4. Zasady wyceny zapasów

Sposób wyceny materiałów i towarów uzależniony jest od przyjętych przez kierownika jednostki postanowień w polityce rachunkowości dotyczących dwóch zagadnień:

1) zasad rozliczania kosztów zakupu materiałów i towarów,

2) metod wyceny przychodu oraz rozchodu materiałów i towarów.

Z początkiem 2011 r. w obowiązujących regulacjach prawnych ustalających szczególne zasady rachunkowości jednostek budżetowych i samorządowych zakładów budżetowych wynikających z rozporządzenia Ministra Finansów z 5 lipca 2010 r. w sprawie szczególnych zasad rachunkowości oraz planów kont dla budżetu państwa, budżetów jednostek samorządu terytorialnego, jednostek budżetowych, samorządowych zakładów budżetowych, państwowych funduszy celowych oraz państwowych jednostek budżetowych mających siedzibę poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej (dalej: rozporządzenie w sprawie szczególnych zasad rachunkowości oraz planów kont), w stosunku do poprzednich regulacji wynikających z rozporządzenia Ministra Finansów z 28 lipca 2006 r. w sprawie szczególnych zasad rachunkowości oraz planów kont dla budżetu państwa, budżetów jednostek samorządu terytorialnego oraz niektórych jednostek sektora finansów publicznych usunięto zapis (§ 6), który wskazywał, że rzeczowe składniki majątku obrotowego na dzień bilansowy wycenia się według ich wartości wynikającej z ewidencji. Do końca 2010 r. zasady wyceny bieżącej były automatycznie zasadami wyceny bilansowej zapasów. Od 2011 r. jednostki budżetowe i samorządowe zakłady budżetowe obowiązują ogólne zasady wyceny bilansowej zapasów ustalone w uor. A zatem rzeczowe składniki majątku obrotowego na dzień bilansowy wycenia się według cen nabycia lub kosztów wytworzenia nie wyższych od ich cen sprzedaży netto.