Przegląd działań rewitalizacyjnych polskich miast
Rewitalizacja na stałe zadomowiła się w debacie samorządowej. Stało się to z pewnością za sprawą działań podejmowanych na szczeblu krajowym, przyjęciu ustawy o rewitalizacji, wyodrębnieniu specjalnych funduszy na ten cel, o czym pisaliśmy w poprzednich wydaniach. Warto przyjrzeć się działaniom podejmowanym dotychczas na szczeblu samorządowym. Jak miasta radziły sobie z tym problemem na przestrzeni ostatnich lat, jakie wnioski można wysnuć na tej podstawie, w jakim kierunku zmieniają się działania rewitalizacyjne podejmowane w polskich miastach?
Stolica Polski to jedno z miast, które ma największe potrzeby w zakresie rewitalizacji. Śródmieście oraz obie części Pragi to dzielnice, w których skoncentrowane jest gros działań. Pierwszym dokumentem porządkującym działania w tym zakresie i obejmującym działania w zakresie społecznym, przestrzennym i gospodarczym był Lokalny Program Rewitalizacji (dalej LPR) m.st. Warszawy na lata 2005-2013, który pełnił funkcję strategii rewitalizacyjnej.
Procesem rewitalizacji objęto ponad 11% powierzchni miasta i niemal 31% mieszkańców stolicy. LPR wdrażany był poprzez dzielnicowe Mikroprogramy Rewitalizacji, w których poszczególne dzielnice zawarły diagnozę obszarów kryzysowych, jak również sposoby działań w kierunku rewitalizacji tych obszarów. Na rzecz rewitalizacji działały także Fora Rewitalizacji Dzielnic, charakteryzujące się partnerskim charakterem i współpracujące bezpośrednio z dzielnicowymi koordynatorami ds. rewitalizacji. Fora w swoim założeniu miały pełnić funkcję płaszczyzny przygotowywania partnerskich projektów rewitalizacyjnych. Na podstawie przeprowadzonej ewaluacji można stwierdzić, że w wyniku podjętych działań zrealizowano 52 projekty rewitalizacyjne.

