Wyrok NSA z dnia 16 lipca 2024 r., sygn. II OSK 1931/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Roman Ciąglewicz Sędziowie: sędzia NSA Paweł Miładowski sędzia del. WSA Piotr Broda (spr.) po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej T.O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 lutego 2023 r. sygn. akt II SA/Kr 1486/22 w sprawie ze skargi T.O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu z dnia 31 października 2022 r. znak: SKO-ZP-415-232/22 w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o ustalenie warunków zabudowy oddala skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z 28 lutego 2023 r., sygn. akt II SA/Kr 1486/22, oddalił skargę T.O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] (dalej: SKO) z dnia 31 października 2022 r. znak: SKO-ZP-415-232/22 w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o ustaleniu warunków zabudowy.

Wyrok zapadł w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.

Wójt Gminy [...] (dalej: Wójt) decyzją z dnia 10 czerwca 2016 r. nr 208/2016 w wyniku rozparzenia wniosku W.K., ustalił warunki zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego dotyczącego budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz budynku gospodarczego na działce nr [...] wraz z obiektami infrastruktury technicznej na działkach nr [...] i [...] obr. [...] gm. [...].

Na wniosek T.O. z dnia 14 października 2021 r. SKO wszczęło postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wójta. Strona wskazała, że Wójt zwrócił się z prośbą do Starosty [...] (dalej: Starosta) o uzgodnienie projektu decyzji o warunkach zabudowy w odniesieniu do terenów zagrożonych osuwaniem się mas ziemnych, zaś Starosta postanowieniem z 13 maja 2016 r. uzgodnił projekt decyzji. Wnioskodawca zarzucił, że zaniechano zasięgnięcia opinii biegłego geologa, uznano, że wyłącznym wyznacznikiem tego czy istnieje obszar osuwiskowy są dane zawarte na mapie przekazanej przez Państwowy Instytut Geologiczny, zaś Starosta powinien odmówić uzgodnienia projektu decyzji. Wobec powyższego decyzja oparta o postanowienie Starosty musi być uznana za wydaną z rażącym naruszeniem prawa.