności z dziedziny technologii i narzędzi informatycznych, języków programowania czy zasad projektowania systemów informatycznych, następnie połączenie wiedzy oraz umiejętności (np. zależności między technologiami w ramach jednego rozwiązania), które będą istotne z punktu widzenia planowanego Oprogramowania, ukształtowania zakresu wiedzy oraz umiejętności (wybór adekwatnych technologii i narzędzi informatycznych) pod kątem prac nad Oprogramowaniem, a finalnie ich wykorzystanie w tworzeniu konkretnego Oprogramowania. Ten proces w zakresie wiedzy jest realizowany przez cały okres realizacji każdego projektu dotyczącego Oprogramowania, a w rezultacie całościowo prowadzi do rozszerzenia wiedzy posiadanej przez pracowników Spółki, a tym samym przez Wnioskodawcę. Zasoby wiedzy z danego projektu (np. w zakresie technologii czy narzędzi informatycznych) stanowią doświadczenie pracowników Spółki, ale także są podsumowane w dokumentacji wewnętrznej Wnioskodawcy, które mogą być wykorzystane w innych projektach dotyczących Oprogramowania w przyszłości.

Powyżej scharakteryzowane podejście w oparciu o wiedzę jest konieczne, gdyż inaczej Wnioskodawca nie będzie w stanie opracować Oprogramowania spełniającego wymagania pod kątem potrzeb użytkownika. Zadaniem pracowników Wnioskodawcy jest bowiem opracowanie Oprogramowania, które będzie spełniać poniższe minimalne wymagania:

- będzie realizowało w sposób efektywny wyznaczone mu zadania, czyli będzie funkcjonalne, wydajne oraz użyteczne,

- będzie pozbawione błędów uniemożliwiających lub utrudniających jego użytkowanie,

- będzie charakteryzować się łatwością w obsłudze przez użytkownika,

- będzie spełniało wymagania w zakresie bezpieczeństwa i dostępności,

- będzie zapewniać skalowalność, innymi słowy bezproblemową obsługę procesów biznesowych dostosowaną do zmiennego obciążenia systemów i ilości stale rosnącej liczby użytkowników oraz objętości przetwarzanych danych.

W rezultacie, pracownicy Spółki posiadają wyzwanie opracowania Oprogramowania spełniającego określone wymagania w zakresie m.in. funkcjonalności, użyteczności, niezawodności, wydajności oraz łatwości obsługi, co stanowi cel realizowanego projektu. Opracowanie przez pracowników Spółki Oprogramowania spełniającego wskazane powyżej wymagania, ale także inne wskazane przez użytkownika, charakteryzuje się niepewnością, czy może zostać osiągnięte, co wynika między innymi z:

- złożoności i wielowymiarowości procesów oraz mechanizmów funkcjonujących w środowisku użytkowników końcowych,

- konieczności dostosowania Oprogramowania do specyfiki wykorzystania przez użytkownika końcowego oraz jego indywidualnych potrzeb i oczekiwań,

- wysokiego stopnia złożoności projektowanego systemu komputerowego.

Powyżej wymieniony przykłady czynników powodują ryzyko, że zaprojektowane Oprogramowanie nie będzie spełniało wymagań użytkowników, przykładowo w zakresie jego wydajności, szybkości działania czy skalowalności. Niepowtarzalność, czyli także oryginalność, rozwiązań w ramach programów komputerowych, nad którym pracownicy Spółki pracują, przy projektowaniu oraz opracowywaniu Oprogramowania, powoduje, iż nie mogą posłużyć się ogólnodostępnym schematem, skryptem lub gotowym kodem źródłowym, który pozwalałby na jedynie proste dostosowanie gotowego już rozwiązania do potrzeb odbiorcy końcowego. Z tego powodu, aby sprostać wymaganiom stawianym Oprogramowaniu, pracownicy Spółki muszą podejmować kreacyjne działania, opracowując przykładowo nową, oryginalną koncepcję architektury Oprogramowania oraz pisząc jego kod źródłowy w oparciu o własne autorskie pomysły. Pod tym kątem pracownicy Spółki wykorzystują wiedzę, która jest stale rozszerzana w trakcie realizacji prac nad danym projektem.

Należy podkreślić, iż działalność kreacyjna pracowników Spółki w oparciu o wiedzę występuję podczas każdego etapu w procesie projektowania oraz opracowywania Oprogramowania:

- opracowania koncepcji oraz architektury Oprogramowania (…);

- tworzenia (pisania) kodu źródłowego Oprogramowania;

- budowanie prototypowego Oprogramowania w celu zbadania przydatności w środowisku testowym w celu rozwoju Oprogramowania w ramach dalszych prac projektowych;

- testowanie stworzonego Oprogramowania jeszcze przed jego implementacją w środowisku końcowym celem zidentyfikowania ewentualnych błędów, niezgodności z założonymi funkcjami, bądź możliwości poprawy jego wydajności oraz funkcjonalności;

- przeprowadzenie ostatecznych testów w środowisku informatycznym użytkownika końcowego, w celu weryfikacji przydatności produktu w świetle założonych wymagań i parametrów oraz w celu opracowania ostatecznych parametrów Oprogramowania.

Mimo, iż pracownicy opierają się na zdobytych już zasobach wiedzy, umiejętności i doświadczenia (tj. wykorzystują istniejące już technologie informatyczne oraz języki programowania), należy podkreślić, iż nie powielają stosowanych wcześniej rozwiązań, lecz dążą do osiągnięcia rezultatu w postaci nowych i bardziej wydajnych algorytmów i skryptów, czego wymaga specyfika i oryginalność każdego z tworzonego Oprogramowania. Unikalność rozwiązań polega na tworzeniu autorskiego algorytmu lub skryptu, będącego wynikiem pracy kreacyjnej o indywidualnym charakterze osób pracujących nad projektem dotyczącym Oprogramowania. Taki charakter pracy cechuje się niepewnością co do efektów podejmowanych działań.

W szerszej, ogólnej perspektywie, twórcza i unikalna działalność pracowników Spółki sprawia, że tworzone Oprogramowania mają charakter innowacyjny, gdyż są bardziej wydajne i lepiej dopasowane do potrzeb ich użytkowników, w wyniku czego pracownicy Spółki przyczyniają się do postępu technologicznego w dziedzinie tworzenia oprogramowania komputerowego.

Podsumowując, zakres prac podejmowanych w ramach projektów dotyczących Oprogramowania obejmuje przede wszystkim projektowanie, opracowywanie i testowanie całkowicie nowego oprogramowania lub rozwijanie i ulepszanie dotychczas stosowanych rozwiązań w celu poprawienia ich parametrów i funkcjonalności. Poprzez rozwijanie i ulepszanie dotychczas stosowanych rozwiązań należy rozumieć przykładowo opracowywanie nowych wersji oprogramowania, które uwzględniają całkowicie nowe funkcjonalności umożliwiające wprowadzenie nowych usług biznesowych. Na prace w tym zakresie mogą się składać takie działania jak (…). Pracownicy Wnioskodawcy muszą także pokonywać nieprzewidziane utrudnienia, takie jak problemy technologiczne zidentyfikowane w pierwszych testowych wersjach Oprogramowania, co jest naturalną konsekwencją wprowadzania ulepszeń w opracowywanych rozwiązaniach. Podejmowane zadania przez pracowników Spółki obejmują także testy (…). Spółka podkreśla, że opisywane prace w zakresie opracowywania Oprogramowania stanowią nieodłączny element prowadzonej przez nią działalności już od 2020 roku oraz będą przez Spółkę prowadzone również w przyszłości.

Powyższy opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego dotyczy lat podatkowych Spółki w okresie od 1 stycznia 2020 roku do 31 grudnia 2025 roku oraz lat kolejnych.

Wnioskodawca zaznacza, że:

- w związku z prowadzoną działalnością w ramach opracowywania Oprogramowania, Wnioskodawca zamierza korzystać z odliczenia kosztów kwalifikowanych od podstawy opodatkowania na zasadach określonych w art. 18d i art. 18e ustawy o CIT;

- zamierza prowadzić działalność w ramach projektów dotyczących Oprogramowania w sposób opisany powyżej również w przyszłości;

- nie korzystała i nie będzie korzystać ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a ustawy o CIT;

- każdorazowo będzie dokonywał oceny prac prowadzonych w ramach danego projektu pod kątem spełnienia ustawowych przesłanek uznania ich za działalność badawczo-rozwojową;

- w ramach prowadzonej przez siebie dokumentacji, prowadzi ewidencję zgodnie z art. 9 ust. 1b ustawy o CIT oraz będzie w stanie wyodrębniać koszty prowadzonej przez siebie działalności w ramach projektów dotyczących Oprogramowania, w sposób umożliwiający określenie wysokości przysługującego odliczenia kosztów kwalifikowanych od podstawy opodatkowania na zasadach określonych w art. 18d i art. 18e ustawy o CIT;

- nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego, o którym mowa w art. 17 ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz. U. z 2021 r. poz. 706);

- Spółka uzyskuje przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych.

Pytanie

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym opisane powyżej czynności dotyczące opracowywania Oprogramowania, spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, w związku z czym Wnioskodawca będzie uprawniony do odliczenia od podstawy opodatkowania kosztów kwalifikowanych prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej?

Państwa stanowisko w sprawie

Wnioskodawca stoi na stanowisku, zgodnie z którym przytoczone w stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym czynności dotyczące opracowywania Oprogramowania spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 4a pkt 26 ustawy o CIT. W związku z tym, zdaniem Wnioskodawcy, w świetle przepisów ustawy o CIT, Wnioskodawca będzie mógł odliczyć od podstawy opodatkowania koszty kwalifikowane w rozumieniu ustawy o CIT z tytułu prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:

Zgodnie z obecnie obowiązującym brzmieniem przepisów ustawy o CIT, działalność badawczo-rozwojowa, określona w art. 4a ust. 26 ustawy o CIT oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Przy czym badania naukowe zostały podzielone na:

- badania podstawowe - zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz. U. z 2024, poz. 1547, dalej także: „PSWiN”) jako „prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne”, oraz

- badania aplikacyjne - zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 2 PSWiN jako „prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń”.

Prace rozwojowe zostały natomiast zdefiniowane w art. 4 ust. 3 PSWiN jako „działalność obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń”.

W świetle przytoczonej definicji, dana aktywność kwalifikuje się do uznania za działalność badawczo-rozwojową, o ile wykazuje ona następujące cechy:

- ma twórczy charakter,

- jest podejmowana w sposób systematyczny,

- obejmuje badania naukowe lub prace rozwojowe mające na celu zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystanie ich do tworzenia nowych rozwiązań.

Rozwiązania w ramach Oprogramowania powstają w wyniku twórczej pracy pracowników Spółki, którzy samodzielnie muszą opracować najbardziej efektywne rozwiązania dla zdefiniowanych wyzwań technologicznych. Pojęcie „twórczy” nie zostało zdefiniowane w ustawie o CIT, w związku z czym, należy je rozumieć zgodnie z jego powszechnym (potocznym) znaczeniem. Na podstawie Słownika Języka Polskiego (www.sjp.pl) słowo „twórczy” oznacza „mający na celu tworzenie, odkrywczy, kreatywny”. Opublikowane przez Ministerstwo Finansów Objaśnienia podatkowe z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczące preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP BOX (dalej: „Objaśnienia”), odnoszą się także do pojęcia działalności badawczo-rozwojowej i jej przesłanek. Zgodnie z przedstawionym tam stanowiskiem, powtarzanym także w doktrynie prawa autorskiego, „cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu”. Niezbędne jest zatem, aby w efekcie prowadzonej przez podatnika działalności powstało coś nowego, przy czym jej stopień (skala) nie ma znaczenia. Zgodnie z Objaśnieniami, należy uznać, iż na potrzeby działalności badawczo-rozwojowej, w stopniu minimalnym, wystarczające jest działanie twórcze na skalę przedsiębiorstwa, tzn. przedsiębiorca we własnym zakresie (w ramach prowadzonych prac badawczo-rozwojowych) opracowuje nowe lub ulepszone produkty, procesy, usługi, nawet jeżeli podobne rozwiązanie zostało już opracowane przez inny podmiot.

Przenosząc rozpatrywany stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe na grunt dokonanej wykładni pojęcia „twórczy”, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że podjęta przez niego działalność odznacza się charakterem twórczym. Oprogramowanie tworzone przez Spółkę stanowi wytwór intelektu pracowników Wnioskodawcy, wymagający od nich kreatywności, a także indywidualnego i oryginalnego charakteru. Wytwarzanie nowych koncepcji, projektów architektury systemów, nowych kodów źródłowych, budowanie prototypowego Oprogramowania, które stanowią wytwory intelektualne pracowników Spółki, pozwala na sklasyfikowanie przesłanki twórczości jako spełnionej. Dodatkowo, opracowywane Oprogramowanie różni się od już wcześniej stosowanych rozwiązań,

w zakresie stosowanych technologii, wypracowanych funkcjonalności, innych parametrów technicznych, a tym samym charakteryzuje się oryginalnością, która może być osiągnięta tylko jako rezultat kreatywnej pracy twórczej.

Prace realizowane przy tworzeniu Oprogramowania mają więc charakter twórczy, kreatywny, oryginalny, indywidualny i są ukierunkowane na opracowywanie nowych rozwiązań oraz koncepcji, które są wykorzystywane do opracowywania Oprogramowania, tak jak w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.

Kolejnym kryterium, jakie musi spełniać działalność podatnika, aby mogła zostać uznaną za działalność badawczo-rozwojową, jest podejmowanie jej w sposób systematyczny. Sformułowanie „systematyczny” nie jest zdefiniowane na gruncie ustawy o CIT, przez co wyznaczając zakres znaczeniowy tego terminu, należy posłużyć się wykładnią językową. Zgodnie z jednym ze znaczeń przedstawionych w Słowniku Języka Polskiego PWN, „systematyczny” oznacza „o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny”. Takie rozumienie przedstawionego pojęcia przyjmuje także Ministerstwo Finansów w Objaśnieniach, dodając, że spełnienie tej przesłanki nie jest zależne od ciągłości prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej, a od zaplanowania i przeprowadzenia nawet jednego projektu, jeżeli tylko zostały dla niego przyjęte określone cele, harmonogram oraz zostały przypisane do niego zasoby. W ocenie Wnioskodawcy, podejmowana przez niego działalność w zakresie opracowywania Oprogramowania, spełnia warunek systematyczności. Jak zostało przedstawione w opisie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego, prace nad Oprogramowaniem toczą się według określonego harmonogramu projektu i metodyki Agile. Do Zespołu Projektowego przypisana jest odpowiednia kadra oraz zasoby techniczne. Należy także zauważyć, że cały cykl opracowywania Oprogramowania stanowi nierozerwalny ciąg prac. Tworzą one spójny, systematyczny proces pozwalający na zaprojektowanie nowego rozwiązania, czyli wytworzenie Oprogramowania spełniającego zdefiniowane wymagania, co stanowi cel projektu. Stworzenie ich nie byłoby bowiem możliwe bez opracowania koncepcji, tworzenia kodu źródłowego, budowania prototypowego rozwiązania, przeprowadzenia testów opracowywanych rozwiązań.

Dlatego prowadzone przez Wnioskodawcę działania, w zakresie przedstawionym w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, spełniają przesłankę systematyczności. 

Działalność badawczo-rozwojowa obejmuje m.in. nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności w tym w zakresie narzędzi informatycznych i oprogramowania oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia i projektowania nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów, procesów i usług, pod warunkiem, że nie stanowią one prac rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do tych już istniejących. W odczuciu Wnioskodawcy, zmiana treści przepisu prawnego w zakresie definicji prac rozwojowych od 1 października 2018 roku poprzez dodanie sformułowania „w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania” był celowym zabiegiem legislacyjnym, przez który ustawodawca chciał zaakcentować, iż możliwość skorzystania z ulgi badawczo-rozwojowej przysługuje także podmiotom z szeroko rozumianej branży IT.

Głównym celem realizowanych przez Spółkę czynności w zakresie Oprogramowania jest opracowywanie całkowicie nowego rozwiązania lub nowych, bądź istotnie zmodyfikowanych, możliwości istniejącego już oprogramowania poprzez nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie technologii i wiedzy specjalistycznej z dziedziny technologii i narzędzi informatycznych, języków programowania czy zasad projektowania systemów informatycznych, w celu sprostania wymaganiom stawianym przez użytkowników. Proces ten prowadzi całościowo do rozwijania zasobów wiedzy Spółki.

Dodatkowo, mając na względzie charakter prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności, istotne znaczenie ma jego aktywna postawa w zakresie wykorzystywania technologii oraz szukania nowych rozwiązań pozwalających na stworzenie Oprogramowania. Każdy Projekt wymaga nowatorskiego, zindywidualizowanego podejścia z wykorzystaniem aktualnie dostępnej wiedzy i umiejętności z dziedziny IT.

Wnioskodawca podkreśla, że czynności podejmowane przez pracowników Spółki w ramach Oprogramowania, nie dotyczą prac rutynowych i okresowych zmian w ramach wprowadzanych do już istniejących produktów. Nierutynowany charakter czynności podejmowany w ramach opracowywania Oprogramowania wynika z faktu, że prowadzone w tym zakresie prace, poprzedzone są koniecznością określenia wymagań, a w trakcie wykonywania zadań pracownicy Spółki często stają przed koniecznością zmierzenia się z sytuacją, w której w danym obszarze (w momencie definiowania wymagań) brakuje określonych informacji. Sytuacja ta określana jest jako tzw. „niepewność badawcza”, charakterystyczna dla prowadzenia prac badawczo-rozwojowych i wymaga od pracowników Spółki samodzielnego opracowania koncepcji danego rozwiązania, które nie posiada jeszcze modelowego sposobu postępowania - w tym rozważenia czy opracowanie rozwiązania jest możliwe przy użyciu zakładanych metod. Czyli w każdym przypadku, tworzone Oprogramowanie wymaga zindywidualizowanego i nieszablonowego podejścia od osób je tworzących, a tym samym nie nosi zatem znamion rutynowości. W przypadku Spółki nie mamy do czynienia zatem z działaniami wykonywanymi automatycznie i „według utartych schematów”. Wszystkie prace podejmowane przy Oprogramowaniu są zindywidualizowane, a wyniki tych prac każdorazowo są niepowtarzalne.

W przepisach prawnych nie znajdziemy również definicji słowa „okresowy”. Przyjmując wykładnię językową tego określenia, Słownik Języka Polskiego PWN (www.sjp.pwn.pl) wskazuje na następujące znaczenia słowa „okresowy”: „powtarzający się, występujący co pewien czas” oraz „dotyczący danego okresu”. Na podstawie przedstawionej definicji znaczenie słowa „okresowy” sugeruje, że chodzi o podejmowanie czynności podobnych do siebie i w jakiś sposób się powtarzających. Z tego wynika, że przedstawiona działalność Wnioskodawcy nie ma znamion okresowości, ponieważ - jak już zostało wskazane na wcześniejszym etapie wniosku - czynności związane z tworzeniem Oprogramowania każdorazowo podejmowane są w odpowiedzi na zupełnie nowe zapotrzebowanie pojawiające się ze strony użytkowników. Dlatego Oprogramowanie zawsze zostaje opracowane pod kątem indywidualnych wymagań, co każdorazowo wiąże się z wykonaniem prac twórczych.

Mając powyższe na uwadze, podejmowane przez Spółkę czynności w ramach opracowywania Oprogramowania będą spełniały definicję prac rozwojowych w rozumieniu art. 4a pkt 28 ustawy CIT.

Dla spełnienia definicji działalności badawczo-rozwojowej wymagane jest jednak, aby badania naukowe lub prace rozwojowe miały na celu zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystanie jej do tworzenia nowych rozwiązań.

Pracownicy Spółki to specjaliści, posiadający wykształcenie oraz doświadczenie w zakresie tworzenia programów komputerowych pod kątem realizowanych zadań.

Poprzez tworzenie nowych oraz istotne rozwijanie rozwiązań w celu stworzenia Oprogramowania, często niedostępnego na rynku, stanowiąc odpowiedź na unikalne wymagania stawiane przez użytkowników, pracownicy Spółki rozszerzają wiedzę i umiejętności z dziedziny technologii i narzędzi informatycznych, języków programowania czy zasad projektowania systemów informatycznych. Dlatego opracowywanie Oprogramowania przez Wnioskodawcę jest ukierunkowane na nowe odkrycia.

Osiągnięty rozwój wiedzy oraz rozwiązań technologicznych w ramach prac pod kątem tworzenia Oprogramowania jest przechowywany w dokumentacji wewnętrznej Wnioskodawcy. Dlatego rozwinięta wiedza może być wykorzystywana w przyszłości przez pracowników Spółki pod kątem opracowywania kolejnych rozwiązań w ramach Oprogramowania. Czyli wyniki prac zrealizowanych w ramach opracowywania Oprogramowania mogą być wykorzystywane w innych projektach wynikających z zakresu działalności gospodarczej Wnioskodawcy.

Podsumowując, w ramach podejmowanych przez Wnioskodawcę prac w zakresie opracowywania Oprogramowania zwiększane są zasoby wiedzy (w zakresie programowania), czego efektem było powstanie nowych rozwiązań programistycznych.

Reasumując, realizowane przez Spółkę czynności w zakresie opracowywania Oprogramowania wpisują się w definicje prac badawczo-rozwojowych o której mowa w art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, ponieważ mają charakter twórczy, nie wprowadzają zmian o charakterze rutynowym bądź okresowym, są prowadzone w sposób systematyczny, przez pracowników posiadających odpowiednie kompetencje i wykształcenie, w oparciu o wiedzę i umiejętności w zakresie rozwiązań informatycznych, tak aby opracowywać nowe oprogramowania, bądź istotnie zmodyfikowane, możliwości istniejącego już oprogramowania, a całościowy proces prowadzi do zwiększania zasobów wiedzy, które mogą być wykorzystane przez Wnioskodawcę w prowadzonej działalności gospodarczej w przyszłości.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 18d ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554, dalej: „updop”),

Zgodnie z art. 4a pkt 26 updop,

W myśl art. 4a pkt 27 updop,

ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych, oznacza to:

a. badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,

b. badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

W myśl art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,

badania naukowe są działalnością obejmującą:

 a. badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;

 b. badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Stosownie do treści art. 4a pkt 28 updop,

W myśl art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,

W celu skorzystania z ulgi na działalność badawczo-rozwojową, należy przeprowadzić analizę nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej, które mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych aktywności podatnika, które spełniają definicje wskazane w art. 4a pkt 26-28 updop).

Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 4a pkt 26 updop, zgodnie z którą (jak już wyżej wskazano) przez działalność badawczo-rozwojową, należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.

Z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy. Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność - zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy - mający na celu tworzenie, tworzyć - powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem, twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

Po drugie, z art. 4a pkt 26 updop, wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być podejmowana w systematyczny sposób. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem, słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

Po trzecie, taka działalność musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań. Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych projektów.

Pamiętać trzeba, że w ramach prac rozwojowych następuje połączenie wyników prac badawczych z wiedzą techniczną w celu wprowadzenia do produkcji nowego lub zmodernizowanego wyrobu, nowej technologii czy nowego systemu organizacji. Innymi słowy, prowadzone systematyczne prace opierają się na istniejącej wiedzy, uzyskanej w wyniku działalności badawczej oraz/lub doświadczeń praktycznych i mają na celu wytworzenie nowych materiałów, produktów lub urządzeń, inicjowanie nowych i znaczące udoskonalenie już istniejących procesów, systemów i usług. Podmioty gospodarcze zajmujące się działalnością badawczo-rozwojową realizują ją obok swojej działalności podstawowej (np. przedsiębiorstwa przemysłowe dysponujące własnym zapleczem badawczo-rozwojowym, laboratoria, zakłady i ośrodki badawczo-rozwojowe, działy badawczo-technologiczne, biura konstrukcyjne i technologiczne, zakłady rozwoju technik, biura studiów i projektów itp.). Prace rozwojowe nie obejmują rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do istniejących produktów, linii produkcyjnych, procesów wytwórczych, usług nawet jeśli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Co oznacza, że aktywność podatnika winna być nastawiona na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym (które nie mają odtwórczego charakteru), związane z postępem naukowym, czy technologicznym.

Na powyższe kryteria wskazał także Minister Finansów w Objaśnieniach podatkowych z 15 lipca 2019 roku dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej (dalej także: „Objaśnienia MF”), które w części 3.2.1. poświęcone są pojęciu działalności badawczo-rozwojowej, która znajduje zastosowanie m.in. do korzystania z ulgi badawczo-rozwojowej przewidzianej w art. 18d updop - co zostało wskazane w samej treści objaśnień (por. pkt 31 Objaśnień MF).

Zgodnie z Objaśnieniami MF, przez działalność twórczą należy rozumieć zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia, powstania czegoś, a twórczość działalności badawczo-rozwojowej przejawiać się może m.in.: opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

Dodatkowo warto nadmienić, że walidacja (według Słownika języka polskiego PWN rozumiana jako ogół czynności mających na celu zbadanie odpowiedniości, trafności lub dokładności czegoś) nowego lub ulepszonego produktu/technologii/rozwiązań zwłaszcza w warunkach rzeczywistego funkcjonowania, gdzie głównym celem jest dalsze udoskonalenie techniczne, a których ostateczny kształt nie został określony została wyróżniona w Objaśnieniach MF jako typowe przejawy działalności twórczej w znaczeniu przyjmowanym dla potrzeb definicji prac badawczo-rozwojowych (por. pkt 36 Objaśnień MF).

Co więcej, jak podkreślono w Objaśnieniach MF, istotnym elementem tego rodzaju działalności jest kreatywna aktywność wynikająca z działalności człowieka.

Jak wskazano w Objaśnieniach MF (na co zwrócił już uwagę Organ powyżej), w świetle obowiązujących w Polsce znaczeń pojęcia „systematyczność”, prowadzenie działalności w taki sposób może oznaczać realizację tego rodzaju działań:

- w znaczeniu pierwszym - w sposób stały, od dłuższego czasu (regularnie), bądź

- w znaczeniu drugim - w sposób uporządkowany, według pewnego systemu (planowo, metodycznie).

Dla potrzeb definicji działalności badawczo-rozwojowej, kryterium to należy rozumieć zgodnie z drugim znaczeniem. W świetle powyższego, oznacza to, że kryterium systematyczności jest spełnione, gdy działalność prowadzona jest w sposób uporządkowany, według pewnego systemu (metodycznie, zgodnie z planem).

Należy jeszcze raz zaakcentować, że trzecim kryterium uznania danej działalności za badawczo-rozwojową jest zwiększanie zasobów wiedzy (zgodnie z Objaśnieniami MF - pkt 43, to pojęcie odnosi się przede wszystkim do badań naukowych) lub wykorzystania istniejących zasobów wiedzy (na co nakierowane są przede wszystkim prace rozwojowe, obejmujące zdobywanie, łączenie i kształtowanie wiedzy) do tworzenia nowych zastosowań (nowych, zmienionych lub usprawnionych produktów, procesów lub usług).

Jednocześnie, jak zauważono w treści cytowanych Objaśnień MF, ustawodawca nie zdefiniował sformułowania „zwiększania zasobów wiedzy, jednak przyjąć można, że sformułowanie to należy rozumieć z perspektywy danego podatnika a kluczowym jest element celowościowy (tj. zwiększenie poziomu wiedzy oraz wykorzystanie jej do tworzenia nowych zastosowań), bez względu na to, czy zdobywana wiedza stanowić będzie nowość tylko z perspektywy danego podmiotu, albo czy po jej zastosowaniu będzie służyć wyłącznie jednemu podmiotowi, czy też znajdzie szersze zastosowanie (por. pkt 45 Objaśnień MF).

Z opisu sprawy wynika, że zakres działalności Państwa Spółki obejmuje realizację projektów, których celem jest projektowanie i wdrażanie szeroko rozumianych programów komputerowych. Oprogramowanie może zostać stworzone przez Spółkę od podstaw i jest projektowane z myślą o zastosowaniu na własne potrzeby w ramach prowadzonej działalności Wnioskodawcy. Oprócz tworzenia oprogramowania od podstaw, podejmują się Państwo również opracowywania nowych, bądź istotnie zmodyfikowanych możliwości istniejącego już oprogramowania (np. w formie dodatkowych modułów, komponentów, z których może korzystać klient lub pracownicy Wnioskodawcy). Wiąże się to zasadniczo z przeprowadzeniem istotnych zmian architektonicznych w istniejącym oprogramowaniu oraz dodaniem nowego kodu źródłowego do już istniejącego oprogramowania. Rozwinięcia lub modyfikacje oprogramowania zmierzają w istocie do istotnej poprawy użyteczności lub funkcjonalności tego Oprogramowania.

Analizując charakter opisanych prac w kontekście przedstawionego opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, a także powołanych przepisów, zgadzam się ze stanowiskiem zgodnie z którym opisane czynności dotyczące opracowywania Oprogramowania, spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 4a pkt 26 updop, w związku z czym Wnioskodawca, będzie uprawniony do odliczenia od podstawy opodatkowania kosztów kwalifikowanych prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.

Państwa stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 662). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.