HISTORIA I PLANY
Polski system samorządowy wymaga jedynie niewielkich poprawek
Profesorom Jerzemu Regulskiemu i Michałowi Kuleszy oraz Sędziemu Jerzemu Stępniowi, a także pozostałym osobom zaangażowanym w przygotowanie reformy samorządowej zawdzięczamy to, że dziś gminy, powiaty i województwa stały się integralną częścią władzy publicznej, bez której trudno sobie wyobrazić funkcjonowanie państwa. W 20. rocznicę rozpoczęcia prac nad reformą rozmawiamy z jej współtwórcami.
4 czerwca 1989 r. w wyniku pierwszych, całkowicie wolnych wyborów do reaktywowanego po 50 latach Senatu, kandydaci Solidarności miażdżąco pokonali przedstawicieli władzy komunistycznej, zdobywając aż 99 miejsc na 100 możliwych. Dzięki temu to Senat stał się najważniejszym inicjatorem zmian ustrojowych w Polsce, m.in. tych, dotyczących decentralizacji państwa i przywrócenia samorządu terytorialnego.
Jedną z pierwszych decyzji senatorów była uchwała o podjęciu inicjatywy ustawodawczej dotyczącej odbudowy samorządu terytorialnego. Pracami nad przygotowaniem reformy zajęła się utworzona 29 lipca 1989 r. senacka Komisja Samorządu Terytorialnego pod przewodnictwem Profesora Jerzego Regulskiego. Głównym ekspertem komisji został Profesor Michał Kulesza.
Wysiłki Senatu wsparł nowy rząd. W exposé z 12 września 1989 r. Premier Tadeusz Mazowiecki stwierdził, że Rząd będzie intensywnie działał z Sejmem i Senatem w pracach nad stworzeniem prawnych i materialnych warunków uformowania samorządu terytorialnego, tak aby w krótszym niż to przewidziane czasie doprowadzić do wyborów samorządowych. Już 25 września 1989 r. powstał Urząd Pełnomocnika Rządu do spraw Reformy Samorządu Terytorialnego. Pełnomocnikiem został Profesor Jerzy Regulski, a jego miejsce w Komisji senackiej zajął Sędzia Jerzy Stępień.
● W 2009 r. mija 20. rocznica rozpoczęcia prac nad reformą samorządową. Czy od początku było wiadomo, jaki model przyjmie reforma, czy też brano pod uwagę różne rozwiązania? Co zdecydowało o nadaniu reformie takiego, a nie innego kształtu?
POTRZEBUJESZ POMOCY?