Problemy „techniczne” rozliczeń z NFZ w zakresie faktur opiewających na rzeczywiste, ponadlimitowe wykonanie usług

Faktura wystawiona za wykonane w danym miesiącu świadczenia powinna obejmować wartość świadczeń, bez względu na wysokość miesięcznej transzy z tytułu wykonanych usług medycznych. Jeśli jednak jednostka napotka opór ze strony służb finansowo-księgowych reprezentujących NFZ, proponuje się, aby za dany okres rozliczeniowy wystawić dwie faktury. Jedną - opiewającą na kwotę, jaką Fundusz ureguluje z tytułu wykonania świadczeń w ramach miesięcznej transzy, składaną w oddziale NFZ. Drugą - ujmującą wartość świadczeń wykonanych ponad limit, która w przypadku uznania tych świadczeń przez Fundusz zostanie przedstawiona do przyjęcia w późniejszym okresie. Sytuację taką ułatwia brak obowiązku posiadania podpisu odbiorcy faktury. Po przeprowadzonych renegocjacjach proponuje się przedstawienie faktur opiewających na „nadwykonanie” do realizacji przez Fundusz, a jednocześnie w przypadku ustalenia niższej należnej kwoty - wystawienie faktur korygujących, obniżających wartość wykonanych ponad limit świadczeń do wysokości ustalonej w ramach renegocjacji. W razie odmowy akceptacji przez Fundusz tak przeprowadzonych rozliczeń (co zresztą nie powinno mieć miejsca, gdyż są zgodne z przepisami prawa podatkowego, którego prawidłowe stosowanie wymusza taki właśnie tok postępowania) należy niezaakceptowane faktury odpisać jako nieściągalne (w powiązaniu z uprzednio dokonanym odpisem aktualizującym lub też bezpośrednio zaliczając je do kosztów, gdy odpis ten nie został wcześniej utworzony).