Zakładowy fundusz socjalny w jednostkach oświatowych

Ogólnie obowiązujące zasady tworzenia funduszu socjalnego regulują przepisy ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych. Istnieją jednak pewne grupy zawodowe, wobec których stosuje się w tym zakresie odrębne regulacje zawarte w tzw. pragmatykach zawodowych. Jedną z takich grup są nauczyciele. W ich przypadku różnice w stosunku do powszechnie obowiązujących przepisów są wyszczególnione w ustawie - Karta Nauczyciela. Zagadnieniu temu jest poświęcony art. 53 ustawy.

Pierwszą z różnic jest sposób ustalania wysokości i finansowania corocznego odpisu na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych. Zgodnie z ust. 1 wymienionego artykułu w przypadku nauczycieli wysokość odpisu wynosi 8% planowanych rocznych środków przeznaczonych na ich wynagrodzenia osobowe. Stosownie do art. 30 Karty Nauczyciela w skład tych wynagrodzeń wchodzą m.in.: dodatki za wysługę lat, motywacyjne, funkcyjne oraz za warunki pracy, wyna- grodzenie za godziny ponadwymiarowe, różne- go rodzaju nagrody i inne świadczenia wynikające ze stosunku pracy (nagrody jubileuszowe, odprawy itp.).

Inaczej jest liczony odpis na fundusz socjalny dla nauczycieli będących emerytami lub rencistami. W tym przypadku wysokość odpisu wynosi 5% pobieranych przez nich emerytur i rent. Środki na jego dokonanie są planowane w budżecie państwa i przekazywane jednostkom samorządu terytorialnego w formie dotacji celowych na zadania własne.

Odpowiednie zestawienie wypłaconych emerytur i rent, w układzie wojewódzkim, robi co roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Jest ono następnie przekazywane do Ministerstwa Edukacji Narodowej i Sportu, dla którego stanowi podstawę do naliczenia dla poszczególnych województw stosownego odpisu. Ten zaś jest przekazywany do wojewodów, którzy dokonują jego podziału na jednostki samorządowe. Stąd odpowiednie fundusze wędrują do konkretnych szkół i placówek oświatowych.