Podstawa wymiaru świadczeń chorobowych – Ustalanie okresów i wliczanie składników – część 7
Mimo praktyki w przyznawaniu i obliczaniu świadczeń z tytułu choroby i macierzyństwa płatnicy często mają problemy z ustaleniem podstawy wymiaru zasiłków. W niniejszej części cyklu zasiłkowego przybliżono pewne istotne zagadnienia, które na pewno można wykorzystać przy ustalaniu prawa i wysokości świadczeń chorobowych pracowników.
Przy ustalaniu podstawy wymiaru świadczeń chorobowych uwzględnia się przychód pracownika, od którego jest odprowadzana składka na ubezpieczenie chorobowe, po pomniejszeniu o potrącone pracownikowi składki na ubezpieczenia społeczne. Łącznie potrącone składki wynoszą 13,71% kwoty przychodu, w tym:
- 9,76% kwoty przychodu - na ubezpieczenie emerytalne,
- 1,50% kwoty przychodu - na ubezpieczenia rentowe, oraz
- 2,45% kwoty przychodu - na ubezpieczenie chorobowe.
Podstawa wymiaru zasiłku chorobowego powinna być obliczona z uwzględnieniem przepisu warunkującego, że nie może być ona niższa od kwoty minimalnego wynagrodzenia za pracę, proporcjonalnie do wymiaru etatu, po odliczeniu kwoty odpowiadającej 13,71% tego wynagrodzenia.
W 2019 r. najniższa podstawa wymiaru świadczeń chorobowych dla pracowników zatrudnionych w pełnym wymiarze czasu pracy wynosi 1941,52 zł (2250 zł - 13,71%).
Podstawę wymiaru zasiłku chorobowego stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone pracownikowi za okres 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy. Za każdy dzień przysługuje 1/30 część miesięcznej kwoty podstawy wymiaru. Jeżeli niezdolność do pracy powstała przed upływem 12 miesięcy kalendarzowych zatrudnienia, podstawę wymiaru zasiłku chorobowego należy ustalić z faktycznego okresu ubezpieczenia. W takim przypadku stanowi ją przeciętne miesięczne wynagrodzenie za pełne kalendarzowe miesiące zatrudnienia. Te same zasady ustalania podstawy wymiaru stosuje się do wynagrodzenia za okres choroby, wypłacanego pracownikom na podstawie art. 92 ustawy z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (dalej: k.p.).





